Lucas 4
Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs NVI
1 Bɔɔb-pɔɔ́, áde Yesuɛ abídé á edíb é Jodan, anlón ne Edəə́dəŋ éche Ésáá. Êntimɛ́n mɔ́ á ehyáŋge.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão e foi levado pelo Espírito ao deserto,
2 Andyɛɛ́ áwed móom mé eʼpun méniin, Devəlɛ ákəgé mɔ́. Ḿmé mesú mésyə̄ə̄l enkêndyáá chǒmchǒm. Ámbīd e né-ɔɔ́ nzaa ewagáá mɔ́.
2 onde, durante quarenta dias, foi tentado pelo diabo. Não comeu nada durante esses dias e, ao fim deles, teve fome.
3 Dɔ́ɔ Devəlɛ álâŋgɛɛ́ mɔ́ aá, “Nzé wɛ-ɛɛ́ edé Mwǎn a Dyǒb, kamlɛ́n ádɛ́n aláá wɛɛ́, átim ewɛle.”
3 O diabo lhe disse: "Se você é o Filho de Deus, mande a esta pedra que se transforme em pão".
4 Yesuɛ antimtɛ́n mɔ́ aá, “Éténlédé á kálag e Dyǒb nɛ́n bán, ‘Saké ndyééd chěmpɛn edide moonyoŋ á aloŋgé.’ ”
4 Jesus respondeu: "Está escrito: ‘Nem só de pão viverá o homem’ ".
5 Hɛ́ɛ Devəlɛ ákɛ́ɛ́né mɔ́ á ekone mîn, álūmtē mɔ́ meloŋ mé nkǒŋsé mésyə̄ə̄l áyə̄le mwǎ esóŋ é póndé.
5 O diabo o levou a um lugar alto e mostrou-lhe num relance todos os reinos do mundo.
6 Dɔ́ɔ álâŋgɛɛ́ mɔ́ aá, “Nɔnéʼ, bébágé mɛ nkamlɛn ámīn e ábɛ́n bwěm éʼsyə̄ə̄l. Nwóó-ʼɛ kunze âbɛ mod ké ahéé awe ńdə́ə́ abɛ. Mɛ̌bɛ̌ wɛ mɔ́.
6 E lhe disse: "Eu lhe darei toda a autoridade sobre eles e todo o seu esplendor, porque me foram dados e posso dá-los a quem eu quiser.
7 Né-ɔɔ́ nzé ebagé mɛ edúbé, né wɛ́ɛ ewóó ábén bwěm éʼsyə̄ə̄l.”
7 Então, se você me adorar, tudo será seu".
8 Yesuɛ antimtɛ́n mɔ́ aá “Éténlédé nɛ́n bán,
8 Jesus respondeu: "Está escrito: ‘Adore o Senhor, o seu Deus e só a ele preste culto’".
9 Hɛ́ɛ Satanɛ ákɛ́ɛ́né Yesuɛ á Jerusalɛm. Átyēēmān mɔ́ á nzoŋgɛ e Ndáb-e-Dyǒb mîn, boŋ álāŋgē mɔ́ aá, “Nzé wɛ-ɛɛ́ edé mwǎn a Dyǒb, éheb á bwɛle-mîn hɛ́n, éhûn á ndɔɔb.
9 O diabo o levou a Jerusalém, colocou-o na parte mais alta do templo e lhe disse: "Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui para baixo.
10 Éténlédé á kálag e Dyǒb nɛ́n bán,
10 Pois está escrito: ‘Ele dará ordens a seus anjos a seu respeito, para lhe guardarem;
11 ‘épēm-mɛ wɛ ámīn, âbɛl nɛ́n weébɔ̄mē ekuu á aláá.’ ”
11 com as mãos eles os segurarão, para que você não tropece em alguma pedra’".
