Lucas 13

Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Áde Yesuɛ ádíi áhɔ́bɛɛ́ nɛ̂, dɔ́ɔ nguse é bad éche émbɛ̄ áhed élâŋgɛɛ́ mɔ́ ngáne Payledɛ ánwūūʼɛ́ bad bé Galilia áde bébágéʼáá Dyǒb mendɛ mé eʼlém.
1 E, naquele mesmo tempo, estavam presentes ali alguns que lhe falavam dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Yesuɛ antimtɛ́n bɔ́ aá, “Nɛ́dē mewêmtɛn médé nyé bán, ábê bad bé Galilia ábe bênkǔd échê ebɛn, bétómé ábíníí bésyə̄ə̄l ebébtéd abɛ́ áyə̄le bénwɛ̄ɛ̄ ene ndín e kwééd-ɛ?
2 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Cuidais vós que esses galileus foram mais pecadores do que todos os galileus, por terem padecido tais coisas?
3 Aáy! Á mbále, nzé nyéētɛdte ḿmɛn mbéb se nyétīmɛ̄n Dyǒb, né nyé moosyəə́l nyɛ́ɛ̄wɛ́, nyêbɔ́ɔ́-ʼɛ.
3 Não, vos digo; antes, se vos não arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Chán-náa ábíníí dyôm á mod ne waam ábe ntóŋ-ntóŋ ń ndáb ménkūmtēdtē ámīn á dyad é Silom, boŋ béwɛ́? Nɛ́dē mewêmtɛn médé nyé bán, béntōmtɛ̄n ebébtéd abɛ́ tómaa bad bésyə̄ə̄l ábe bénlōŋ á Jerusalɛm-ɛ?
4 E aqueles dezoito sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, cuidais que foram mais culpados do que todos quantos homens habitam em Jerusalém?
5 Aáy! Á mbále, nzé nyéētɛdte ḿmɛn mbéb se nyétīmɛ̄n Dyǒb, né nyé moosyəə́l nyɛ́ɛ̄wɛ̄, nyêbɔ́ɔ́-ʼɛ.”
5 Não, vos digo; antes, se vos não arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Hɛ́ɛ Yesuɛ ákálé ngan aá, “Mod anwóŋ alín á bwɛl á nzag-tê. Ankɛ̌ epum é bwɛl ahɛd áwedé-mîn ngen ne ngen, boŋ enkênnyínné ké ehɔ́g.
6 E dizia esta parábola: Um certo
7 Hɛ́ɛ álâŋgɛɛ́ nnɔn-a-nzag aá, ‘Édé bɔɔb mwɛ̌ ńláán áde ḿpagké á bwɛl-sɛ́ hɛ́n mwɛ̌ tɛ́ɛ́, boŋ meenyínɛ́ɛ́ epum ké ehɔ́g. Kwɛl bɔ́. Chán éʼhɛle éʼmadé ahóŋ á ndɔɔb-tê ngɛ̂n?’
7 E disse ao vinhateiro: Eis que há três anos venho procurar fruto nesta figueira e não
8 Hɛ́ɛ nnɔn-a-nzag átimtanné mɔ́ aá ‘A-sáŋ, tɛdé bɔ́ ké mwɛ̌ nhɔ́g ámpē. Mɛ̌nabé bɔ́ ásē, nhíí-ʼɛ bɔ́ nkúmbág.
8 E, respondendo ele, disse-lhe: Senhor, deixa-a este ano, até que eu a escave e a esterque;
9 Nzé éʼchyáá eʼpum mwɛ̌ ḿme ńhúɛʼ, né édé bwâm. Nzé-ʼɛ béechyáa, né bɛ́kwɛ̌l bɔ́.’ ”
9 e, se der fruto,
10 Mbwɛ-mé-nkɔ́me-áte nhɔ́g, Yesuɛ ayə́gtéʼáá bad á ndáb e mekáne pɔ́g.
10 E ensinava no sábado, numa das sinagogas.
11 Mmwaád ambɛ́ áhed awě edəə́dəŋ é mbéb émbɛ̄ɛ̄ áte á etûn é dyôm á mwɛ̌ ne waam. Êmbɛ̌l mbíd enwúmɛ́n mɔ́ nyaa echě éehɛlaá yə̌l asále áte bwâm.
11 E eis que estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade havia já dezoito anos; e andava curvada e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Áde Yesuɛ ányíné mɔ́, anchɛ́lé mɔ́, aláá mɔ́ aá, “Á-nyaŋ, nkole ḿme ékonlɛɛ́ ḿmáá.”
12 E, vendo-a Jesus, chamou-a a si, e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade.
13 Áde ábáné mɔ́ mekáá á nló, ane mmwaád ansálé yə̌l áte ábwɔ̄g-ábwɔ̄g, ábootéd-tɛ Dyǒb akɛn.
