Marcos 5

Na Alangaia Falu 'ana Baea 'i Baegu (BVD) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Sa Disas fainia toa kwairooi nia ki, da toofolo 'ana 'osi 'i Galilii, daka dao 'ana bali 'osi 'ana lolofaa 'i Gerasa.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Ma si kada sa Disas nia koso fasi baru, tii waa nai anoedoo ta'aa 'e burosia ma ka too mai lao likwafau ni alu wane mae lae ki ka lea mai siana.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Waa nai, 'e too gwana lao likwafau nai ki, ka nao ta waa ne bobola fainia ka kani nia 'ana ta seni ngasi boroi.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 'Ana kada 'oro, kera da kani faafia boroi 'abana fainia 'aena ki 'ana seni ngasi ki, nia ka muusida gwana. Ma ka muusia gwana seni da kania 'ana 'aena ki. Ma ka nao ta waa si bobola na fai dau lana.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Ma nia ka dau gwana 'ana liu lae matangana likwafau ni alu wane mae nai ki ma 'obaraoa nai ki, ma ka dau gwana 'ana furi maala lae 'ana nonina 'i tala'ana ma kokoo tikwa lae uri rodo ma dani.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Ma si kada nia dao tau gwana mai ka suana mai sa Disas, nia lae 'ali'ali mai dao ka booruru naa 'i maa 'aena.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 — ausente —
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 — ausente —
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Sui sa Disas ka ledia ka 'urii, “Satamu sa tii?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ma na anoedoo ta'aa nai ka radi kali sa Disas fua nao si odu nia lau fasi bali lolofaa nai.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Ma na ferae boso fualangaa nai da fanga gwada babarana 'obaraoa nai 'i seeri 'ana si kada nai lau guu.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Ma na anoedoo ta'aa nai ki, daka radi kali sa Disas daka 'urii, “'O odu kameli 'amu uri lao boso loko ki.”
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Ma sa Disas ka faolomainida, ma na anoedoo ta'aa nai ki daka lea 'i maa fasi waa nai, ma daka lea laona talae boso nai sui guu. Ma na ferae boso nai, na roo tooni boso ki fatai, kera daka lae 'ali'ali naa suli 'obaraoa nai daka lofo lao 'osi nai, ma daka kuu daka mae naa.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Toaa ne da sangonia boso nai ki, kera daka lae 'ali'ali naa uri fera ma lao si bali lolofaa nai sui gwana uri faarongo lae 'ana si doo nai. Ma na toaa 'oro nai ki daka lea na mai uri suai lae doo nai 'e fuli nai.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Ma si kada kera dao daka suana sa Disas, kera daka suana lau gu waa bae anoedoo ta'aa 'oro baki da burosia mai 'e nii gwana 'i seeri, ma ka manataa ka ofi naa. Ma na toaa nai daka mau lau gwada, ma daka kwele 'asia naa.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Ma na toaa ne kera suana si doo nai 'e fuli mai, kera daka unu sulia waa nai anoedoo ta'aa burosia mai nai fua toaa nai ki. Ma kera daka unu lau gu sulia si doo ne fuli 'ana boso nai ki.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Ma burina, toaa nai daka odua sa Disas uri ka lea 'ana fasi bali lolofaa nai.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Ma kada sa Disas nia raa naa laona baru, na waa bae anoedoo ta'aa baki da burosia bae, ka radi kali naa sa Disas uri ka lea na 'ana fainia.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Ma sui sa Disas ka nao si faolomainia, ma ka bae 'ana 'urii fuana, “'Oe oli siana toaa 'oe 'i fera kamu, 'oko faarongo kera tiifau 'ana si doo diana neki God nia ilia mai fuamu, ne nia 'e faatainia na kwai'ofeia baita nia fuamu.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Ma sa wala nai ka oli 'i fera kera, ka faarongoa toae ki sui gwana 'ana bali lolofaa nai 'i Dikabolis 'ana doo baita nai sa Disas ilia fuana. Ma na toaa nai ki daka kwele 'asia naa.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Sa Disas nia toofolo uria ta bali 'osi lau. Ma si kada nia dao 'ana bali nai, toaa 'oro nai daka koni na mai kali nia.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ma tii waa ne dao lau guu laona konia nai, satana sa Daeras. Sa Daeras, nia na waa gwaungai 'ana beu ni ofu laa kera 'i seeri. Ma si kada 'e dao ka suana sa Disas, nia ka booruru 'i maana 'aena,
