2 Reis 5
Buka Tabuna Tefadi (BXH) vs ARA
1 Neimani mate Siliya edi kin ena tau hiyala tau lau kulukuluwendi yo nuwanuwa adiꞌadidilina. Guyau ya saguhi be Siliya dodogadi adi waiyunu sa lei hafihafitidi. Siliya edi kin ya ita falaꞌi be ya faꞌatitiyen. In moho ya lepela.
1 Naamã, comandante do exército do rei da Síria, era grande homem diante do seu senhor e de muito conceito, porque por ele o Senhor dera vitória à Síria; era ele herói da guerra, porém leproso.
2 Beyabeyana tau hiyala Siliya nuꞌuna sa lau afulen sa lau Isalaela sa duhu mahanoꞌidi na tineꞌeu hesa sa tohai be sa lawen Neimani lahuna lebena be ya famala ena tau lau fayofayo.
2 Saíram tropas da Síria, e da terra de Israel levaram cativa uma menina, que ficou ao serviço da mulher de Naamã.
3 Muli yai tineꞌeu Neimani lahuna ya faliba iyen,
3 Disse ela à sua senhora: Tomara o meu senhor estivesse diante do profeta que está em Samaria; ele o restauraria da sua lepra.
4 — ausente —
4 Então, foi Naamã e disse ao seu senhor: Assim e assim falou a jovem que é da terra de Israel.
5 — ausente —
5 Respondeu o rei da Síria: Vai, anda, e enviarei uma carta ao rei de Israel. Ele partiu e levou consigo dez talentos de prata, seis mil siclos de ouro e dez vestes festivais.
6 — ausente —
6 Levou também ao rei de Israel a carta, que dizia: Logo, em chegando a ti esta carta, saberás que eu te enviei Naamã, meu servo, para que o cures da sua lepra.
7 — ausente —
7 Tendo lido o rei de Israel a carta, rasgou as suas vestes e disse: Acaso, sou Deus com poder de tirar a vida ou dá-la, para que este envie a mim um homem para eu curá-lo de sua lepra? Notai, pois, e vede que procura um pretexto para romper comigo.
8 — ausente —
8 Ouvindo, porém, Eliseu, homem de Deus, que o rei de Israel rasgara as suas vestes, mandou dizer ao rei: Por que rasgaste as tuas vestes? Deixa-o vir a mim, e saberá que há profeta em Israel.
9 Yo fede Neimani ena hosi yo saliyoti yai ya lau Ilaisa ena luma edaꞌedana hafohafona yai ya obiyo.
9 Veio, pois, Naamã com os seus cavalos e os seus carros e parou à porta da casa de Eliseu.
10 Ilaisa ena tau paisowa ya dui lawen Neimani lisina, be ya faliba, iyen,
10 Então, Eliseu lhe mandou um mensageiro, dizendo: Vai, lava-te sete vezes no Jordão, e a tua carne será restaurada, e ficarás limpo.
11 Neimani ma manabalana ya lau na iyen,
11 Naamã, porém, muito se indignou e se foi, dizendo: Pensava eu que ele sairia a ter comigo, pôr-se-ia de pé, invocaria o nome do Senhor , seu Deus, moveria a mão sobre o lugar da lepra e restauraria o leproso.
12 Damaseko taon hoꞌowadi, Abani yo Fahapa mate sa loholoho wananaha habahim Isalaela hoꞌowadi. Ibe Damaseko hoꞌowadi yai E kaisugu haba E loholoho.
12 Não são, porventura, Abana e Farfar, rios de Damasco, melhores do que todas as águas de Israel? Não poderia eu lavar-me neles e ficar limpo? E voltou-se e se foi com indignação.
13 Neimani ena tau lau fayofayo sa laoma lisina tiyen,
13 Então, se chegaram a ele os seus oficiais e lhe disseram: Meu pai, se te houvesse dito o profeta alguma coisa difícil, acaso, não a farias? Quanto mais, já que apenas te disse: Lava-te e ficarás limpo.
