Atos 9
Yipma Genesis and New Testament (BYR) vs NAA
1 Sagaaꞌ Solɨ Naangere mɨdɨdɨvɨsaraavɨna sɨnna tɨka naanga kuna wɨdaꞌdaasɨ dɨnyɨna “Jizaazarɨ mɨdɨdɨvɨsaraavɨ tamakɨma!”
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 Dɨnyɨna yaka Gotɨyarɨna Mubɨthɨka Yɨraꞌde Naangerɨ wɨdɨna “Anga Damaazɨkazɨ Juyainaavɨre lotuangengɨ maremwaaidɨvɨsaraavɨ nɨmɨnyɨne pɨkarya jɨthaka! ‘Aꞌmwe Solɨ Jizaazarebwi lɨmwadɨvɨsaraavɨ bɨramaarajaꞌ asangɨ wɨla pwɨyojɨ Jeruzaalemɨ davanna aꞌmweraavɨjɨ aꞌmwengɨjɨ sangɨ ayɨna makabana!’ daꞌgɨzɨ pɨkarya sara kanyɨdayaꞌgɨzɨ kotɨyaꞌna maraawɨdeinyɨra,” sara wɨdɨna yaꞌ Solɨ.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, tanto homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Anga Damaazɨkazɨ sawɨnnei tutaanyavɨ kaanya woda angeꞌ aya kɨba mannadɨꞌnyɨ Sɨgunyavɨdaasɨ baaka naangeꞌ gamɨnyabanna yarai yɨmeꞌnyaꞌbɨꞌ wannaabɨna yaꞌ.
3 Enquanto seguia pelo caminho, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Yarai wannaabɨna yadaaꞌnyɨ kwaakewɨnna Solɨ walaꞌna yaka maanguraayaꞌ kadɨka wɨꞌnyɨna “Solɨ, Solɨ, kayaaꞌna beꞌna nyɨvanɨgɨna?”
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia:
5 “Naangeigɨ, aaihwaigɨnaka?” kyɨwaaravaꞌ wɨdɨna “Jizaazainyɨ kayaaꞌna nyɨvanɨgɨnyainyɨra.
5 Ele perguntou: — Senhor, quem é você? E a resposta foi:
6 Sahwainyɨ kɨrɨꞌ daavaꞌgɨzɨ anga naanga davɨna kulaawaꞌgɨzɨ gɨmɨ yɨnnenna pwai gɨthatheꞌnanyɨra.”
6 Mas levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que você deve fazer.
7 Aꞌmwera Solɨjɨ wawesara daaveva yagaala majara maanguraayaꞌ kadɨka wɨꞌneva kɨrɨꞌ pwarɨ tɨnna mwanganyesare.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Naangei mena wɨdɨna kyaꞌ kwaakevɨdaasɨ Solɨ daavaka gannya tɨnnyaraai yenaka dara yawɨrakeꞌ “Weꞌ, nɨmɨ tɨbaryainyɨ daaka!” Sara daka aane pɨrɨꞌ kɨrɨꞌ tɨnna mwanganyɨ kyaꞌ pwara gamɨre asɨrɨ lɨmwanna yeva Anga Damaazɨkazɨ sawɨnna jɨvwaramakuna.
8 Então Saulo se levantou do chão e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Jɨvwaramakuna kyeꞌ saba mwaalaka yɨrɨka daryaai darɨkɨ tɨnna mwanganyɨ yada sagaaꞌ tɨka manyɨ yada aalya manyɨ yaꞌ.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Damaazɨkazɨ saba Jizaazare pwai Ananaayazai woꞌnɨkelyɨ. Sai mwaalaka aꞌmabaaitɨnna baihanaꞌna yadaasɨ Naangei wɨdɨna “Ananaayazaigɨno!” Wɨdɨna kyaꞌ sai wɨdɨna “Naangeigɨ, yɨthaa, gɨmɨnyɨ gyemwaaihena.”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor lhe apareceu numa visão e disse: Ao que ele respondeu: — Eis-me aqui, Senhor!
