Lucas 19
Yipma Genesis and New Testament (BYR) vs NVT
1 Jeriko sawɨnna wɨlaawaka adutaanyavɨ kaanna wɨna.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Yɨthaa, sagaaꞌ saba aꞌmwe pwai, Sakɨyaazai woꞌnɨkei mwaalɨna. Sai aꞌmwe taakɨzɨya maaꞌdɨvɨsaraavɨ maremwaaide aꞌmwe naangelyɨ. Sare sai nɨgwia kwalaalya kɨnɨnnakelyɨ.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Sahwai “Jizaazai bewai dɨngaka? Yawɨranganɨma!” daka yakelyɨra. Aꞌmwe kwala bwaꞌnaanyaꞌ mwaaidapi Sakɨyaazai sahwai aꞌmwe tuꞌnanyalyɨ. Sare sai gamɨnyɨ tɨnna mwanganyɨna.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Sara mwanganyɨ yakegaaꞌ sɨnnawɨ gamɨdaaꞌnyɨ kaanyaveꞌna wɨlaawɨna yɨna yaka “Sahwarɨ tɨnna yɨwarɨma!” yawɨꞌna yaka yɨta mɨgɨlyarɨ keꞌmu yɨꞌnɨgina. Sahwai yawɨꞌna “Sarei tutaanyarɨꞌ darɨkɨ bathei daaka!” yɨladaaꞌna.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Yɨladaaꞌna yaka yemwaaidɨꞌnyɨyɨmagɨnna Jizaazai biꞌmaꞌna yɨna yaka kekina maranganna yaka wɨdɨna “Sakɨyaazai, yɨta sarɨ yarai yagalyaꞌmaꞌna yaꞌgɨzɨ dalaama! Yuna dahaasagaaꞌ nɨmɨ gɨmɨre angevɨ mwaalɨdera.”
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Sara wɨdɨna kyaꞌ wɨꞌnyɨna yaka yarai walaabɨna yɨna yaka gamɨre sɨmunyaꞌ yɨlaaya yɨna yakegaaꞌ gamɨre angevɨnerɨ kaanna makuna.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Nabaai aꞌmwe yuyara dazaꞌ tɨnna wanganeva kɨnɨmyagaala dɨna “Aꞌmwe kayaaꞌna yade pware angevɨ angyɨrɨꞌmaata yɨvanɨkelyɨra.”
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Kɨnɨmyagaala sara dɨna kyeꞌ Sakɨyaazai daavɨna yaka Naangerɨ wɨdɨna “Naangeigɨ, yɨthaa, nɨmɨre gɨlyɨvɨta yuya sa yune tɨnnyabanna jaapalɨdeꞌnanyɨra. Sara jaapalaꞌmujɨ pimagɨnyavaaꞌ aꞌmwe gɨlyɨvɨꞌmaayaraavɨ yanga wɨjaavɨdeinyɨra. Nabaai nɨmɨ aꞌmwe gazarɨzarɨ kwaasɨ yagaala wɨdena gamɨre gɨlyɨvɨta pɨrɨꞌ kuka sara maarena yɨ gamɨnyɨ gɨlyɨvɨta dawaai dawaalya sanna ayɨna wɨrɨvɨkɨrɨdeinyɨra.”