12 Yesuɛ-ʼɛ antimtɛ́n mɔ́ aá, “Kálag e Dyǒb ehɔ́be nɛ́n aá,
12 Jesus respondeu: "Dito está: ‘Não ponha à prova o Senhor, o seu Deus’".
13 Devəlɛ amaá-ʼaá mɔ́ akəg áte menzii mésyə̄ə̄l, boŋ áhidteʼ, áhāg mɔ́ mwǎ etə́l.
13 Tendo terminado todas essas tentações, o diabo o deixou até ocasião oportuna.
14 Yesuɛ antǐm ámbīd á Galilia. Edəə́dəŋ éche Ésáá émbɛ̄ ne mɔ́, dǐn dɔ́-ʼɛ ákanlád mɔ́ mbwɔ́g áte ésyə̄ə̄l.
14 Jesus voltou para a Galiléia no poder do Espírito, e por toda aquela região se espalhou a sua fama.
15 Ayə́gtéʼáá bad áwab ndáb é mekáne, moosyəə́l ákēmtē mɔ́.
15 Ensinava nas sinagogas, e todos o elogiavam.
16 Áde ápédé á Nazarɛt wɛ́ɛ ákwógé, ansɔ́l á ndáb e mekáne á Mbwɛ-mé-nkɔ́me-áte, ngáne âmmɛntɛ́nné abɛl. Dɔ́ɔ átyéémé ámīn, âláŋ epɛd.
16 Ele foi a Nazaré, onde havia sido criado, e no dia de sábado entrou na sinagoga, como era seu costume. E levantou-se para ler.
17 Bémbɛ̌ mɔ́ nhíbe ń kálag é metelag ḿme nkal éʼdəə́dəŋ Yesayaa. Anhuné chɔ́ áte, ákūnē epɛd éche éhɔ́be nɛ́n bán,
17 Foi-lhe entregue o livro do profeta Isaías. Abriu-o e encontrou o lugar onde está escrito:
18 “Edəə́dəŋ éche Sáŋgwɛ́ɛ́ édé ne mɛ,
18 "O Espírito do Senhor está sobre mim, porque ele me ungiu para pregar boas novas aos pobres. Ele me enviou para proclamar liberdade aos presos e recuperação da vista aos cegos, para libertar os oprimidos
19 aá ḿbɛl-lɛ ehə́ŋgé nɛ́n mɛɛ́ póndé epedé echě Dyǒb álûmtɛɛ́ bad ngɔl.”
19 e proclamar o ano da graça do Senhor".
20 Amaá-aá aláŋ, ádib kálag áte, ábag chɔ́ ámbīd wɛ́ɛ mod awě anɔne ndáb e mekáne. Ankɛ̌ ádyɛ̄ɛ̄ ásē, mǐd mésyə̄ə̄l ménɔné mɔ́.
20 Então ele fechou o livro, devolveu-o ao assistente e assentou-se. Na sinagoga todos tinham os olhos fitos nele;
21 Dɔ́ɔ álâŋgɛɛ́ bɔ́ aá, “Échɛ́n epɛd éche nyéwógé, élóné epun éʼchii.”
21 e ele começou a dizer-lhes: "Hoje se cumpriu a Escritura que vocês acabaram de ouvir".
22 Moosyəə́l ankéméd mɔ́, menyáké mékób bɔ́ áyə̄le kəse e pɔ́le echě ebídáá mɔ́ á nsəl, bésɛdtéʼ bánken, “Kíné saá mwǎn awě Josɛbɛ mɔ́ nɛ́n-ɛ?”
22 Todos falavam bem dele, e estavam admirados com as palavras de graça que saíam de seus lábios. Mas perguntavam: "Não é este o filho de José? "
23 Yesuɛ ambád bɔ́ aláa aá, “Mbíí mɛɛ́, nyɛ́ɛ̄kalé mɛ ngan bán, ‘Á mod a bwɛl, choód yə̌l.’ Nyɛ́ɛ̄lāā-ʼɛ mɛ bán, mekan ḿme nyéwógé bán mbɛlé á dyad á Kapenahum bán, ḿbɛl-láa mɔ́ áwêm dyad-tê hɛ́n.”
23 Jesus lhes disse: "É claro que vocês me citarão este provérbio: ‘Médico, cura-te a ti mesmo! ’ Faze aqui em tua terra o que ouvimos que fizeste em Cafarnaum".
24 “Ńláa nyé nɛ́n mɛɛ́, nkal éʼdəə́dəŋ eewóoʼɛ́ edúbé áwē dyad.
