Lucas 22

Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Bɔɔb-pɔɔ́, Ngande e Ewɛle-é-Ngɛ̂n emmad abɛ́ bɛnbɛn. Enɛ́n ngande ebédɛ́ɛ dǐn bán Nnyíme-ámīn.
1 Estava próxima a Festa dos Pães sem Fermento, chamada Páscoa.
2 Beprisɛ bémbáá ne bemeléede bé mbéndé béhɛ́déʼáá nzii echě béwúɛʼɛ́ Yesuɛ á mesɔɔm-tê. Bébááʼáá pɛn bán bad bɛ́sōŋtɛ̄n.
2 Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de matar Jesus; porque temiam o povo.
3 Satanɛ ansɔ́l mbapɛɛ awe Yesuɛ nhɔ́g áte, awě béchəgɛɛ́ bán Judasɛ. Dǐn démpēe démbɛ̄ mɔ́ bán Iskariɔdɛ. Ambɛ́ nhɔ́g átîntê bembapɛɛ dyôm ne bébɛ.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Hɛ́ɛ ásyə́ŋgé boŋ, ákɛ atán beprisɛ bémbáá bɔ́ɔbɛ bekamlɛn bé Ndáb-e-Dyǒb, âbɛl ntíi âsóm Yesuɛ áwāb.
4 Judas foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria Jesus.
5 Nɛ́n dénwōgēd bɔ́ menyiŋge bwâmbwam. Bɔ́bɔ̄ɔ bémpɛ̌ á nchemtɛn. Bénlāā mɔ́ bán bɛ́sābē mɔ́ mɔné.
5 Eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Mɔ́-ʼɛ ankwɛntɛ́n. Dɔ́ɔ ábóótédé nzii ahɛd âsóm Yesuɛ áwāb ésebán bad bébíí.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião para lhes entregar Jesus, longe da multidão.
7 Bɔɔb-pɔɔ́, epun é ngande e Ewɛle-é-Ngɛ̂n áde béwúɛʼɛ́ ńdyɔŋ ḿ mbód mé Nnyíme-ámīn êmpɛ̌ áte.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, em que era necessário fazer o sacrifício do cordeiro pascal.
8 Dɔ́ɔ Yesuɛ álómɛɛ́ Petro bɔ́ Jɔn aá, “Nyékɛ nyéboŋsɛn syánē ndyééd e Ngande e Nnyíme-ámīn.”
8 Então Jesus enviou Pedro e João, dizendo:
9 Bênsɛdéd mɔ́ bánken, “Héé wɛ́dəŋgé wɛɛ́ sékɛ séboŋsɛn âdyɛ́ chɔ́?”
9 Eles lhe perguntaram: — Onde o senhor quer que a preparemos?
10 Dɔ́ɔ ákwɛntanné aá, “Nyénɔneʼ. Nzé nyêpédé á dyad-tê, mod ǎbomɛ́n nyé awě apémé apom dé mendíb. Nyéhîd mɔ́ á ndáb ké ehéé eche ásɔ̄nlē.
10 Jesus lhes explicou:
11 Nyéláa nwóó-ndáb bán, ‘Awɛd meléede aáken, héé toŋ e beken édíí echě mɔ́dyɛ̄ɛ̄ ndyééd e Nnyíme-ámīn áte ne ábē bembapɛɛ?’
11 e digam ao dono da casa: “O Mestre pergunta: ‘Onde fica o aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?’”
12 Bɛ́lūmēd nyé toŋ echě ekəlé áte eche bénábpé áte. Ene toŋ edé ámīn á ndáb-te. Nyébɛle syánē mboŋsɛ́n ń ndyééd áhed.”
12 Ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado; ali façam os preparativos.