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Sara wɨdɨna kyaꞌ Jizaazai sahwarɨ wɨdɨna “Yuna dahaasagaaꞌ aꞌmwe anga dathavɨyarɨ Gotɨyai mena wɨvadaihasamaaꞌmwakelyɨra. Aꞌmwe dazai kwai Ne sɨnnawɨnya Evɨraamɨmɨrei nebwina yɨmaꞌnɨwakeꞌnanyɨ.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Sareꞌ dareꞌnesɨ. Aꞌmweraavɨne Kaimɨraayai aꞌmwera yagalyaꞌmaꞌnɨkeraavɨ ayɨna bɨramaaryaꞌnei nabaai padaihasamaaryaꞌnei bɨwakelyɨra.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Sagaaꞌ sahwara yagaala dazaꞌ kadɨka wɨꞌnyɨna yeva yawɨꞌna “Yuna dahaasagaaꞌ Gotɨyai aꞌmweraavɨ maremwaaladeꞌ kuꞌmaayaba yɨmaꞌnaabatheꞌna yɨwaka! Gotɨyai nevadaihasamaarojɨ Jizaazai nemɨre kingɨya naangerɨ yarai wɨmwaaihadeꞌnanyɨ.” Sara yawɨꞌna yɨna yesaꞌnajɨ nabaai anga Jeruzaalemɨna aya kɨba mena yɨꞌmata yaꞌneba yɨdɨꞌnyɨyaꞌnajɨ keꞌbaꞌna yagaala pɨrɨsɨ wɨdɨna.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Sarevɨdaaꞌnyɨ dara wɨdɨna “Aꞌmwe naanga akwai anga saamɨnya menya pɨwɨnna kingɨyai yɨmaꞌnyaꞌnei yagalaawɨna yaꞌnei wɨna.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Sɨnnawɨ sare sai gamɨre yaasɨwaꞌwawɨnya atɨraalyaraavɨ jaka jɨꞌbwaꞌna yaka nɨgwia kinaaya jaapaina yaka sɨvɨlatɨraala pwarɨ sɨvɨlatɨraala pwarɨ sana sana avaaina yanga wɨjaavɨna. Sara yakegaaꞌ wɨdɨna ‘Sarɨmɨ nɨgwia daza makwawopɨjɨ nɨmɨnyɨneba bɨzɨnɨzɨya pɨnɨ javɨkaryaawila! Yune nɨmɨ ayɨna bɨwɨjahaaꞌnaneihɨlyɨra.’ Sara wɨdɨna yaka kaanna wɨna.
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Kaanna wɨna kyaꞌ kɨrɨꞌ aꞌmwe anga dazabanyara dazalyɨya avaaimwaalyara sahwarɨna sɨmɨlɨka wimwaaina. Sɨmɨlɨka sara wimwaaina yadɨvɨꞌ gamɨnyɨ dɨvidaaꞌnyɨ aꞌmwe marewɨjaraavɨ maryaasɨna kyeꞌ sahwarɨ dɨvidaaꞌnyɨ mɨjamakuna. Sara yevera sahwara dɨna ‘Nemɨ yawɨꞌmwo. Aꞌmwe dazai nemɨre kingɨyai namwaaladɨka!’
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 Yagaala saꞌ mɨjamakuna kyeꞌ kɨrɨꞌ sarɨ kingɨya dahɨlakɨna yesai dɨvi ayɨna bɨna yɨna yakei. Sai wɨdɨna ‘Nɨmɨre nyɨdaayadɨvɨta sɨnnawɨ nɨgwia wɨjaavena maryaasage dazaraavɨ jaka duzɨla! Nɨmɨ yawɨranganɨdeꞌna aꞌmwe yuya pwaina pwainanyara nɨgwia kwaala gara gare maꞌmwaata dɨngaka?’
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Sara wɨdɨna kyaꞌ sahwara bɨna yeveraavɨdaaꞌnyɨ pwai aayagaaꞌ maarakei wɨdɨna ‘Naangeigɨ, gɨmɨre nɨgwia tɨwedi kinaaya (20) dazangɨdaaꞌnyɨ bɨzɨnɨzɨya yavɨkaryena nɨgwia kwaala tu aadɨretɨ kinaaya (200) maaꞌmwana.’
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 Sara wɨdɨna kyaꞌ kingɨyai wɨdɨna ‘Nyɨdaayadɨnya tewaanyaigɨ, wawɨnya tewaanaangeꞌna yadɨnyaigɨnyɨra. Gɨlyɨvɨta maalɨkengɨneꞌna nayaa yavadaꞌgainadɨnyaigɨnyɨra. Sarevɨdaaꞌnyɨ dahaaꞌ anga atɨraalyangɨ dɨmaremwaaideigɨnyɨ gɨthahɨlakɨweigɨnyɨra.’
