João 12
Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs ARIB
1 Áde ngande e Nnyíme-ámīn élyə́gé eʼpun ntóób, Yesuɛ ankɛ̌ á Bɛtani wɛ́ɛ Lazarɔsɛ awě âmpuúdté ádyɛ́ɛ́ʼáá.
1 Veio, pois, Jesus seis dias antes da páscoa, a Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
2 Bêmbɛlé Yesuɛ ndyééd áhed. Mataa mɔ́ antómēd ene ndyééd. Lazarɔsɛ ambɛ́ nhɔ́g átîntê e bad ábe bɔ́ɔbɛ Yesuɛ bébédé á tébelɛ âdyɛ́ ndyééd.
2 Deram-lhe ali uma ceia; Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Hɛ́ɛ Maria átédé epom é dyɔ̌g dé elod á bwâm áde álɛ́lé nkun bwâmbwam. Ádê dyɔ̌g bébɛ́nlé dɔ́ nâd. Anwɔ́géd Yesuɛ á mekuu, apíné-ʼɛ mɔ́ mekuu ne échē esid é nló. Elod é bwâm énlɔ̄g ndáb áte esyəə́l.
3 Então Maria, tomando uma libra de bálsamo de nardo puro, de grande preço, ungiu os pés de Jesus, e os enxugou com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do bálsamo.
4 Dɔ́ɔ Judas Iskariɔdɛ, mbapɛɛ nhɔ́g awě émbɛ̄ɛ̄ bán mɔ́ ǎsōm Yesuɛ áhɔ́bɛɛ́ aá,
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que o havia de trair disse:
5 “Cheé bénkênsómmé ádɛ́n dyɔ̌g, bétéd ḿmɛ́n mɔné békɛ̄ bébɛ̄ betóótōkɛ̄ bé bad? Béhɛ́léʼáá-sɛ bésóm ádê dyɔ̌g dyam-ɛ́ɛ áde nsábe ḿ mwɛ̌ nhɔ́g.”
5 Por que não se vendeu este bálsamo por trezentos denários e não se deu aos pobres?
6 Judasɛ anhɔ́b nɛ̂, saké áyə̄le abédé betóótōkɛ̄ bé bad ngɔl, boŋ áyə̄le abédɛ́ɛ nchîb. Ngáne ábédé mod awě awánládtáá bɔ́bɔ̄ɔ ekwɛ é mɔné, ayɔ̌gkéʼáá mɔné atéd ámbīd.
6 Ora, ele disse isto, não porque tivesse cuidado dos pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa, subtraía o que nela se lançava.
7 Boŋ Yesuɛ anhɔ́b aá, “Tɛdé mɔ́, ákoo áde ályə́gé ásē âbɛl boŋ ábɛnled dɔ́ mbwɛ ḿme bɛ́līmɛ̄ɛ̄ mɛ.
7 Respondeu, pois Jesus: Deixa-a; para o dia da minha preparação para a sepultura o guardou;
8 Betóótōkɛ̄ bé bad bédé ne nyé póndé tɛ́ɛ́ boŋ mɛ pɛn méebáá ne nyé póndé ésyə̄ə̄l.”
8 porque os pobres sempre os tendes convosco; mas a mim nem sempre me tendes.
9 Ene póndé-ɔɔ́, bad bé Israɛl híin bénwōg bán, Yesuɛ adé á Bɛtani. Né-ɔɔ́, bênkɛ̌ áwed. Saké Yesuɛ mwěmpɛn mɔ́ ankə̌ŋ boŋ békɛ̄ áwed, boŋ bênkɛ̌ Lazarɔsɛ anyín awě Yesuɛ âmpuúdté.
9 E grande número dos judeus chegou a saber que ele estava ali: e afluiram, não só por causa de Jesus mas também para verem a Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
10 Né-ɔɔ́, Beprisɛ bémbáá béhə́gkéʼáá kə́ə́ŋne Lazarɔsɛ âwúu mɔ́,
10 Mas os principais sacerdotes deliberaram matar também a Lázaro;
11 áyə̄le bad bé Israɛl bétɛ́dtéʼáá bɔ́, bédūbpē Yesuɛ. Béndūbē Yesuɛ áyə̄le dyam áde dêmbɛnléd ne Lazarɔsɛ.
11 porque muitos, por causa dele, deixavam os judeus e criam em Jesus.
