Lucas 1

The New Testament in the Buli language (Ghana) (BWU) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Fi Teofilos waai ate mi Luuk a te fu zula nna yegayega la, ale a ŋmarisi gbaŋka de a te fu. Nuruba yegayega a pii nyiŋ kama ayen ba ŋmarisi wie ŋaai meena ale nyɛ tama sunsuŋ la.
1 Tendo, pois, muitos empreendido pôr em ordem a narração dos fatos que entre nós se cumpriram,
2 Wie ŋaai meena ate ba ŋmarisi la a nyini ka seero baai ale nya ŋa ta nyini ku piilimka po ale a sak nuruba ŋa wie la jigi.
2 segundo nos transmitiram os mesmos que os presenciaram desde o princípio e foram ministros da palavra,
3 Dila nyiŋ la, mi ale lagi nina a ŋmasi zamsi wieŋa de a ta nyini ŋa piilimka po la nyiŋ ale soa ate mi poli ayen ku nala kama ate m ŋmarisi ŋa meena ate ŋa va chaab a te ni.
3 pareceu-me também a mim conveniente descrevê-los a ti, ó excelentíssimo Teófilo, por sua ordem, havendo-me já informado minuciosamente de tudo desde o princípio,
4 Mi a ŋmarisi gbaŋka de a te fu kama ate fi baga a miŋ ayen wie ŋaai meena ate ba sak fu la a sum ka wensie.
4 para que conheças a certeza das coisas de que já estás informado.
5 Va ŋaai po ate Ayerod a jam chim Judia tɛŋka naab la, Juuma Puusika Yenni kpagi wanyi ale jam boro. Wa yoi jam le Zakaria. Wa jam nyini ka kpagi diinaŋa po kunyi ate Abaija soa la. Zakaria powa yoi jam ale Elizabet. Elizabet me jam ka Juuma Puusika Yenni tomteerɔma po wanyi le.
5 Existiu, no tempo de Herodes, rei da Judeia, um sacerdote, chamado Zacarias, da ordem de Abias, e cuja mulher era das filhas de Arão; o nome dela era Isabel.
6 Zakaria ale wa powa a jam ka nuru welensa ale a va Naawen sinsaŋŋa nalimnyiini. Ba jam ka wakaasuŋ Naawen jigi ya.
6 E eram ambos justos perante Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Wa ale wa powa meena a jam kpaŋ ka nna yegayega, alege ba jam ka biiga, dii nyiŋ la wa powa Elizabet a jam ka kirik.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Da yeŋ ate ku jam paari Zakaria buuni po wanyi ayen wa jo Juuma Puusika Yenni po a nyɛ kaabka la, ba yaa jam lueri ayen wa Zakaria jo nyɛ kaabka.
8 E aconteceu que, exercendo ele o sacerdócio diante de Deus, na ordem da sua turma,
9 Juuma Puusika Yenni tomteerɔma a ta ka ba nyeka a va a tom ba tuimaŋa. Ba yaa nak gbaŋ a lueri Zakaria ayen wa ju ŋanta baai nyum ale masa la kuŋkuŋku zuk a te Naawen. Wa yaa jo Juuma Puusika Yenni po.
9 segundo o costume sacerdotal, coube-lhe em sorte entrar no templo do Senhor para oferecer o incenso.
10 Wa ale diem a jam bo di po la, nuru bɔanni baai ale jam ayen ba puusi Naawen la, a yaa tigsi chaab nna yegayega a jam za dabiaka po a puusi.
10 E toda a multidão do povo estava fora, orando, à hora do incenso.
11 Zakaria ale jam boro pa ŋantaŋa a nyo bolimu po ayen ba de la, Naawen sabiiloma wanyi a yaa deri jam wa jigi a jam za kuŋkuŋku jigini juga geŋ.