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 Nabaai ayawɨdaaꞌnyɨ pwai bɨna yaka buthɨna ‘Naangeigɨ, gɨmɨre tɨwedi kinaayajɨ (20) nɨmɨ bɨzɨnɨzɨwawɨnya yadɨ dahaaꞌ nɨgwia kwaala waanɨ aadɨretɨ kinaaya (100) maaꞌmwana.’
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 Sara wɨdɨna kyaꞌ kingɨyai wɨdɨna ‘Nabaai sabaaibɨꞌ anga atɨlyangɨ dɨmaremwaaideigɨnyɨ gɨthahɨlakɨweigɨnyɨra.’
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 Nabaai wawɨnya wɨdaayade pwai bɨna yɨna yaka wɨdɨna ‘Naangeigɨ, gɨmɨre nɨgwia tɨwedi kinaaya (20) dava warɨka dangaakana! Kwaabɨyɨvɨꞌbubunya pɨrɨvɨ yewaaꞌmwagena wake davaakana!
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Sareꞌ dareꞌnesɨ. Gɨmɨnyɨ gwangadɨ aꞌmwe kɨrɨꞌmɨryaigɨnyɨ. Gɨlyɨvɨta aꞌmwe pwara wakamaremwaaidɨvɨsa, sa gɨmɨ maarɨna yadɨnyaigɨnyɨ. Nabaai tɨka wapaaya aꞌmwe pwara burɨdɨvɨsa, sa gɨmɨ yabwarina yadɨnyaigɨnyɨ. Sareꞌna nɨmɨ gɨmɨnyɨna lɨka naanga yadɨnyainyɨ.’
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 Sara wɨdɨna kyaꞌ kingɨyai wawɨnya wɨdaayade dazarɨ wɨdɨna ‘Nyɨdaayadɨnya yuna kayaaꞌnanyaigɨ, yune gɨnnya yagaala dazahɨrɨvɨneꞌna kotɨyaꞌ gɨmarideigɨnyɨra. Gɨmɨ yawɨꞌdɨnyaigɨnyɨ. Nɨmɨ aꞌmwe kɨrɨꞌmɨryainyɨ. Nabaai gɨlyɨvɨsa aꞌmwe pwara wakamaremwaaidɨvɨsa nɨmɨ maaꞌdɨnyainyɨ dɨngaꞌ! Nabaai tɨka munne aꞌmwe pwara burɨdɨvɨsa, sa nɨmɨ yabwaryadɨnyainyɨ dɨngaka! Sasareinyɨ dɨngaka!
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 Nɨnnya nɨgwia “Bengɨyavɨ wakɨma!” majaꞌneigɨ beꞌna yadɨnyaigɨnaka? Sara yɨjɨ kwajɨ nabaai ayɨna bena nɨgwia kwaalyajɨ yɨlakɨpɨja kabamaaꞌmudɨka!’
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Nabaai aꞌmwe aya kɨba gaidaꞌdaavadapiyaraavɨ dara wɨdɨna ‘Dazahware tɨwedi kinaaya (20) dazaꞌ wɨdamaarapɨjɨ aꞌmwe tu aadɨretɨ kinaayajɨya (200) dazarɨ dumaarila!’
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 Sara wɨdɨna kyaꞌ sahwara wɨdɨna ‘Naangeigɨ, sai mena tu aadɨretɨ kinaaya kɨnɨnnakelyɨra.’