11 Wɨdɨna kyaꞌ Naangei wɨdɨna “Daavaꞌgɨzɨ Aduta Yɨdaꞌnanyaꞌ woꞌnɨkevɨna wawaꞌgɨzɨ Juthaazare angevɨ Solɨ Anga Taazazɨ mwaalyarɨna dɨvɨramaaka! Sareꞌ dareꞌnesɨ. Yɨthaa, Gotɨyarɨ dada
11 Então o Senhor lhe disse:
12 aꞌmabaaitɨnna dara wangamwakeꞌ ‘Nɨmɨre tɨnnyaraarɨna “Tewaanyaraai yɨmaꞌnana!” dozɨ aꞌmwei Ananaayazai woꞌnɨkei wɨlaabaka gannya asɨraai nɨmɨre mɨnyagɨnyavɨ dathathɨwamanɨka!’ ”
12 e, numa visão, viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Naangei sara wɨdɨna kyaꞌ Ananaayazai wɨdɨna “Ai, Naangeigɨ, aꞌmwe darɨna aꞌmwe kwalaalyara mena nyɨdɨwaaꞌ. Anga Jeruzaalemɨ mwaalyara gɨmɨre tewaanyaraavɨ kayaaꞌnanya yɨna yɨna yawalyaadɨkerɨna nyɨdɨwaaꞌ.
13 Ananias, porém, respondeu: — Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quanto mal tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 Sara yada Damaazɨkazɨ dawɨnna gɨmɨnyɨ yagaala gɨthadaanyainaavɨ wɨla pwɨyaꞌna bɨwakelyɨ. Gotɨyarɨna mubɨthɨka yɨraꞌdɨvɨta naangera pɨkarya kalavuzaꞌna sara yɨdaveva kujawaꞌdaaꞌ bɨwakelyɨra.”
14 E aqui em Damasco ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome.
15 Miꞌna wɨdɨna kyaꞌ Naangei wɨdɨna “Sai nyɨdaayaderɨ dahɨlakɨweryawɨnna dɨwona! Sai nɨmɨnyɨne yayaꞌ ajɨmya yuyangɨyaraavɨjɨ aꞌmwe naanga Kingɨyaraavɨjɨ Yɨzɨrelɨya yɨsavaakɨyaraavɨjɨ wɨjɨwaakadeꞌna dahɨlakɨwana.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Sareꞌ dareꞌnesɨ. Sai nɨmɨnyɨne yayaꞌna naangeꞌ sara yadeꞌna gamɨnyɨ daanga wɨvɨnajaꞌna wɨjɨwaainɨdelyɨra.”
16 Pois eu mesmo vou mostrar a ele quanto deve sofrer pelo meu nome.
17 Ananaayazai kaanna wɨna yaka angevɨ wɨlɨna yaka Solɨmɨre mɨnyagɨnyavɨ ata dathɨwanna yaka wɨdɨna “Nyaꞌmweigɨ, Solɨgɨ, gɨmɨnyawɨnna Naangei nyɨdasɨwaabɨkeinyɨ. Tusavɨ kaanya badɨ Jizaazai sahwarɨ tɨnna wangamwaꞌdɨnyai nyɨdasɨwaabɨꞌ. ‘Gannya tɨnnyaraai tewaanyaraai wanganna yana! Gamɨre munyɨkɨ yunebanna Kurya Tewaanyai wɨlamwaalana!’ daka nyɨdasɨwaabɨꞌ.”
17 Então Ananias foi e, entrando na casa, impôs as mãos sobre Saulo, dizendo: — Saulo, irmão, o Senhor Jesus, que apareceu a você no caminho para cá, me enviou para que você volte a ver e fique cheio do Espírito Santo.
18 Wɨdɨna kyaꞌ sagaaꞌ yɨmeꞌnyaꞌbɨꞌ Solɨmɨre tɨnnyaraarɨdaasɨ jawɨpadasaꞌbɨsa bwalaꞌna kyaꞌ gamɨre tɨnnyaraai tewaanyaraai yenyɨna yaꞌ. Tewaanya yenyɨna kyaꞌ Solɨ daavɨna kyaꞌ Ananaayazai bavɨtaazɨya yɨna yaꞌ.
18 Imediatamente caíram dos olhos de Saulo umas coisas parecidas com escamas, e ele voltou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Bavɨtaazɨya yɨna yaka Solɨ wapaaya nyɨna yaka gannya kɨlaaka dɨragɨnyaꞌ ayɨna maarɨna yaꞌ.
