Atos 20
Na Alangaia Falu 'ana Baea 'i Baegu (BVD) vs ARA
1 'I burina suangalua laa nai nia aroaro naa, sa Bol ka 'ailia mai toaa manata mamana ki siana ka falea si baea fifii ni kwaiarei lae ki fuada. Sui nia ka bae alualu fuada sui ka lea naa uri Masedonia.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos, e, tendo-os confortado, despediu-se, e partiu para a Macedônia.
2 Kada nia lea kau uri 'i Masedonia, nia ka liu kau 'ana maefere ki sui gwana, ka bae sulia si baea 'oro ni kwaiarei lae fuana toaa manata mamana ki. Sui nia ka lea kau lelea ka dao naa 'ana bali lolofaa 'i Gris.
2 Havendo atravessado aquelas terras, fortalecendo os discípulos com muitas exortações, dirigiu-se para a Grécia,
3 Nia dao ka too 'i seeri sulia olu madama ki. Kada 'e too 'i seeri sui, nia ka kwaimaakwali lau guu uri lea lae 'ana baru uri bali lolofaa 'i Siria, nia ka rongo alinga 'ana toaa Diu ki kera 'ole nia uri saungi lana. 'Uri nai, nia ka manata toi naa uri oli lae mai uri ka liu 'ana bali fera nai 'i Masedonia ki.
3 onde se demorou três meses. Tendo havido uma conspiração por parte dos judeus contra ele, quando estava para embarcar rumo à Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Toa da lea kwaimani ki fai sa Bol ne, sa Sofata 'alakwa sa Biras faasia 'i Beria, sa 'Aristakas fai sa Sekandas faasia maefera 'i Tesalonaeka, sa Gaeas faasia 'i Debii, sa Tikikas fai sa Trofimas faasia bali lolofaa 'i 'Eisia, ma sa Timotii.
4 Acompanharam-no [até à Ásia] Sópatro, de Bereia, filho de Pirro, Aristarco e Secundo, de Tessalônica, Gaio, de Derbe, e Timóteo, bem como Tíquico e Trófimo, da Ásia;
5 Kera toa nai da lea kau lea daka maakwali kameli naa 'ana maefera 'i Troas.
5 estes nos precederam, esperando-nos em Trôade.
6 Aia, ma ni kameli meli ka faasia maefera 'i Filibae 'i burina Fafangaa bae dasi 'ania Beret Iis nii laona, meli ka lea naa. Dao 'ana limana maedani, meli ka toda kera naa 'i Troas. Kameli sui naa meli ka too 'i seeri sulia fiu maedani.
6 Depois dos dias dos pães asmos, navegamos de Filipos e, em cinco dias, fomos ter com eles naquele porto, onde passamos uma semana.
7 'Ana Sarere 'i saulafi, kameli sui naa meli ka koni 'ana tii fanga kwaimania nai. Ma sa Bol ka bae fua na toaa nai ki 'ita 'i saulafi lelea ka dao lao tofungana rodo, sulia nia tio dani kai faasi kera naa.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos com o fim de partir o pão, Paulo, que devia seguir viagem no dia imediato, exortava-os e prolongou o discurso até à meia-noite.
8 'Ana kadabeu nai 'i langi ne meli koni ai na kwesu oro ki da nii 'i seeri.
8 Havia muitas lâmpadas no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Tii wela wane satana sa Iutikas nia gooru 'ana 'i maana wida sulia sa Bol nia bae ka tau lelea sa wala nai maana ka kukulufaa ka maleu buro na 'ana, ma nia ka 'asi nia faasia oluna kadabeu 'i langi uri 'i saegano. Kada kera kwau nia kau daka suana nia mae naa.
9 Um jovem, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormecendo profundamente durante o prolongado discurso de Paulo, vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo e foi levantado morto.
10 Ma sui sa Bol ka koso 'i saegano, ka booruru ka ofia mai, sui ka bae 'urii, “Nao kamolu si manata sala, sulia nia mauri ua gwana ne.”
10 Descendo, porém, Paulo inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a vida nele está.
11 'Uri nai nia ka oli lau gwana uri kadabeu loo kera koni 'ai, ma nia ka niia naa beret ma kera daka 'ania naa. Ma burina nia bae fai kera lelea ka 'uubongia naa, nia kafi lea.