14 Yo fede Neimani Yaubada ena peloweta alinana ya lau watan be ya lidi Diyodan Hoꞌowana yai ya topu lidi ma faligigi luwaga. Yo fede Neimani ꞌwapina ya sabusabu doha hewali ꞌwapina na ya loholoho.
14 Então, desceu e mergulhou no Jordão sete vezes, consoante a palavra do homem de Deus; e a sua carne se tornou como a carne de uma criança, e ficou limpo.
15 Habahim Neimani maꞌena ena tatau sa fuyo Yaubada ena peloweta Ilaisa lisina. Neimani ya obiyo Ilaisa nuwanuwana yai na iyen,
15 Voltou ao homem de Deus, ele e toda a sua comitiva; veio, pôs-se diante dele e disse: Eis que, agora, reconheço que em toda a terra não há Deus, senão em Israel; agora, pois, te peço aceites um presente do teu servo.
16 Alinana Ilaisa ya bui iyen,
16 Porém ele disse: Tão certo como vive o Senhor , em cuja presença estou, não o aceitarei. Instou com ele para que o aceitasse, mas ele recusou.
17 Be Neimani iyen,
17 Disse Naamã: Se não queres, peço-te que ao teu servo seja dado levar uma carga de terra de dois mulos; porque nunca mais oferecerá este teu servo holocausto nem sacrifício a outros deuses, senão ao Senhor .
18 In moho, ginauli hesa moho Guyau lisina yai, bena egu heyaya ya nuwatuhu afulen. Egu kin E faꞌatitiyen. Debana yai E saguhi be maꞌegu ꞌe luhu ena yaubada bwalabwala Limon ena dubu yai lauꞌuꞌula ana halulu. Bena ya tuli bono mate, ma luwaluwagamai ꞌe tuli bono paꞌana ya guna fesasa nimagu yai. Be laulau esega te debana yai, yau, em tau paisowa, egu heyaheyaya te, u nuwa afulen.
18 Nisto perdoe o Senhor a teu servo; quando o meu senhor entra na casa de Rimom para ali adorar, e ele se encosta na minha mão, e eu também me tenha de encurvar na casa de Rimom, quando assim me prostrar na casa de Rimom, nisto perdoe o Senhor a teu servo.
19 Na Ilaisa, ya libalau Neimani lisina, iyen,
19 Eliseu lhe disse: Vai em paz. Quando Naamã se tinha afastado certa distância,
20 — ausente —
20 Geazi, o moço de Eliseu, homem de Deus, disse consigo: Eis que meu senhor impediu a este siro Naamã que da sua mão se lhe desse alguma coisa do que trazia; porém, tão certo como vive o Senhor , hei de correr atrás dele e receberei dele alguma coisa.
21 — ausente —
21 Então, foi Geazi em alcance de Naamã; Naamã, vendo que corria atrás dele, saltou do carro a encontrá-lo e perguntou: Vai tudo bem?
22 — ausente —
22 Ele respondeu: Tudo vai bem; meu senhor me mandou dizer: Eis que, agora mesmo, vieram a mim dois jovens, dentre os discípulos dos profetas da região montanhosa de Efraim; dá-lhes, pois, um talento de prata e duas vestes festivais.
23 — ausente —
23 Disse Naamã: Sê servido tomar dois talentos. Instou com ele e amarrou dois talentos de prata em dois sacos e duas vestes festivais; pô-los sobre dois dos seus moços, os quais os levaram adiante dele.
24 — ausente —
24 Tendo ele chegado ao outeiro, tomou-os das suas mãos e os depositou na casa; e despediu aqueles homens, que se foram.
25 — ausente —
25 Ele, porém, entrou e se pôs diante de seu senhor. Perguntou-lhe Eliseu: Donde vens, Geazi? Respondeu ele: Teu servo não foi a parte alguma.
26 — ausente —
26 Porém ele lhe disse: Porventura, não fui contigo em espírito quando aquele homem voltou do seu carro, a encontrar-te? Era isto ocasião para tomares prata e para tomares vestes, olivais e vinhas, ovelhas e bois, servos e servas?
27 — ausente —
27 Portanto, a lepra de Naamã se pegará a ti e à tua descendência para sempre. Então, saiu de diante dele leproso, branco como a neve.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.