Mateus 20
Yipma Genesis and New Testament (BYR) vs NTLH
1 Sareꞌ daꞌdaresɨ. Sɨgunyavɨya maremwaaideꞌ aꞌmwe pwai aawawɨnya kɨnɨnnakei yɨnɨkabaaibɨsasɨ. Wana mwanyavɨ (6 kɨlokɨ) gamɨre gɨraipɨwiwawɨnyavɨ wɨdaayaꞌne pwaraavɨ maaryaꞌnei kaanna wɨna.
1 Jesus disse:
2 Kaanna wɨna yaka aꞌmweraavɨ wɨdɨna ‘Nɨmɨre gɨraipɨwiwawɨnyavɨ nyɨdaayaꞌneihɨrɨ nemɨre sabwineꞌna pwarɨ dahaaꞌne kinaayaꞌ pwarɨ dahaaꞌne kinaayaꞌ yɨhɨzaavɨdeinyɨ.’ ‘Yo, wikɨra,’ jaꞌnawɨdɨna kyeꞌ gamɨre wawɨnyavɨna wɨdaasɨna.
2 Ele combinou com eles o salário de costume, isto é, uma moeda de prata por dia, e mandou que fossem trabalhar na sua plantação.
3 Wɨdaasɨna yaka mwanyɨzɨrɨgwajahaaꞌ maaketɨyaba ayahi wɨna yaka aꞌmwe pwara yaasɨwaꞌna yadapiyaraavɨ tɨnna wanganna.
3 Às nove horas, saiu outra vez, foi até a praça do mercado e viu ali alguns homens que não estavam fazendo nada.
4 Tɨnna wanganna yaka wɨdɨna ‘Sarɨmɨ kwaihɨlyɨ nɨmɨre wiwawɨnyavɨna kaanna wawopɨjɨ jaawila! Yɨ nabaai nɨgwia yɨdaꞌnanya yɨhɨzaavɨdeinyɨra.’ Kudaꞌ sarevɨdaaꞌnyɨ kaanna wɨna.
4 Então disse: “Vão vocês também trabalhar na minha plantação de uvas, e eu pagarei o que for justo.”
5 Kaanna wɨna kyeꞌ dɨvidaaꞌnyɨ sɨrɨgwajahaasɨ sɨvɨraryagaasɨ gyakwai ayahi wɨna yaka avaaina sana yɨna.
5 — E eles foram. Ao meio-dia e às três horas da tarde o dono da plantação fez a mesma coisa com outros trabalhadores.
6 Nabaai sawɨsaburɨ (5 kɨlokɨ) ayahi kaanna wɨna yaka aꞌmwe pwara daaꞌdapiyaraavɨ tɨnna wanganna yaka wɨdɨna ‘Dava nyɨlaanga davɨ yaasɨwaꞌ gathaꞌdarevɨna daakava?’
6 Eram quase cinco horas da tarde quando ele voltou à praça. Viu outros homens que ainda estavam ali e perguntou: “Por que vocês estão o dia todo aqui sem fazer nada?”
7 Sahwara jaꞌnawɨdɨna ‘Nemɨnyɨ wawɨnya nejaayaꞌnei pwai midaakajɨnyɨra.’ Jaꞌnawɨdɨna kyeꞌ sai wɨdɨna ‘Sarɨmɨ kwaihɨlyɨ nɨmɨre wawɨnyavɨna dɨwila!’
7 — “É porque ninguém nos contratou!” — responderam eles.
8 Sara wɨdɨna kyaꞌ yuyara wawɨnya yɨna kyeꞌ nyɨla walakyagaaꞌ mena kyɨmaꞌnaꞌ wiwawɨnyavɨ gyakwalaangei gamɨre maredaasarɨ dara wɨdɨna ‘Wawɨnyavɨ nyɨdayɨwaasaraavɨ jaka wɨdaꞌgɨzɨ nɨgwia duzaama! Wawɨnya aaya dɨvidaaꞌnyaraavɨ sahwaraavɨdaaꞌnyɨ duzaama! Nɨgwia sahwaraavɨ kuna kuna wɨjaavaꞌgɨzɨ yune wawɨnya sɨnnawɨ wɨdaayaraayabanna jɨꞌmwannadesɨra.’
8 — No fim do dia, ele disse ao administrador: “Chame os trabalhadores e faça o pagamento, começando com os que foram contratados por último e terminando pelos primeiros.”
9 Sara wɨdɨna kyaꞌ maredaasai sara yɨna yada aꞌmwera wawɨnyaꞌ yamaaꞌdɨvɨꞌ yune sawɨsaburɨ (5 kɨlokɨ) yesara biꞌmaꞌna yɨna yeva pwai kinaaya pɨrɨꞌ pwai kinaaya pɨrɨꞌ maarɨna. Sagaaꞌ yɨrɨka yunevɨna wawɨnyavɨ nɨgwia kinaaya pukɨra.
