Atos 28

Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Áde sémáá apɛ á nkin ésebán dyam dé mbéb ábɛ́lé sé modmod, dɔ́ɔ sésóŋtɛ́né nɛ́n bán ene mbwɔ́g echě edé á edíb-te wɛ́ɛ sébédé, béchəgɛɛ́ chɔ́ bán Malta.
1 Havendo escapado, então, souberam que a ilha se chamava Malta.
2 Bad bé dyad ábe sétáné áhed bénwōŋgɛ̄n sé. Mbúú embootéd achó, ahéb-pɛ ábɛ́, né-ɔɔ́, bênkonéd muú bán séwáleʼ, békōb-pɛ sé nken.
2 E os bárbaros usaram conosco de não pouca humanidade; porque, acendendo uma grande fogueira, nos recolheram a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Paalɛ anlǎd ngɛn é lǒn áte á mbág. Áde áhāgkē chɔ́ á dǔ, dɔ́ɔ píí e nyə̌ ébídé á mbág ń lǒn-tê áde muú ńnáné chɔ́, boŋ ekób mɔ́ á ekáá etyə́g-kɛ áhed.
3 E, havendo Paulo ajuntado uma quantidade de vides e pondo-as no fogo, uma víbora, fugindo do calor, lhe acometeu a mão.
4 Áde ábê bad bé dyad bényíné ene nyə̌ ekɛ̌nlɛ́né Paalɛ á ekáá dɔ́ɔ bélâŋgɛɛ́ nhɔ́g ne aníníí bán, “Anɛ́n mod adíi mod awě awúɛʼ bad. Aponé kwééd á edíb-te boŋ kénɛ̂ nkáásé ń Dyǒb ńdíi ńkóbé mɔ́.”
4 E os bárbaros, vendo-lhe a víbora pendurada na mão, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, visto como, escapando do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Boŋ Paalɛ answág ekáá ahúnéd ene nyə̌ á dǔ-te ésebán ene nyə̌ ebɛle mɔ́ dyamdyam.
5 Mas, sacudindo ele a víbora no fogo, não padeceu nenhum mal.
6 Bésínéʼáá bán ábooted achíd, kéʼɛ áhûn ásē mpátepém áwɛ̂. Boŋ nɛ́ɛ békɛ́sinné kə́ə́ŋ ésebán dyamdyam ábɛnlad mɔ́, dɔ́ɔ béhə́ŋlɛ́né mewêmtɛn boŋ bétimé ahɔ́b bán, “Anɛ́n mod adíi dyǒb.”
6 E eles esperavam que viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado já muito e vendo que nenhum incômodo lhe sobrevinha, mudando de parecer, diziam que era um deus.
7 Nzag ébédé bɛnbɛn ne wɛ́ɛ sémbɛ̄ɛ̄ nɛ̂. Mod awě anwóŋ échê nzag béchə́géʼáá mɔ́ bán Publiosɛ. Mɔ́ abédé nkamlɛnɛ ambáá a ene mbwɔ́g echě ebédé á edíb-te. Ankob sé nken achágéd-tɛ sé bwâm.
7 E ali, próximo daquele mesmo lugar, havia umas herdades que pertenciam ao principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Publiosɛ sáá abédé á anɔŋ dé nkole, ahéb dênsog mɔ́, ekwaglɛnɛ-ʼɛ akób mɔ́. Paalɛ ankɛ̌ áwē toŋ-tê, akáneʼ, abán mɔ́ mekáá á nló, ádīd-tɛ mɔ́ bwâm.
8 Aconteceu estar de cama enfermo de febres e disenteria o pai de Públio, que Paulo foi ver, e, havendo orado, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Áde bad béwógé nɛ̂ bad bé nkole bémpēe ábe bébédé á dyad-tê wɛ̂, bêmpɛ̌ wɛ́ɛ Paalɛ ádīd-tɛ bɔ́ bwâm.
9 Feito, pois, isto, vieram também ter com ele os demais que na ilha tinham enfermidades e sararam,
10 Bêmbɛ sé ndɛ híin. Áde sébwɔ́gké ekɛ, bénhīī sé bwěm á stíma-tê ábe sɛ́bɛnlédté á nzii.
10 os quais nos distinguiram também com muitas honras; e, havendo de navegar, nos proveram das coisas necessárias.
11 Sêmadé á mbwɔ́g e Malta ngɔn éláán boŋ sésɔ̄lē stíma echě embíd á Alɛsandria. Béchə́géʼáá ene stíma bán, “Myǒb ḿme médé Nhɛ́d.” Sêdé asyəə́ né ene stíma ekédyɛɛ́ ádê hǒm ene póndé e ahéb á ngíne esyəə́l.
