Hebreus 12

Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ngáne édíí-ʼaá bán enɛ́n ndun e mod elə̌ŋnédé syánē edé-ʼɛ mbóŋ, tə̂ŋgɛne adúbe áde déwóó, detə́ŋgɛ́né desídéd kéchéé éche ékə́ə syánē nzii á nkəg, détɛ̄dē-ʼɛ mbéb ḿme ńháá syánē. Detə́ŋgɛ́né nɛ́ɛ dékáá nlém ânyəged mehélé ḿme Dyǒb áhɔ́bé aá dényəged.
1 Portanto, também nós, visto que temos a rodear-nos tão grande nuvem de testemunhas, desembaraçando-nos de todo peso e do pecado que tenazmente nos assedia, corramos, com perseverança, a carreira que nos está proposta,
2 Detə́ŋgɛ́né nɛ́ɛ désúmé mǐd wɛ́ɛ Yesuɛ mwěn, áyə̄le mɔ́ alyə́gte syánē âwóŋ adúbe. Mwěn-naá ǎwōŋgɛ̄n syánē kə́ə́ŋ dépīd-tɛ dɔ́ á asóg. Ankwɛntɛ́n âwɛ́ kwééd e eʼsôn á awɔg, enkêntéd-taá ádɛ̂ akwágké nɛ́ɛ dyam âbɛl nɛ́n ákud menyiŋge ḿme Dyǒb ákóŋnédé mɔ́. Nɛ̂ ábɛ́lé-ʼɛ bɔɔb, adyɛɛ́ á ekáá é mbáá á atii dé nkamlɛn á Dyǒb.
2 olhando firmemente para o Autor e Consumador da fé, Jesus, o qual, em troca da alegria que lhe estava proposta, suportou a cruz, não fazendo caso da ignomínia, e está assentado à destra do trono de Deus.
3 Nyékamtɛn ngáne Yesuɛ ânkwɛntɛ́nné metake akud á mekáá mé bad bé mbéb ábe bênkɔɔ́ mɔ́. Nyékamtɛn ḿmê metake âbɛl boŋ nyéekɔ́méʼ, nyéēdūlē-ʼɛ mekuu ámbīd.
3 Considerai, pois, atentamente, aquele que suportou tamanha oposição dos pecadores contra si mesmo, para que não vos fatigueis, desmaiando em vossa alma.
4 Nzum eche nyéwanɛɛ́ âbɔ́ded mbéb, eépédɛ́ɛ́ ndə́gke eche nló ḿmɛ̄n ńhɛle ńtóm.
4 Ora, na vossa luta contra o pecado, ainda não tendes resistido até ao sangue
5 Nyéēchatán eʼyale ábe Dyǒb dêmbɛnlédté âwéd nyé nlém á abum, achəg áde ânchəgké nyé aá ábe bǎn. Anhɔ́b aá,
5 e estais esquecidos da exortação que, como a filhos, discorre convosco: Filho meu, não menosprezes a correção que vem do Senhor, nem desmaies quando por ele és reprovado;
6 Bíí nɛ́n wɛɛ́ mod awě Dyǒb ádə́ə́, mɔ́ɔ ákânnɛɛ́ áte.
6 porque o Senhor corrige a quem ama e açoita a todo filho a quem recebe.
7 Né-ɔɔ́ nyéwɛsɛn ḿmê nkɔ́gsɛn áyə̄le nɛ́n, ńlûmte nɛ́n bán Dyǒb átédé nyé nɛ́ɛ ábe bǎn. Mwǎn ahéé adé awě sáá éēkɔ̄gsānnē áyə̄le awusé áde ábɛ́lé?
7 É para disciplina que perseverais (Deus vos trata como filhos); pois que filho há que o pai não corrige?
8 Nzé nyéēkūdē nkɔ́gsɛn áyə̄le mbéb ḿme nyébɛ́lé ngáne bǎn bé Dyǒb bésyə̄ə̄l békudɛɛ́, né nɛ̂ álûmteʼ nɛ́n bán nyéēkooʼɛ́ bǎn bé Dyǒb abɛ́. Né nyêdíi bǎn ábe béchyáá á asón.
8 Mas, se estais sem correção, de que todos se têm tornado participantes, logo, sois bastardos e não filhos.
9 Nzé ábɛ̄d besáá bé nkǒŋsé béhɛle békɔ̄gsɛ̄n syánē áyə̄le mbéb ḿme débɛ́lé, débagé-ʼɛ bɔ́ edúbé, né detə́ŋgɛ́né Sáá awɛ̂d awě adé ámīn edúbé abɛ tómaa nɛ̂, âbɛl débɛ̂ á aloŋgé.
9 Além disso, tínhamos os nossos pais segundo a carne, que nos corrigiam, e os respeitávamos; não havemos de estar em muito maior submissão ao Pai espiritual e, então, viveremos?
10 Á esóŋ é póndé dɔ́ɔ ábɛ̄d besáá bé nkǒŋsé békɔ́gsanné syánē, kéchán áde ébóŋnédéʼ-ɛ bɔ́ dɔ́ɔ bébɛlɛɛ́. Dyǒb pɛn ákɔ́gsan syánē âwóŋgɛn syánē âbɛl nɛ́n débɛ̂ bad ábe bésáá ngáne mwěn ámpē ásáá.