9 — Os homens que começaram a trabalhar às cinco horas da tarde receberam uma moeda de prata cada um.
10 Maarɨna kyeꞌ wawɨnya aayagaaꞌdaaꞌnyɨ yamaaꞌnɨka sara tɨnna wanganna yeva yawɨꞌna ‘Dɨvidaaꞌnyara pwai kinaaya pɨrɨꞌ pwai kinaaya pɨrɨꞌ maꞌmwaasaꞌna nemɨ pɨnɨjɨ maraadeinera.’ Sara yawɨꞌna kyeꞌ kɨrɨꞌ sara kwarajɨ pwai kinaaya pɨrɨꞌ pwai kinaaya pɨrɨꞌ maarɨna.
10 Então os primeiros que tinham sido contratados pensaram que iam receber mais; porém eles também receberam uma moeda de prata cada um.
11 Sara maarɨna yeva jɨkurya yɨna yeva wawɨnyavɨ gyakwalaangerɨ maanga wɨdɨna
11 Pegaram o dinheiro e começaram a resmungar contra o patrão,
12 ‘Aꞌmwe dazara aaya dɨvidaaꞌnyɨ yɨmaꞌnaabadɨvɨꞌ wawɨnyaꞌ yune waanɨ aawaayaꞌna wavɨlaꞌderera. Gɨmɨ nɨgwia saraavɨ wɨjawaanyaꞌ nemɨ maraanneꞌ wɨjawaana! Kɨrɨꞌ nemɨ wawɨnya naanga yadaa mwanyavɨdaaꞌnyaina yune nyɨla walakyagaaꞌna yɨꞌmwannɨvanɨgoinera. Sara yadaawori nyɨla naangeꞌ nebaihinɨvanɨkeinera.’
12 dizendo: “Estes homens que foram contratados por último trabalharam somente uma hora, mas nós aguentamos o dia todo debaixo deste sol quente. No entanto, o pagamento deles foi igual ao nosso!”
13 Maanga sara wɨdɨna kyeꞌ wawɨnyavɨ gyakwalaangei kumɨjɨya pwarɨ jaꞌnawɨdɨna ‘Nyaꞌmweigɨ, gɨmɨnyɨna kayaaꞌna magivanɨge. Naarɨmɨ kinaaya pɨrɨꞌna “Tewaanyasɨra,” myawɨrijɨhyɨwola?
13 — Aí o dono disse a um deles: “Escute, amigo! Eu não fui injusto com você. Você não concordou em trabalhar o dia todo por uma moeda de prata?
14 Sarevɨdaaꞌnyɨ gɨnnya nɨgwiaꞌ maarɨna yaꞌgɨzɨ kaanna wɨna jɨ! Nyɨvuꞌnɨvanɨka daresɨ. Gɨzaavanɨgevaaibɨꞌ aꞌmwe aaya dɨvidaaꞌnya dazarɨ avaala wɨjaawa.
14 Pegue o seu pagamento e vá embora. Pois eu quero dar a este homem, que foi contratado por último, o mesmo que dei a você.
15 Sareꞌ yune nɨmɨresɨ. Nɨnnya nɨgwia yune sangɨna yɨnɨga mi yɨwɨneinyɨ dɨngaka? Nɨmɨ tewaanyabwina yadɨnyainyɨneꞌna sɨmunyavɨ jɨkurya yawɨꞌdɨ wabarɨnna yɨvanɨgɨnyaigɨ dɨngaka?’ wɨdaꞌ.
15 Por acaso não tenho o direito de fazer o que quero com o meu próprio dinheiro? Ou você está com inveja somente porque fui bom para ele?”
16 Keꞌbaꞌna yɨhɨthɨwe daꞌdaresɨ. Aꞌmwe dɨvidaaꞌnyara sɨnnawɨnyara yɨmaꞌnɨpɨꞌderera. Nabaai aꞌmwe sɨnnawɨnyara yune dɨvidaaꞌnyɨna yɨmaꞌnɨpɨꞌderera. (Gotɨyai gannya gaalyabwi aaya dɨvidaaꞌnyaraavɨna avaaina sɨnnawɨ wɨjaavaderera. Nabaai gannya gaalyabwi sɨnnawɨ aayagaaꞌdaaꞌnyaraavɨna dɨvidaaꞌnyɨ wɨjaavaderera.)”