24 Continuou ele: "Digo-lhes a verdade: Nenhum profeta é aceito em sua terra.
25 Nyébíi-ɔɔ́ nɛ́n bán, á póndé eche Elaijaa, mbúú eechódɛɛ́ áyə̄le mwɛ̌ ńláán ne epɛd. Nɛ̂ dêmbɛ̌l sáŋkalaa a nzaa ambɛ́ aloŋ áte ásyə̄ə̄l. Bekúd híin bémbɛ̄ á mbwɔ́g e Israɛl hɛ́n ene póndé.
25 Asseguro-lhes que havia muitas viúvas em Israel no tempo de Elias, quando o céu foi fechado por três anos e meio, e houve uma grande fome em toda a terra.
26 Boŋ Dyǒb dénkênlómmé Elaijaa áwāb. Anlóm mɔ́ dásɔ̄ á aloŋ á Sidɔn á dyad á Sarefa wɛ́ɛ nkúd a mmwaád ampée.
26 Contudo, Elias não foi enviado a nenhuma delas, senão a uma viúva de Sarepta, na região de Sidom.
27 Á póndé echě nkal éʼdəə́dəŋ Elisha ámpē ndun e mod e meləŋ embɛ́ á Israɛl. Boŋ Elisha enkênsáádté mod a meləŋ ké nhɔ́g awě ambíd á aloŋ á Israɛl. Namanɛ, mod awě ambíd á aloŋ á Siria mɔ́ɔ ánsāādtē.”
27 Também havia muitos leprosos em Israel no tempo de Eliseu, o profeta; todavia, nenhum deles foi purificado: somente Naamã, o sírio".
28 Áde bad ábe bémbɛ̄ á ndáb e mekáne béwógé-ʼɛ nɛ̂, ekaŋ énkōb bɔ́ áte.
28 Todos os que estavam na sinagoga ficaram furiosos quando ouviram isso.
29 Hɛ́ɛ bépádté ásē, béhɛ́ mɔ́ abum ámīn, békɛ̄ɛ̄n mɔ́ á asóg á dyad. Ngáne bénlōŋgē á ekone mîn, bêntimɛ́n mɔ́ á mbám mé ekone âbɛl bétíned mɔ́ á ekone sé.
29 Levantaram-se, expulsaram-no da cidade e o levaram até ao topo da colina sobre a qual fora construída a cidade, a fim de atirá-lo precipício abaixo.
30 Boŋ ansam bɔ́ átîntê, ákɛ̄-ʼɛ mɔ́.
30 Mas Jesus passou por entre eles e retirou-se.
31 Yesuɛ ansyɔgé á dyad á Kapenahum á mbwɔ́g e Galilia, ábootéd ayə́ged á mbwɛ-mé-nkɔ́me-áte.
31 Então ele desceu a Cafarnaum, cidade da Galiléia, e, no sábado, começou a ensinar o povo.
32 Nyaa eche áyə́gtéʼáá enkɔ́méd bad yə̌l áte bwâmbwam áyə̄le ábē eʼyale bémbɛ̄ ngíne.
32 Todos ficavam maravilhados com o seu ensino, porque falava com autoridade.
33 Á ndáb e mekáne wɛ́ɛ áyə́gtéʼáá, mod ambɛ́ awě edəə́dəŋ é mbéb ékámlánnáá. Hɛ́ɛ ábóótédé abón aá,
33 Na sinagoga havia um homem possesso de um demônio, de um espírito imundo. Ele gritou com toda a força:
34 “Bɔ́b! A-Yesu, mod a Nazarɛt, cheé syánē déwóŋné? Ehyedé sé awúu-yɛ? Mbíí wɛ bwâm. Edíī mod awě Dyǒb álómé, awě asáá.”
34 "Ah! que queres conosco, Jesus de Nazaré? Vieste para nos destruir? Sei quem tu és: o Santo de Deus! "
35 Dɔ́ɔ Yesuɛ ákánné échê edəə́dəŋ é mbéb áte aá, “Lám, bíd ane mod áte!” Hɛ́ɛ ébɔ́mé ane mod ásē átîntê bad, boŋ ébīdē mɔ́ á yə̌l, ésebán élɔ́gné mɔ́.
35 Jesus o repreendeu, e disse: "Cale-se e saia dele! " Então o demônio jogou o homem no chão diante de todos, e saiu dele sem o ferir.