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 ka amasia ka bae 'urii, “Kaa saari nau 'e nao si diana naa ka tio na uri mae lana. 'Oe lea fasi mai, 'oko alu 'aba faafia, uri ka 'akwaa ma ka mauri 'ana.”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Sa Disas ka lea na fainia. Ma na konia baita nai kera daka lea lau gu 'i burina, ma daka 'oro daka kwaisangirii guu.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Ma 'uri nai, tii 'initai nai 'abusure saungi nia mai suli tii taafuli fa ngali ma roo fa ngali sarenga ki ka sui naa, ka nii lau guu 'i seeri.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Nia 'e nonifii 'asia naa ma ka faafunuia sui na mai malefo nia ki fua waa kwai gurai 'oro, ma sui too lana ka nao si diana guu, ma doo nai ka ta'aa ka tetede na faafi nia.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Ma si kada nia rongoa da bae suli sa Disas, nia ka kali mai 'i burina lao 'oroa nai, ka samo toi si kula 'ana maku tikwa nia nai.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Manata lana wela keni nai 'e 'urii, “Nau saku samo toi boroi 'aku maku nia loko, nau ku 'akwaa naa ne.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Ma si kada nia samo toi maku sa Disas, 'ali'ali 'ua guu na 'abusura nai ka lalanga naa. Ma nia ka toomatafana mataia nia 'e sui naa.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Ma si kada nai 'ua guu, sa Disas ka toomatafana lau guu tetedea nia fua guraa lana mataia ki 'e lea kau faasi nia. Ma nia ka abulo ka ledi 'urii matangana konia nai, “Tii bae samo tona kau maku nau?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Na toa kwairooi nia ki da luu nia daka 'urii, “Tee 'oe liotoi gwamu toaa 'oro ne da beresi 'oe nee! Doo 'o ledi boroi suli waa ne samotomu ma 'afitai 'oko dao tona naa ne!”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Sui boroi sa Disas ka lio kwailiu gwana uri sua lana tii bae dau tona kau.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Aia, ma wela keni bae nia 'e saitomana si doo bae fuli 'ani nia, ma nia ka mau lau gwana ma ka fali lelebe mai ka booruru naa 'i maa 'aena sa Disas. Ma nia ka faarongoa naa 'ana si doo nai nia ilia nai.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Ma sa Disas ka bae 'urii fuana, “Wela keni nee 'ae, ni 'oe 'o 'akwaa naa nai, suli na faamamane laa 'oe. Manata lamu ka enoeno 'ana, oli 'oko lea 'amu. Ma 'oko 'akwaa naa ka oli 'alaa fasi mataia 'oe nee.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Ma kada sa Disas nia bae 'ua gwana 'uri nai, tai waa da too mai luma sa Daeras, daka dao lau gu mai, ma kera daka bae 'urii fua sa Daeras, “Saari 'oe nia mae na mai. Nao 'osi faa 'abaruaa gwamu waa ni toolangaidoo.”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Ma sa Disas ka faia si baea nai toa nai da saea, nia ka bae 'ana 'urii fua sa Daeras, “Nao 'osi mau lau. 'O faamamane nau 'amu.”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ma sa Disas ka talaia guu taifilia sa Bita, sa Demes, ma sa Dion daka lea fainia. Ma ka nao si faolomainia ta waa lau kau uri lea lae fainia.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Si kada kera dao 'i luma sa Daeras, sa Disas ka rongoa gwela angiangia ma na alifeo laa baita tasa nai.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Ma nia ka ruu kau, ka bae 'urii fuada, “Tee ne adea molu angi molu ka isisigwau na 'urii? Wela nee nao si mae lau ne, nia 'e maleu gwana ne.”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Ma kera daka waela 'ada 'ana sa Disas. Sui sa Disas ka odua toaa nai tiifau daka lea na 'i maa, ma nia ka talaia kau maa nia fai gaa nia wela keni nai, ma na toa kwairooi nia ki daka lea kwaimani lau gu kau fainia 'i luma, kula wela keni nai 'e nii ai.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Ma nia ka rao 'uri 'abana wela keni nai, ma ka bae 'urii fuana, “Talita kom!” Toolangai lana 'urii, “Kaa saari nee 'ae, ku saea fuamu, 'o tatae 'i langi!”
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Ma 'ana si kada nai 'ua guu kaa wela keni nai ka tatae ka uu, ma ka fali na kau. Na wela keni nai 'e baita ka dao naa 'ana tii taafuli fa ngali ma roo fa ngali sarenga ki. Ma toaa nai ki daka kwele 'asia naa 'ana doo nai.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Ma sui, sa Disas ka lui fifii ai, uri nao kera dasi faarongoa lau ta waa 'ana si doo nai. Sui, sa Disas ka saea naa kera daka faa 'ana tasi fanga ka 'ani.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.