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 Sara wɨdɨna kyeꞌ sai wɨdɨna ‘Yɨhɨthɨvanɨge. Aꞌmwe gazaizai tewaanya kɨnɨnnakei lɨmwagazaꞌ nabaai nɨmɨ naanga pɨnɨjɨ yanga wɨjaavɨdeinyɨ. Kɨrɨꞌ aꞌmwe pwai tewaanya malɨmwagaryajai, sai yune maalɨkenna lɨmwagarajaꞌ sasare saꞌ marasɨꞌnɨdesɨ.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Sare kɨrɨꞌ nɨmɨre yɨkamaanga dazara, sahwara yawɨꞌna “Sai nemɨre kingɨyai namwaaladɨka!” Sara yawɨꞌdɨvɨsaꞌna sarɨmɨ nɨmɨre tɨnna daryabanna makabapɨjɨ baramakila!’ ”
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Jizaazai yagaala dazaꞌ mena jɨꞌmwannaka sɨnnawɨ anga Jeruzaalemɨna kaanya waanyɨna.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Waanyɨna yadehaaꞌ anga Bepaaza anga Betaani sabanyaaina aya kɨbanna yɨꞌmaꞌna, mugunyavɨ Wolivɨ woꞌnɨkebanna, sare sabadaaꞌnyɨ gamɨre mɨdɨdita pwaraarɨ dara wɨdaasɨna
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 “Kɨrɨmɨ saraaihi anga akyamwina dulaawideraaihɨlyɨra. Sara wɨlaawakɨlyɨ dogiya dɨwɨnya pwai wɨla yɨrakɨnɨkerɨ bɨramaaꞌna jideraaihɨlyɨ. Dogiya sai aaya mudɨꞌna aꞌmwe aane pwai kwai milamwalɨbwaayarɨ. Sare sai wɨlyaꞌ yarɨmakwaasakɨlyɨ dɨmakabidelyɨ.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Sare savɨ nabaai aꞌmwe pwai kwai dara yɨhithaanganajai ‘Dogiya sarɨ beꞌna yɨralaꞌmanɨgɨleva!’ yɨ kɨrɨmɨ ayɨna dara duzideraaihɨlyɨ ‘Naangerɨ kumudaasɨwaꞌ bamaaꞌmwoi.’ ”
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Saraarɨ sara mena maryaasɨna kyaꞌ saraai kaanna wɨna yagɨla kɨrɨmɨnyɨ yuya sara wɨdaka sanna bɨramaaꞌna.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Bɨramaaꞌna yagɨla dogɨya dɨwɨnya sarɨ wɨlaꞌnya yɨꞌdɨvalakɨnɨkeꞌ yaarɨna yadaakɨlyɨ dogɨya sahwarɨ kwɨyakwarava saraarɨ yɨdaanganna “Dogiya dɨwɨnya sarɨ wɨlyaꞌ beꞌna galyaaꞌmanɨgɨleva?”
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Sara yɨdaanganna kyeꞌ saraai wɨdɨna “Naangerɨ kumudaasɨwakɨra.”
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Wɨdɨna kyagi “Wikɨra,” wɨdɨna kyeꞌ Jizaazaryawɨnna saraai dɨwɨnya sai makabɨna yagɨla kɨrɨmɨre baazɨꞌmaꞌnya saamɨnya dogiyarɨ aꞌba yɨlakɨna kyagi Jizaazai aꞌba bulevɨ yɨlamwaaina.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Dogiyarɨ yɨlamwaaina yadɨꞌnyɨ makuna yadaaꞌnyɨ aꞌmwera aꞌmwemɨlɨka yɨlaayaꞌna kumɨre baazɨꞌmaꞌnya saamɨnya tutaanya kaanya widavadaaꞌnyɨyavakɨ kwala pɨgɨlawakɨwɨlaawɨna.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Kwala pɨgɨlawakɨwɨlaawɨna yadaapi sahwai aya kɨba tuꞌadaihɨsaba Mugunya Wolivɨ mena wɨlaabɨna. Mena wɨlaabɨna yakegaaꞌ aaya walaraimwannasaba gamɨre mɨdɨdɨvɨsara kwala bwaꞌnaanya yuyara Gotɨyarɨ yɨlaaya naanga yɨna. Yuya dɨragɨnya yɨjɨwakadaaꞌnya tɨnna wanganeta sanna yawɨꞌdɨvɨꞌ jaka dɨragɨnna dɨna yadɨvɨꞌ Gotɨyarɨ yayaꞌ munyaba makina.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 Jakeꞌ dara dɨna
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Jaka sara dɨna yadaapi Perɨzɨya pwara kwala bwaꞌnaanyavɨdaaꞌnyara gamɨnyɨ wɨdɨna “Wɨjɨwaakadɨnyaigɨ, gɨmɨre gɨmɨdɨdɨvɨsaraavɨ mayagaala duthatheꞌnanyɨra.”