16 E Jesus terminou, dizendo:
17 Jeruzaalemɨna kaanya yɨlaawiaꞌnei woda gamɨre sɨvɨlɨrɨdaaꞌnyɨ pwaraalyara gavera gamɨnyabanna jɨꞌbwaramakuna yaka tutaanyavɨ kavena wɨdɨna
17 Quando Jesus estava subindo para Jerusalém, chamou os discípulos para um lado e falou com eles em particular, enquanto caminhavam. Ele disse:
18 “Yɨthaanyi, dahaaꞌ Jeruzaalemɨneina yimanaawɨgo. Sahɨba aꞌmwe pwai Aꞌmweraavɨne Kaimɨraayainyɨ Gotɨyarɨna mubɨthɨka yɨraꞌdɨvɨta naangeraavɨnajɨ Kɨwɨjaraavɨnajɨ nyɨmarɨmwaaihadelyɨ. Marɨmwaaihɨna kanyojɨ kotɨyavɨ nɨmɨnyɨna wɨdɨna ‘Kayaaꞌnanyai balana!’
18 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
19 Sara wɨdɨna yapɨjɨ ajɨmya pɨnɨngɨyaraavɨna Menyaraavɨna nyɨmarɨmwangɨpɨꞌdeinyɨ. Wɨmarɨmwangɨna kanyapɨjɨ yagaaibɨraizɨka nyɨdanganapɨjɨ wɨla kayaaꞌnanyabaalyɨ mala naanga nyɨramapɨjɨ yɨsavɨri maranyɨramarɨmupɨꞌdeinyɨ. Sara kanyapɨjɨ yɨrɨka darɨkaai darɨkɨ ayɨna nyɨdɨkaavadeinyɨ.”
19 e o entregarão aos não judeus. Estes vão zombar dele, bater nele e crucificá-lo; mas no terceiro dia ele será ressuscitado.
20 Dazagaaꞌ Sevathiyare balaangesɨ gamɨre gawaalɨvaangeraalyɨ kɨnɨdaka yeꞌmwannɨguna yeva Jizaazaryawɨnna bɨna. Miꞌna bɨna yeva kwaakevɨ kɨrɨnaangeꞌ walarutaꞌnyɨna yaka “Pɨrɨꞌna githaanganɨjɨwana?” wɨdɨna.
20 Então a mãe dos filhos de Zebedeu chegou com os seus filhos perto de Jesus, curvou-se e pediu a ele um favor.
21 Wɨdɨna kyaꞌ wɨdɨna “Gɨvuꞌnɨvanɨkeꞌ berɨvaka?” Wɨdɨna kyaꞌ wɨdɨna “Gɨmɨre dɨmaremwaaidevɨ nɨmɨre kaimɨraaya datharaai, pwai gɨmɨre aangasɨmagɨ, pwai gɨmɨre kwanaamimagɨ mwaalyɨkadeꞌna sara dɨnyɨdana! Sareꞌna nyɨvuꞌnɨvanɨkesɨ.”
21 — O que é que você quer? — perguntou Jesus. Ela respondeu: — Prometa que, quando o senhor se tornar Rei, estes meus dois filhos sentarão à sua direita e à sua esquerda.
22 Wɨdɨna kyaꞌ jaꞌnawɨdɨna “Yɨdaangamanɨgata dazaꞌ nayaa myawɨranganyɨvanɨgaꞌ. Kaapɨvananyavɨ nɨdevaaibɨꞌ maalɨkegaaꞌ taanga naanga nyadesɨ. Taanga naanga sa kyɨhyojɨ kɨrɨmɨ yɨnɨga wiꞌna yɨkaneraaihi daaka?” Sara wɨdɨna kyaꞌ kɨdaraai wɨdɨna “Naarɨmɨ wiꞌna yakaneinaalyɨra.”
22 Jesus disse aos dois filhos dela: — Podemos! — responderam eles.
23 Wɨdɨna kyagi wɨdɨna “Nebulyasɨ. Nɨmɨre kaapɨvananyavɨ dɨnyideraaihɨlyɨ. Kɨrɨꞌ ‘Nɨmɨre aangasɨmagɨ sahwai mwaalana! Nɨmɨre kwanaamimagɨ sahwai mwaalana!’ wɨjaꞌneꞌ nɨmɨreꞌ mɨka! Aawa. Sahɨbanyaarɨ mwaalyaꞌneraarɨna Nɨmaamaangei mena dahɨlakɨna, sara yawɨꞌmwakelyɨ.”
23 Então Jesus disse:
24 Nabaai atɨraalyara yagaala dazaꞌ kadɨka wɨꞌnyɨna yeva sadaraarɨna sɨnna tɨka davɨna.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram zangados com os dois irmãos.
