Mateus 13
Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs ACF
1 Ḿmê mbwɛ měn ámbīd e nɛ̂, Yesuɛ ambíd á ndáb-te wɛ́ɛ ámbɛ̄ɛ̄, ákɛ ádyɛ̄ɛ̄ ásē á nkin mé edib-é-nzab é Galilia, âyə́ged bad.
1 Tendo Jesus saído de casa, naquele dia, estava assentado junto ao mar;
2 Bad ábe bêmpɛ̌ áhed béntōmtɛ̄n abuu áte. Nɛ̂ dênkə̌ŋ ansɔ́l á bɔ̌lɛ-tê, ádyɛ̄ɛ̄ ásē âyə́ged bɔ́. Ábê bad bésyə̄ə̄l bétyēēm á nkin béwōglān mɔ́.
2 E ajuntou-se muita gente ao pé dele, de sorte que, entrando num barco, se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Abɛ̌nládtáá ngan âyə́ged bɔ́ mekan híin. Ankalé bɔ́ ngan aá, “Nkwɛl-é-nzag nhɔ́g ankɛ̌ mbə́l asob á nzag-tê.
3 E falou-lhe de muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Áde ásobɛɛ́ mɔ́ nɛ̂, doŋge dénhūn á nzii-tê, menɔn mêmpɛ̌, mémad mɔ́ asɔ̂mted.
4 E, quando semeava, uma parte da semente caiu ao pé do caminho, e vieram as aves, e comeram-na;
5 Doŋge dénhūn á meláá-tê wɛ́ɛ ndɔɔb énkêmbuúʼɛ́ áte. Énwāmsɛ̄n abíd ásē ngáne ndɔɔb énkênchabpé ásē áhed.
5 E outra parte caiu em pedregais, onde não havia terra bastante, e logo nasceu, porque não tinha terra funda;
6 Boŋ nɛ́ɛ enyɛn é ngíne épédé, énhyāād ábê bwěm éʼwɛ́-ʼɛ, áyə̄le nkaŋ ménkênsɔ́nlé bɔ́ á ndɔɔb-tê bwâm.
6 Mas, vindo o sol, queimou-se, e secou-se, porque não tinha raiz.
7 Mbə́l mémpēe ménhūn wɛ́ɛ mekɔ̂d médíí. Nɛ́ɛ mekɔ̂d mê mékwógé, mékáŋ akwog áde ábɛ̂ bwěm.
7 E outra caiu entre espinhos, e os espinhos cresceram e sufocaram-na.
8 Boŋ doŋge dé mbə́l démpēe dénhūn á ndɔɔb e bwâm. Ḿmɛ́n mbə́l mémbīd ásē bwâm, ńchyáá-ʼɛ bwâmbwam. Doŋge dé eʼsɔ́g dénwālē mbwɔ́kɛl é mbum, doŋge móom ntóób, ábíníí-ʼɛ móom méláán.”
8 E outra caiu em boa terra, e deu fruto: um a cem, outro a sessenta e outro a trinta.
9 Áde Yesuɛ ámádé nɛ̂, ambád áte aá, “Kénzɛ́ɛ́ awě awóó metúu áwógeʼ.”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Ámbīd e nɛ̂, bembapɛɛ ábe Yesuɛ bêmpɛ̌ mɔ́ bɛnbɛn boŋ bésɛdté mɔ́ bánken, “Cheé ékə́ə́ boŋ ébɛnláád ngan âyə́ged bad?”
10 E, acercando-se dele os discípulos, disseram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Yesuɛ ankwɛntɛ́n bɔ́ aá, “Dyǒb ábágé nyé kunze âbíi kun é nkamlɛn ḿ mín, boŋ ene kunze eébagnedɛɛ́ ne bad bémpēe.
11 Ele, respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Kénzɛ́ɛ́ awě awóó nsôŋtɛn ń kun é nkamlɛn ḿ mín, Dyǒb dɛ́bād mɔ́ ḿmê nsôŋtɛn abɛ, âbɛl nɛ́n átômtɛn awóŋ. Boŋ kénzɛ́ɛ́ awě eewóo, Dyǒb dɛ́kobɛ́n mɔ́ ké mwǎ nsôŋtɛn awě áwóó.