13 Dɔ́ɔ békíí, bétán-nɛ mekan melemlem ngáne ánlēbɛ̄ɛ̄ bɔ́, bêmboŋsɛ́n-nɛ ndyééd e Ngande e Nnyíme-ámīn.
13 E, indo, acharam tudo como Jesus lhes tinha dito e prepararam a Páscoa.
14 Áde póndé e ndyééd épédé áte, Yesuɛ andyɛɛ́ á tébelɛ ne bembapɛɛ bé nlómag.
14 Chegada a hora, Jesus se pôs à mesa, e os apóstolos estavam com ele.
15 Hɛ́ɛ álâŋgɛɛ́ bɔ́ aá, “Mendə̌ŋ bwâmbwam mɛɛ́ ńdyɛ̂ enɛ́n ndyééd e Nnyíme-ámīn ne nyé boŋ ńkude metuné.
15 Então Jesus lhes disse:
16 Á mbále nlâŋge nyé mɛɛ́ méedyáá chɔ́ ámpē kə́ə́ŋ ne á póndé echě Dyǒb dɛ́lōnēdtē chɔ́ mbon á póndé echě ḿmē nkamlɛn mɛ́pɛɛ́ áte.”
16 Pois eu lhes digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Dɔ́ɔ átédé mbwendé, boŋ ábagé Dyǒb mekɛnag, álāŋgē-ʼɛ bɔ́ aá, “Nyékob nɛ́n, nyémwɛ̂, nyétômted nhɔ́g ne aníníí.
17 E, pegando um cálice, depois de ter dado graças, disse:
18 Á mbále, nlâŋge nyé mɛɛ́ bootya bɔɔb âkɛ áʼsō, méemwáá ḿmɛ́n mǐm ámpē kə́ə́ŋ né nkamlɛn ń Dyǒb ḿpédé áte.”
18 Pois eu digo a vocês que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Antéd kə́ŋne ewɛle, ábɛ Dyǒb mekɛnag, ákabtéd chɔ́ áte, ábɛ̄-ʼɛ bɔ́ chɔ́ aá, “Echem yə̌l nɛ́n, ebǎgnédé áyə̄l echɛ̂n. Nyébɛle nɛ́n âkamtɛn mɛ.”
19 E, pegando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo:
20 Áde bémáá ndyééd adyɛ́ ambɛ̌l melemlem ne mbwendé ḿ mǐm. Anhɔ́b aá, “Ḿmɛ́n mbwendé ndíi melɛ̌ mékɔ̄ɔ̄lē ḿme nsógtɛ́né ne mekií ḿmêm, ḿme mɛ́syɔgé áyə̄l echɛ̂n.
20 Do mesmo modo, depois da ceia, pegou o cálice, dizendo:
21 Boŋ nyénɔneʼ, mod awě akií mɛ ntúrɛ́, adyâg ndyééd ne mɛ hɛ́n.”
21 — Mas eis que a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Mwǎn-a-Moonyoŋ ǎwɛ̄ ngáne éténlédé, boŋ medim ne ane mod awě ǎsōm mɔ́.
22 Pois o Filho do Homem vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por quem ele está sendo traído!
23 Hɛ́ɛ bembapɛɛ běn ne běn bébóótédé nhɔ́g ne aníníí asɛ́ded, âbíi bɔ́ mod awě ǎbɛ̌l enɛ́n ndín e dyam.
23 Então começaram a perguntar entre si qual deles seria o que estava para fazer isso.
24 Bembapɛɛ běn ne běn bêmbootéd asɛlɛn, béhɛdé âbíi bɔ́ mod awě adé mod ambáá áwab tîntê.
24 Houve também entre eles uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Dɔ́ɔ Yesuɛ álâŋgɛɛ́ bɔ́ aá, “Kə̂ŋ é meloŋ élûmte ngaŋlɛn ámīn e bad ábe békamlanné. Benkamlɛnɛ béchəge yə̌l bán, ‘Eboŋ-nlémɛ.’
