Mateus 27

Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nɛ́ɛ bǐn éʼsáŋgé sáŋgɛ́n, beprisɛ bémbáá ne bad bémbáá bé Israɛl bésyə̄ə̄l bêmbootéd Yesuɛ ahəge ngáne bɛ́wūūʼɛ́ mɔ́.
1 Chegando a manhã, todos os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo reuniram-se em conselho para entregar Jesus à morte.
2 Bênhaŋ mɔ́, bébāg-kɛ mɔ́ á mekáá wɛ́ɛ Payledɛ awě kə̂ŋ e aloŋ á Roma êmbanɛ́ɛ́ aá ákamlan bad bé mbwɔ́g e Judeya á póndé eched.
2 Ligaram-no e o levaram ao governador Pilatos.
3 Áde Judasɛ, ntúrɛ́ awě Yesuɛ ányíné nɛ́n aá kóte ebagé mbakú nɛ́n bán béwúu Yesuɛ, ambɛ́ ngɔl ne awusé áde ábɛ́lé. Nɛ̂ dênkə̌ŋ, antéd móom mé kábpe méláán ḿme beprisɛ bémbáá ne bad bémbáá bé Israɛl bêmbɛɛ́ mɔ́, ákɛ átimtéd bɔ́ ámbīd.
3 Judas, o traidor, vendo-o então condenado, tomado de remorsos, foi devolver aos príncipes dos sacerdotes e aos anciãos as trinta moedas de prata,
4 Anhɔ́b aá, “Mbɛlé mbéb âkɛ mod ntúrɛ́ awě eébɛle dyamdyam, awě bɛ́wūū-ʼaá bɔɔb ngɛ̂n.” Dɔ́ɔ bétimtanné mɔ́ bán, “Cheé séwóó abɛl ne nɛ̂? Nɛ̂ ánɔne wɛ.”
4 dizendo-lhes: Pequei, entregando o sangue de um justo. Responderam-lhe: Que nos importa? Isto é lá contigo!
5 Nɛ́ɛ Judasɛ áwógé nɛ̂, ambwémé bɔ́ ḿmê móom mé kábpe méláán ásē wɛ́ɛ bémbɛ̄ɛ̄ á Ndáb-e-Dyǒb. Nɛ́ɛ ámáá abwém, ambíd ákɛ ápan yə̌l.
5 Ele jogou então no templo as moedas de prata, saiu e foi enforcar-se.
6 Beprisɛ bémbáá bênlǎd ḿmê mɔné áte, béhɔ̄bē nɛ́n bán, “Ḿmɛ́n mɔné ńdíi mɔné mé ebɛn. Né-ɔɔ́, mbéndé eébagɛɛ́ kunze nɛ́n bán déladtɛn ḿmɛ́n mɔné ne mɔné ń Ndáb-e-Dyǒb.”
6 Os príncipes dos sacerdotes tomaram o dinheiro e disseram: Não é permitido lançá-lo no tesouro sagrado, porque se trata de preço de sangue.
7 Áde bémáá ahəgtɛn tə̂ŋgɛne ḿmê mɔné, béntēd mɔ́, béchānɛ̄n etúú éche ébédé etúú é mod nhɔ́g awě atuméʼáá mbeé. Bênchan chɔ́, âlíme beken.
7 Depois de haverem deliberado, compraram com aquela soma o campo do Oleiro, para que ali se fizesse um cemitério de estrangeiros.
8 Nɛ̂ dɔ́ɔ ákə́ə́ boŋ kə́ə́ŋ neʼ chii, béchəgé échê etúú bán, Etúú é Mekií.
8 Esta é a razão por que aquele terreno é chamado, ainda hoje, Campo de Sangue.
9 Nɛ́n, dêmbɛnléd âlóned eʼyale ábe nkal éʼdəə́dəŋ Jeremayaa ánhɔ̄bpē aá, “Bɛ́tēd móom mé kábpe méláán ḿme ńdé nsoŋgé ḿ mɔné ḿme doŋge á bad bé Israɛl bênkwɛntɛ́nné asábe áwe nló,
9 Assim se cumpriu a profecia do profeta Jeremias: Eles receberam trinta moedas de prata, preço daquele cujo valor foi estimado pelos filhos de Israel;
10 bébɛ̄nlēd âchanɛn etúú éche ntumé-mbeé. Nɛ́n dɔ́ɔ Dyǒb dénlāāʼɛ́ mɛ aá, ḿbɛl.”