11 Então, um anjo do Senhor lhe apareceu, posto em pé, à direita do altar do incenso.
12 Zakaria ale nya wa la wa yaa deri a chali yɔgsum.
12 E Zacarias, vendo- o, turbou-se, e caiu temor sobre ele.
13 Alege sabiilowa a yaa weeni wa ayen, “Zakaria, kan chali yɔgsum, dii nyiŋ la Naawen a wom fi puusaŋa kama. Wa be le basi ate fi powa a yik puuk a biak nidɔabili. Wa dan jam biak, te biika yonni ayen Jɔɔn.
13 Mas o anjo lhe disse: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João.
14 Wa dan biak wa fi ale fi powa ale nuruba yegayega sue le peenti ka nna yegayega.
14 E terás prazer e alegria, e muitos se alegrarão no seu nascimento,
15 Naawen a le basi ate wa chim nuru kpioŋ Naawen nimbie po abe wa kan a nyu daamɔa yaase dapagriga. Naawen Chiika ale sueri wa a nyini wa biam po.
15 porque será grande diante do Senhor, e não beberá vinho, nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Wa dan chim wa le basi ate Izirali demma yegayega a basi ba beemu suitaŋa abe ba ŋman va ba nyɔnɔwa Naawen.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Jɔɔn ale de Nyɔnɔwa niŋ ale pagrim ase Naawen biisiteerɔwa Elaja ale jam pagra dii la. Wa le jam yik koba ale ba bisa ate ba niak chaab. Wa ale ta baai ale kan a va Naawen siuku la a jam welensa nyamma yammu siuku po. Wa ale gomsi Nyɔnɔwa nuruma a magsi a te wa.”
17 e irá adiante dele no espírito e virtude de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos e os rebeldes, à prudência dos justos, com o fim de preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Zakaria a yaa bek sabiilowa ayen, “Mi a le nyɛ ka se a seba ayen fi ale biisi dii la ka wensie? Mi ale m powa a kpaŋ kama.”
18 Disse, então, Zacarias ao anjo: Como saberei isso? Pois eu já sou velho, e minha mulher, avançada em idade.
19 Sabiilowa a yaa weeni wa ayen, “Mi ka Gabriel waai ale a zaani Naawen niŋ la. Wala abe le tom mu ayen m weeni fu wamaŋsaŋa de.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado a falar-te e dar-te estas alegres novas.
20 Mi ale weeni fu dii la a le jam chim ka wensie, diipo ale magsi la alege fi ka siaka ale mi ale weeni dii la. Dila nyiŋ la fi le chim ka gaauŋ a ta ga paari wieŋa de meena nyeka dai.”
20 Todavia ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas aconteçam, porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo se hão de cumprir.
21 Dila po meena ale nuruma za ka dabiaka po a limsi ayen wa nyini. Ba yaa jam a weeni chaab ayen, “Ka boa ale soa ate wa a beni dɔkku po dila.”
21 E o povo estava esperando a Zacarias e maravilhava-se de que tanto se demorasse no templo.
22 Zakaria ale nyini yenni po a za nuru bɔanni meena niŋ la, wa an jam baga a biisi ate wa yaa pa wa nisimaŋa a magsi a sak ba. Nuruma ale nya Zakaria ate wa pa wa nisimaŋa a magsi wieŋa a sak ba la, ba yaa deri miŋ ayen wa nya ka wari Juuma Puusika Yenni po nna ase wa goa daasim kama la.
22 E, saindo ele, não lhes podia falar; e entenderam que tivera alguma visão no templo. E falava por acenos e ficou mudo.
23 Zakaria tuimaŋa daaŋa ale nueri Juuma Puusika Yenni po la, wa yaa ŋman kuli wa yenni.
23 E sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para sua casa.
24 Daa magla ale taam la, wa powa a yaa yik puuk a bo wa yenni po chiisa sinu ale kan nyeemu a ga jigiya.
24 E, depois daqueles dias, Isabel, sua mulher, concebeu e, por cinco meses, se ocultou, dizendo:
25 Dula jigini Elizabet yaa weeni ayen, “Yɔgyɔgla de Nyɔnɔwa a bola maari mu kama. Wa yeeri mu m chivieŋa po a basi kama nuruba nimbie po.”
