Atos 22
The New Testament in the Buli language (Ghana) (BWU) vs NVT
1 Pɔɔl yaa piilim wa biika ayen, “M suaata ale m koba, ni lak tue wom mi ale za ni niŋ ayen m biisi a vari m dek a basi dii la.”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Ba ale wom ale wa a biisi ale ba dek biika Yiburu la, ba yaa ŋmasi goori nna chorototo ale ge ate Pɔɔl a biisi a cheŋ a weeni ayen,
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Mi ka Juu. Ba biak mu ka Taasus tɛŋka kaai ale bo Silisiya po la. Alege mi chim ka Jerusalem dela a yaa chim sagrɔ waai ate ba a wi ayen Gamaliil la sukuuri biik. M zamsi ka ku ale a fe dii ayen mi a zuli nalimnyiini abe mi a va nalimnyiini Juuma Sinsaŋŋa ŋaai ate ti kokpieŋsaŋa a sak ti la. Mi be jam pa m dek kama nalimnyiini a te Naawen ase nama meena baai ale bo dela jinla a pa ni dek nalimnyiini a te wa dii la.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Mi namsi baai ale a va Yeezu la ka nna yegayega a poom jam a bobi ba gela nidɔaba ale nipooba ta ba ga a lik, ale a ko ba gela me.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Ni dan bek Juuma Puusika Yenni kpagi kpeeni ale kpaŋŋa meena, ba a le siak ayen mi ale a biisi dii la ka wensie. M jam tuesi gbaŋsa ba jigi ate ba ŋmarisi a te ti mabisa Juuma me baai ale bo Damasikus tɛŋka la ayen mi cheŋ dula a ga yik baai ale a va Yeezu la a pa choroma bobi ba a ta jam Jerusalem ate ba nya waalika.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 “Ase mi ale jam bo siuku po a cheŋ a yaa jam mɔata Damasikus tɛŋka la, wenbinni jam bo ka wein zuk sunsuŋ ate wenŋmazuk a yaa deri nyagsi nna yegayega a gilim mu.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Mi yaa lo tɛŋ a wom ate lueluk a weeni mi ayen, ‘Sɔɔl, Sɔɔl, ka boa ate fi a namsi mu nna?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Ate mi yaa bek wa ayen, ‘Ka wana, m Nyɔnɔ?’ Lueluku yaa tulisi ayen, ‘Ka mi, Yeezu, Nazaret denowa ate fi a namsi dila.’
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Nidɔa baai ale jam maa va mi a cheŋ la, a jam nya nyagsika kama alege ba an jam wom lueluku ale jam a biisi dii ale mi la.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Mi yaa bek ayen, ‘Mi le nyɛ ka se m Nyɔnɔ?’ ate Nyɔnɔwa yaa weeni ayen, ‘Yiri cheŋ Damasikus. Dula jigini fi le wom Naawen ale a poli ayen fi nyɛ dii a te wa la.’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Nyagsi kaai ale jam nyagsi la, a jam basi kama ate m deri yi. M vaanchaama baai ale jam maa va mu la, a yaa yik m nisima a ta mu cheŋ Damasikus yɔgla.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 “Nuru ale jam bo Damasikus. Wa yoi ale Ananaiyas. Wa jam ka waai ale a yaali wensiuk wie vaka nna yegayega la. Wa jam a zuli Juuma Sinsaŋŋa kama. Juuma meena ale jam bo dula la a jam a te wa zula ka nna yegayega.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Wala yaa jam mi jigi a zaani m tɛŋ a yaa weeni mu ayen, ‘M suok Sɔɔl, lagi fi ninaŋa.’ Wa ale ga weeni dila la, mi yaa deri lagri ŋa a yaa nya wa
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 ate wa deri weeni mi ayen, ‘Ti kokpieŋsaŋa Naawenni ale lueri fu ayen fi seba wa ale a yaali dii la, abe fi nya wayɔrisima Tomteerɔwa, abe fi wom wa dek lueluku.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Boan nyiŋŋa, fi ale chim wa seero a weeni waai meena fi ale nya ale wom dii la.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Fi be ŋman a limsi ka boa jaab yɔgyɔgla de? Yiri, a tuesi soka abe fi puusi a wi wa yonni ate wa sugri fi wabaataŋa a basi.’ ”
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Pɔɔl yaa ŋman biisi a cheŋ a weeni ayen, “Mi yaa pilim ŋman cheŋ Jerusalem. Da yeŋ ate mi yaa jam Juuma Puusika Yenni po a puusi Naawen. Diipo ate mi jam boro a puusi la, ku yaa nyɛ mi jigi nna ase goadaasima la
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 ate mi nya Nyɔnɔwa ate wa yaa weeni mi ayen, ‘Nyɛ nwuli basi Jerusalem yɔgyɔgla de dii nyiŋ la nuruma dela jigini a kan siak fi ale a biisi dii a magsi chaab ale mi la.’