10 e deram-no pelo campo do Oleiro, como o Senhor me havia prescrito.
11 Enɛ́n póndé-ɔɔ́ Yesuɛ antyéém á nkáásé áʼsō wɛ́ɛ Payledɛ awě akǎmlánnáá mbwɔ́g e Juda. Payledɛ ansɛdéd mɔ́ aá, “Wɛ́ɛ edé kə̂ŋ e bad bé Israɛl-ɛ?” Yesuɛ antimtɛ́n mɔ́ aá, “Ngáne éhɔ́bé.”
11 Jesus compareceu diante do governador, que o interrogou: És o rei dos judeus? Sim, respondeu-lhe Jesus.
12 Boŋ áde beprisɛ bémbáá ne bad bémbáá bé Israɛl bénhɔ̄bpē mɔ́ mam áyə̄l, enkênhɔ́bpé dyamdyam.
12 Ele, porém, nada respondia às acusações dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos.
13 Né-ɔɔ́ Payledɛ ansɛdéd mɔ́ aáken, “Weewógɛ́ɛ́ ḿmɛ́n mam mésyə̄ə̄l ḿme ábɛ́n bad béhɔ́bɛɛ́ wɛ áyə̄l-ɛ?”
13 Perguntou-lhe Pilatos: Não ouves todos os testemunhos que levantam contra ti?
14 Boŋ ké nɛ̂, Yesuɛ enkênhɔ́bpé ké eyale, nɛ̂-ʼɛ dénkɔ̄mēd Payledɛ yə̌l áte bwâmbwam.
14 Mas, para grande admiração do governador, não quis responder a nenhuma acusação.
15 Bɔɔb-pɔɔ́, mwɛ̌ tɛ́ɛ́ nzé Ngande e Nnyíme-ámīn empɛ̌, Payledɛ ammɛntɛ́n mod a mbwɔg nhɔ́g abíded á mbwɔg. Ane mod abágéʼáá mod ké ahéé awě bad bé dyad bêmpwɛdté.
15 Era costume que o governador soltasse um preso a pedido do povo em cada festa de Páscoa.
16 Ene póndé mod a mbwɔg nhɔ́g ambɛ́ awě béchə́géʼáá bán Barabasɛ. Ane mod ambyɛ́ɛ́n bwâmbwam áyə̄le eʼbébtéd éʼ mekan ábe ábɛ́léʼáá.
16 Ora, havia naquela ocasião um prisioneiro famoso, chamado Barrabás.
17 Né-ɔɔ́ áde ndun e mod éládné áte á ndáb wɛ́ɛ Payledɛ, ansɛdéd bɔ́ aá, “Nzɛ́-módɛ́ nyéhɛdɛɛ́ bán ḿbíded, Barabasɛ kéʼɛ Yesuɛ awě béchəgɛɛ́ bán Krǐstəə?”
17 Pilatos dirigiu-se ao povo reunido: Qual quereis que eu vos solte: Barrabás ou Jesus, que se chama Cristo?
18 Ambɛl nɛ́n áyə̄le ambíi bwâm aá prisɛ ambáá ne baámbáá bébágé Yesuɛ áwe mekáá áyə̄le kɔ́njí embɛ́ bɔ́ áte.
18 {Ele sabia que tinham entregue Jesus por inveja.}
19 Áde Payledɛ ádyɛ́ɛ́ á atii wɛ́ɛ ákáádtéʼáá bad, mwaád anlómé mɔ́ nsəl aá, “Weewóó dyamdyam âbɛl ne mbakú eche ane mod awě eébɛle dyamdyam, áyə̄le nnǎŋgé mɔ́ nló nkuu ḿme ńtómé nɛ́n ḿme ńtágté mɛ bwâmbwam.”
19 Enquanto estava sentado no tribunal, sua mulher lhe mandou dizer: Nada faças a esse justo. Fui hoje atormentada por um sonho que lhe diz respeito.
20 Beprisɛ bémbáá ne bad bémbáá bé Israɛl bénsɔ̄l ábê bad áte nɛ́n bán béláa Payledɛ ábíded dásɔ̄ Barabasɛ boŋ ábɛ mbakú nɛ́n béwúu Yesuɛ.
20 Mas os príncipes dos sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo que pedisse a libertação de Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Né-ɔɔ́, áde Payledɛ ásɛ́dté ábê bad aá, “Áyə̄le ábén bad bébɛ, ahéé nyéhɛdɛɛ́ bán, ḿbíded?” Bɔ́ moosyəə́l bênkwɛntɛ́n bán, “Barabasɛ!”
