Atos 12
Yipma Genesis and New Testament (BYR) vs NVT
1 Sagaaꞌ Kingɨya Erotɨyai Kɨraazɨtɨyare kusɨlaanyavɨya pwaraavɨ kayaaꞌna yɨna yaꞌ.
1 Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.
2 Erotɨyai gannya aawɨlasaraavɨ wɨdaasɨna kyaꞌ Jemɨzai Jonɨmɨ gyaꞌmwerɨ kwaariꞌmasɨramɨnyasɨ dawakɨna yeꞌ.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Erotɨyai sara yaka dara wanganakeꞌ “Ai, savɨneꞌ Juyara yɨlaaya jɨvanɨgaꞌ!”
3 Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.
4 Sara daka nabaai Munne Gɨrɨkula lɨwɨnya pamidakɨna myadehaaꞌ Pitarɨ wɨla pwɨyɨna yaꞌ. Miꞌna pwɨyɨna yaka kalavuzangevɨ wɨmwaaihɨna yaka dameraavɨ wɨdaꞌ “Lɨka nawodɨka! Sɨnnawɨ aꞌmwe daraai daraalyaihi dɨvaihanaryɨla! Dɨvi daraai daraalyaihi dɨvaihanaryɨla! Dɨvi pwaihi sara jɨla! Dɨvi pwaihi sara jɨla! Yuyagaaꞌ sana sana jideihɨlyɨra.” Erotɨyai dara yawɨraꞌ “Pariꞌmaꞌmunneꞌ mena kyawaajɨ balyaꞌna Juyaraayaba wɨmwaaihɨma Pitarɨ!”
4 Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.
5 Sarevɨdaaꞌnyɨ kalavuzangevɨ Pitai mwaaidɨꞌnyɨ Kɨraazɨtɨyare kusɨlaanyavɨyara Gotɨyarɨ yagaala dɨragɨnna wɨdeꞌ Pitarɨna.
5 Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.
6 Munne aayaꞌ yɨmaꞌnadaaꞌnyɨ Erotɨyai yawɨꞌna “Mwanyagaaꞌ Pitarɨ kotɨyaꞌ yɨdera.” Sara yawɨꞌna kyaꞌ sagaaꞌ sawɨsavɨ Pitarɨ senɨyabaraalyɨ wɨla pwɨyɨna yagɨla se warɨna yadɨsɨ dameraai kwaryaba mwaalɨna. Kwaryaba mwaalɨna yadakɨlyɨ kalavuzangevɨre kaanyavɨ dame pwaraai daavɨna yagi.
6 Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.
7 Daavɨna kyagi, yɨthaa, angevɨ Naangere mamaayai buladaaꞌna yakegaaꞌ baakeꞌ wannyɨna yaꞌ. Wannyɨna kyaꞌ ejelɨyai “Dɨkaavana!” daka Pitare egwevɨ tamɨna yaka wɨdaꞌ “Yarai, dɨthɨkaaka!” Sara kudaꞌ senɨyabaraai Pitare asɨraarɨdaasɨ bwalaraawɨna yaꞌ.
7 De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.
8 Bwalaraawɨna kyaꞌ mamaayai wɨdaꞌ “Munnaanyaꞌ padathɨvainaꞌgɨzɨ kwaabɨzɨvɨla dɨvaazɨꞌmakuna!” Sara kudaꞌ Pitai sara yɨna kyaꞌ wɨdaꞌ “Gɨnnya yɨvɨsaꞌ marabwaayaꞌgɨzɨ dɨnyɨmɨdɨnaama!”
8 Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.
9 Kudaꞌ kalavuzangevɨdaasɨ Pitai mɨdɨnaabɨna yaꞌ. Mɨdɨnaabɨna yakegaaꞌ Pitai dɨna yaꞌ “Nebwina mɨka. Mamaayai yɨvanɨkeꞌna waja yaꞌnɨvanɨge.”
9 Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.
10 Sara dadaaꞌnyɨ kalavuzɨkurɨta gavinyawaarɨ wavɨlaꞌna yagɨla kwaariꞌmakaanyavɨna yɨꞌmaꞌna kyagi kaanyaꞌ gamɨ saꞌ kabaasɨnaꞌ mwasawɨnna walyuna yagi. Mwasawɨnna walyuna yagɨla tuta pɨrɨvɨ wodisagaaꞌ yɨthaa, mamaayai Pitaryawɨdaaꞌnyɨ yɨmaanyɨna yaꞌ.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.
11 Sagaaꞌ Pitai yawɨraka dɨna “Nebulyaꞌnanyasɨra. Naangei gannya ejelɨyarɨ kudasɨwaabɨꞌ Erotɨyare kalavuzangevɨdaaꞌnyɨ nyɨmaaꞌmwaka. Juyarajɨ Erotɨyalyɨ saraavɨre kayaaꞌnanyaꞌ nɨmɨnyɨna myɨmaꞌnyɨ yadesɨ.”
11 Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”
12 Nayaa yawɨꞌna yakegaaꞌ Maakɨyai Jonɨmɨre ganaangeꞌ Maarɨyaavɨre angewɨnna wɨna yaꞌ. Anga savɨ aꞌmwe kwalaalya mwaaleva Pitarɨna Gotɨyarɨ yagaala wɨdesangɨra.
12 Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.
13 Pitai wɨna yaka kaanyavɨ mala tamɨna kyaꞌ wɨdaayadeꞌ Rothaꞌ woꞌnɨkeꞌ wɨꞌnaka “Kaanya baasɨma!” daka walyuna yaꞌ.
13 Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.