11 Três meses depois, partimos num navio de Alexandria, que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Sênkɛ̌, sépɛ̄ á dyad á Sirakus. Sêmmǎd áwed eʼpun éʼláán.
12 E, chegando a Siracusa, ficamos ali três dias,
13 Bootya hɛ̂ dɔ́ɔ sékíí boŋ sépǎg á dyad ámbáá a Regium. Nɛ́ɛ bǐn éʼsáŋgé epub êmbootéd abíd á pɛd e mbəŋ. Ámbīd e eʼpun éʼbɛ sêmpɛ̌ á dyad á Putioli.
13 donde, indo costeando, viemos a Régio; e, soprando, um dia depois, um vento do sul, chegamos no segundo dia a Putéoli,
14 Sêndibéd bad áwed ábe bédúbpé Krǐstəə. Bénlāā sé bán sébɛ̂ ne bɔ́ sɔ̂ndɛ́ pɔ́g. Nɛ́ɛ sékíí boŋ sépag á Roma.
14 onde, achando alguns irmãos, nos rogaram que por sete dias ficássemos com eles; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Bǎnned ábe bédúbpé Krǐstəə bénwōg bán sêhúɛʼ, né-ɔɔ́, bêmpɛ̌ kə́ə́ŋse á hǒm áde béchə́géʼáá bán Dyɔn á Apiɔs, doŋge-ʼɛ bésiné sé hǒm áde béchə́géʼáá bán Ndáb é Beken Éláán. Áde Paalɛ ányíné bɔ́, anságnɛ́n Dyǒb, nlém ńwédnéd-tɛ mɔ́ á abum.
15 E de lá, ouvindo os irmãos novas de nós, nos saíram ao encontro à Praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, vendo-os, deu graças a Deus e tomou ânimo.
16 Áde sépédé á dyad á Roma bêntɛdé Paalɛ bán ábɛ̂ ne mɔ́ mwěn boŋ bêmbané sə́nze bán énɔne mɔ́.
16 E, logo que chegamos a Roma, o centurião entregou os presos ao general dos exércitos; mas a Paulo se lhe permitiu morar por sua conta, com o soldado que o guardava.
17 Ámbīd e eʼpun éʼláán Paalɛ anchɛ́lé bad bémbáá bé Israɛl ábe bédé á dyad-tê wɛ̂ á mbom. Áde bépédé anláá bɔ́ aá, “A-baányaŋ bé Israɛl, menkêmbɛnlé ábɛ̄d bad dyam dé mbéb ké ahɔ́g, menkêmbɛ̌l-laá dyam dé mbéb ké ahɔ́g tə̂ŋgɛne eʼlem ábe ábesyánē betaa bélyə́gké syánē. Boŋ kénɛ̂, ábɛ̄d bad bénkōb mɛ á Jerusalɛm bébɛ̄-ʼɛ mɛ á mekáá mɛ benkamlɛnɛ bé Roma. Né-ɔɔ́ ndé hén nɛ́ɛ mod a mbwɔg.
17 E aconteceu que, três dias depois, Paulo convocou os principais dos judeus e, juntos eles, lhes disse: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo ou contra os ritos paternos, vim, contudo, preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos,
18 Áde benkamlɛnɛ bé Roma bémáá mɛ akáad, béhɛ́déʼáá mɛ achene, áyə̄le bénkênkudté nzɔm ké pɔ́g echě elûmte nɛ́n bán ntə́ŋgɛ́né kwééd.
18 os quais, havendo-me examinado, queriam soltar- me, por não haver em mim crime algum de morte.
19 Boŋ bad bé Israɛl bénkênkwɛntɛ́nné bán bétɛde mɛ, né-ɔɔ́, menhɔ́b mɛɛ́ Kaisɛɛ mɔ́ɔ̄mǎd ḿmêm nkáá. Kénɛ̂-ʼɛ ménkênwóŋgé dyamdyam dé mbéb âhɔ́b tə̂ŋgɛne ábêm bad.
19 Mas, opondo-se os judeus, foi-me forçoso apelar para César, não tendo, contudo, de que acusar a minha nação.
20 Nɛ́n dɔ́-ʼaá ákə́ə́ boŋ ńchɛ̄nlē nyé âbɛl boŋ syánē dékal. Á mbále ndəə́ mɛɛ́ nyébíi nɛ́n bán nzé bengɔbéngɔ̄bē bédé mé á mekáá, né édíi áyə̄le mod awě bad bé Israɛl bésúmé áyə̄l bán ǎpɛ̌.”