21 O governador tomou então a palavra: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam: Barrabás!
22 Dɔ́ɔ Payledɛ ásɛdtɛɛ́ bɔ́ ámpē aá, “Chán-nɔ̄ nyéhɛdɛɛ́ bɔɔb bán ḿbɛl ne Yesuɛ awě béchəgɛɛ́ bán Krǐstəə?” Dɔ́ɔ békwɛntanné bán, “Bébome mɔ́ á awɔg!”
22 Pilatos perguntou: Que farei então de Jesus, que é chamado o Cristo? Todos responderam: Seja crucificado!
23 Hɛ́ɛ Payledɛ ásɛdtɛɛ́ bɔ́ ámpē aá, “Áyə̄le chán? Ebébtéd éhéé ábɛ́lé?” Boŋ bênnabé abón bán, “Bomé mɔ́ á awɔg.”
23 O governador tornou a perguntar: Mas que mal fez ele? E gritavam ainda mais forte: Seja crucificado!
24 Áde Payledɛ ányíné aá mɔ́ɔ̄hɛ̄lɛ̄ɛ̄ se mɔ́həŋlɛ́n ábê bad mewêmtɛn tə̂ŋgɛne mbakú eche Yesuɛ, âbáŋ nɛ́n aá, ábê bad béepɛɛneʼ mpuutéd, dɔ́ɔ átédé mendíb boŋ áwobpé mekáá áwab eʼsó, áhɔ̄bē-ʼɛ aá, “Mekáá mésáá mɛ áyə̄le kwééd eche anɛ́n mod. Nɛ̂ ánɔne nyé běn.”
24 Pilatos viu que nada adiantava, mas que, ao contrário, o tumulto crescia. Fez com que lhe trouxessem água, lavou as mãos diante do povo e disse: Sou inocente do sangue deste homem. Isto é lá convosco!
25 Hɛ́ɛ ene ndun e mod ékwɛntanné bán, “Sêkwɛ̌ntɛ́né. Ḿmē mekií mébɛ̂ áwɛd nló, nchoo ne ḿmɛ̄d nchyáátɛ́n!”
25 E todo o povo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Né-ɔɔ́, Payledɛ ambídtéd bɔ́ Barabasɛ. Ambɛ̌ kunze aá, sə́nze ébɔm Yesuɛ, boŋ békɛ bébome-ʼɛ mɔ́ á awɔg.
26 — ausente —
27 Sə́nze éche Payledɛ éntēd Yesuɛ, ékɛ̄ɛ̄n mɔ́ á eyáde é nkamlɛnɛ, bélād-tɛ baáb ábíníí bésyə̄ə̄l áte áhed.
27 Os soldados do governador conduziram Jesus para o pretório e rodearam-no com todo o pelotão.
28 Bénhūd mɔ́ mbɔ́té áyə̄l, béhɛ́ mɔ́ mengombe ḿme ń'yəgeʼ ḿme ńwágné mengombe mé kə̂ŋ.
28 Arrancaram-lhe as vestes e colocaram-lhe um manto escarlate.
29 Béntēd ngɛn é mechə̌, bélóó mɔ́ ekóté éche émbɛ̄ nɛ́ɛ ekóté é kə̂ŋ, béhɛ́ mɔ́ chɔ́ á nló. Bénhɛ̄ mɔ́ ntóŋ á ekáá é mbáá te, bébwɔ̄gkē-ʼɛ mɔ́ mebóbóŋ âwɛl mɔ́. Béhɔ́béʼáá nɛ́n bán, “Edúbé ébɛ̂ ne wɛ, a-kə̂ŋ e bad bé Israɛl!”
29 Depois, trançaram uma coroa de espinhos, meteram-lha na cabeça e puseram-lhe na mão uma vara. Dobrando os joelhos diante dele, diziam com escárnio: Salve, rei dos judeus!
30 Dɔ́ɔ bébóótédé mɔ́ meléed asob á yə̌l, boŋ bétēdē ḿmê ntóŋ, bébɔmé mɔ́ á nló.
30 Cuspiam-lhe no rosto e, tomando da vara, davam-lhe golpes na cabeça.
31 Áde bémáá mɔ́ awɛl, bénhūd mɔ́ ḿmê mengombe á yə̌l, bétīmēd éche mbɔ́té. Nɛ́ɛ bémádé nɛ̂, bénkɛɛ́n mɔ́ âkɛ dé ábome mɔ́ á awɔg.
