Atos 7
bswl (BSWL) vs ARC
1 Tuuk'aamolkokki woyichchatina Isit'ifaanosine, «Hikki ani kamaalara ayees rummiya?» ame hoosate.
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Ist'ifaanosana haa ame abbaabe; «Abbilaalttina odolaalkki maala! Aabbokkaani Abraame ul kakaaraani hamas's'iin biyaanokko horene ganaa Mesop'et'oomiya giraan kakkabajaa Hedo usuun mutegure,
2 E ele disse: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, estando na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 ‹Ulkkaakko beegudde, fallikkaakko kalebeegudde,› ‹Ani kuun katusaro ul tos see› ame.
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Hassu goorata ul kakkeledaawikko beegure ul kakaaraani hamas's'ee. Aabbokkeessa kakkogowaare goorata Waa kakaaraani ulkko beesegure hittaari isin kakkogittaan ul usu keene.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. E dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que habitais agora.
5 Halleewo kuwaarre luki takkokkaaro gitatti rittii usuun lakkosisere; ayesuun goɂameen hikka ul usuna usukko haarre sanniitteessaan rittii yeli kasisinaro Waa usuun abddi sise gire; hitta abddi kakkosiserena Abraame ganaa yiis haɂumuloon giraanye.
5 E não lhe deu nela herança, nem ainda o espaço de um pé; mas prometeu que lhe daria a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Adena Waa haa ame ayeese; «Sanniitta ul kanaap'ayi marttinaayi hamas's'iinatta; afar boolee geenssa diyyummaa orroo abboosaminatta.
6 E falou Deus assim: Que a sua descendência seria peregrina em terra alheia, e a sujeitariam à escravidão e a maltratariam por quatrocentos anos.
7 Adena diyyii yele kaɂiminaro gosa ani goɂameen firddinara; esekkona balchchumma biireen hitta banɂee in hedoyisayinaraan» ame Waa ayeesera.
7 E eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus. E, depois disto, sairão e me servirão neste lugar.
8 Esekkona hamas'isamanokkokki kaɂammatoo haafura sise; haannuun Abraame Yissaak'a umule; takkoɂumulamere tasiddeedi arri hamas'ise; usumaleenna Yissaak'a erekkeessa Yayik'ooba umule. Yayik'oobana kagosa odolaal kalleero yiis tomonkko lama umule.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; e, assim, gerou a Isaque e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque, a Jacó; e Jacó, aos doze patriarcas.
9 «Kayayik'ooba yiisna abbikkiso Yoosefa k'anaatengurene kadiyyummaa ul kagibs's'in daddaleen; Waa ade usune wota mankkogire maraan,
9 E os patriarcas, movidos de inveja, venderam a José para o Egito; mas Deus era com ele.
10 Rakkoo dubbakkona usu beese; kagibs's'i wono Fereɂooni horee gaashanana k'arumma usuun sise. Gibs's'iinna minkkeessa dubbaa gutii kaɂajajaaro yele.
10 E livrou-o de todas as suas tribulações e lhe deu graça e sabedoria ante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 «Usu goorata Gibs's'ina kakkeneɂaani ul dubbaa gutii tanjjiin rakkoo kageegisera uɂina emeete; odolaalkkaani kaɂaamiro babo helayiin waate.
11 Sobreveio, então, a todo o país do Egito e de Canaã fome e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Yayik'ooba kaami gibs's'ii girano kakkomaalare goorata, odolaalkkaani horaarjje ul kagibs's'i tos fare;
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais, a primeira vez.
13 kallami kakkoseeraan goorata ade Yoosefa ayyonnatikkeessa abbilaaltteessawun addeesisate; Fereɂoonina falli kayoosefakokki gara addeese.
13 E, na segunda vez, foi José conhecido por seus irmãos, e a sua linhagem foi manifesta a Faraó.
14 Esekko abbaabategure Yoosefa Aabbokkeessa Yayik'oobana fallikkeessa dubba usu tos keenssise; isona raattoo ibaaddo todobaatamkko kenye.