13 E impôs as mãos sobre ela, e logo se endireitou e glorificava a Deus.
14 Hɛ́ɛ mod awě abédé nló á ndáb e mekáne, álíí áyə̄le adid áde Yesuɛ ádídé ane mmwaád bwâm á mbwɛ-mé-nkɔ́me-áte. Álāŋgē bad aá, “Eʼpun éʼdé ntóób ábe mod átə́ŋgɛ́né nsɔ́n abɛl. Nzé nyêdəə́ bwâm adyɛɛ nyépɛ̄ ábê eʼpun, saké á mbwɛ-mé-nkɔ́me-áte.”
14 E, tomando a palavra o príncipe da sinagoga, indignado porque Jesus curava no sábado, disse à multidão: Seis dias há em que é mister trabalhar; nestes, pois, vinde para serdes curados e não no dia de sábado.
15 Hɛ́ɛ Sáŋgwɛ́ɛ́ ákwɛntanné aá, “Nyêdoge bad. Nyé ahéé eéhunné nyag káa ésɛl á ebem-tê se ákɛ̄ɛ̄n chɔ́ á edíb á mbwɛ-mé-nkɔ́me-áte?
15 Respondeu-lhe, porém, o Senhor e disse: Hipócrita, no sábado não desprende da manjedoura cada um de vós o seu boi ou jumento e não o leva a beber água?
16 Anɛ́n mmwaád adíī mwǎn awe Abrahamɛ. Satanɛ anhaŋ mɔ́ ne nkole á etûn é dyôm á mwɛ̌ ne waam. Nyéláa mɛ ké mbéb mɔ́ɔ ńdé, âhúd mɔ́ á mehaŋgé á mbwɛ-mé-nkɔ́me-áte?”
16 E não convinha soltar desta prisão, no dia de sábado, esta filha de Abraão, a qual
17 Chǒm éche ánhɔ̄bpē énwōgēd bad ábe bétə́ŋgánnáá mɔ́ eʼsôn. Moosyəə́l anwóg menyiŋge áyə̄le mam mé ményáké ḿme Yesuɛ âmbɛnlé.
17 E, dizendo ele isso, todos os seus adversários ficaram envergonhados, e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Yesuɛ anhɔ́b aá, “Chán nkamlɛn ń Dyǒb ńkóó abɛ́? Cheé ńhɛle ńhəgtɛ́n mɔ́-yēē?
18 E dizia: A que é semelhante o Reino de Deus, e a que o compararei?
19 Ńdíi nɛ̂ŋgáne mbwɛ́ e mbə́l-e-bǔ echě mod átédé boŋ ásob á nzag-tê. Áde ékwógé, étīm bwɛl běn, menɔn mɛ́hyɛ̌ mélōŋ á ngɛn-tê.”
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem, tomando-o, lançou na sua horta; e cresceu e fez-se grande árvore, e em seus ramos se aninharam as aves do céu.
20 Yesuɛ ansɛdéd aáken, “Cheé ńhɛle ńhəgtɛ́n nkamlɛn ń Dyǒb-é?
20 E disse outra vez: A que compararei o Reino de Deus?
21 Ńdíi nɛ̂ŋgáne esultɛn éche mmwaád ámúúnédé asii á pân é mbumé ń ngun éláán kə́ə́ŋ ésule.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher, tomando-o, escondeu em três medidas de farinha, até que tudo levedou.
22 Yesuɛ andíi ambɛ́ á ekɛ-tê éche ákágéʼáá á Jerusalɛm. Dyad tɛ́ɛ́ áde átóméʼáá, ámbáá ne ásad, ayə́gtéʼáá bad.
22 E percorria as cidades e as aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 Mod nhɔ́g ansɛdéd mɔ́ aáken, “A-Sáŋgú, mesoŋgé mé bad ḿme Dyǒb dɛ́soŋgé aloŋgé, mɛ́buú áte káa méebuúʼɛ́?” Yesuɛ anláá bad áhed aá,
23 E disse-lhe um: Senhor, são poucos os que se salvam? E ele lhe respondeu:
24 “Nyéwanɛn kə́ə́ŋ nyésɔ̂l á ekob éche échíné áte, áyə̄le, á mbále, ekud á bad éwanɛ́n asɔ́l, boŋ béehɛnlé.
24 Porfiai por entrar pela porta estreita, porque eu vos digo
25 Póndé ěpɛ̌ echě nwóó-ndáb áhidɛ́ɛ́ ásē, boŋ ápēn ekob. Ene póndé dɔ́ɔ nyɛ́bootédté atyéem á ebwɔ́g, boŋ nyékuméʼ ekob nyéhɔ̄bē bán, ‘A-Sáŋ, dibnéd sé ekob.’ Mɔ́-ʼɛ ǎtimtɛ́n nyé aá, ‘Meebíiʼɛ́ wɛ́ɛ nyébídé.’