31 Depois de escarnecerem dele, tiraram-lhe o manto e entregaram-lhe as vestes. Em seguida, levaram-no para o crucificar.
32 Áde békagké nɛ̂, nɛ́ɛ échê sə́nze ébīdēnnē Yesuɛ á dyad-tê, dɔ́ɔ bébómné mod awě ambíd á dyad á Sirinɛ awě béchə́géʼáá bán Simɔnɛ. Hɛ́ɛ békóbé mɔ́, boŋ bépēmtē mɔ́ awɔg áde Yesuɛ bán áhídne mɔ́ dɔ́ ámbīd.
32 Saindo, encontraram um homem de Cirene, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Dɔ́ɔ bépédé hǒm áde béchə́géʼáá bán, Golgota, awě adé nɛ́n bán, “Hǒm dé Ebóŋgɛ́l é Nló.”
33 Chegaram ao lugar chamado Gólgota, isto é, lugar do crânio.
34 Áhed, bêmbɛ̌ Yesuɛ mǐm ḿmē béhédé achəchəə áte. Boŋ ádě áwóglɛ́né mɔ́ á nsəl, enkênkwɛntɛ́nné amwɛ́.
34 Deram-lhe de beber vinho misturado com fel. Ele provou, mas se recusou a beber.
35 Áde bémáá mɔ́ abome á awɔg bênsǐd mbambú âkab éche mbɔ́té.
35 Depois de o haverem crucificado, dividiram suas vestes entre si, tirando a sorte. Cumpriu-se assim a profecia do profeta: Repartiram entre si minhas vestes e sobre meu manto lançaram a sorte {Sl 21,19}.
36 Nɛ́ɛ bémáá mɔ́ mbɔ́té akab, béndyɛɛ́ áhed ânɔn mɔ́.
36 Sentaram-se e montaram guarda.
37 Bêntěl echě nzɔm e kwééd á abámbé nɛ́n bán, “Yesuɛ mɔ́ɔ nɛ́n, kə̂ŋ e bad bé Israɛl.” Béntēd ádé abámbé, bébōmē áwe nló-mîn.
37 Por cima de sua cabeça penduraram um escrito trazendo o motivo de sua crucificação: Este é Jesus, o rei dos judeus.
38 Bêmbomé bechîb bébɛ á awɔg nchoo ne Yesuɛ, nhɔ́g á pɛd e ekáá émbáá, aníníí-ʼɛ á pɛd e ekáá é emwɛd.
38 Ao mesmo tempo foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Bad ábe bétóméʼáá nzii bɛnbɛn ne áhed bébɔ́méʼáá nló bébwēmmē-ʼɛ mɔ́ nzyə́ŋ
39 Os que passavam o injuriavam, sacudiam a cabeça e diziam:
40 bán, “Wenhɔ́b wɛɛ́ mɔ́ɔ̄bōōtēd Ndáb-e-Dyǒb, wɛɛ́ mɔ́lōŋ-ʼɛ chɔ́ ámpē átîntê e eʼpun éʼláán. Nzé wɛ-ɛɛ́ edé Mwǎn a Dyǒb, sǒŋ echoŋ yə̌l, ésud ásē á awɔg hɛ̂.”
40 Tu, que destróis o templo e o reconstróis em três dias, salva-te a ti mesmo! Se és o Filho de Deus, desce da cruz!
41 Beprisɛ bémbáá, bemeléede bé mbéndé ne bad bémbáá bé Israɛl bɔ́mpē béwɛ́léʼáá mɔ́, béhɔ̄bē bán,
41 Os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos também zombavam dele:
42 “Achǒŋtéʼáá bad, bɔɔb eéhɛlɛɛ́ yə̌l awôŋgɛn. Nzé ne mbále mɔ̂dé kə̂ŋ e aloŋ á Israɛl, ásud-tɔɔ́ á awɔg hɛ̂ bɔɔb. Hɛ̂ dɔ́ɔ sɛ́dūbɛ̄ɛ̄ bán mɔ̂dé Ane-awě-Béwɔ́gté.