25 Assim me fez o Senhor, nos dias em que atentou em mim, para destruir o meu opróbrio entre os homens.
26 Elizabet puuka ale nya chiisa siyuebi la, Naawen a yaa tom wa sabiilowa Gabriel ayen wa cheŋ tɛŋ kaai ate ba a wi ayen Nazaret ate ka bo Galili la po.
26 E, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Nipɔkbili wanyi ale jam bo dula ate ba a wi ayen Mɛɛri. Wa jam siak kama ayen wa yali nidɔa wanyi ate ba a wi wa ayen Josefi. Josefi a jam ka naawa Deevid ŋaaŋbiik.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Sabiilowa a yaa jam weeni Mɛɛri ayen, “Suyɔgini a bo le fu. Nyɔnɔwa a bo ale fu kama ale niak fu me nna yegayega.”
28 E, entrando o anjo onde ela estava, disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Mɛɛri ale wom dii ate sabiilowa a weeni wa la, ku yaa daani wa nna yegayega ate wa poli wa wanni kiri ale ka dii la.
29 E, vendo- o ela, turbou-se muito com aquelas palavras e considerava que saudação seria esta.
30 Sabiilowa a yaa ŋman weeni wa ayen, “Mɛɛri, kan basi ate fi kpaziim a nagi, dii nyiŋ la Naawen niak fu kama.
30 Disse-lhe, então, o anjo: Maria, não temas, porque achaste graça diante de Deus,
31 Wa weeni kama ayen fi le yik puuk a biak nidɔabili. Fi dan jam biak biika, wa yoi ale Yeezu.
31 E eis que em teu ventre conceberás, e darás à luz um filho, e pôr-lhe-ás o nome de Jesus.
32 Wa le jam chim ka nuru kpioŋ nna yegayega. Ba le wi wa ayen ka Naawen Kpeeni biik. Ti Nyɔnɔwa Naawen le bobi wa naam ase wa le jam bobi wa kokpieŋka Deevid naam buui dila po dila po dii la.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai,
33 Wa le jam soa wa kokpieŋka Jekob ŋaaŋbisaŋa meena a ta a cheŋ diipo meena wuu, ate wa naamu a kan maa kpeglim.”
33 e reinará eternamente na casa de Jacó, e o seu Reino não terá fim.
34 Mɛɛri a yaa weeni sabiilowa ayen, “Mi a diem ze nidɔa. Ku be le nyɛ ka se ate m yik puuga?”
34 E disse Maria ao anjo: Como se fará isso, visto que não conheço varão?
35 Sabiilowa yaa weeni wa ayen, “Naawen le pa ka wa Chiika a nyo fi po abe wa pa wa pagrimu me a lik fu. Biik kaai ate fi ayen fi biak la, nuruba le wi wa ayen ka welensa nyɔnɔ ale Naawen biik me.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e a virtude do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; pelo que também o Santo, que de ti há de nascer, será chamado Filho de Deus.
36 Be teeri fi suoku Elizabet wari. Nuruba a weeni kama ayen wa ka kirik alege wa ale wa kpaŋsaŋa meena wa ta ka puuk chiisa siyuebi ale nna.
36 E eis que também Isabel, tua prima, concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril.
37 Wari karo ate Naawen an baga a nyɛ.”
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 Mɛɛri yaa weeni ayen, “Naawen dek ale soa mu. Wa yaa be basi ate ku nyɛ ase fi ale weeni dii la.” Sabiilowa yaa deri basi wa ale cheŋ.
38 Disse, então, Maria: Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Mɛɛri yaa deri gomsi a cheŋ nna nwuli nwuli a cheŋ tɛŋ kanyi ate ka bo guuta sunsuŋ Judia tɛŋka po.
39 E, naqueles dias, levantando-se Maria, foi apressada às montanhas, a uma cidade de Judá,
40 Wa le ga paari ku jigini la, wa yaa cheŋ ga jo Zakaria yenni po ayen wa puusi Elizabet.
40 e entrou em casa de Zacarias, e saudou a Isabel.
41 Elizabet ale wom Mɛɛri lueluku la, wa biika a yaa deri a labri ponni po. Naawen a yaa basi ate wa Chiika a sueri Elizabet sunummu.