25 Mas Jesus lhes disse:
26 Boŋ éetə̂ŋgɛnɛɛ́ abɛ́ nɛ̂ átîntê echɛ̂n. Êmboŋ bán ane awě adé mod ambáá átîntê echɛ̂n, átim nɛ́ɛ ane awě atómtɛ́né mpín abɛ́. Ane awě mɔ́-ʼɛ alyə́gteʼ, átim nɛ́ɛ mbəledɛ.
26 Mas vocês não são assim; pelo contrário, o maior entre vocês seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Nzé bad bédé bébɛ, nhɔ́g adyɛɛ́ á tébelɛ, aníníí-ʼɛ abɛnle mɔ́, ahéé atóme waáb eʼdel áte? Saá ane awě adyɛɛ́ á tébelɛ-yɛ? Boŋ mɛ, ndé áwɛn tîntê nɛ́ɛ ane awě abɛnle nyé.
27 Pois qual é maior: aquele que está à mesa ou aquele que serve? Não é verdade que é aquele que está à mesa? Pois, no meio de vocês, eu sou como quem serve.
28 Nyɛ́ɛ̄ nyêdé bad ábe béwɛ́sɛ́né mɛ á póndé eche ńkúdé metuné.
28 Vocês são os que têm permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Ngáne Titɛ́ɛ ábágé mɛ kunze âkamlɛn, né-ʼaá mɛ́mpē mɛ́bɛɛ́ nyé.
29 E eu confio a vocês um reino, assim como o meu Pai confiou a mim,
30 Nɛ́n dɛ́bɛ̌l nyêdyɛ́ ndyééd, nyêmwɛ́-ʼɛ mǐm hǒm ahɔ́g ne mɛ áwem nkamlɛn-tê. Nyé mod tɛ́ ǎdyɛɛ́-ʼɛ á atii dé nkamlɛn, nyékāādtē metúmbé mé Israɛl dyôm ne mébɛ.
30 para que comam e bebam à minha mesa no meu Reino; e vocês se assentarão em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 “A-Simɔn, Nɔnéʼ! Satanɛ akudé kunze âkəg nyé moosyəə́l, âkab-pɛ nyé áte. Âbane bé bwâm ne bé mbéb nɛ̂ŋgáne mod apebe kón éche bésə́lté.
31 — Simão, Simão, eis que Satanás pediu para peneirar vocês como trigo!
32 Boŋ nkánnédé wɛ mɛɛ́ adúbe áde éwóó déesudéʼ. Á póndé echě wɛ́timɛ́nné mɛ ámpē, éwêd baányoŋ áte.”
32 Eu, porém, orei por você, para que a sua fé não desfaleça. E você, quando voltar para mim, fortaleça os seus irmãos.
33 Petro anhɔ́b aá, “A-Sáŋ, ké á mbwɔg dɔ́ɔ bétimnɛ́ɛ́ wɛ káa á kwééd, mbǒŋsɛ́né wɛ ahíd.”
33 Porém Pedro respondeu: — Estou pronto para ir com o Senhor, tanto para a prisão como para a morte.
34 Dɔ́ɔ Yesuɛ álâŋgɛɛ́ mɔ́ aá, “Ńláa wɛ, a-Petro, nchóm-a-kúb adɛ̂hɔ́b aá mɔ́tōoʼ nkuu nɛ́n, wɛ̌bāŋ mɛ áyə̄l ngen éláán.”
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Dɔ́ɔ Yesuɛ ásɛdtɛɛ́ ábē bembapɛɛ aá, “Á póndé eche ménlōmmē nyé ésebán nyéewánlé ekwɛ é ngáb, káa ekwɛ, káa metámbé, nzé-chómé nyéntōgkē?” Bembapɛɛ bênkwɛntɛ́n bán, “Chǒmchǒm.”