42 Ele salvou a outros e não pode salvar-se a si mesmo! Se é rei de Israel, desça agora da cruz e nós creremos nele!
43 Adúbpé aá Dyǒb ádé ne mɔ́, aá mɔ́dē-ʼɛ Mwǎn a Dyǒb. Ahâ! Dyǒb áwôŋgɛn-nɔɔ́ mɔ́ bɔɔb dényîn.”
43 Confiou em Deus, Deus o livre agora, se o ama, porque ele disse: Eu sou o Filho de Deus!
44 Kə́ə́ŋ ne bechîb ábe bêmbomɛ́ɛ́ á awɔg nchoo ne Yesuɛ bɔ́mpē bésyə́ə́ʼáá Yesuɛ.
44 E os ladrões, crucificados com ele, também o ultrajavam.
45 Áde bǐn éʼpédé kəd, ehíntɛ́n ênkwɛ̌ hǒm ásyə̄ə̄l kə́ə́ŋ ne ngə́ŋ éláán.
45 Desde a hora sexta até a nona, cobriu-se toda a terra de trevas.
46 Dɔ́ɔ Yesuɛ álébpé esaád aá, “Elí, Elí, lámá sábátāni,” awě adé nɛ́n bán, “A-Dyǒb ádêm, a-Dyǒb ádêm, cheé ékə́ə́ boŋ étɛdté mɛ?”
46 Próximo da hora nona, Jesus exclamou em voz forte: Eli, Eli, lammá sabactáni? - o que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
47 Nɛ́ɛ doŋge á bad ábe bémbɛ̄ bɛnbɛn béwógé nɛ̂, bénhɔ̄b bán, “Achɛ̂nle Elaijaa aá áhyɛ áwôŋgɛn mɔ́.”
47 A estas palavras, alguns dos que lá estavam diziam: Ele chama por Elias.
48 Ábwɔ̄g-ábwɔ̄g bɔ́ mod nhɔ́g annyəgéd, antéd kuchá, ásɔ̄m á ntóŋ, átɔ̄dē á ebɛ́ntéd é mǐm tê, boŋ áhāg mɔ́ á nsəl aá ámwɛ̂.
48 Imediatamente um deles tomou uma esponja, embebeu-a em vinagre e apresentou-lha na ponta de uma vara para que bebesse.
49 Ábíníí-ʼɛ béhɔ̄bē nɛ́n bán, “Nyémwɛ, dényîn nzé Elaijaa ǎhyɛ mɔ́ awôŋgɛn.”
49 Os outros diziam: Deixa! Vejamos se Elias virá socorrê-lo.
50 Hɛ̂ dɔ́ɔ Yesuɛ álébpé esaád ámpē boŋ ámyɛ̌-ʼɛ nlém.
50 Jesus de novo lançou um grande brado, e entregou a alma.
51 Ene póndé chěn abad ádě dênkǎb Ndáb-e-Dyǒb áte, dênsalé áte eʼpɛd éʼbɛ bootya ámīn kə́ə́ŋ ne ásē. Ndɔɔb ennəŋnéd, meláá mésanlé áte,
51 E eis que o véu do templo se rasgou em duas partes de alto a baixo, a terra tremeu, fenderam-se as rochas.
52 soŋ énednad. Ekud é bad bé Dyǒb ábe bêmmad awɛ́ bêmpuú,
52 Os sepulcros se abriram e os corpos de muitos justos ressuscitaram.
53 bébíd á soŋ-tê. Ámbīd e póndé áde Yesuɛ ámáá apuu, bênkɛ̌ á dyad tê á Jerusalɛm. Á dyad tê wɛ̂, ekud é bad énnyīn bɔ́.
53 Saindo de suas sepulturas, entraram na Cidade Santa depois da ressurreição de Jesus e apareceram a muitas pessoas.
54 Nɛ́ɛ mod ambáá a sə́nze ne sə́nze éche énɔ́néʼáá Yesuɛ bényíné nɛ́ɛ ndɔɔb énə́ŋnédé, bényín-nɛ mekan mésyə̄ə̄l ḿme mébɛ́nlédé, mbwɔ́g ménkōb bɔ́ bwâmbwam, béhɔ̄bē-ʼɛ nɛ́n bán, “Ne mbále, anɛ́n mod abédɛ́ɛ Mwǎn a Dyǒb.”
54 O centurião e seus homens que montavam guarda a Jesus, diante do estremecimento da terra e de tudo o que se passava, disseram entre si, possuídos de grande temor: Verdadeiramente, este homem era Filho de Deus!
55 Ekud é bebaád éche êmbootéd Yesuɛ ahíd ámbīd se á Galilia, béwōŋgān-nɛ mɔ́, béntyēēm etûn, bénɔné mekan mésyə̄ə̄l ḿme mébɛnlad.
55 Havia ali também algumas mulheres que de longe olhavam; tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o servir.