20 Por esta causa vos chamei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou com esta cadeia.
21 Hɛ́ɛ ábê belyə́ged bélâŋgɛɛ́ Paalɛ bán, “Séēkūdɛ̄ɛ̄ kálag ké pɔ́g echě ebídé á Judeya áyə̄l echôŋ. Mod awe syánē ké nhɔ́g-kɛ eébīdɛ̄ɛ̄ áwed se ápɛ̄ɛ̄n nlébtéd ké nhɔ́g kéʼɛ ehɔ́b é mbéb áyə̄l echôŋ.
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos acerca de ti cartas algumas da Judeia, nem veio aqui algum dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Boŋ sɛ́ɛ̄də̌ŋ ḿmôŋ mewêmtɛn awóg, áyə̄le sêbíí nɛ́n bán hǒm-tɛ́ɛ́ bad béhɔ́be mam mé mbéb tə̂ŋgɛne echɛ́n epepé éche édíí áte.”
22 No entanto, bem quiséramos ouvir de ti o que sentes; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte se fala contra ela.
23 Né-ɔɔ́, bɔ́ɔbɛ Paalɛ béntīī akag áde bɛ́hyɛ̌ mɔ́ awóglɛn. Échê epun épédé-ʼaá ndun e mod épɛ̄-ʼɛ wɛ́ɛ Paalɛ ádyɛ́ɛ́ʼáá. Paalɛ ambootéd bɔ́ mekan mé nkamlɛn ń Dyǒb akale bootya mbwɛmbwɛ kə́ə́ŋ ne ngukɛ́l. Anwanɛ́n âbɛl bédúbe Yesuɛ. Abɛ̌nládtáá eʼpɛd ábe éʼbídé á kálag e mbéndé e Mosɛ ne á metelag mé bekal béʼdəə́dəŋ âbɛl bédúbe nɛ́n bán Yesuɛ mɔ́ adé Krǐstəə.
23 E, havendo-lhe eles assinalado um dia, muitos foram ter com ele à pousada, aos quais declarava com bom testemunho o Reino de Deus e procurava persuadi-los à fé de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas, desde pela manhã até à tarde.
24 Bɔ́ doŋge á bad béndūbē mɔ́, boŋ doŋge dénkêndúbɛ́ɛ́ bán chǒm éche áhɔ́bɛɛ́ édé mbále.
24 E alguns criam no que se dizia, mas outros não criam.
25 Né-ɔɔ́, bêmbootéd apentɛn áde békagké. Bédɛ̂kɛ̌, Paalɛ anláá bɔ́ aá, “Edəə́dəŋ éche Ésáá éntə̄ŋgɛ̄n áde éláŋgé nkal éʼdəə́dəŋ Yesayaa mekan aá áláa ábɛ̄n betaa aá,
25 E, como ficaram entre si discordes, se despediram, dizendo Paulo esta palavra: Bem falou o Espírito Santo a nossos pais pelo profeta Isaías,
26 ‘Kǎg, éláa ábɛ̂ bad wɛɛ́,
26 dizendo: Vai a este povo e dize: De ouvido, ouvireis e de maneira nenhuma entendereis; e, vendo, vereis e de maneira nenhuma percebereis.
27 Ńhɔ́be nɛ̂ áyə̄le ábɛ́n bad bélɛ́lé nlém á abum,
27 Porquanto o coração deste povo está endurecido, e com os ouvidos ouviram pesadamente e fecharam os olhos, para que nunca com os olhos vejam, nem com os ouvidos ouçam, nem do coração entendam, e se convertam, e eu os cure.
28 Hɛ́ɛ Paalɛ ásógtɛɛ́ nɛ́n aá, “Nyébíi-ɔɔ́ nɛ́n bán nkalaŋ mé eʼchoóchoŋ ḿme Dyǒb álómé, alómé mɔ́ bɔɔb wɛ́ɛ bad ábe béesɛ̌ bad bé Israɛl. Bɛ́wōglɛ̄n-nɛ mɔ́.”
28 Seja-vos, pois, notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles a ouvirão.
29 — ausente —
29 E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.
30 Paalɛ andyɛɛ́ áwed mwɛ̌ ḿbɛ á ndáb echě mwěn ásápéʼáá. Bad bésyə̄ə̄l ábe béhyágéʼáá áwē akobéʼáá-ʼɛ bɔ́ nken.
30 E Paulo ficou dois anos inteiros na sua própria habitação que alugara e recebia todos quantos vinham vê-lo,
31 Akaléʼáá nkalaŋ mé nkamlɛn ń Dyǒb áyə̄gtē-ʼɛ bad tə̂ŋgɛne Sáŋgú Yesu Krǐstəə ésebán abáaʼ dyamdyam, modmod enkênkə́ŋ-ʼaá mɔ́ âhɔ́b dyam.
31 pregando o Reino de Deus e ensinando com toda a liberdade as coisas pertencentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.