25 Sɨnna tɨka wɨdaꞌdaaꞌnyɨ kɨrɨꞌ Jizaazai gamɨnyawɨnna jaka jɨvwaramaaꞌna yaka wɨdɨna “Sarɨmɨ yawɨꞌmanɨgaꞌ ‘Kingɨyara ajɨmya yuyangɨyaraavɨrera kunnya aꞌmweraavɨ dathɨwanna yadɨvɨꞌ dɨragɨnya wɨmaremwaaidɨvɨsarera. Nabaai kumɨre aꞌmwe naangera dɨragɨnya yadɨvɨsare. Aꞌmwera aꞌmwemɨlɨka kumɨre yagaalya mɨdɨnyaꞌna dɨragɨnya yadɨvɨsare.’
25 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
26 Kɨrɨꞌ sasare dazabwi sarɨmɨnyɨ myɨhwarannera! Aawa. Pwai kwai sarɨmɨjɨyai ‘Naanga mwaalɨma! Aꞌmwe naangeinyɨ yɨmaꞌnɨma!’ wɨvuꞌnajai sarɨmɨre yɨhɨthaayadei mwaalana!
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
27 Nabaai pwai kwai sarɨmɨjɨyai ‘Aaya sɨnnawɨnyainyɨ mwaalɨma!’ wɨvuꞌnajai yaasɨwaꞌwawɨnya yadeibɨꞌnanyai mwaalana!
27 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de vocês.
28 Sabaaibɨꞌ Aꞌmweraavɨne Kaimɨraayainyɨ ‘Nyɨdaayɨpɨꞌdeꞌnanyɨ,’ majɨ yena bɨweinyɨ. Aawa. ‘Yune kumɨnyɨ wɨdaayɨdeꞌnanyɨ. Aꞌmwe kwalaalyaraavɨneba ayɨna mubamaaryaꞌneinyɨ balɨdeinyɨ,’ dena bɨweinyɨ. Nɨmɨ yadɨnyabaaibɨꞌ sarɨmɨ duthaayideihɨlyɨ.”
28 Porque até o
29 Sagaaꞌ anga Jeriko yagalyaꞌmaꞌna yɨna yeva kaanna wɨna. Kaanna wɨna yadaapi kwala bwaꞌnaanya naangeꞌ mɨdɨnyɨna.
29 Quando Jesus e os discípulos estavam saindo de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 Mɨdɨnyɨna yadaapi, yɨthaanyi, tuꞌmaangebaarɨ aꞌmwe tɨbɨnyaraai mwaalɨna yadiꞌ “Jizaazai bɨvanɨkerɨnera,” kadɨka wɨꞌnyɨna yagɨla jaka dɨragɨnna dɨna “Naangeigɨ, Ne Devitɨmɨre Kaimɨraayaigɨ, naarɨmɨnyɨ kaleꞌna dɨnehɨhaimwana!”
30 Dois cegos, sentados na beira do caminho, ouviram alguém dizer que ele estava passando e começaram a gritar: — Senhor,
31 Jaka sara kudahi kwala bwaꞌnaanyaꞌ “Jaka saꞌ makuꞌnyɨka!” deva maanga wɨdɨna. Maanga wɨdɨna kyeꞌ kɨrɨꞌ saraai jaka naanga dɨragɨnna kuna wɨdɨna “Naangeigɨ, Ne Devitɨmɨre Kaimɨraayaigɨ naarɨmɨnyɨ kaleꞌna dɨnehɨhaimwana!”
31 A multidão os repreendeu e mandou que calassem a boca, mas eles gritaram ainda mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha pena de nós!
32 Sara wɨdɨna kyagi Jizaazai mudaꞌna yaka saraarɨ jaka wɨjɨvwaramaaꞌna yaka wɨdɨna “Kɨrɨmɨnyɨ gara yɨhideꞌnanaka? Berɨvɨna yɨhɨvuꞌnadevaka?”
32 Então Jesus parou, chamou os cegos e perguntou:
33 Wɨdɨna kyaꞌ “Naangeigɨ ‘Naarɨmɨre tɨnnyara tewaanya yavadaꞌgalana!’ kadakwoihɨjɨ dɨnehya! Sareꞌna yawɨꞌmanɨgoi.”
33 — Senhor, queremos poder enxergar! — responderam eles.
34 Kadɨka sara wɨꞌnyɨna yaka Jizaazai kale naanga wina kyaꞌ sagaaꞌ kɨrɨmɨre tɨnnyaraavɨ asa dathɨwanna. Sarevɨ wana sagaasagaaꞌ kɨrɨmɨre tɨnnyara nawɨꞌnya wanganna. Nawɨꞌnya wanganna yeva saraai gamɨnyɨ mɨdɨnna yɨna yagi.
34 Jesus teve pena dos cegos e tocou nos olhos deles. No mesmo instante eles puderam ver e então seguiram Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.