56 Átîntê e ábê bebaád, Maria Magdalɛnɛ, Maria awě abédé nyaá awě Jemsɛ bɔ́ Josɛb, ne nyaá awě bǎn ábe Zɛbɛdiɛ bémbɛ̄ áhed.
56 Entre elas se achavam Maria Madalena e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Nɛ́ɛ ngukɛ́l épédé, nhɔn ḿ mod nhɔ́g ḿme béchə́géʼáá bán Josɛbɛ mêmpɛ̌. Ane mod abédɛ́ɛ mod a dyad á Arimatia. Mɔ́mpē abédé nhɔ́g awě ahídé-ʼáá Yesuɛ.
57 À tardinha, um homem rico de Arimatéia, chamado José, que era também discípulo de Jesus,
58 Ankɛ̌ wɛ́ɛ Payledɛ aá ábɛ mɔ́ kunze âtéd ndim ḿme Yesuɛ. Payledɛ ambɛ̌ kunze nɛ́n aá bébɛ mɔ́ ndim ḿme Yesuɛ.
58 foi procurar Pilatos e pediu-lhe o corpo de Jesus. Pilatos cedeu-o.
59 Josɛbɛ antéd ndim ḿme Yesuɛ, ákāān mɔ́ mbɔ́m e ekɔ́ɔ́lé,
59 José tomou o corpo, envolveu-o num lençol branco
60 alímé mɔ́ á soŋ eche bépwɔ́gé á eláá-tê. Ene soŋ ebédé-ʼɛ soŋ e ekɔ́ɔ́lé echě Josɛbɛ mwěn ánwōŋgē. Ámbīd e nɛ̂, antínéd aláá ámbáá akɔ́lɛ́n nsəl ń soŋ, ákɛ̄-ʼɛ mɔ́.
60 e o depositou num sepulcro novo, que tinha mandado talhar para si na rocha. Depois rolou uma grande pedra à entrada do sepulcro e foi-se embora.
61 Maria Magdalɛnɛ ne Maria awě anchyáá Jemsɛ bɔ́ Josɛb, bênlyə̌g bédyɛ̄ɛ̄ á nkəg ń soŋ.
61 Maria Madalena e a outra Maria ficaram lá, sentadas defronte do túmulo.
62 Nɛ́ɛ bǐn éʼsáŋgé, nɛ̂ démbɛ̄ á Mbwɛ-mé-nkɔ́me-áte, beprisɛ bémbáá ne Befarisia bénladɛ́n, békɛ bényín Payledɛ,
62 No dia seguinte - isto é, o dia seguinte ao da Preparação -, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus dirigiram-se todos juntos à casa de Pilatos.
63 bélāŋgē mɔ́ nɛ́n bán, “A-sáŋ, sêkamtan nɛ́n bán ádě nkal a metómɛ ne ábédé ámīn, anhɔ́b aá mɔ́ɔ̄puú ámbīd e eʼpun éʼláán.
63 E disseram-lhe: Senhor, nós nos lembramos de que aquele impostor disse, enquanto vivia: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Né-ɔɔ́ tóméd akale nɛ́n, wɛɛ́ bénɔneʼ echě soŋ bwâm, kə́ə́ŋ ne eʼpun éʼláán âbɛl nɛ́n boŋ ábē bembapɛɛ béehɛlé ḿmē ndim achíb se bélāŋgē bad bán apuúdé. Né nɛ́n dɛ́bɛ̄ metóm ḿme ńchábé ámīn tómaa ḿme ásébpé akal.”
64 Ordena, pois, que seu sepulcro seja guardado até o terceiro dia. Os seus discípulos poderiam vir roubar o corpo e dizer ao povo: Ressuscitou dos mortos. E esta última impostura seria pior que a primeira.
65 Dɔ́ɔ Payledɛ álâŋgɛɛ́ bɔ́ aá, “Nyétêd sə́nze ânɔn soŋ bwâm, âbɛl nɛ́n dyamdyam déebɛnlád.”
65 Respondeu Pilatos: Tendes uma guarda. Ide e guardai-o como o entendeis.
66 Hɛ́ɛ békíí, boŋ béhāg eʼchem á aláá ádě démbɛ̄ á nsəl ń soŋ, âbɛl nɛ́n bébíi nzé mod anědté, bétɛ̄dē-ʼɛ sə́nze áhed âbɛl boŋ béēchībēʼ Yesuɛ ndim.
66 Foram, pois, e asseguraram o sepulcro, selando a pedra e colocando guardas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.