Atos 21

Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Sênlyə́gtɛ́n bɔ́ sékɛ̄-ʼɛ. Sênsɔ́l á stíma. Sênchabé edib ésebán sêtyéeme hǒmhǒm kə́ə́ŋ sépɛ̄ á dyad á Kos. Nɛ́ɛ bǐn éʼsáŋgé, sêmpɛ̌ á dyad á Rodɛs. Sêsyə̌ŋgé-ʼaá hɛ̂, sékag á dyad á Patara.
1 E assim aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e, correndo em direitura, chegamos a Cós, e no dia seguinte a Rodes, e dali a Pátara.
2 Áwed dɔ́ɔ sétáné stíma echě ekag á Fonisia. Sêsɔ́lé-ʼaá boŋ sébwɔ̄gkēʼ ekɛ.
2 Achando um navio que seguia para a Fenícia, embarcamos e partimos.
3 Sêmpɛ̌ á abwɔ́g á hǒm áde sényínáá aloŋ á Saiprus áde ádé á mendíb-te. Sêmbamé dɔ́ sésyɔgké á mbəŋ sétimé á mbwɔ́g e Siria. Sênsǔd á dyad á Tirɛ áyə̄le áhed dɔ́ɔ stíma éntə̄ŋgɛ̄nnē nted asuded.
3 E quando avistamos Chipre, deixando-a á esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio havia de ser descarregado ali.
4 Sêntán doŋge á bad áwed ábe bédúbpé Yesuɛ, sêmbɛ́-ʼɛ ne bɔ́ áyə̄le eʼpun saámbé. Edəə́dəŋ éche Ésáá énlyə̄gēd bɔ́ béláá Paalɛ bán eékāg á Jerusalɛm.
4 Havendo achado os discípulos, demoramo-nos ali sete dias; e eles pelo Espírito diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Boŋ áde echɛd póndé émáá áte sêntɛdé bɔ́ sékɛ. Ábê bad bésyə̄ə̄l, ne ábab bebaád bɔ́ɔbɛ bǎn bênhyɛ sé alyə́ged kə́ə́ŋ syáābɔ̄ɔ sêbíd á dyad-tê, sépɛ̄ á nkin mé edíb. Syáābɔ̄ɔ moosyəə́l sêmbwɔ́g mebóbóŋ, sékânneʼ.
5 Depois de passarmos ali aqueles dias, saímos e seguimos a nossa viagem, acompanhando-nos todos, com suas mulheres e filhos, até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos,
6 Sêmaá-ʼaá akáne dɔ́ɔ syáābɔ̄ɔ sélyə́gtɛ́né, sésɔ̄lē á stíma boŋ bɔ́-ʼɛ bétimé ámbīd á ndáb.
6 e despedindo-nos uns dos outros, embarcamos, e eles voltaram para casa.
7 Sênhidé á dyad á Tirɛ, sékɛɛné échɛ̄d ekɛ áʼsō, sépɛ̄ á dyad á Tolɛma. Áde sépédé áwed, sênlɛléd bad ábe bédúbpé Yesuɛ, sédyɛ̄ɛ̄-ʼɛ ne bɔ́ epun ehɔ́g.
7 Concluída a nossa viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, passamos um dia com eles.
8 Nɛ́ɛ bǐn éʼsáŋgé sênhidé á Tolɛma sékɛ̄ á dyad á Kaisaria. Áde sépédé áwed sênkɛ̌ á ndáb echě nkal-é nkalaŋ ḿ bwâm nhɔ́g awě béchə́géʼáá bán Filibɛ, sédyɛ̄ɛ̄ áhed. Filibɛ abédé nhɔ́g átîntê e bad saámbé ábe bêmpwɛdté nɛ́ɛ benwôŋgɛnɛ á mwembé ń Jerusalɛm.
8 Partindo no dia seguinte, fomos a Cesaréia; e entrando em casa de Felipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Anchyáá bǎn bé bebaád béniin ábe bénkêmbíí mwɛnchóm. Béhɔ́béʼáá mam ḿme ńhúú ne Dyǒb.
9 Tinha este quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Áde sédíí áwed, dɔ́ɔ nkal é edəə́dəŋ nhɔ́g awě béchə́géʼáá bán Akabusɛ ábídé á mbwɔ́g e Judeya boŋ ápɛ.
10 Demorando-nos ali por muitos dias, desceu da Judéia um profeta, de nome Ágabo;
11 Apedé-ʼaá wɛ́ɛ sémbɛ̄ɛ̄ boŋ átēdē ngə́ə́ awě Paalɛ, átādnē ḿmē mekuu ne mekáá boŋ áhɔ̄bē aá, “Edəə́dəŋ éche Ésáá éhɔ́bé aá, nɛ́n dɔ́ɔ bad bé Israɛl bɛ́tādtē mod awe awóó anɛ́n ngə́ə́ á Jerusalɛm, bɛ́bɛ̌-ʼɛ mɔ́ á mekáá mé bad ábe béesɛ̌ bad bé Israɛl.”