12 Porque àquele que tem, se dará, e terá em abundância; mas àquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Nzɔm echě ekəə́ boŋ ńkanlé bad ngan edíi áyə̄le bényíneʼ, boŋ béechemɛ́ɛ́, béwógeʼ, boŋ béēsōŋtānnē.
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e, ouvindo, não ouvem nem compreendem.
14 Nɛ́n álônte eʼyale ábe Dyǒb dénlōmɛ̄nnē nkal éʼdəə́dəŋ Yesayaa aá,
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz:Ouvindo, ouvireis, mas não compreendereis,e, vendo, vereis, mas não percebereis.
15 Nhɔ́be nɛ́n áyə̄le ábɛ́n bad béehɛlɛ́ɛ́ dyam ayə́ge ámpē.
15 Porque o coração deste povo está endurecido,E ouviram de mau grado com seus ouvidos,E fecharam seus olhos;Para que não vejam com os olhos,E ouçam com os ouvidos,e compreendam com o coração,e se convertam,e eu os cure.
16 Hɛ́ɛ Yesuɛ ábádɛɛ́ ábē bembapɛɛ aláa aá, “Nsimé ńdé ne nyé áyə̄le nyênyíneʼ mam ḿme nyényínɛɛ́, nyéwōgē-ʼɛ mam ḿme nyéwógɛɛ́.
16 Mas, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Ne mbále, nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́, bekal-bé-eʼdəə́dəŋ ne bad bé Dyǒb híin bênwanɛ́n ânyín mekan ḿme nyényíné ne âwóg mekan ḿme nyéwógé boŋ bénkênyínné, bénkênwóg-kaá.
17 Porque em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que vós ouvis, e não o ouviram.
18 “Bɔɔb-pɔɔ́ nyésôŋtɛn ngáne enɛ́n ngan e nwén-é-mbə́l édíí.
18 Escutai vós, pois, a parábola do semeador.
19 Nzé mod awóge eyale tə̂ŋgɛne nkamlɛn ḿ mín, boŋ eesôŋtɛne chɔ́, Satanɛ abɛlé áhyɛ, ahúd mɔ́ chɔ́ á nlém-tê. Échɛ́n ndín é bad édíi nɛ̂ŋgáne mbə́l ḿme ńhúné á nzii-tê.
19 Ouvindo alguém a palavra do reino, e não a entendendo, vem o maligno, e arrebata o que foi semeado no seu coração; este é o que foi semeado ao pé do caminho.
20 Mbə́l ḿme ménhūn á meláá-te ńlûmte bad ábe békobeʼ eyale é Dyǒb ne menyiŋge ábwɔ̄g-ábwɔ̄g áde béwógé chɔ́.
20 O que foi semeado em pedregais é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Boŋ échê eyale éēwēnnāādtē bɔ́ á nlém-tê. Bédúbpe chɔ́ á esóŋ é póndé boŋ nzé ndutul ne metake bépédé áyə̄le échê eyale, bédol yə̌l ámbīd.
21 Mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e, chegada a angústia e a perseguição, por causa da palavra, logo se ofende;
22 Mbə́l ḿme ńhúné á mekɔ̂d-te ńlûmte bad ábe béwóge eyale é Dyǒb, boŋ kə́ə́ŋ ne á asóg, mpúlé mé nkǒŋsé ne adəŋ dé abud á bwěm awóŋ ákáŋ bɔ́ nlém áte. Nɛ̂ ábɛleʼ, béehɛlɛ́ɛ́ ahəŋlɛn âbɛl mam mé bwâm.
22 E o que foi semeado entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo, e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera;
23 Mbə́l ḿme mɔ́-ʼɛ méntān kəse e ndɔɔb ńlûmte bad ábe béwóge eyale é Dyǒb boŋ bésóŋtán-nɛ chɔ́. Ábɛ́n bad bébɛle kəse é mekan nɛ̂ŋgáne eʼsɔ́g éʼ ngun ábe éʼwánlé mesoŋgé mé mbum é ngun mbwɔ́kɛl móom ntóób, ne móom méláán.”