41 E aconteceu que, ao ouvir Isabel a saudação de Maria, a criancinha saltou no seu ventre; e Isabel foi cheia do Espírito Santo,
42 Ate wa yaa weeni Mɛɛri ale lueluk kpioŋ ayen, “Naawen niak fu kama a gaam nipooba meena. Biik kaai ate fi le biak la, Naawen niak wa kama.
42 e exclamou com grande voz, e disse: Bendita és tu entre as mulheres, e é bendito o fruto do teu ventre!
43 Ka boa ale soa ate wa kpeeni de a nyɛ mi jigiya ate mi Nyɔnɔwa ma a cheena ayen wa puusi mu?
43 E de onde me provém isso a mim, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Mi ale poom wom fi lueluku la, m biika a deri a labri kama ale supeentik.
44 Pois eis que, ao chegar aos meus ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria no meu ventre.
45 Fi ta supeentik kama, dii nyiŋ la fi ta siaka kama ayen dii ate ti Nyɔnɔwa Naawen weeni fu la a le sum nyɛ kama.”
45 Bem-aventurada a que creu, pois hão de cumprir-se as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas!
46 Dula jigini Mɛɛri yaa weeni ayen,
46 Disse, então, Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Mi sui a peenti kama, ayen Naawen ka m varibasidɔ,
47 e o meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador,
48 a teeri mi waai ale ka wa tomteerɔma po nuru fiik la wari.
48 porque atentou na humildade de sua serva; pois eis que, desde agora, todas as gerações me chamarão bem-aventurada.
49 dii nyiŋ la Naawen kpeeni tom ka tuim kpeema a te mu.
49 Porque me fez grandes coisas o Poderoso; e Santo é o seu nome.
50 Wa kasim ta jiirim kama ale baai meena ale a zuli wa la.
50 E a sua misericórdia é de geração em geração sobre os que o temem.
51 Wa jam pa ka wa pagrimu yegayegaka a yik kanjanta nyam ale ba wie nyeka popola meena a kaasi.
51 Com o seu braço, agiu valorosamente, dissipou os soberbos no pensamento de seu coração,
52 Wa yik nalim kpeema a yeeri ba naam po ale ge basi ate nuru baai ale kan ta zaana jigi la a ŋman taam de ba niŋ.
52 depôs dos tronos os poderosos e elevou os humildes;
53 Wa be maari a te baai ate kom ta ba la ŋandiinta yegayega ale ge a basi ate baai ale jigsi la a chim ŋanjagsa.
53 encheu de bens os famintos, despediu vazios os ricos,
54 — ausente —
54 e auxiliou a Israel, seu servo, recordando-se da sua misericórdia
55 — ausente —
55 (como falou a nossos pais) para com Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Mɛɛri ale biisi nueri la wa yaa wari bo ale Elizabet a paari chiisa sita ale ge yaa ŋman kuli wa yenni.
56 E Maria ficou com ela quase três meses e depois voltou para sua casa.
57 Elizabet biamu danni ale jam paari la, wa yaa biak nidɔabili.
57 E completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Wa dɔkdemma ale wa vaanchaama baai ale jam mɔata wa la, a yaa wom Naawen ale ta jiirim yegayega ale wa dii la ate ba meena ale wa a yaa jam ta supeentik nna yegayega.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que tinha Deus usado para com ela de grande misericórdia e alegraram-se com ela.
59 Biika ale jam paari daa naaniŋ la nisomma yaa jam ba ale biak wa juijui la ayen ba gebi wa yoanni. Ba ale nyɛ dila a ga nueri la, ba yaa weeni ayen biika me yoi ale Zakaria, ase wa kowa la.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, vieram circuncidar o menino e lhe chamavam Zacarias, o nome de seu pai.
60 Alege biika mawa a yaa zɛri ale weeni ba ayen, “Wa yonni ale Jɔɔn.”
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não, porém será chamado João.