35 A seguir, Jesus perguntou aos discípulos: Eles responderam: — Não faltou nada!
36 Dɔ́ɔ Yesuɛ álâŋgɛɛ́ bɔ́ aá, “Bɔɔb-pɔɔ́, mod awě awóó ekwɛ é ngáb kéʼɛ ekwɛ, áwále áyə̄l. Ane awě mɔ́-ʼɛ eewóo nkwáté, ásôm ḿmē nkobe, áchan nkwáté.
36 Então Jesus lhes disse:
37 Nlâŋge nyé mɛɛ́ kálag e Dyǒb ehɔ́bé aá, ‘Bébánné mɔ́ nchoo nhɔ́g ne bechîb.’ Né-ʼaá ébɛnlédté áyə̄l echêm. Étə́ŋgɛ́né ébɛnléd áned.”
37 Pois eu lhes digo que é preciso que se cumpra em mim o que está escrito: “Ele foi contado com os malfeitores.” Pois o que a mim se refere está sendo cumprido.
38 Bembapɛɛ bénlāā mɔ́ bán, “A-Sáŋ, nɔnéʼ, sêwánlé nkwáté ḿbɛ hɛ́n.” Mɔ́-ʼɛ antimtɛ́n bɔ́ aá, “Désob nɛ̂ bɔɔb.”
38 Então lhe disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas! Jesus lhes respondeu:
39 Hɛ̂ dɔ́ɔ ábídé á ebwɔ́g, áhīdē á dyad-tê, ákɛ̄ á ekone é Menzab ngáne âmmɛntɛ́nné abɛl. Bembapɛɛ bɔ́-ʼɛ bénhīd mɔ́ ámbīd.
39 E, saindo, Jesus foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Áde bépédé áwed anláá bɔ́ aá, “Nyékânneʼ bán mekəgsɛn méepiidé nyé.”
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse:
41 Ansyəə́ bɔ́ á nkəg, asídé mwǎ nchabnede, akɔ́g mebóbóŋ, ákānnē nɛ́n aá,
41 Ele, por sua vez, se afastou um pouco, e, de joelhos, orava,
42 “A-Tɛ̂, nzé ébóŋnédé wɛ, ékōbɛ̄n mɛ ḿmɛ́n metuné. Boŋ ké nɛ̂, saké ngáne ébóŋnédé mɛ, boŋ bɛ̌l ngáne ébóŋnédé wɛ.”
42 dizendo:
43 Áde Yesuɛ ákânnɛɛ́ nɛ̂, ángɛl embíd ádyōb, éhyɛ ewéd mɔ́ áte.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 Anwéd mekáne áte ngáne ámbɛ̄ɛ̄ á ndutul-tê. Ebábé éche ébídé mɔ́ á yə̌l émbɛ̄ ngáne metɔ́té mé mekií, étɛ̄nēʼ á ndɔɔb taáb, taáb.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o suor dele se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.
45 Áde ámáá akáne, antyéém ámīn, ákɛ wɛ́ɛ bembapɛɛ bébédé. Antán nɛ́ɛ békúnɛɛ́ áyə̄le ndutul e ngíne.
45 Levantando-se da oração, Jesus foi até onde os discípulos estavam, e os encontrou dormindo de tristeza.
46 Dɔ́ɔ ásɛdtɛɛ́ bɔ́ aáken, “Cheé nyékúnɛɛ́? Nyépáde ásē, nyékânne nɛ́n mekəgsɛn méepiidé nyé.”
46 E disse:
47 Yesuɛ eépedɛɛ́ ké amad á nsəl dɔ́ɔ amute á bad ápédé. Mod awě antómɛ́n bɔ́ abédɛ́ɛ Judasɛ, mbapɛɛ nhɔ́g átîntê e bembapɛɛ dyôm ne bébɛ ábe Yesuɛ. Apedé-ʼaá Yesuɛ á nkəg ahɛ́ mɔ́ tə̂l.
47 Enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou uma multidão. E um dos doze, que se chamava Judas, vinha à frente deles e se aproximou de Jesus para o beijar.