14 E José mandou chamar a Jacó, seu pai, e a toda sua parentela, que era de setenta e cinco almas.
15 Haanssun Yayik'ooba Gibs's'i seete; usuna odolaalkkaanina esee goyeen.
15 E Jacó desceu ao Egito e morreu, ele e nossos pais;
16 Lefaalkkisoonna ul kaseekkemi tos atamere, Abraame ul kaseekemii kaɂuumeri yiiskko maragadee kaɂiminero hiyeelii k'amaleen.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certa soma de dinheiro aos filhos de Hamor, pai de Siquém.
17 «Waa Abraamen otabero ammato feloo kakkohayisinnara goorata kakkogabbalamare goorata Gibs's'ii kagiro gosakonɂi tooto adamaa seeteen.
17 Aproximando-se, porém, o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito;
18 Esekko abbaabatere Yoosefa kakkaasoon kakkalee wono Gibs's'ii reede.
18 até que se levantou outro rei, que não conhecia a José.
19 Usuna gosakkaani miiggetteessayi c'annak'ise; yiis goggoɂumulamee goggogooronna sarbeesi goggoshafinaawun, odolaalkkaani gutii hunnoome.
19 Esse, usando de astúcia contra a nossa linhagem, maltratou nossos pais, ao ponto de os fazer enjeitar as suas crianças, para que não se multiplicassem.
20 «Usu goorata Musena umulame; usuna Waayi horee kaɂidankki yiittiti lee, Aabbokkeessakki min diginni seed kokkobame jiinate,
20 Nesse tempo, nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 sarddee kakkoshafamere goorata ere taferiɂooni heltte aattegudde erekkakisee aani jiinasse.
21 E, sendo enjeitado, tomou-o a filha de Faraó e o criou como seu filho.
22 Musena tagibs's'i k'arumma dubba agaalssate; ayeesinna felooyi kaɂataate lee.
22 E Moisés foi instruído em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em suas palavras e obras.
23 «Museen geesii afarttam kakkolaare goorata, abbilaaltteessa kaɂisiraɂeel yiis din wodanatteessayi k'oppaate.
23 E, quando completou a idade de quarenta anos, veio-lhe ao coração ir visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Gibs's'iti koo taɂisiraɂeeli unakko koo miirɂa geegisaa giraan Muse deegure usu Gibs's'iti lagade; tamirɂanttetto unatteessawun halo bee.
24 E, vendo maltratado um deles, o defendeu e vingou o ofendido, matando o egípcio.
25 Taɂisiraɂeeli unatteessana Waa genetteessaa balchchumma kabeesinaro iso kashaadaran aani usuun leere; iso goɂameen hikka lakkoshaaderen.
25 E ele cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus lhes havia de dar a liberdade pela sua mão; mas eles não entenderam.
26 Tallami arri ade kaɂisiraɂeel ibaaddo lama iinsseɂinggaamaa giraan helegure; wogarsinna dootere, ibaaddo! ‹Isin la abbilaalttaanna muun isiɂisi mirɂaattan?› ame.
26 E, no dia seguinte, pelejando eles, foi por eles visto e quis levá-los à paz, dizendo: Varões, sois irmãos; por que vos agravais um ao outro?
27 «Unatteessa gutii miirɂa geegisaa kagire ibaaddoti goɂameen, Muse shafegure haa ame; ‹ku noo gutii mootina kafirddaatto yele kashuumera ayyoyya?
27 E o que ofendia o seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz sobre nós?
28 Muu kele Gibs'aawiti goggolagaddettoo inna lagadin dootatta?›
28 Queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Musena hikka goggomaalee bak'atere ul kamidiyami marttinaa hamas's'ee; eseenna babbaar yiis lama umule.
29 E a esta palavra fugiu Moisés e esteve como estrangeiro na terra de Midiã, onde gerou dois filhos.
30 «Gees afarttam ammagame kakkoroorare goorata, tasiina wodamikokki gobobii kagitto gaa orroo, kabeebaro hurisikokki lac'a orroo erggichcha usuun mute.