19 E, depois de comer, sentiu-se fortalecido. Saulo permaneceu alguns dias com os discípulos em Damasco.
20 Mwaalɨna yaka yɨmeꞌnyaꞌbɨꞌ Juyaraavɨre lotuangengɨ wɨna yaka Jizaazarɨna wɨjɨwaakɨna “Sahwai Gotɨyare Gawaalɨvaangelyɨra.”
20 E logo, nas sinagogas, proclamava Jesus, afirmando que ele é o Filho de Deus.
21 Wɨjɨwaakɨna kyaꞌ yuyara kadɨka wɨꞌnyɨna yeva nɨꞌnɨka yeva dɨnyɨna “Jeruzaalemɨ saba aꞌmwe dai yaya davɨna yagaala wɨdadɨvɨsaraavɨ kayaaꞌna yakei daaka! ‘Kumɨnyɨ wɨla pwɨyaꞌmujɨ Gotɨyarɨna mubɨthɨka yɨraꞌdɨvɨsaraayawɨnna makwɨma!’ daka dava davɨwaka? Aꞌmwe dale!” sara dɨnyɨna yeꞌ.
21 Todos os que ouviam Saulo estavam atônitos e diziam: — Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus e veio para cá precisamente para prender e levá-los aos principais sacerdotes?
22 Solɨ kuna wɨjɨwaakɨna yaka dɨragɨnna wɨjɨwaakɨna yada Gotɨyare bukuyavɨdaasɨ dɨragɨnaanga wɨdɨna “Kɨgaakuna Jizaazarɨ Gotɨyai dahɨlakyaakei Kɨraazɨtɨyalyɨra.” Dɨragɨnaanga sara wɨdɨna kyaꞌ yagaala nebulyaꞌnanya Juyara Damaazɨkazɨ mwaalyara yagaala pɨnɨ murɨvɨkɨri yeꞌ.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Sawɨta pɨjaakuna kwavɨlavaꞌ Juyara yɨkabɨna yeva jamungajakɨna “Solɨmɨ tamakyaꞌna nemɨ dara yaadera.”
23 Decorridos muitos dias, os judeus resolveram matar Saulo,
24 Mena jamungajakɨna kyeꞌ pwai Solɨmɨ sareꞌna wɨdɨna kyaꞌ nayaa wanganna yada mwaalɨna. Sara mwaalɨna kyaꞌ Juyara dɨnyɨna “Solɨmɨ tamakaana!” dɨnyɨna yeva sawɨsagaasɨ yɨrɨkegaasɨ adɨkuryangɨ damera tɨnna baihanaryaꞌneraavɨ wɨmwaaihɨna.
24 mas ele ficou sabendo do plano deles. Dia e noite guardavam também os portões da cidade, para o matar.
25 Sahwara baihanaꞌna yɨna yadɨvɨꞌ sawɨta pɨgaaꞌ Solɨmɨrera gamɨnyɨ makuna yeva amaangebaarɨ sikurɨka saamɨnyavɨ daavɨna yeva soigɨlyavɨ Solɨmɨ yɨlawɨmwaaihɨna yeva sikurɨka loꞌmasavɨ kavena maralaꞌmwagaasɨna kyeꞌ Solɨ kaanna wɨna yaꞌ.
25 Mas os discípulos de Saulo tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Anga Jeruzaalemɨna Solɨ yɨꞌmavaawɨna yaka yawɨꞌna “Naangere mɨdɨdɨvɨsarajɨ yeꞌmwannamwalaana!” Yawɨꞌna yaka yaamɨjɨ yɨna kyaꞌ, aawano. Kumɨ “Solɨ mɨdɨdelyɨ,” yawɨꞌna myeva yuyara lɨka yɨna kyeꞌ Solɨjɨ myeꞌmwannamwaalyɨ yeꞌ.