12 Nɛ́ɛ bǐn éʼsáŋgé, ndun e mod echě enhyɛ̌ á Ngande e Nnyíme-ámīn bénwōg bán Yesuɛ apag á Jerusalɛm.
12 No dia seguinte, as grandes multidões que tinham vindo à festa, ouvindo dizer que Jesus vinha a Jerusalém,
13 Hɛ̂ dɔ́ɔ bésɛ́lé eʼkikag éʼ mií boŋ békǎg mɔ́ abomɛn á nzii. Béhágéʼáá eʼsaád bán, “Hosána! Nnam ḿbɛ̂ ne ane awě apedé á dǐn áde Sáŋgwɛ́ɛ́. Nnam ḿbɛ̂ ne kə̂ŋ e bad bé Israɛl!”
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor! Bendito o rei de Israel!
14 Yesuɛ ankǔd etum é ésɛl, ádīī-ʼɛ chɔ́. Nɛ́n dêmbɛnléd ngáne éténlédé á kálag e Dyǒb nɛ́n bán,
14 E achou Jesus um jumentinho e montou nele, conforme está escrito:
15 “Á-bad bé Zayɔn, nyéebááʼ,
15 Não temas, ó filha de Sião; eis que vem teu Rei, montado sobre o filho de uma jumenta.
16 Á póndé echě ḿmɛ́n mekan mébɛ́nlédé, bembapɛɛ ábe Yesuɛ bénkênsóŋtɛ́nné. Boŋ áde Yesuɛ âmpuúʼɛ́ ne ehúmé é Dyǒb, dɔ́ɔ bênchemmé bán mam ḿme mébɛ́nlédé tə̂ŋgɛne Yesuɛ mɔ́ɔ mêntenléd, á yə̌l echê.
16 Os seus discípulos, porém, a princípio não entenderam isto; mas quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que estas coisas estavam escritas a respeito dele, e de que assim lhe fizeram.
17 Ndun e mod echě embɛ́ ne Yesuɛ áde áchɛ́nlé Lazarɔsɛ á soŋ-tê boŋ ápuudté mɔ́, embɛ́ ékaléʼ ḿmê nkalaŋ.
17 Dava-lhe, pois, testemunho a multidão que estava com ele quando chamara a Lázaro da sepultura e o ressuscitara dentre os mortos;
18 Né-ɔɔ́ ndun e mod enkɛ̌ Yesuɛ abomɛn áyə̄le ábɛ́n eʼchemléd bé menyáké ábe âmbɛnlé.
18 e foi por isso que a multidão lhe saiu ao encontro, por ter ouvido que ele fizera este sinal.
19 Hɛ́ɛ Befarisia bélâŋgɛɛ́ nhɔ́g ne aníníí bán, “Nyénɔneʼ! Kə́ŋne bɔɔb deéhɛ́lɛ́ɛ́ dyamdyam abɛl. Nkǒŋsé ńsyə̄ə̄l ńhide mɔ́.”
19 De sorte que os fariseus disseram entre si: Vedes que nada aproveitais? eis que o mundo inteiro vai após ele.
20 Doŋge á bad bé Grikia bémbɛ̄ átîntê e bad ábe bênkɛ̌ ngande e Nnyíme-ámīn á Jerusalɛm, âkɛ dé abɛ Dyǒb edúbé.
20 Ora, entre os que tinham subido a adorar na festa havia alguns gregos.
21 Bêmpɛ̌ wɛ́ɛ Filibɛ. Filibɛ awě ambíd á dyad á Betsaida á mbwɔ́g e Galilia. Bénlāā mɔ́ bán, “A-Sáŋ, sêdəə́ Yesuɛ anyín.”
21 Estes, pois, dirigiram-se a Felipe, que era de Betsaida da Galiléia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Filibɛ ankɛ̌ Andreya aláa. Dɔ́ɔ bɔ́ bad bébɛ békíí Yesuɛ aláa.
22 Felipe foi dizê-lo a André, e então André e Felipe foram dizê-lo a Jesus.
23 Yesuɛ ankwɛntɛ́n bɔ́ aá, “Póndé epedé echě ehúmé e Mwǎn-a-Moonyoŋ énnyīnēdtē.
23 Respondeu-lhes Jesus: É chegada a hora de ser glorificado o Filho do homem.
24 Ne mbále, nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́, mbum e ngun pɔ́g edíi mbum e ngun pɔ́g, kə́ə́ŋ né béwéné chɔ́ á ndɔɔb-tê boŋ ewɛ́. Ewâg-káa, boŋ echyáá mbum é ngun émpēe éche ébúú áte.
24 Em verdade, em verdade vos digo: Se o grão de trigo caindo na terra não morrer, fica ele só; mas se morrer, dá muito fruto.
25 Mod awě adəə́ ádē aloŋgé, ǎbɔ̄d dɔ́. Mod awě mɔ́-ʼɛ akɔɔ́ ádē aloŋgé, á nkǒŋsé-te wɛ́n, ǎkəə́ dɔ́ á aloŋgé áde déemaáʼ.