11 Subindo de novo, partiu o pão, e comeu, e ainda lhes falou largamente até ao romper da alva. E, assim, partiu.
12 Ma kera daka oli fainia waa bae 'asia bae uri beu nia, ma kera daka manata ele 'asia naa suli ne nia mauri naa.
12 Então, conduziram vivo o rapaz e sentiram-se grandemente confortados.
13 'Uri nai meli ka lea naa 'ana baru uri maefera 'i 'Asos, uri meli ka ngalia sa Bol 'i seeri. Nia saea fuameli kai lea kau tala 'i tolo ka maasi kameli 'i seeri.
13 Nós, porém, prosseguindo, embarcamos e navegamos para Assôs, onde devíamos receber Paulo, porque assim nos fora determinado, devendo ele ir por terra.
14 Kada nia toda kameli 'i 'Asos, nia ka raa na fai kameli laona baru meli ka lea naa uri maefera 'i Mitilini.
14 Quando se reuniu conosco em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Kameli meli faasia 'i seeri Mitilini meli ka lea naa lelea meli ka dao 'i Kios 'ana ruana fa sato naa. Sui tio dani, meli ka lea lelea meli dao 'i Samos. Meli ka lea lau guu lelea 'ana faina fa sato, meli ka dao 'ana maefera 'i Militas.
15 dali, navegando, no dia seguinte, passamos defronte de Quios, no dia imediato, tocamos em Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Sa Bol nia manata toi sui naa tara nao lea si liu guu 'i 'Efesas 'ana fua nai ade lea meli ka dora lau lao bali lolofaa nai 'i 'Eisia, suli nia dooria lea sa ka walude gwana, meli ka dao 'ali'ali 'i Durusalem sui fatai kafi dao 'afa sato nia Bentikos.
16 Porque Paulo já havia determinado não aportar em Éfeso, não querendo demorar-se na Ásia, porquanto se apressava com o intuito de passar o dia de Pentecostes em Jerusalém, caso lhe fosse possível.
17 Si kada sa Bol too 'i Militas, nia ka falebaea fua toa gwaungai ki 'ana figua nia God 'i 'Efesas, uri kera daka lea mai siana.
17 De Mileto, mandou a Éfeso chamar os presbíteros da igreja.
18 Kada kera lea mai dao, nia ka bae 'urii fuada, “Kamolu saitomana doo neki ku ilia ki mai fuamolu kada ku too ki mai fai kamolu 'ita kada ku dao mai laona bali lolofaa 'i 'Eisia.
18 E, quando se encontraram com ele, disse-lhes: Vós bem sabeis como foi que me conduzi entre vós em todo o tempo, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Nau ku ilia mai raoa fuana Aofia fainia enoenoa ma lao angia 'ana kada 'afitaia ki dao toku 'ana doo ta'aa 'oro ne toaa Diu ki da ilia 'ani nau.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, lágrimas e provações que, pelas ciladas dos judeus, me sobrevieram,
20 Kamolu molu saitomana lau guu, bae nau ku noni maabe 'ana si kada ki sui guu uri toolangai lana doo kwai'adomi ki sui gwana fuamolu 'i maana wane sui gwana ma laona luma kamolu ki.
20 jamais deixando de vos anunciar coisa alguma proveitosa e de vo-la ensinar publicamente e também de casa em casa,
21 Nau ku faarongoa toaa Diu ki fai toaa nao lau Diu ki uri kera daka bulasi manataa faasia abulo ta'aa laa kera ki ma daka oli mai sia God, uri kera daka manata mamana 'ana sa Disas na Aofia.
21 testificando tanto a judeus como a gregos o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus [Cristo].
22 “Ma sui tari'ina, na Anoedoo Abu nia talai nau naa uri Durusalem nai, ma nau nao kwasi saitomana ta tee ne kai fuli fuaku 'i seeri.
22 E, agora, constrangido em meu espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que ali me acontecerá,
23 'Ana maefere ki sui guu ne nau ku dao ki ai, na Anoedoo Abu nia saea na 'afitaia ki dai dao toku, ma nau kwai lea laona lookafo kada ku dao 'i Durusalem.
23 senão que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me assegura que me esperam cadeias e tribulações.
24 Sui boroi 'ana, nao nau kwasi manata 'oroa guu sulia doo ne kai dao toku lelea nau ku faasuia guu raoa ne sa Disas na Aofia 'e falea fuaku. Na raoa nai ne nau ku ilia 'ana faatalongai lana Faarongoa Diana nee sulia kwai'ofeia God fua toae ki sui guu.