23 Mas, o que foi semeado em boa terra é o que ouve e compreende a palavra; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Yesuɛ ankalé ene ndun e mod ngan empée aá, “Nkamlɛn ḿ mín ńdé nɛ̂ŋgáne mod awě awéné kunze é mbə́l áwē nzag-tê,
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeia a boa semente no seu campo;
25 boŋ ámbīd e nɛ̂, nkuu nhɔ́g áde bad bémáá akún, mod a ekɔyí awě ane mod nhɔ́g, ankɛ̌ á nzag e ngun-tê wê, awén mbə́l mé mesisoŋ
25 Mas, dormindo os homens, veio o seu inimigo, e semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Áde ngun chê ébóótédé akwog, dɔ́ɔ bad bényíné bán mesisoŋ mɔ́mpē mékwogeʼ áwēd-te.
26 E, quando a erva cresceu e frutificou, apareceu também o joio.
27 Bembəledɛ ábe ane nwóó-nzag bêmpɛ̌ áwē, bésɛdté mɔ́ bánken, ‘A-Sáŋ, éesaá mbále bán, mbə́l ń ngun ḿ bwâm mɔ́ɔ wénwēnnē á nzag-tê-yɛ? Chán ébɛ́nlédé boŋ mesisoŋ mékwōg áwēd-te?’
27 E os servos do pai de família, indo ter com ele, disseram-lhe: Senhor, não semeaste tu, no teu campo, boa semente? Por que tem, então, joio?
28 Dɔ́ɔ ákwɛntanné bɔ́ aá, ‘Mod a ekɔyí awêm nhɔ́g mɔ́ awéné ḿmê mesisoŋ.’ Ábê bembəledɛ bênsɛdéd mɔ́ bánken, ‘Sékɛ séhub mesisoŋ mê ásē-yɛ?’
28 E ele lhes disse: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres pois que vamos arrancá-lo?
29 Ankwɛntɛ́n bɔ́ ámpē aá, ‘Aáy. Nyéēhūbēʼ, áyə̄le nzé nyêhɔ́bé bán nyêhubeʼ, nyɛ́ɛ̄hubɛ́n bɔ́ɔbɛ ngun.
29 Ele, porém, lhes disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Nyémwɛ ngun bɔ́ɔbɛ mesisoŋ békwogeʼ kə́ə́ŋ ne áde póndé épɛɛ́ eche bépādtē chɔ́. Ene póndé dɔ́ɔ mɛ́lāāʼɛ́ bepád mɛɛ́, bésébe béhûd mesisoŋ, bélad mɔ́ áte boŋ béhyáád mɔ́. Ámbīd e nɛ̂, dɔ́ɔ bépādtē ngun, bébānē chɔ́ áwêm etág-te.’ ”
30 Deixai crescer ambos juntos até à ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Colhei primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; mas, o trigo, ajuntai-o no meu celeiro.
31 Yesuɛ ankalé ene ndun e mod ngan empée aá, “Nkamlɛn ḿ mín ńdé nɛ̂ŋgáne mbə́l-e-bǔ echě mod átédé boŋ awén áwē nzag-tê.
31 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao grão de mostarda que o homem, pegando nele, semeou no seu campo;
32 Mbə́l-e-bǔ edé mwǎmpīn bwâmbwam nzé béhə́gtɛ́né chɔ́ ne mbə́l mémpēe. Boŋ nzé ekwogé, ekəleʼ tómaa mɛl mésad mésyə̄ə̄l. Menɔn méhyag-kɛ mǔm alóŋ á ngɛn-tê.”
32 O qual é, realmente, a menor de todas as sementes; mas, crescendo, é a maior das plantas, e faz-se uma árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Yesuɛ ambɛ́ ákālē bɔ́ ngan empée aá, “Nkamlɛn ḿ mín ńdé nɛ̂ŋgáne esultɛn éche mmwaád ámúúnédé asii á pân é mbumé ń ngun éláán kə́ə́ŋ ésule.”
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento, que uma mulher toma e introduz em três medidas de farinha, até que tudo esteja levedado.