25 Quem ama a sua vida, perdê-la-á; e quem neste mundo odeia a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Kénzɛ́ɛ́ awě abɛnle mɛ, atə́ŋgɛ́né awêm mbəledɛ abɛ́. Ké héé-ʼɛ wɛ́ɛ ńdíí, awêm mbəledɛ atə́ŋgɛ́né abɛ́ áhed. Echem Sáŋ ǎbɛ̌-ʼɛ kénzɛ́ɛ́ awě abɛnle mɛ edúbé.
26 Se alguém me quiser servir, siga-me; e onde eu estiver, ali estará também o meu servo; se alguém me servir, o Pai o honrará.
27 “Bɔɔb-pɔɔ́, nlém ńtage mɛ áte. Cheé-ɔ̄ mɛ́hɔ̄bpē? Ńhɔ̂b mɛɛ́, ‘A-Tɛ̂, weémwāg-sɛ metake ḿme méhúɛʼ métán mɛ-yɛ?’ Aáy, méehɔ́bpé nɛ̂, áyə̄le enɛ́n póndé e metake chɔ̂ ekəə́ boŋ ḿpag wɛ́n.
27 Agora a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora? Mas para isto vim a esta hora.
28 A-Tɛ̂, lúméd echôŋ ngum.” Hɛ́ɛ ehɔ́b ébídɛɛ́ á Dyǒb nɛ́n bán, “Nlúmté echêm ngum, mɛ̌lūmēd-tɛ chɔ́ ámpē.”
28 Pai, glorifica o teu nome. Veio, então, do céu esta voz: Já o tenho glorificado, e outra vez o glorificarei.
29 Ene ndun e mod echě embɛ́ áhed enwóg échê ehɔ́b. Bénhɔ̄b bán dyǒb dɔ́ɔ ákúmé áte. Bad bémpēe bénhɔ̄b bán, ángɛl chɔ́ ehɔ́bé áwē.
29 A multidão, pois, que ali estava, e que a ouvira, dizia ter havido um trovão; outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Yesuɛ anláá bɔ́ aá, “Áyə̄le echɛ̂n dɔ́ɔ échɛ́n ehɔ́b ébídé, saké áyə̄l echêm.
30 Respondeu Jesus: Não veio esta voz por minha causa, mas por causa de vós.
31 Póndé epedé echě Dyǒb dɛ́kāādtē ḿmɛ́n nkǒŋsé. Nkamlɛn ḿme nkamlɛnɛ á nkǒŋsé mɛ́kwɛ̌ bɔɔb.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.
32 Boŋ áde bɛ́madté mɛ anyen ámīn, mɛ̌dǒl bad bésyə̄ə̄l áwêm.”
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 (Yesuɛ anhɔ́b nɛ̂ âlúmed ndín e kwééd echě áwɛ̄ɛ̄.)
33 Isto dizia, significando de que modo havia de morrer.
34 Ndun e mod echě embɛ́ áhed enkwɛntɛ́n mɔ́ bán, “Sêwógé á mbéndé-te bán Ane-awě-Béwɔ́gté ǎbɛ̄ á ngíndé ne á ngíndé. Chán-nɔ̄ éhɔ́bɛɛ́ wɛɛ́ ‘Bétə́ŋgɛ́né bényēn Mwǎn-a-Moonyoŋ ámīn.’ Nzɛ́ɛ́ adé anɛ́n ‘Mwǎn-a-Moonyoŋ?’ ”
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre; e como dizes tu: Importa que o Filho do homem seja levantado? Quem é esse Filho do homem?
35 Dɔ́ɔ Yesuɛ álâŋgɛɛ́ bɔ́ aá, “Eʼnyínɛn bé ekíde bɛ́bē ne nyé á esóŋ e póndé ngɛ̂n. Nyékag bɔɔb áde eʼnyínɛn bé ekíde éʼdíi éʼdíí, âbɛl boŋ ehíntɛ́n éēkōbē nyé. Mod awě akag á ehíntɛ́n-tê eebyɛ́ɛ́ʼɛ́ wɛ́ɛ ákagké.
35 Disse-lhes então Jesus: Ainda por um pouco de tempo a luz está entre vós. Andai enquanto tendes a luz, para que as trevas não vos apanhem; pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Nyédúbe eʼnyínɛn bé ekíde bɔɔb áde éʼdíí ne nyé, âbɛl nɛ́n nyébɛ̂ bǎn bé eʼnyínɛn bé ekíde.”