24 Porém em nada considero a vida preciosa para mim mesmo, contanto que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus para testemunhar o evangelho da graça de Deus.
25 “Nau ku liu 'i matangamolu tiifau fainia si baea sulia 'initoaa God. Ma sui 'i tari'ina, nau ku saitomana kamolu tara nao molu si suaku lau.
25 Agora, eu sei que todos vós, em cujo meio passei pregando o reino, não vereis mais o meu rosto.
26 Nia uri nai, nau ku faarongo folaa 'ani kamolu 'i tari'ina, nau gu ne nao mae lana ta waa 'ani kamolu si tio gu faafi nau.
26 Portanto, eu vos protesto, no dia de hoje, que estou limpo do sangue de todos;
27 Suli nau nao kwasi oli kukuru faasia faarongo lamolu lae 'ana doori lana God sui guu.
27 porque jamais deixei de vos anunciar todo o desígnio de Deus.
28 Kamolu toa gwaungai neki, molu suasuli diana 'ani kamolu 'i tala'amolu ma molu ka suasuli diana 'ana toaa neki Anoedoo Abu nia fili kamolu uri molu ka lio suli kera ki. Molu suasulia figua nia God mala waa 'e lio suli sifsif ki, suli God nia foli usi kera 'ana 'abuna sa Disas.
28 Atendei por vós e por todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastoreardes a igreja de Deus, a qual ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Nau ku saitomana, buriku nau ku lea faasi kamolu, tara na toaa ta'aa ki kera dai dao mai siamolu. Toa nai ki kera dai tagalangainia toaa manata mamana ki ka mala 'ana giri kwasi ki ne da saungia na sifsif ki.
29 Eu sei que, depois da minha partida, entre vós penetrarão lobos vorazes, que não pouparão o rebanho.
30 Kada ne kai dao mai ne tai wane matangamolu kera dai sukea toaa manata mamana uri lea lae suli kera.
30 E que, dentre vós mesmos, se levantarão homens falando coisas pervertidas para arrastar os discípulos atrás deles.
31 Molu ka lilio diana, ma molu ka manata toi sulia olu fa ngali ki, ma 'ana dani ma rodo, nau ku toolangaidoo siamolu, sui boroi 'ana ku liu laona 'afitaia ma na angia.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que, por três anos, noite e dia, não cessei de admoestar, com lágrimas, a cada um.
32 “Ma 'i tari'ina, nau ku fale kamolu naa fua God, uri nia ka lio suli kamolu, ma molu ka manata tona si baea sulia kwai'ofeia nia. Suli si baea nai nia bobola fai faangasi lamolu ma ka falea doo diana neki God nia too ai fuana toaa nia ki tiifau.
32 Agora, pois, encomendo-vos ao Senhor e à palavra da sua graça, que tem poder para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Ma kamolu ka saitomana lau guu, nao nau kwasi dooria guu ta malefo, ma nao tasi maku faasia ta waa 'amolu.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes;
34 Ma kamolu sui guu kamolu saitomana ne nau ku tala rao 'ana roo 'aba nau ki, uri nau ku 'adomi nau tala'aku ma toaa kwaimani nau ki kada kameli 'atonga.
34 vós mesmos sabeis que estas mãos serviram para o que me era necessário a mim e aos que estavam comigo.
35 Nau ku faatainia sui naa fuamolu 'ana rao tetede lae uri nai ne kolu ka tala'ana kolu ka 'adomia na waa ne makeso. Molu ka manata tona si baea bae na Aofia kia sa Disas 'e saea, ‘Na waa ne nia falea doo ki, nia manata ele ka talua na waa ne nia ngali doo.’”
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é mister socorrer os necessitados e recordar as palavras do próprio Senhor Jesus: Mais bem-aventurado é dar que receber.
36 Kada sa Bol nia bae uri nai sui, nia ka booruru ka foa na fai kera.
36 Tendo dito estas coisas, ajoelhando-se, orou com todos eles.
37 Ma kera tiifau daka angi daka ofia mai sa Bol maa ruruuda ma daka nonoia.
37 Então, houve grande pranto entre todos, e, abraçando afetuosamente a Paulo, o beijavam,
38 Ma kera daka kwaimantai 'asia naa suli nia saea tara nao dasi suana lau. Uri nai sui guu, kera daka lea na fainia uri faasi lana lao baru.
38 entristecidos especialmente pela palavra que ele dissera: que não mais veriam o seu rosto. E acompanharam-no até ao navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.