26 Quando chegou a Jerusalém, Saulo procurou juntar-se aos discípulos de Jesus. Porém todos tinham medo dele, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Myeꞌmwannamwaalyɨ kyeꞌ kɨrɨꞌ Aꞌmwe Baanavaazai Wɨdaasaderaayawɨnna makuna yaka wɨdɨna “Tusavɨ Solɨ Naangerɨ kwanganaꞌ Naangei gannya yagaalyaꞌ wɨdaꞌ. Sai Naangerelyɨra. Nebulyasɨra. Damaazɨkazɨ saba Solɨ Jizaazarɨ yayaꞌna dɨragɨnna wɨjɨwaakɨna. Dɨragɨnna wɨjɨwaakɨna yada lɨka myakelyɨ Solɨ.”
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos. Contou-lhes como Saulo tinha visto o Senhor no caminho, e que o Senhor tinha falado com ele. Também contou como, em Damasco, Saulo tinha pregado ousadamente em nome de Jesus.
28 Baanavaazai wɨdɨna kyaꞌ Solɨ nayaa mwaalɨna yaka Jeruzaalemɨ yuneba kaanya yamaryada Naangere yayaꞌna dɨragɨnna wɨjɨwaakɨna.
28 E Saulo ficou com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Jizaazarɨna wɨjɨwaakɨna yada Juyara Gɨrikɨyagaala dadɨvɨsarajɨ dɨnyɨna. Dɨnyɨna yadɨvɨꞌ Solɨ nayaa wɨdɨna kyaꞌ Juya sahwara yawɨꞌna “Solɨ kayaaꞌnanyabwi nedɨwakelyɨ. Sarɨ tamakaana!”
29 Falava e discutia com os helenistas, mas eles procuravam matá-lo.
30 Yawɨꞌna kyeꞌ gyaꞌmwera kadɨka dara wɨꞌnesaꞌ “O, Juyara sara dathɨmanɨgava!” Deva Anga Sizaarɨya saalaalyavɨ mannɨkebanna Solɨmɨ makwalyuna yeva gamɨre anga Taazazɨna yaasɨna yeꞌ.
30 Quando isto chegou ao conhecimento dos irmãos, levaram Saulo até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Sarevɨdaaꞌnyɨ sagaaꞌ Jizaazare kusɨlaanyangɨyara Juthɨya yuyabajɨ Galɨli yuyabajɨ Samerɨya yuyabajɨ saba kwaamuꞌna mwaalɨna yeꞌ. Pwara kayaaꞌna myɨ kyeꞌ tewaanna mwaalɨna yeꞌ. Naangerɨ nayaa wɨꞌnadɨvɨꞌ Kurya Tewaanyai gannya dɨragɨnyaꞌ wɨjaavada sahwara dɨragɨnyara yɨmaꞌnyɨna yeꞌ. Tewaanna mwaalɨna yadɨvɨꞌ dɨragɨnyara yɨmaꞌnadɨvɨꞌ aꞌmwe pwara kwala naangera yeꞌmwannamwaaina yeꞌ.
31 Assim, a igreja tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor; e, no consolo do Espírito Santo, crescia em número.
32 Gazabazaba Pitai kaanya yamaryada Anga Litha mwaalesara Gotɨyare tewaanyaraavɨ angyɨrɨꞌmaata yɨna.
32 Passando Pedro por toda parte, foi também visitar os santos que moravam em Lida.
33 Saba aꞌmwe pwai Anɨyaazai woꞌnɨkei mwaalakelyɨ. Sai yagɨnya bainɨkei nalabwaryavɨ mwaaidɨꞌnyɨ kwarame pɨjaakuna (8) wavɨlaꞌna yakelyɨ.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Pitai angyɨrɨꞌmaata yada Anɨyaazarɨ wanganaka wɨdɨna yaꞌ “Anɨyaazaigɨ, Kɨraazɨtɨya Jizaazai gɨmɨnyɨ gyavadaꞌgaimanɨka! Dɨkaavaꞌgɨzɨ gɨnnya nalabwaryaꞌ nayaa javadaꞌgalakya?” Sara wɨdɨna kyaꞌ Anɨyaazai dɨkaaꞌna.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume a sua cama. Ele imediatamente se levantou.
35 Wiꞌna dɨkaaꞌna yaka tewaanyai mwaaida Anga Litha mwaalyarajɨ Waraata Seronɨ mwaalyarajɨ yuyara gamɨnyɨ wanganeva Naangerɨ lɨmwageva gamɨrera yɨmaꞌnyɨna yeꞌ.