30 E, completados quarenta anos, apareceu-lhe o anjo do Senhor, no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo de um sarçal.
31 Musena kaddeero ayeesi saade; ayees k'ulleessiin eserraa goggabbalamiro tagootta yaaye;
31 Então, Moisés, quando viu isto, se maravilhou da visão; e, aproximando-se para observar, foi-lhe dirigida a voz do Senhor,
32 ‹Ani odolaalkkaakki Hedo, kaɂabraame, kayissaak'a, kayayik'ooba Hedoya› amaa giraan maalere, Musena abssate; eserraa diinna lakkodaanddee.
32 dizendo: Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó. E Moisés, todo trêmulo, não ousava olhar.
33 «Goottanna usune haa ame; ‹Luk'k'aɂoottaanɂi keferroo beesa; ati takkoɂaallitetta banɂe tak'ullooyitetta.
33 E disse-lhe o Senhor: Tira as sandálias dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Gibs's'ii kagiro gosakkeekkotti rakkoo ogiraan ani deera; kaɂabboosa iyyakkisonna ani maalera; iso haasin dagera. Giddanna koyi; Gibs's'i tos abbaab ani ku farnnara.›
34 Tenho visto atentamente a aflição do meu povo que está no Egito, e ouvi os seus gemidos, e desci a livrá-los. Agora, pois, vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 «Goortta hanɂu, ‹Mootiinna kafirddaatto yele ku noo gutii kashuumera ayyoyya?› ameen kattuffateraan hikka Muse Waa huura orroo kamutero erggichchakokki garane mootiinna kahaasaro yele gosa kaɂisiraɂeel tos fare.
35 A este Moisés, ao qual haviam negado, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz? A este enviou Deus como príncipe e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera no sarçal.
36 Usuna iso k'ajeelisaa gibs's'ikko beese; gibs's'ii, beke oheelinna k'alulattokki ulii gees afarttamuun kasaadisiro ayeenssa baasakki malaataal fele.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por quarenta anos.
37 «Gootta Hedokisin in goggokeeseroo usumaleewwa isin orrokko kahegeroo keesirowa amere gosa kaɂisiraɂeeliin kaɂayeesere hikka Museye.
37 Este é aquele Moisés que disse aos filhos de Israel: O Senhor, vosso Deus, vos levantará dentre vossos irmãos um profeta como eu; a ele ouvireis.
38 Usuna tasiina wodamii kaɂayeesere erggichchanenna odolaalkkaanine wota k'alullattokki ulii tagosa haganaa orroo gire; handdaal kawaanna no tos roorisin atate.
38 Este é o que esteve entre a congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu as palavras de vida para no-las dar.
39 «Odolaalttaanina adde neebaate kuwaarre usuun ajajaamin mankkodootannon maraan wodanattisooyi Gibs's'i tos abbaabateen.
39 Ao qual nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram e, em seu coração, se tornaram ao Egito,
40 Aaroninenna, ‹Nookko horehayi kasessero waal noon ekkaasina; ul Gibs's'ikko k'ajeelise no kabeesero hassu Muse me usu geeroo no laakanso› ameen.
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Usu goorata tayayido misilii feleengureen, tolchchaan jaarsso siseen; genetisonɂi felooyina geggelaaten; burraak'een.
41 E, naqueles dias, fizeram o bezerro, e ofereceram sacrifícios ao ídolo, e se alegraram nas obras das suas mãos.
42 Waa ade isokko fakkime kadaruure barraajjalun goggohedoyisanawunna roorise iso sise; hikkina kahegerool mas'aafayi haa amame goggos'aafamerokki malee gudate;
42 Mas Deus se afastou e os abandonou a que servissem ao exército do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto por quarenta anos, ó casa de Israel?
43 Suurewa hedoyisayiin kafelattettaan tamooloki daasena
43 Antes, tomastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do vosso deus Renfã, figuras que vós fizestes para as adorar. Transportar-vos-ei, pois, para além de Babilônia.