10 Pois eles nos corrigiam por pouco tempo, segundo melhor lhes parecia; Deus, porém, nos disciplina para aproveitamento, a fim de sermos participantes da sua santidade.
11 Á póndé eche dékúdé nkɔ́gsɛn, dewóge mbéb áte, deewógɛ́ɛ́ bwâm. Boŋ ámbīd e póndé, kénzɛ́ɛ́ awě ḿmê nkɔ́gsɛn ń'yə́gté debyɛ́ɛ́, abɛlé abɛ́ nsaŋ, ábɛlé-ʼɛ mekan ḿme métə́ŋgɛ́né.
11 Toda disciplina, com efeito, no momento não parece ser motivo de alegria, mas de tristeza; ao depois, entretanto, produz fruto pacífico aos que têm sido por ela exercitados, fruto de justiça.
12 Né-ɔɔ́, mekáá ḿme mêmmad nyé achii áte, nyéwéd mɔ́ áte. Nyéēmwāg-kɛ sɛ mekuu mésāgē nyé ásē.
12 Por isso, restabelecei as mãos descaídas e os joelhos trôpegos;
13 Nyébɛ̂ nyéhídéʼ nzii echě etyéémé âbɛl nɛ́n bad ábe bésyəgteʼ, béenabpé epɛd atim, boŋ bédyɛɛ bwâm.
13 e fazei caminhos retos para os pés, para que não se extravie o que é manco; antes, seja curado.
14 Nyéwan áte âbɛ́ nsaŋ ne moosyəə́l. Nyéwan-nɛ áte ámpē âwóŋ abɛ́ áde ásáá, áyə̄le ésebán mod asáá, eéhɛ̄lɛ̄ɛ̄-sɛ anyín Sáŋgwɛ́ɛ́.
14 Segui a paz com todos e a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor,
15 Nyényîn nɛ́n bán nyé modmod nyéebɔ́ɔʼɛ́ nsimé ń Dyǒb akud. Nyényîn-nɛ nɛ́n bán nyé modmod nyéesaá nɛ̂ŋgáne mbə́l mé mbéb ḿme nzé ńkwógé ḿbɛlé ḿpɛ̄ɛ̄n ndutul, ḿbébéd-tɛ mbə́l mémpēe.
15 atentando, diligentemente, por que ninguém seja faltoso, separando-se da graça de Deus; nem haja alguma raiz de amargura que, brotando, vos perturbe, e, por meio dela, muitos sejam contaminados;
16 Nyényîn-nɛ nɛ́n bán nyéekábɛ́ɛ́ mesón, nyéēbɛ́lé-ʼɛ mam nɛ́ɛ bad ábe béēwôŋne Dyǒb póndé ngáne Esao âmbɛnlé. Esao ansóm kunze echě ánwōŋgē nɛ́ɛ mwǎn aʼsó á etútú é ebwɔg é ndyééd ehɔ́g.
16 nem haja algum impuro ou profano, como foi Esaú, o qual, por um repasto, vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Nyêbíí nɛ́n bán, ámbīd e nɛ̂, Esao ahɛdéʼáá aá sáá ánamed mɔ́, boŋ sáá ambáŋ mɔ́ anamed. Kénɛ́ɛ ánchiíʼɛ́ bwâmbwam, nzii enkênbáá âhəŋlɛn dyam áde dêmbɛnléd.
17 Pois sabeis também que, posteriormente, querendo herdar a bênção, foi rejeitado, pois não achou lugar de arrependimento, embora, com lágrimas, o tivesse buscado.
18 Nyékamtɛn nɛ́n bán hǒm áde nyétyéémé bɔɔb ádíi áʼsō éʼ Dyǒb. Nyéetyéemɛɛ́ nɛ̂ŋgáne bad bé Israɛl béntyēēmmē bɛnbɛn ne mbɔɔd e Sinai e nkǒŋsé echě muú ń ngíne ḿbídéʼáá ámīn. Ádě béntyɛ̄ɛ̄mmē áhed, ngaŋlɛn e ehíntɛ́n embɛ́ áhed, bǐn éʼsūdɛ̄n áte, ekukud é ngíne-ʼɛ étōmeʼ.
18 Ora, não tendes chegado ao fogo palpável e ardente, e à escuridão, e às trevas, e à tempestade,
19 Bénwōg esaád é eloŋ, béwóg-kɛ ehɔ́b. Mbwɔ́g ń ngíne ménkōb bɔ́. Bénchāŋ Dyǒb nɛ́n bán eehɔ́béʼ ámpē.
19 e ao clangor da trombeta, e ao som de palavras tais, que quantos o ouviram suplicaram que não se lhes falasse mais,
20 Bénchaŋ Dyǒb nɛ̂, áyə̄le dyam áde ánlāāʼɛ́ bɔ́ aá bébɛl dénwōgēd bɔ́ mbwɔ́g bwâmbwam. Anhɔ́b aá, “Chǒmchǒm éekidtán enɛ́n mbɔɔd. Nzé ké nyam ekidtɛ́né chɔ́, bélúm chɔ́ meláá kə́ə́ŋ ewɛ́.”