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Mi yaa weeni ayen, ‘M Nyɔnɔwa, ba seba chak kama ayen ka mi ale cheŋ tama tuka yeeŋa po a yik baai ale ta siaka ale fi la a nak ale a lik ba me.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Ba ale jam yik Sitiven a ko ayen wa ale jam a sak nuruba fi wieŋa nyiŋ la, ka mi dek abe ale jam maa boro a siak ayen ba ko wa. Be ka mi ale jam a nya baai ale ko wa la kasaautaŋa zuk.’
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Nyɔnɔwa yaa weeni mi ayen, ‘Cheŋ boan nyiŋŋa m le basi ate fi cheŋ nna niŋniŋa baai ale kan daa Juuma la jigi.’ ”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Nuruma jam goori kama a wom wa ale biisi dii la, ale ge wa ale ga weeni Nyɔnɔwa nna la, wa yaa weeni wa ayen, wa cheŋ nuru baai ale kan daa Juuba jigi la, ba yaa kaari nna yegayega ate ku jueli wein a weeni ayen, “Ku an magsi ayen nuruwa de choa a poom maa bo tɛŋzuk de, ni ko wa.”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Ba yaa jam a kaari a yik ba gattaŋa a kpaanti ale ŋari tintanta a yuk a basi wenzuk.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Aroom sojima kpagi kpeeni a yaa weeni wa nuruma ayen ba ta Pɔɔl a ga jo sojima yenni po, a miiri wa ate wa weeni a sak ba jaab buui nyiŋ ale soa ate Juuma a kaari ayen ba kan yaali wa la.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Ba ale yik wa a bobi zaani ayen ba miiri wa la, Pɔɔl yaa bek soji kpagi dii ale jam za dula la ayen, “Ku va Aroom tɛŋka sinsaŋŋa ate ni yik nuru waai ale ka Aroom deno la ayen ni miiri alege kan ta wa a cheŋ biisa dɔkku a weeni wari dii ate nuruwa kaasi la?”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Soji kpagini ale wom nna la, wa yaa ga bek Sojima kpagi kpeeni ayen, “Fi a nyɛ ka boan dila? Fi ze ayen nuruwa de ka Aroom deno?”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Kpagi kpeeni yaa cheŋ Pɔɔl jigi a ga bek wa ayen, “Weeni a sak mu, fi ka Aroom deno?”
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Kpagi kpeeni yaa weeni ayen, “Mi tuni ka ligra nna yegayega ale ge a chim Aroom deno.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Nuru baai ale jam gomsi ayen ba miiri Pɔɔl la ale wom nna la, a yaa pilim ŋmani ŋaaŋ ale ge basi Pɔɔl. Yɔgsum yaa yik kpagi kpeeni dii nyiŋ la wa ale jam miŋ ayen Pɔɔl ka Aroom deno alege wa bobi wa ayen ba miiri wa la.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Wa jam a yaali kama ayen wa seba a chak dii nyiŋ ale soa ate Juuma a tɔariŋ Pɔɔl la. Dila nyiŋ vari ale ga veenti la, wa yaa foli Pɔɔl choarimaŋa ale ge a wi Juuma Puusika Yenni kpaŋŋa ale Juuma tɛŋka kpaŋŋa ayen ba nyɛ tuka. Wa yaa ta Pɔɔl a cheŋ ga zaani ba niŋ.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.