61 Ba yaa weeni wa ayen, “Nama buuni po waai a karo a ta yoi dila.”
61 E disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Ba yaa pa ba nisimaŋa a magsi a biisi wie ale biika kowa a bek wa ayen, “Fi a yaali ayen fi te biika yonni ayen ka boa?”
62 E perguntaram, por acenos, ao pai como queria que lhe chamassem.
63 Zakaria yaa weeni ba ayen ba ga ta jaab a jam ate wa ŋmarisi. Ba ale ta jaamu a jam la, wa yaa ŋmarisi jaamu zuk ayen, “Wa yoi ale Jɔɔn.” Nyaku de yaa deri cha ba nna yegayega.
63 E, pedindo ele uma tabuinha de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Zakaria ale ŋmarisi a nueri la, wa yaa deri ŋman baga a biisi ate wa yaa te Naawen pimpauk.
64 E logo a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; e falava, louvando a Deus.
65 Ba vaanchaama meena ale jam bo dula jigini a mɔata ba ate ba wom ale Zakaria a ŋman a biisi la, ba yaa jam a chali yɔgsum nna yegayega ate wapaani de wie a yaa tagli tɛŋ sii ale jam bo guutaŋa sunsuŋ Judia tɛŋka po la.
65 E veio temor sobre todos os seus vizinhos, e em todas as montanhas da Judeia foram divulgadas todas essas coisas.
66 Baai meena ale jam wom la, ku yaa cha ba ate ba yaa pa ku nyo ba suniima po a poli ku wie ale a bek chaab ayen, “Biika de ale chim ka nuru boan choa ase wa nin chimu?” Ba jam a bek wa nyaku de kama dii nyiŋ la, Nyɔnɔwa Naawen pagrimu a jam bo ale wa kama.
66 E todos os que as ouviam as conservavam em seu coração, dizendo: Quem será, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Naawen Chiika a yaa jam sueri Jɔɔn kowa Zakaria ate wa biisi Naawen wieŋa. Wa yaa weeni ayen,
67 E Zacarias, seu pai, foi cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 “Ti Nyɔnɔwa waai ale ka tama Izirali Naawenni la,
68 Bendito o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo!
69 Wa te ti ka nuru kpioŋ waai ale ka naawa Deevid ŋaaŋbiik la. Wa le chim ka ti varibasidɔ.
69 E nos levantou uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo,
70 Dila po dila po ate Naawen a weeni wa biisiteerɔma baai ate wa lueri a te wa dek la, ayen ba ŋmarisi wa gbaŋka po ayen,
70 como falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo,
71 wa puulim kama ayen wa le vari ti, ti dachaasa nisima po a basi ale baai ale kisi ti la nisima po a basi.
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos aborrecem
72 Wa ŋman weeni ayen wa le ta jiirim ale ti kokpieŋsaŋa abe wa kan baŋ wa ale ba ale nyɛ noayeŋ kaai ale chaab ayen ba kasim chim wa dek wa nyiini nuruba la.
72 e para manifestar misericórdia a nossos pais, e para lembrar-se do seu santo concerto
73 — ausente —
73 e do juramento que jurou a Abraão, nosso pai,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, libertados das mãos de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 Ate tama ale chim nuru welensa ale wayɔrisima nyam wa jigi ti boka meena po a ta a cheŋ.
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 M biiga, nuruba le weeni ayen fi ka Naawen kpeeni biisiteerɔ,
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque hás de ir ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos,
77 abe fi weeni ayen Nyɔnɔwa le voŋ wa nuruma tuimbaataŋa a te ba ate ba nya varibasika.
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 — ausente —
78 pelas entranhas da misericórdia do nosso Deus, com que o oriente do alto nos visitou,
79 — ausente —
79 para alumiar os que estão assentados em trevas e sombra de morte, a fim de dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Zakaria biika, Jɔɔn yaa chim zuak a pagra ale wa nyiŋ ale wa chiik a yaa basi wa yenni ale ge cheŋ jo sagini po a bo dula jigini a ta ga paari da dii dai dek ate wa nyini piilim boro a sak Izirali demma la.
80 E o menino crescia, e se robustecia em espírito, e esteve nos desertos até ao dia em que havia de mostrar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.