20 pois já não suportavam o que lhes era ordenado: Até um animal, se tocar o monte, será apedrejado.
21 Mekan ḿmě bénnyīnnē ménkōbēd bɔ́ mbwɔ́g bwâmbwam. Mbwɔ́g ménkōb kə́ə́ŋne Mosɛɛ. Anhɔ́b aá, “Mbwɔ́g ńnəŋte mɛ.”
21 Na verdade, de tal modo era horrível o espetáculo, que Moisés disse: Sinto-me aterrado e trêmulo!
22 Boŋ nyépɛn, nyêpedé bɛnbɛn ne mbɔɔd e Zayɔn. Nyêpedé bɔɔb á dyad áde Dyǒb dé aloŋgé. Ádê dyad ádíi Jerusalɛm awě adé ámīn. Áwēd-te, ángɛl biíb, éládné áte ne menyiŋge.
22 Mas tendes chegado ao monte Sião e à cidade do Deus vivo, a Jerusalém celestial, e a incontáveis hostes de anjos, e à universal assembleia
23 Nyémpē nyêpedé á nlatɛ́n ḿ bǎn béʼsó bé Dyǒb ábe Dyǒb átélé mǐn ádyōb. Nyêpedé wɛ́ɛ Dyǒb áde ákáadteʼ moosyəə́l. Nyêpedé átîntê e eʼdəə́dəŋ ábe bad bé bwâm ábe Dyǒb ábɛ́lé békwógnédé.
23 e igreja dos primogênitos arrolados nos céus, e a Deus, o Juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados,
24 Nyêpedé wɛ́ɛ Yesuɛ awě adé mod atîntê a bad ne Dyǒb á melɛ̌ mékɔ̄ɔ̄lē. Nyêpedé bɔɔb wɛ́ɛ Yesuɛ ámwágtédé nyé ḿmē mekií. Ḿmê mekií mébágé syánē nsimé tómaa mekií ḿme Abɛlɛ.
24 e a Jesus, o Mediador da nova aliança, e ao sangue da aspersão que fala coisas superiores ao que fala o próprio Abel.
25 Nyényîn nɛ́n bán nyéekɔ̂nlɛɛ́ Dyǒb metúu tə̂ŋgɛne dyam áde álâŋgɛɛ́ nyé. Bad ábe bénkênwógɛ́n mod awě Dyǒb dêmbanɛ́ɛ́ á nkǒŋsé-te âléb bad, bênkǔd nkɔ́gsɛn. Ngáne bênkudté nkɔ́gsɛn, syánē ámpē detə́ŋgɛ́né nkɔ́gsɛn akud nzé deewóge elébé éche ébídé ádyōb.
25 Tende cuidado, não recuseis ao que fala. Pois, se não escaparam aqueles que recusaram ouvir quem, divinamente, os advertia sobre a terra, muito menos nós, os que nos desviamos daquele que dos céus nos adverte,
26 Bɔɔ́d áde ánhɔ̄bpē akan, nkǒŋsé ménsāgnēd ásē. Bɔɔb-pɛ ahɔ́bé nɛ́n aá, “Mǎbɛ̌l nkǒŋsé ńságnéd ámpē. Saá-kaá nkǒŋsé mwěmpɛn mɛ́sāgnēd, mɛ̌bɛ̌l kə́ə́ŋne ekombe é mǐn chɔ́mpē éságnéd.”
26 aquele, cuja voz abalou, então, a terra; agora, porém, ele promete, dizendo: Ainda uma vez por todas, farei abalar não só a terra, mas também o céu.
27 Ahɔ́b áde áhɔ́bé aá, “Ámpē” álûmteʼ syánē nɛ́n bán Dyǒb dɛ́hūd bwěm ésyə̄ə̄l ábe bɛ́sāgnēd ásē. Ábê bwěm éʼdíi bwěm ábe áhə́gé. Ǎbɛ̌l nɛ̂ âbɛl boŋ bwěm ábe béeságnéd éʼlyəg.
27 Ora, esta palavra: Ainda uma vez por todas significa a remoção dessas coisas abaladas, como tinham sido feitas, para que as coisas que não são abaladas permaneçam.
28 Né-ɔɔ́, déságnɛn Dyǒb áyə̄le nɛ́n abagé syánē mbwɔ́g echě mod éehɛlɛ́ɛ́-sɛ aságéd ásē. Déságnɛn Dyǒb, débage-ʼɛ mɔ́ edúbé nyaa echě ěwōgēd mɔ́ menyiŋge. Débɛle-ʼɛ nɛ̂ ne mbwɔ́g ne edúbé ésyə̄ə̄l.
28 Por isso, recebendo nós um reino inabalável, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus de modo agradável, com reverência e santo temor;
29 Ne mbále, Dyǒb ádɛ̄d ádíi nɛ́ɛ muú ḿme ńhyâŋte chǒm ésyə̄ə̄l.
29 porque o nosso Deus é fogo consumidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.