11 e vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo e, ligando os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus ligarão em Jerusalém o homem a quem pertence esta cinta, e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Áde séwógé nɛ́n, syáābe bad bémpēe sêncháŋ Paalɛ bán eékāg á Jerusalɛm.
12 Quando ouvimos isto, rogamos-lhe, tanto nós como os daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Dɔ́ɔ Paalɛ áhɔ́bɛɛ́ aá, “Cheé nyébɛlɛɛ́ nɛ̂, nyéebíiʼɛ́ bán nzé nyêchyɛʼ nyêhûnte mɛ nlém á abum-ɛ? Saké âtád mɛ á Jerusalɛm děmpɛn-ɛɛ́ ḿbóŋsɛ́né, mbǒŋsɛ́né ké awɛ́, abɛle áde ḿbɛnlɛɛ́ Sáŋgú Yesuɛ.”
13 Então Paulo respondeu: Que fazeis chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Sênkênhɛnlé mɔ́ nlém ahəŋlɛn á abum, né-ɔɔ́ sênchené sêhɔ́b bán, “Ébɛnled ngáne Dyǒb átíídé.”
14 E, como não se deixasse persuadir, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor; e calamo-nos.
15 Sêndyɛɛ́ á Kaisaria nguse é eʼpun, dɔ́ɔ séládé yə̌l boŋ sékǎg á Jerusalɛm.
15 Depois destes dias, havendo feito os preparativos, fomos subindo a Jerusalém.
16 Doŋge á bad ábe bédúbpé Yesuɛ ábe bébídé á Kaisaria bɔ́mpē bênwoón sé. Bênkɛɛ́n sé á ndáb e mod nhɔ́g wɛ́ɛ séntə̄ŋgɛ̄nnē adyɛɛ. Béchə́géʼáá ane mod bán Naasinɛ. Ambíd á dyad á Saiprus, abédé-ʼɛ nhɔ́g awě anlyə̌g Krǐstəə adúbe.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesaréia, levando consigo um certo Mnáson, cíprio, discípulo antigo, com quem nos havíamos de hospedar.
17 Áde sépédé á Jerusalɛm, bad bé Krǐsto ábe bédé áwed bênkob sé nken ne menyiŋge.
17 E chegando nós a Jerusalém, os irmãos nos receberam alegremente.
18 Nɛ́ɛ bǐn éʼsáŋgé syáābe Paalɛ sênkɛ Jemsɛ anyín. Belyə́ged bé mwembé bébédé áhed.
18 No dia seguinte Paulo foi em nossa companhia ter com Tiago, e compareceram todos os anciãos.
19 Paalɛ anlɛléd bɔ́. Áde ámáá bɔ́ alɛled, anhídé bɔ́ chǒm ésyə̄ə̄l éche Dyǒb ábɛ́lé átîntê e bad ábe béesɛ̌ bad bé Israɛl mbwiined ne nsɔ́n ḿme mɔ́ Paalɛ ábɛ́lé.
19 E, havendo-os saudado, contou-lhes uma por uma as coisas que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Áde bémáá chǒm éche Paalɛ áhɔ́bé awóg, bênkɛn Dyǒb. Dɔ́ɔ bélâŋgɛɛ́ Paalɛ bán, “Mmǒŋ enyíneʼ nɛ́ɛ mekan médíí á Jerusalɛm hɛ́n. Eʼkə́lé ne eʼkə́lé éʼ bad bé Israɛl bédúbpé Dyǒb bɔɔb. Béhíde-ʼɛ mbéndé e Mosɛɛ ne kə́n esyəə́l.
20 Ouvindo eles isto, glorificaram a Deus, e disseram-lhe: Bem vês, irmãos, quantos milhares há entre os judeus que têm crido, e todos são zelosos da lei.
21 Béláŋgé-ʼɛ bɔ́ nɛ́n bán eyə́gte bad bé Israɛl bésyə̄ə̄l ábe bédé meloŋ mémpēe nɛ́n wɛ̌ béēhīdē mbéndé e Mosɛɛ. Bán elâŋge bɔ́ wɛɛ́ béeyagé ábab bǎn, wɛɛ́ béēhīdē-ʼɛ elem éche syánē.
21 Têm sido informados a teu respeito que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a se apartarem de Moisés, dizendo que não circuncidem seus filhos, nem andem segundo os costumes da lei.