35 Todos os habitantes de Lida e da região de Sarom viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Anga Jopa saba aꞌmweꞌ Taavitaꞌ woꞌnɨkeꞌ Naangerɨ mɨdɨnaka mwaalɨna. Gannya yayaꞌ Gɨrikɨyagaala Dokaazaꞌ dɨnɨkesɨ. Aꞌmwe saꞌ tewaanyanna yada nɨgwɨmaayaraavɨna wɨgaimwadesɨ.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, nome este que, traduzido, é Dorcas. Ela era notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Aꞌmweꞌ mwaalɨna yaka sagaaꞌ nabalɨnakeꞌ yɨmaꞌnaka balɨna. Mena balɨna kyaꞌ gɨlaayavɨ aalyaꞌ yeva kuꞌdɨkeꞌ munyabanna gɨlaayaꞌ makilaawɨna yeva kave wakɨna.
37 Aconteceu que, naqueles dias, ela adoeceu e veio a morrer. Depois de a lavarem, puseram o corpo num quarto do andar superior.
38 Anga Litha sabadaasɨ Anga Jopa etabera. Maalɨkeba warɨkeꞌna Jopa mwaalyara mɨdɨdɨvɨsara kale wiadaaꞌnyɨ dara wɨꞌnesaꞌ “O, Anga Litha Pitai damwaalɨka!” Sara deva aꞌmweraarɨ wɨdɨna “Pitarɨ duzɨla! ‘Myemwaaidɨnnera! Yarai, nemɨnyawɨnna dɨvama!’ ” Wɨdɨna yeva wɨdaasɨna.
38 Como Lida ficava perto de Jope, os discípulos, ouvindo que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens com o seguinte pedido: — Não se demore em vir até nós.
39 Miꞌna wɨdaasɨna kyeꞌ savɨ Pitai kadɨka wɨꞌnyɨna yaka yovɨrawakɨna yaka saraalyɨ kaanna wɨna. Kaanna wɨna yaka sabanna yɨꞌmaꞌna kyeꞌ munyaba kuꞌdɨkevɨna jɨvwaramakuna yɨna. Jɨvwaramakuna yɨna kyeꞌ yaanyɨwaaka yuya mwaaleva kale wiadaaꞌnyɨ kɨnna dadɨvɨꞌ Dokaazaꞌ baazɨꞌmaꞌnyangɨjɨ kwaabɨyɨvɨsangɨjɨ sazangɨ yavɨkaryakengɨ Pitarɨ wɨjɨwaainyɨna yeva “Aꞌmwe tewaanyasɨ,” wɨdɨna.
39 Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram ao quarto do andar superior. Todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas tinha feito enquanto estava com elas.
40 Sara wɨdɨna kyeꞌ kuꞌdɨkevɨ mwasawɨnna Pitai maryaasɨna yaka kwadaai gɨlaka Gotɨyarɨ wɨdaka gɨlaayayabanna gɨnyɨwanna yaka wɨdɨna “Taavitaꞌ, dɨthɨkaaka!” Sara wɨdɨna kyaꞌ aꞌmweꞌ gannya tɨnnyaraai yenyɨna yaka Pitarɨ tɨnna wanganaka dɨkavamwaaina.
40 Mas Pedro mandou que todos saíssem, ajoelhou-se e orou; depois, voltando-se para o corpo, disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Wiꞌna dɨkavamwaaina kyaꞌ sai gamɨre asaꞌ maarɨna yaka yɨdɨkaaꞌna yaka yaanyɨwaakengɨjɨ Naangere tewaanyaraavɨjɨ jaka wɨdɨna yaka aꞌmweꞌ kwaihwaainakevɨ wɨjɨwaainyɨna.
41 Ele, dando-lhe a mão, ajudou-a a ficar em pé; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Savɨna Jopa yuneba yagaala dɨwɨna yadɨvɨꞌ aꞌmwe kwala naangera Naangerɨ lɨmwanna yesarera.
42 Isto se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Pitai mena yaka Anga Jopa saba aꞌmwe pwai Saaimonɨmɨre angevɨ mwaaidɨꞌnyɨ yɨrɨka pɨjaakuna wavɨlaꞌna yaꞌ. Saaimonɨ sai bulɨmakaawoyangɨre kɨlaake yadelyɨra.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, na casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.