48 Boŋ Yesuɛ ansɛdéd mɔ́ aá, “A-Judas, nɛ́dē ahɛ́ áde éhédé Mwǎn-a-Moonyoŋ tə̂l ádíi âsóm mɔ́-yɛ?”
48 Jesus, porém, lhe disse:
49 Áde bembapɛɛ ábe bɔ́ɔbɛ Yesuɛ bébédé áhed bényíné dyam áde áhɛde abɛnled, bênsɛdéd mɔ́ bánken, “A-Sáŋgú, sêhɛle séwān ne ḿmɛd nkwáté-yɛ?”
49 Os que estavam ao redor de Jesus, vendo o que estava por acontecer, perguntaram: — Senhor, devemos atacar com as espadas?
50 Hɛ́ɛ mbapɛɛ nhɔ́g átómté nkwáté, ásɛ̄lē ntâŋ awě prisɛ ambáá etúu é ekáá émbáá.
50 Um deles golpeou o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Boŋ Yesuɛ anláá bɔ́ aá, “Nyésob nɛ̂ bɔɔb!” Ansidtɛ́n mɔ́ ene pɛd e etúu, ádid mɔ́ bwâm.
51 Mas Jesus interveio, dizendo: E, tocando na orelha do homem, o curou.
52 Hɛ́ɛ álâŋgɛɛ́ beprisɛ bémbáá bɔ́ɔbɛ benkamlɛnɛ bé mésɛ́nzɛ mé Ndáb-e-Dyǒb ne belyə́ged bé dyad, bad ábe bênhyɛ mɔ́ akób aá, “Nchîb mɔ́ɔ nyéhyédé akób, boŋ nyêwálé nkwáté ne mbid-ɛ?
52 Então Jesus disse aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo:
53 Mbwɛ tɛ́ɛ́ syánē debágáá á Ndáb-e-Dyǒb, nyênkêmbánné mɛ ké ekáá á yə̌l. Boŋ echɛn póndé epedé bɔɔb. Ehíntɛ́n chɔ́ɔ édé á nkamlɛn bɔɔb.”
53 Todos os dias, estando eu com vocês no templo, vocês não tentaram me prender. Esta, porém, é a hora de vocês e a hora do poder das trevas.
54 Hɛ́ɛ békóbé Yesuɛ, boŋ békɛɛné mɔ́, bétīmɛ̄n mɔ́ á ndáb wɛ́ɛ Prisɛ Ambáámbáa. Petro mɔ́-ʼɛ ahídéʼáá bɔ́ ámbīd mwǎ etûn.
54 Então, prendendo Jesus, levaram-no e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Bênkonéd muú átîntê e dyad, bad bélādɛ̄n áhed. Petro mɔ́mpē anhyɛ̌ adyɛɛ áhed.
55 Quando acenderam um fogo no meio do pátio e se assentaram juntos, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Mbəledɛ a mmwaád nhɔ́g annyín nɛ́ɛ Petro ádyɛ́ɛ́ á nkəg ń dǔ. Dɔ́ɔ ánɔ́né mɔ́ chóóŋ, boŋ áhɔ̄bēʼ aá, “Anɛ́n mod mɔ́mpē ambɛ́ ne Yesuɛ.”
56 Uma empregada, vendo-o sentado perto do fogo, fixou os olhos nele e disse: — Este também estava com ele.
57 Boŋ Petro antáŋ aá, “A-mwǎn-a-mmwaád, meebíiʼɛ́ mɛ mɔ́.”
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, não o conheço.
58 Éebemɛɛ́ áte, mod ampée anchem mɔ́. Anhɔ́b aá, “Wɛ́mpē edé nhɔ́g áwāb echoŋ.” Boŋ Petro anhɔ́b aá, “Amúɛ̄, weéhyāg mɛ ngáne áyə̄l.”