36 Enquanto tendes a luz, crede na luz, para que vos torneis filhos da luz. Havendo Jesus assim falado, retirou-se e escondeu-se deles.
37 Kénɛ́ɛ ene ndun e mod énnyīnnē ábɛ́n eʼchemléd bé menyáké éʼsyə̄ə̄l ábe Yesuɛ âmbɛnlé, bénkêndúbɛ́ɛ́ mɔ́.
37 E embora tivesse operado tantos sinais diante deles, não criam nele;
38 Nɛ́n dêmbɛnléd âlóned eʼyale ábe nkal éʼdəə́dəŋ Yesayaa ánhɔ̄bpē aá,
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías: Senhor, quem creu em nossa pregação? e aquem foi revelado o braço do Senhor?
39 Né-ɔɔ́, béehɛleʼaá-sɛ bédúbe. Yesayaa ahɔ́bé hǒm démpēe aá,
39 Por isso não podiam crer, porque, como disse ainda Isaías:
40 “Dyǒb ákwídé bɔ́ ndím, ábɛ̄-ʼɛ bɔ́ nlém mé aláá,
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos e entendam com o coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Yesayaa anhɔ́b nɛ́n áyə̄le annyín ehúmé éche Yesuɛ, anhɔ́b-pɛ áyə̄l echê.
41 Estas coisas disse Isaías, porque viu a sua glória, e dele falou.
42 Ké nɛ̂, bad híin béndūbē Yesuɛ, kə́ə́ŋne doŋge á bad bémbáá. Boŋ ngáne bébááʼáá Befarisia, bénkênlúmédté yə̌l, âbáŋ nɛ́n bán béēbídté bɔ́ á ndáb é mekáne.
42 Contudo, muitos dentre as próprias autoridades creram nele; mas por causa dos fariseus não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga;
43 Bébɛ́léʼáá nɛ̂ áyə̄le bêndə̌ŋ mekɛnag mé baányoŋ tómaa mé Dyǒb.
43 porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Hɛ́ɛ Yesuɛ áchə́gté ehɔ́b ámīn áhɔ̄bē aá, “Kénzɛ́ɛ́ awě adúbpé mɛ, eedúbpɛɛ́ mměmpɛn, adúbpé kə́ə́ŋne ane awě alómé mɛ.
44 Clamou Jesus, dizendo: Quem crê em mim, crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Kénzɛ́ɛ́-ʼɛ awě anyíné mɛ, anyíné ane awě alómé mɛ.
45 E quem me vê a mim, vê aquele que me enviou.
46 Mpedé á nkǒŋsé nɛ́ɛ eʼnyínɛn bé ekíde, âbɛl boŋ kénzɛ́ɛ́ awě adúbpé mɛ, eélyə̄gē á ehíntɛ́n-tê.
46 Eu, que sou a luz, vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Kénzɛ́ɛ́ awě awógé ábêm eʼyale, boŋ eékoŋge bɔ́, saké mɛ nkáadte mɔ́. Meekáádtɛ́ɛ́ mɔ́ áyə̄le meépedɛɛ́ âkaad nkǒŋsé boŋ mpedé âsoŋ bad bé nkǒŋsé.
47 E, se alguém ouvir as minhas palavras, e não as guardar, eu não o julgo; pois eu vim, não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Kénzɛ́ɛ́ awě abáá mɛ á yə̌l boŋ eékobe-ʼɛ ábêm eʼyale, awóó mod awě ǎkāād mɔ́. Ábêm eʼyale běn bɔ́ɔ bɛ́kāād mɔ́ á mbwɛ mé asóg.
48 Quem me rejeita, e não recebe as minhas palavras, já tem quem o julgue; a palavra que tenho pregado, essa o julgará no último dia.
49 Ébɛ̂ nɛ̂, áyə̄le meehɔ́bɛɛ́ ḿmɛ́n mésyə̄ə̄l ne echêm kunze. Boŋ Titɛ́ɛ awě alómé mɛ, áláŋgé mɛ chǒm éche ńtə́ŋgɛ́né ahɔ́b.
49 Porque eu não falei por mim mesmo; mas o Pai, que me enviou, esse me deu mandamento quanto ao que dizer e como falar.
50 Mbíí mɛɛ́ kéchéé éché áláŋgé mɛ aá ńhɔ̂b épɛɛne aloŋgé áde déemaáʼ. Né-ɔɔ́, kéchéé éche ńhɔ́bɛɛ́, nhɔ́beʼ chɔ́ ngáne Titɛ́ɛ áláŋgé mɛ.”
50 E sei que o seu mandamento é vida eterna. Aquilo, pois, que eu falo, falo-o exatamente como o Pai me ordenou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.