36 Menyáké ménkōb moosyəə́l, bésɛ̄dtē nhɔ́g ne aníníí bánken, “Nyaa e nhɔ́btéd ehéé nɛ́n-ē? Chán mod ákamlánné eʼdəə́dəŋ bé mbéb ne kúmbe esyəə́l, éʼwōgnē-ʼɛ mɔ́?”
36 Todos ficaram admirados, e diziam uns aos outros: "Que palavra é esta? Até aos espíritos imundos ele dá ordens com autoridade e poder, e eles saem! "
37 Dǐn dênkɛ̌ mɔ́ mbwɔ́g áte esyəə́l áyə̄le mekan ḿme ábɛ́léʼáá.
37 E a sua fama se espalhava por toda a região circunvizinha.
38 Áde Yesuɛ áhídté á ndáb e mekáne, ankɛ̌ á ndáb wɛ́ɛ Simɔnɛ. Antán nɛ́ɛ Simɔnɛ mwaád nyaá ákonlɛɛ́, ahéb ámbáá dênsog mɔ́. Bénchāŋ Yesuɛ bán, ádid mɔ́ bwâm.
38 Jesus saiu da sinagoga e foi à casa de Simão. A sogra de Simão estava com febre alta, e pediram a Jesus que fizesse algo por ela.
39 Dɔ́ɔ Yesuɛ ásídté mɔ́ á nkəg, awúlɛ́n ásē, aláá ahéb áded aá, átɛde mɔ́. Ábwɔ̄g-ábwɔ̄g ahéb dêmmaá mɔ́ á yə̌l, ásyə̄ə̄ ásē, ákōb-pɛ bɔ́ nken.
39 Estando ele em pé junto dela, inclinou-se e repreendeu a febre, que a deixou. Ela se levantou imediatamente e passou a servi-los.
40 Bɔɔb-pɔɔ́, áde enyɛn ébóótédé asud, bad bésyə̄ə̄l ábe bénwōŋ bad bé nkole ábe békónléʼáá nkole nyaa ne nyaa bêmpɛɛ́n bɔ́ áwē. Ambán nhɔ́g tɛ́ɛ́ ekáá ámīn, ádidé bɔ́ bwâm.
40 Ao pôr-do-sol, o povo trouxe a Jesus todos os que tinham vários tipos de doenças; e ele os curou, impondo as mãos sobre cada um deles.
41 Eʼdəə́dəŋ bé mbéb bɔ́mpē éʼbīdē ekud é bad á yə̌l, éʼbōnēʼ bán, “Edíi mwǎn a Dyǒb!” Ankáné bɔ́ áte, eémwageʼaá-ʼɛ aá béhɔ̂b akan, áyə̄le bémbíi bán, adíi Ane awě Dyǒb Áwɔ́gté.
41 Além disso, de muitas pessoas saíam demônios gritando: "Tu és o Filho de Deus! " Ele, porém, os repreendia e não permitia que falassem, porque sabiam que ele era o Cristo.
42 Mbwɛmbwɛ píríb, Yesuɛ ansyəə́ á dyad-tê, ákɛ̄ á ahə́ŋgé á hǒm. Bad bêmbootéd mɔ́ ahɛd. Áde bédíbté mɔ́, bénkênháá mɔ́ etə́l âkɛ hǒm.
42 Ao romper do dia, Jesus foi para um lugar solitário. As multidões o procuravam, e, quando chegaram até onde ele estava, insistiam que não as deixasse.
43 Dɔ́ɔ álâŋgɛɛ́ bɔ́ aá, “Ntə́ŋgɛ́né akɛ á myad mémpēe, âbɛl nɛ́n ńláa bɔ́mpē nkalaŋ ḿ bwâm tə̂ŋgɛne nkamlɛn ń Dyǒb. Ḿmɛ́n nkalaŋ mɔ́ɔ̄ ńkə́ə́ boŋ Dyǒb álōmē mɛ.”
43 Mas ele disse: "É necessário que eu pregue as boas novas do Reino de Deus noutras cidades também, porque para isso fui enviado".
44 Né-ɔɔ́ akaléʼáá nkalaŋ ḿ bwâm á ndáb é mekáne é mbwɔ́g é Judeya.
44 E continuava pregando nas sinagogas da Judéia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.