44 «Waa Museen goggotuserokki maleenna goggoɂajajeerokki malee tamadaaranttette taɂatoo daase, odolaalkkaanine wota k'alullattokki ulii gitte.
44 Estava entre nossos pais no deserto o tabernáculo do Testemunho (como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto),
45 Waa iso horekko kahoroorero Ayizaabkokki ul kakkoɂeelareen goorata odolaalkkani hitta taɂatateeran daase Iyyaasune wota eserraa aateen tabeen; kadaawute gees taageeronna esee gitte.
45 o qual nossos pais, recebendo-o também, o levaram com Josué, quando entraram na posse das nações que Deus lançou para fora da presença de nossos pais, até aos dias de Davi,
46 Daawutena Waayi horee gaashana helatanoyi kayayik'ooba Hedo kakkogirro min goggomadaarroo ebaate;
46 que achou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar tabernáculo para o Deus de Jacó.
47 Ayesuun goɂameen kakkogirro min usuun kamadaarere Solomooniye.
47 E Salomão lhe edificou casa;
48 «Halleewo kuwaarre dubbaankko t'ok'k'i kaɂame Waa gene taɂibaaddo kamadaarameroo min orroo lakkobaraaro; hikkina kahegerooti haa goggoɂamero maleeya;
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 « ‹Daruur korffinjjekkeetta;
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Hikka dubba tafelttetta lagenetteettolla?›
50 Porventura, não fez a minha mão todas estas coisas?
51 «Isin wodanattisin okkoonduddettana! Nebebboɂoottisin; okkoonmaaloon! Odolaalkkisin aani Ayyaana K'ulluukki arggetto neebaattan.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim, vós sois como vossos pais.
52 Kahegerool orrokko odolaalkkisin kahororoon giraan ayyoya kagira? K'ulluukkikotti emeeto t'ayeen oɂayyeeseraanna lagadattaan; isin gidda usu roorsseen sisseen; lagadeen.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que anteriormente anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora fostes traidores e homicidas;
53 Erggichchakokki garane isinuun kasisamero seera atatteettan kuwaarre lakkoɂooratteettan.»
53 vós que recebestes a lei por ordenação dos anjos e não a guardastes.
54 Tashonggoo haganaa gutii kagire ibaaddo hikka kakkomaalaren goorata aaloo amaraateen; ilkko k'aniinssateen keen.
54 E, ouvindo eles isto, enfureciam-se em seu coração e rangiam os dentes contra ele.
55 Ist'ifaanosa goɂameen Ayyaana K'ulluukki ammagamere daruur tos tichchisi godeero, kabaja tawaa usumaleenna, Yesuusa mergge tawaayi aallee giraan deegure,
55 Mas ele, estando cheio do Espírito Santo e fixando os olhos no céu, viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus,
56 «Hikkima diyaa» «Daruur banattedde, ere kaɂibaaddo mergge tawaayi aallee giraan ani diyaara» ame.
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, que está em pé à mão direita de Deus.
57 Usu goorata taɂatii yaaye okkaa nebebboɂoottiso huc'c'isateen abateeren usu mankkogiro tos raattoo tiiyyeen;
57 Mas eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos e arremeteram unânimes contra ele.
58 Usu abeeren katamaakko sar beesen shafeen; eɂemoonna eeggano haggaɂabeen. Hikki kakkolaare goorata esee ogireen atojjoolnna sarssikkisoo Saawula kaɂamamare darggageessatikkonɂi luk'k'a hegelii kayeen.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Ist'ifaanosana eɂemo eeggamaa giraan, «Gootta Yesuusa neefottee ata» ame ebaate.
59 E apedrejaram a Estêvão, que em invocação dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Esekkona gilbbisegure yaaye taɂatiiyi, «Gootta! Hikka c'ubbo isoon arootootite» ame okkee; hikka ame abbaabatere goye.
60 E, pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. E, tendo dito isto, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.