58 Pouco depois, outro homem, ao ver Pedro, disse: — Você também é um deles. Mas Pedro disse: — Homem, eu não sou um deles.
59 Ámbīd e háwa pɔ́g mod ampée ambádnɛ́n aá, “Ntâŋtɛn ké nhɔ́g méesaá. Anɛ́n mod abédé ne Yesuɛ, áyə̄le adíi mod a Galilia.”
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmou, dizendo: — Com certeza este também estava com ele, porque também é galileu.
60 Boŋ Petro anhɔ́b aá, “Á-mod-e-ngɛ́, meebíiʼɛ́ chǒm éche mmǒŋ ékooʼɛ́ ahɔ́b.”
60 Mas Pedro insistiu: — Homem, não sei do que você está falando. E logo, enquanto Pedro ainda falava, o galo cantou.
61 Hɛ́ɛ Sáŋgwɛ́ɛ́ ákúnné boŋ mǐd mébomé bɔ́ Petro. Dɔ́ɔ Petro áwémtɛ́né eʼyale ábe Sáŋgwɛ́ɛ́ ánlāāʼɛ́ mɔ́ aá, “Nchóm-a-kúb adɛ̂hɔ́b aá mɔ́tōoʼ chii nɛ́n, wɛ̌bāŋ mɛ á yə̌l ngen éláán.”
61 Então, o Senhor voltou-se e fixou os olhos em Pedro. E Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
62 Hɛ́ɛ ábídé á ebwɔ́g, abə́lé-ʼɛ awɛ́. Anchií bwâmbwam.
62 E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Bɔɔb-pɔɔ́, bad ábe bénɔ́néʼáá Yesuɛ bêmbootéd mɔ́ awɛl, bébɔmtád mɔ́,
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 békaŋ mɔ́ mǐd, bésɛ̄dtē mɔ́ bán, “Láá sé, nzɛ́-módɛ́ abɔmé wɛ?”
64 colocando uma venda sobre os olhos dele, diziam: — Profetize! Quem foi que bateu em você?
65 Bésyə́ə́ʼáá mɔ́ nzyə́ŋ nyaa ne nyaa.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Nɛ́ɛ bǐn éʼsáŋgé, bad bémbáá bé Israɛl, beprisɛ bémbáá ne bemeléede bé mbéndé bénkōb mbom, bépɛ̄ɛ̄n Yesuɛ áwab káánsɛl.
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 Hɛ́ɛ bésɛdtɛɛ́ mɔ́ bán, “Láá sé nzé wɛ-ɛɛ́ edé Ane-awě-Béwɔ́gté?” Dɔ́ɔ Yesuɛ áhɔ́bɛɛ́ aá, “Ké menláá nyé, nyéedúbɛ́ɛ́ mɛ.
67 — Se você é o Cristo, diga-nos. Então Jesus lhes respondeu:
68 Ké mensɛ́ded-tɛ nyé akan, nyéekwɛntɛ́nné mɛ.
68 E, se eu perguntar, vocês não me darão resposta.
69 Boŋ bootya bɔɔb, Mwǎn-a-Moonyoŋ ǎdyɛɛ́ á ekáá émbáá é Dyǒb á Ngum.”
69 Desde agora, o Filho do Homem estará sentado à direita do Deus Todo-Poderoso.
70 Bɔ́ moosyəə́l bênsɛdéd bánken, “Nɛ́dē wɛ-ɛɛ́ edé Mwǎn a Dyǒb-ɛ?” Ankwɛntɛ́n aá, “Nyé běn-ɛɛ́ nyêhɔ́bé bán nɛ́ɛ édíí.”
70 Todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Dɔ́ɔ béhɔ́bɛɛ́ bán, “Nzɔm ehéé empée déhɛdɛɛ́? Syánē běn dewógé áwē nsəl.”
71 Eles disseram: — Que necessidade ainda temos de testemunho? Porque nós mesmos ouvimos o que ele falou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.