14 Miꞌna walyuna yaka Pitare maanguraayaꞌ wɨꞌnaka yɨlaaya naanga yɨna yaka navɨka yada kaanyaꞌ mabaasɨ yaka ayɨna kaanyaveꞌna wɨlaabɨna yaka wɨdaꞌ “Mwasawɨ Pitai daavɨka.”
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.
15 Pwara wɨdeꞌ “Gɨmɨre sɨmunya kayaaꞌnanaangesɨra,” Taayaꞌ wɨdaꞌ “Aꞌa. Nebulyaꞌna mena bɨwaka.” Pwara wɨdeꞌ “Pitai mamwaalyɨꞌ. Gamɨre ejelɨyai mwaalɨꞌ.”
15 Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.
16 Dɨdaapi Pitai kaanyavɨ mala kuna tamɨna yaꞌ. Tadaaꞌnyɨ kaanyavɨ baasɨna yeva Pitarɨ wanganeva atɨka maruꞌnaꞌna yeꞌ.
16 Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.
17 Atɨka maruꞌnaꞌna kyeꞌ Pitai daka “Kadɨka nyuꞌnɨpɨka!” gannya asaꞌ bamakilaawɨna kyaꞌ yagaala miꞌna kudeꞌ Pitai wɨjɨwaakɨna “Naangei kalavuzangevɨ nyɨmaaꞌmwaꞌ.” Sana sana wɨjɨwaakɨna yɨna yaka wɨdaꞌ “Yagaala daꞌ Jemɨzarɨjɨ neyaꞌmwe pwaraavɨjɨ duzɨla!” Miꞌna wɨdaka mwasawɨ walyuna yaka pɨwɨnna wɨna yaꞌ.
17 Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.
18 Mwanyagaaꞌ nyɨla bilyɨrɨꞌdaaꞌnyɨ damera dara wanganesaꞌ “Akai, Pitai mamwaalyɨjɨka!” Sara deva lɨka yeva atɨka maruꞌnaꞌna yeva dɨnyɨna yeꞌ “Pitai gawɨ mwaalɨka?”
18 Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.
19 Sara dɨnyɨna kyeꞌ Erotɨyai wɨdaꞌ “Yarai dɨvɨramaarila!” Wiꞌna kudaꞌ bɨrɨna bɨrɨna yeva aawa. Mamaari kyeꞌ Erotɨyai dameraavɨ kotɨyaꞌ yaka saraavɨna wɨdaꞌ “Kayaaꞌna yɨwaasara baibɨꞌderera.” Sara kudaꞌ yuyaraavɨ tamakɨna yeꞌ.
19 Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.
20 Anga Taayaa mwaalyaraavɨnajɨ Saaithonɨ mwaalyaraavɨnajɨ pɨbwina Erotɨyare sɨnna tɨka naanga wɨdaꞌdaaꞌnyɨ sahwara dɨnyɨna yeꞌ “Nemɨnyɨna Erotɨyarɨ sɨnna tɨka wɨdaꞌmanɨkeꞌna gamɨrebadaasa tɨka wapaaya gara mubaatheinaavaka? Erotɨyaryawɨnna wawaajɨ naryaꞌ wakaana!” Dɨnyɨna yeva kaanna waweva aꞌmwe Bɨlaazɨtazai Erotɨyare angevɨ maremwaaiderɨ wɨdɨna kyeꞌ Bɨlaazɨtazai yeꞌmwanna yaꞌ. Yeꞌmwanna kyaꞌ yuyara Erotɨyaryawɨnna wɨna yeva wɨdeꞌ. Kudeꞌ Erotɨyai wɨdɨna yaꞌ “Pɨgaaꞌ yɨnagaavaihagaaꞌ yɨhɨthɨdeinyɨ.”
20 O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,
21 Sagaaꞌ Erotɨyai wɨdakegaaꞌ kyɨmaꞌnaꞌ kingɨyaraavɨre baazɨꞌmaꞌnya nawɨꞌnyasɨ yɨvɨta nawɨꞌnyasɨ bwaayaka namwaalyɨta tewaanyavɨ walamwaalaka aꞌmweraavɨ kɨwɨnya naanga wɨdɨna yaꞌ.
21 conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.
22 Miꞌna wɨdɨna kyaꞌ aꞌmwera jaka wɨdeꞌ “Nedɨvanɨkei aꞌmwei mɨka! Gotɨya pwalyɨra.”
22 O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.
23 Sara jaka kudeꞌ jaahwasaꞌbɨꞌ Erotɨyai yɨlaaya yaka yawɨꞌna “Nɨmɨ Gotɨyaibɨsainyɨ,” yawɨꞌna yaꞌ. “Sabwi mipɨnera! Aꞌmweihi Gotɨyai gaverɨ byaannakerɨ yɨlaaya dumaryɨla!” sara majarɨna Naangere mamaayai yarai walaabɨna yaka Erotɨyarɨ tamɨna yaꞌ. Tamɨna kyaꞌ gumɨlɨkera Erotɨyare kɨlaakejɨkɨ nyɨna kyeꞌ Erotɨyai balɨna yaꞌ.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.
24 Kɨrɨꞌ Naangere yagaala pɨwɨnna pɨwnna kujɨwaakeꞌ aꞌmwe kwalaalyarajɨ aꞌmwe kwalaalyajɨ sahwarɨ lɨmwanna yeꞌ.
24 Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.
25 Baanavaazalyɨ Solɨjɨ saraai nɨgwia mena wɨjaavagɨla Jeruzaalemɨdaasɨ Maakɨyai Jonɨmɨ ayɨna makabɨna yagi Anga Aadɨyokɨna.
25 Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.