25 Quando o pai de família se levantar e cerrar a porta, e começardes a estar de fora e a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos; e, respondendo ele, vos disser: Não sei de onde vós sois,
26 Nyé-ʼɛ nyɛ́ɛ̄hɔ̄b bán, ‘Syánē dendyɛ́ ndyééd, demmwɛ́-ʼɛ mǐm hǒm ahɔ́g, eyə́gtéʼáá-ʼɛ áwɛ̄d myad.’
26 então, começareis a dizer: Temos comido e bebido na tua presença, e tu tens ensinado nas nossas ruas.
27 Ǎtimtɛ́n nyé aá, ‘Syánē deewôŋnɛɛ́ dyamdyam. Nyésyəə mɛ á dǐd-te. Eʼbébtéd éʼ bad ngɛ̂n!’
27 E ele vos responderá: Digo-vos que não sei de onde vós sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais a iniquidade.
28 Áde nyɛ́nyīnnē Abrahamɛ, Aisigɛ ne Jakɔbɛ bɔ́ɔbɛ bekal béʼdəə́dəŋ bédé á nkamlɛn ń Dyǒb-te, boŋ nyé pɛn nyêchág á ebwɔ́g, achii dé awɛ́ ne adyɛ́ dé mesoŋ á nsəl, dɔ́ɔ dɛ́tēd etə́l póndé eched.
28 Ali, haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, e Isaque, e Jacó, e todos os profetas no Reino de Deus e vós, lançados fora.
29 Bad bɛ́bīd á akuu ne á mbəŋ, á mekonekone ne á mehúléhúlé, bétéd medii á ngande e nkamlɛn ń Dyǒb.
29 E virão do Oriente, e do Ocidente, e do Norte, e do Sul e assentar-se-ão
30 Á póndé eched, bad ábe bênlyəg mbíd bɔ́ɔ bɛ́tǐm áʼsō, béʼsō-ʼɛ bɛ́lyəg mbíd.”
30 E eis que derradeiros há que serão os primeiros; e primeiros há que serão os derradeiros.
31 Melemlem mé póndé nguse é Befarisia êmpɛ̌ wɛ́ɛ Yesuɛ, bélāŋgē mɔ́ bán, “Syəə́ hɛ́n, ékag hǒm démpēe, áyə̄le kə̂ŋ Hɛrɔdɛ ahɛde wɛ awúu.”
31 Naquele mesmo dia, chegaram uns fariseus, dizendo-lhe: Sai e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Yesuɛ ankwɛntɛ́n bɔ́ aá, “Nyékɛ nyéláa échê esɔb bán, ‘Chii ne chǎn mɛ̌hūd bad eʼdəə́dəŋ bé mbéb áte, ńchōōd-tɛ bad, boŋ súú ébɛ mɛ̌mǎd ḿmêm nsɔ́n.’
32 E lhes respondeu: Ide e dizei àquela raposa: eis que eu expulso demônios, e efetuo curas, hoje e amanhã, e, no terceiro dia, sou consumado.
33 Boŋ ké chán ébɛ̄ɛ̄, ntə́ŋgɛ́né abɛ́ á nzii chii, chǎn, ne sú ébɛ, áyə̄le éebooʼɛ́ bán, nkal éʼdəə́dəŋ áwɛ̂ hǒm démpēe ésebán á Jerusalɛm.
33 Importa, porém, caminhar hoje, amanhã e no
34 Wóowóʼ! Á-bad bé Jerusalɛm, nyêwúɛ bekal-bé-eʼdəə́dəŋ nyéwúɛ̄nnē-ʼɛ bad meláá ábe Dyǒb álómé! Nkénwǎn áte ngen ne ngen âlad nyé áte nɛ̂ŋgáne nyaá-kúb ákútanné bǎn, boŋ nyéehédɛɛ́ etə́l!
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que te são enviados! Quantas vezes quis eu ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta os seus pintos debaixo das asas, e não quiseste?
35 Nyénɔneʼ, Dyǒb dɛ́tɛdé echɛn ndáb. Á mbále, nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́, nyéenyínɛ́nné mɛ dǐd ámpē kə́ə́ŋ ne á póndé eche nyɛ́ɛ̄hɔ̄bpē bán, ‘Nnam ne ane awě apedé á dǐn á Sáŋgú.’ ”
35 Eis que a vossa casa se vos deixará deserta. E em verdade vos digo que não me vereis até que venha

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.