22 Bétə́ŋgɛ́né-ʼɛ awóg bán epedé. Chán-nɔ̄ dɛ́bɛnlé bɔɔb?
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão que és chegado.
23 Né-ɔɔ́, éhîd ngáne sɛ́lāāʼɛ́ wɛ. Bad bédé hɛ́n béniin ábe bémwédé melɛ̌ mé Dyǒb.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer: Temos quatro homens que fizeram voto;
24 Wɛ̌hīd bɔ́ nyáābɔ̄ɔ nyékɛ á nwobe, ésábned-tɛ bɔ́ kéchéé éche béhɛ́dné bɔ́. Ene póndé dɔ́ɔ béhɛle békə̄ə̄n nló. Nɛ́n dɛ́bɛ̌l moosyəə́l ǎbīī aá dyam ké áhéé áde béhɔ́bé wɛ á yə̌l déesaá mbále. Bɛ́bīī-ʼɛ bán mmǒŋ ámpē ebɛle mekan ngáne mbéndé eche Mosɛɛ éhɛdɛɛ́.
24 toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles as despesas para que rapem a cabeça; e saberão todos que é falso aquilo de que têm sido informados a teu respeito, mas que também tu mesmo andas corretamente, guardando a lei.
25 Boŋ pɛn sêlómmé bad ábe béesɛ̌ bad bé Israɛl ábe bédúbpé Krǐstəə kálag nɛ́n bán béedyág ndyééd echě bébágé myǒb mémpēe nɛ́ɛ mendɛ, béēmwāg mekií, béēdyāg nyam eche béesínnɛɛ́ nkə́ŋ, béēkābē-ʼɛ mesón.”
25 Todavia, quanto aos gentios que têm crido já escrevemos, dando o parecer que se abstenham do que é sacrificado a os ídolos, do sangue, do sufocado e da prostituição.
26 Né-ɔɔ́, nɛ́ɛ bǐn éʼsáŋgé Paalɛ antéd ábê bad, bɔ́ɔ̄bɔ̄ɔ békɛ̄ á nwobe. Dɔ́ɔ ásɔ́lé á Ndáb-e-Dyǒb, ahɔ́b eʼpun éʼtə́ŋ nwobe mɛ́tēdtē bɔ́. Ámbīd enɛ̂-ʼɛ dɔ́ɔ bɛ́bɛɛ́ mendɛ á nló ḿme bɔ́ mod-tɛ́.
26 Então Paulo, no dia seguinte, tomando consigo aqueles homens, purificou-se com eles e entrou no templo, notificando o cumprimento dos dias da purificação, quando seria feita a favor de cada um deles a respectiva oferta.
27 Áde eʼpun saámbé bé nwobe éʼkwógé apɛ á asóg, dɔ́ɔ nguse é bad bé Israɛl ábe bémbīd a mbwɔ́g e Esia bényíné Paalɛ á Ndáb-e-Dyǒb. Hɛ́ɛ bépɛ́ɛ́né mpuutéd boŋ bésɔ̄lē bad áte, békōbē Paalɛ.
27 Mas quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, tendo-o visto no templo, alvoroçaram todo o povo e agarraram-no,
28 Bêmbootéd abón bán, “Á-bad bé Israɛl nyéhyag sé hɛ́n-ee! Anɛ́n mod mɔ́ akag hǒm-tɛ́ áyə̄gtē bad aá bad bé Israɛl, mbéndé éche Mosɛɛ, bɔ́ɔbɛ Ndáb-e-Dyǒb, béesaá chǒmchǒm. Ké bɔɔb děn apɛɛ́né doŋge á bad ábe béesɛ̌ bad bé Israɛl á Ndáb-e-Dyǒb-te, nɛ̂ ábɛ́lé-ʼɛ enɛ́n ndáb e Dyǒb eesáaʼɛ́ ámpē.”
28 clamando: Varões israelitas, acudi; este é o homem que por toda parte ensina a todos contra o povo, contra a lei, e contra este lugar; e ainda, além disso, introduziu gregos no templo, e tem profanado este santo lugar.
29 (Chǒm éche ênkə̌ŋ boŋ béhɔ́bé nɛ̂ édíi áyə̄le bénnyīn Trofimusɛ, mod a dyad dé Efɛsus bɔ́ Paal béwóó á dyad-tê. Né-ɔɔ́, bénwēmtɛ̄n nɛ́n bán Paalɛ asɔ́nlé mɔ́ á Ndáb-e-Dyǒb.)
29 Antes tinham visto com ele na cidade a Trófimo de Éfeso, e pensavam que Paulo o introduzira no templo.
30 Dyad ásyə̄ə̄l dêmpuutéd áte, bad bésyə̄ə̄l bébíd áwed béhɛ́ Paalɛ abum ámīn, bédolé mɔ́ kə́ə́ŋ bébídɛ́n mɔ́ á Ndáb-e-Dyǒb. Ábwɔ̄g-ábwɔ̄g bédīb-pɛ ekob é Ndáb-e-Dyǒb.