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Sara wɨdɨna kyeꞌ jaꞌnawɨdɨna “Yɨhɨthɨvanɨge. Kumɨre maange bɨpaibɨzaꞌ, yɨ sɨlyara kumɨ sara yagaala jaka dɨpɨꞌdera daaka!”
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Jeruzaalemɨ aya kɨbanna sai yɨꞌmavaka anga naangeba tɨnna wanganna yɨna yaka savɨna kɨnna maredɨna.
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 Sai dɨna “Dahaaꞌ yɨrɨka darɨkɨ nabaai gɨmɨ kave mwaalya sabwina, naryavɨne mena kyawɨꞌdɨkebagɨ - weꞌ! Kɨrɨꞌ dahaaꞌ nɨmɨnyɨna myawɨryadɨnyaꞌna naryavɨ wakyaꞌnebwi myawɨramaarivanɨgɨ. (Nɨmɨnyɨna ‘Aala!’ dadɨvɨꞌ daza gɨmɨ tɨnna mwanganyɨvanɨgɨ.)
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Pɨgaaꞌ yɨmaꞌnajahaaꞌ mala bwaꞌnyaꞌne gɨmɨre yɨkamaangera gɨmɨnyɨ yunewɨnna kurɨta keꞌbeva saamɨnya gyamaapɨꞌdeꞌgɨnyɨra. Kurɨta dazavɨ yunebanna bamwadaꞌnarapɨjɨ yunebanna akyamwi akyamwi maragɨhɨpaledaaꞌna gyɨpɨꞌdeꞌgɨnyɨ. Akyamwidaaꞌnyɨ akyamwidaaꞌnyɨ mala makulaabɨpɨꞌdevagɨnyɨ.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Sara yapɨjɨ gɨmɨnyɨ kayaaka kuna gihalakapɨjɨ gɨmɨjɨ gɨnnyarajɨ sanaaihɨrɨ kayaaka yɨhigalakɨpɨꞌdenaaihɨlyɨ. Sareꞌna gɨmɨnne sɨla pwarɨ wanganakɨpɨꞌdei mɨꞌ. Kurɨkavɨne sɨla pwarɨ aꞌba yɨlamwaalɨkei mwari yadelyɨ. Aawa. Yuya woꞌdalasɨꞌnɨpɨꞌdere. Aane pwai kwai waradei mɨꞌ. Aawa. Gotɨyai maryasaabakei gɨvadaihasamaaryaꞌnerɨ gɨmɨ sɨmunya myawɨri yagɨna bule wɨjaavanɨgɨnyaꞌgɨnyɨ.”
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Sai sara kɨnna maredɨna yada sara dɨna yakegaaꞌ Gotɨyare Angevɨ wɨlaawɨna yaka sahɨba kusawɨ nɨgwia mwagiꞌnadɨvɨsaraavɨ wɨlatamabwakɨraasɨna yada
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 wɨdɨna “Gotɨyare Bukuyaꞌ dara yɨdaꞌnɨkesɨ. Nɨmɨre angeꞌ nɨmɨnyɨ wɨjaꞌneꞌ mannadesɨra. Sara dɨnɨka kɨrɨꞌ sarɨmɨ yɨwaasaꞌna aꞌmwe kukera lɨka yulyaryaꞌnebabɨsaba yɨmaꞌnɨwakebera.”
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Yuya yɨrɨkerɨkaavɨ Gotɨyare Angevɨ wɨjɨwaakada mwaalɨna. Sare sarɨna Gotɨyarɨna mubɨthɨka yɨraꞌdɨvɨta naangerajɨ Gotɨyare Kɨwɨjarajɨ aꞌmweraavɨre aꞌmwe naangerajɨ “Sahwarɨ tamakaana!” deva yesare.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Sareꞌ dareꞌnesɨ. Aꞌmwe yuyara gamɨre yagaalyaꞌ kadɨka wɨꞌnyaꞌna dɨragɨnna yɨvanɨgasaraavɨneꞌna.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.