34 Yesuɛ abɛ̌nládtáá ngan âyə́ged bad. Eeyə́gteʼaá dyamdyam ésebán abɛ̌nlédé ngan.
34 Tudo isto disse Jesus, por parábolas à multidão, e nada lhes falava sem parábolas;
35 Ambɛl nɛ́n âlóned eʼyale ábe nkal eʼdəə́dəŋ ánhɔ̄bpē nɛ́n aá,
35 Para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta, que disse: Abrirei em parábolas a minha boca; Publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Yesuɛ antɛdé ene ndun e mod, ákɛ asɔ́l á ndáb-te. Áhed dɔ́ɔ ábē bembapɛɛ bétáné mɔ́, boŋ bélāŋgē mɔ́ bán, “Tógnéd sé ngan e mesisoŋ.”
36 Então, tendo despedido a multidão, foi Jesus para casa. E chegaram ao pé dele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Yesuɛ antimtɛ́n bɔ́ aá, “Mod awě anwén ḿmê mbə́l ḿ bwâm adíi Mwǎn-a-Moonyoŋ.
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente, é o Filho do homem;
38 Nzag edíi nkǒŋsé. Mbə́l ḿ bwâm ńdíi bad ábe bédé ásē e nkamlɛn ń Dyǒb. Mesisoŋ médíi bad ábe Satanɛ.
38 O campo é o mundo; e a boa semente são os filhos do reino; e o joio são os filhos do maligno;
39 Mod a ekɔyí awě ane nwóó-nzag-kɛ, awě anwén mesisoŋ áwē nzag-tê mɔ́ adé Satanɛ. Póndé eche bépádɛɛ́ ngun chɔ́ edé asóg dé nkǒŋsé. Bepád bé ngun-nɛ bédíi ángɛl.
39 O inimigo, que o semeou, é o diabo; e a ceifa é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 Ngáne béladɛɛ́ mesisoŋ áte boŋ béhyáád mɔ́, melemlem nɛ̂ dɔ́ɔ ébɛ̄ɛ̄ ne bad ábe Satanɛ, nzé nkǒŋsé ḿpédé á asóg.
40 Assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será na consumação deste mundo.
41 Mwǎn-a-Moonyoŋ ǎlōm éche ángɛl âhúd bad ábe bébɛlte bad bémpēe mbéb, ne bad bésyə̄ə̄l ábe bébɛle mbéb.
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles colherão do seu reino tudo o que causa escândalo, e os que cometem iniqüidade.
42 Bɛ́bwēm bɔ́ á dǔ-á-muú, áhed-taá béchyɛɛ́ʼɛ́, bédyāg-kɛ mesoŋ á nsəl.
42 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
43 Ene póndé bad ábe bêmbɛ̌l-lɛ ngáne Dyǒb áhɛdɛɛ́, bɛ́pɛnéʼ nɛ́ɛ enyɛn á nkamlɛn wɛ́ɛ echab Sáŋ. Mod ké ahéé awě awóó metúu, áwógeʼ.”
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 Yesuɛ ambád ngan empée aá, “Nkamlɛn ḿ mín ńdé nɛ̂ŋgáne nhɔn ḿme mênkoŋnéd á nzag-tê, boŋ nɛ́ɛ mod nhɔ́g ádíbté mɔ́, akútɛ́n mɔ́. Menyiŋge ḿme ámbɛ̄ɛ̄ mênkə̌ŋ ankɛ bwěm éʼsyə̄ə̄l ábe ánwōŋgē asóm, âbɛl nɛ́n ákɛ áchan ene nzag.
44 Também o reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido num campo, que um homem achou e escondeu; e, pelo gozo dele, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 “Nkamlɛn ḿ mín ńdé nhəgtɛ́n ámpē nɛ̂ŋgáne mod a nyoŋgé awě ahɛdéʼáá meláá mé etógnɛ́n ḿme ńdé nkun bwâmbwam ḿme áchanɛɛ́.
45 Outrossim o reino dos céus é semelhante ao homem, negociante, que busca boas pérolas;
46 Anyín áde ányíné aláá áde átómtɛ́né aboŋ bwâmbwam, áde bésómɛɛ́, ankɛ̌ ábē bwěm éʼsyə̄ə̄l asóm, áchān-nɛ dɔ́.”
46 E, encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e comprou-a.
47 Yesuɛ ankǎl ngan empée aá, “Nkamlɛn ḿ mín ńdé nɛ̂ŋgáne mbínzé eche bekób-bé-súu bébwémé á edíb-te boŋ békób nyaa é súu ésyə̄ə̄l.