30 Alvoroçou-se toda a cidade, e houve ajuntamento do povo; e agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Áde ábɛ̂ bad béhɛdɛɛ́ Paalɛ awúu nɛ̂, dɔ́ɔ bad behɔ́g békíí mod ambáá a sə́nze a Roma aláa bán mpuutéd ńdé dyad á Jerusalɛm áte ásyə̄ə̄l.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao comandante da corte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão;
32 Ábwɔ̄g-ábwɔ̄g mod ambáá a sə́nze eebébtɛɛ́ póndé. Ampwɛ̌d sə́nze émbáá ne esad ásyɔgnéd bɔ́ á dyad tê wɛ́ɛ bad bênkaánné. Bad bényíné-ʼaá ahúɛne sə́nze dɔ́ɔ bésógé Paalɛ abɔmted.
32 o qual, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles; e quando viram o comandante e os soldados, cessaram de espancar a Paulo.
33 Dɔ́ɔ mod ambáá a sə́nze asídté wɛ́ɛ Paalɛ ábédé akób mɔ́, ahɔ́b aá béhaan mɔ́ bengɔbéngɔ̄bē bébɛ. Hɛ́ɛ ásɛdtɛɛ́ aáken, “Nzɛ́-módɛ́ nɛ́n? Cheé ábɛ́lé?”
33 Então aproximando-se o comandante, prendeu-o e mandou que fosse acorrentado com duas cadeias, e perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Bad bêmbootéd abón. Baahɔ́g béhɔ̄bē échɛ́n, ábíníí béhɔ̄bē échíníí. Mpuutéd ḿbédé nyaa eche mod ambáá a sə́nze énkênhɛnlé chǒm éche ékóó abɛnled ahɛd áte. Né-ɔɔ́, anláá ábê bad aá békɛɛn Paalɛ á ndáb e meláá.
34 E na multidão uns gritavam de um modo, outros de outro; mas, não podendo por causa do alvoroço saber a verdade, mandou conduzi-lo à fortaleza.
35 Bênkɛɛ́n mɔ́ kə́ə́ŋ bépɛ̄ɛ̄n mɔ́ wɛ́ɛ mbwɔ́g ébédé á mmwɛ ń ndáb e meláá. Boŋ áde bépédé âsɔ́l, bémpēm mɔ́ ámīn pémɛ́n áyə̄le amute dêmmǎd ayəg.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, foi ele carregado pelos soldados por causa da violência da turba.
36 Ábê bad bésyə̄ə̄l béhíídéʼáá bɔ́ ámbīd, bébōnē bán, “Béwúu mɔ́!”
36 Pois a multidão o seguia, clamando: Mata-o!
37 Áde béhɔ́bé bán békɛɛne Paalɛ á ndáb e meláá, dɔ́ɔ álâŋgɛɛ́ mod ambáá á sə́nze nɛ́n aá mɔ́wóó mwǎ dyam âláa mɔ́. Dɔ́ɔ ane mod a mbáá a sə́nze áhɔ́bɛɛ́ aá, “Nɛ́dē ehɔ́be ehɔ́b é Grikia?
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, disse Paulo ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 Nɛ́dē saké wɛ edé ane mod a Egipto awě ampɛ̌ hɛ́n póndé pɔ́g boŋ ábootéd mpuutéd. Anlǎd eʼkə́lé é sə́nze éʼniin, bad bé ewúɛn, ákɛ̄ɛ̄n bɔ́ á ehyáŋge.”
38 Não és porventura o egípcio que há poucos dias fez uma sedição e levou ao deserto os quatro mil sicários?
39 Hɛ́ɛ Paalɛ álâŋgɛɛ́ mɔ́ aá, “Ndíi mod a Israɛl awě abídé á dyad á Tasus á mbwɔ́g e Silisia. Mod awě abídé á dyad áde ádé etógnɛ́n. Sôn émwɛ ńláa ábɛ́n bad akan.”
39 Mas Paulo lhe disse: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Mod ambáá a sə́nze ambɛ mɔ́ kunze aá áhɔ̂b akan. Né-ɔɔ́, Paalɛ antyéém áʼsō éʼ ndáb, alúméd ekáá, ekíde énhɔ̄ɔ baámm! Dɔ́ɔ ábóótédé bɔ́ akalɛn á ehɔ́b é Hibru.
40 E, havendo-lho permitido o comandante, Paulo, em pé na escada, fez sinal ao povo com a mão; e, feito grande silêncio, falou em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.