47 Igualmente o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanha toda a qualidade de peixes.
48 Áde mbínzé émáá alón, bêndǒl chɔ́ á nkin, bédyɛ̄ɛ̄ ásē âbɔn súu áte. Éche êmboŋ adyɛ́ bénhɛ̄ chɔ́ á meloŋgé-te. Éche chɔ́-ʼɛ énkêmboŋ adyɛ́, bêmpǐm.
48 E, estando cheia, a puxam para a praia; e, assentando-se, apanham para os cestos os bons; os ruins, porém, lançam fora.
49 Né-ɔɔ́ enɛ́n ngan elûmte ngáne asóg dé nkǒŋsé dɛ́bɛ̄ɛ̄. Dyǒb dɛ́lōm éche ángɛl âhúd bad bé mbéb átîntê e bad ábe bésáá.
49 Assim será na consumação dos séculos: virão os anjos, e separarão os maus de entre os justos,
50 Bɛ́bwēm ábê bad á dǔ-á-muú. Áhed-taá béchyɛɛ́ʼɛ́ bédyāg-kɛ mesoŋ á nsəl.”
50 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
51 Yesuɛ ansɛdéd ábē bembapɛɛ ké bésóŋtɛ́né ḿmɛ́n mam. Bênkwɛntɛ́n mɔ́ bán bésóŋtɛ́né.
51 E disse-lhes Jesus: Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 Né-ɔɔ́ Yesuɛ anláá bɔ́ aá, “Meléede a mbéndé ké ahéé awě ayə́gké tə̂ŋgɛne nkamlɛn ḿ mín adíi nɛ̂ŋgáne nwóó-ndáb awě abídte bwěm bé ekɔ́ɔ́lé ne bé nchun wɛ́ɛ ákoŋgɛɛ́ bwěm.”
52 E ele disse-lhes: Por isso, todo o escriba instruído acerca do reino dos céus é semelhante a um pai de família, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Áde Yesuɛ ámáá ayə́ged ne ngan, anhidé ádê abwɔ́g á hǒm,
53 E aconteceu que Jesus, concluindo estas parábolas, se retirou dali.
54 asú ámbīd áwe dyad wɛ́ɛ ámbīdtē. Áwed ayə́gtéʼáá bad á ndáb e mekáne. Bad ábe bénwōg ngáne áyə́gtɛɛ́, yə̌l enkɔ́m bɔ́ áte bwâmbwam. Bésɛdté bánken, “Héé múmɔ́ ákúdé enɛ́n ndín e debyɛ́ɛ́? Chán múmɔ́ ámwagké-ʼɛ ḿmɛ́n menyáké mésyə̄ə̄l abɛl?
54 E, chegando à sua pátria, ensinava-os na sinagoga deles, de sorte que se maravilhavam, e diziam: De onde veio a este a sabedoria, e estas maravilhas?
55 Kíné saá mwǎn a kápɛ́ntaa ádíí-yɛ? Saá Maria achyáá mɔ́-yɛ? Kíné saá Jemsɛ, Josɛbɛ, Simɔnɛ ne Judasɛ bɔ́ɔ bédé baányaŋ-ɛ?
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 Baányaŋ bé bebaád bésyə̄ə̄l-lɛ ámpē béedyɛɛ́ʼɛ́ á dyad-tê hɛ́n ne syánē-yɛ? Héé ákúdé enɛ́n ndín e debyɛ́ɛ́? Héé ákúdé enɛ́n nyaa e ngíne échě ábɛnlɛɛ́ ḿmê menyáké?”
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? De onde lhe veio, pois, tudo isto?
57 Né-ɔɔ́, bênkɔɔ́ Yesuɛ. Anláá bɔ́ aá, “Nkal eʼdəə́dəŋ awóoʼ edúbé hǒm ásyə̄ə̄l étómɛɛ́ áwē dyad ne áwe túmbé.”
57 E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua pátria e na sua casa.
58 Ngáne bénkêndúbɛ́ɛ́ Yesuɛ, enkêmbɛnlé menyáké híin áhed.
58 E não fez ali muitas maravilhas, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.