1 Coríntios 4
Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs BKJ
1 Nyétêd sé nɛ̂ŋgáne bad ábe bébɛnle Krǐstəə, ábe Dyǒb ábɛ́lé aá bélâŋge bad mekan mé eʼkoŋnéd.
1 Que os homens nos considerem como ministros de Cristo, e mordomos dos mistérios de Deus.
2 Chǒm éche éhɛdnad bán échê ndín é bembəledɛ bébɛl édíi âbɛl nsɔ́n bwâm ḿme echab sáŋ ábágé bɔ́ aá bébɛl.
2 Além disso, é requerido dos administradores que cada homem seja achado fiel.
3 Boŋ mɛ meewóoʼɛ́ póndé âbɛl ne kéchéé éche nyé kéʼɛ mod ampée áwóó âhɔ́b tə̂ŋgɛne nsɔ́n ḿme Dyǒb ábágé mɛ aá ḿbɛl. Ké mměn meehɔ́bɛ́ɛ́ tə̂ŋgɛne nsɔ́n ḿme ḿbɛlɛɛ́, ké ḿbóó kéʼɛ méebooʼɛ́.
3 Mas, para mim é uma coisa muito pequena que eu seja julgado por vós, ou pelo julgamento do homem; nem eu tampouco a mim mesmo me julgo.
4 Meenyínɛ́ɛ́ awusé ké ahɔ́g áyə̄l e nsɔ́n ḿme ḿbɛlɛɛ́ boŋ nɛ̂ déēlūmtɛ̄ɛ̄ nɛ́n bán chǒm ésyə̄ə̄l éche ḿbɛlɛɛ́ étə́ŋgɛ́né. Sáŋgwɛ́ɛ́ mwěmpɛn mɔ́ abíí nsɔ́n ḿme ḿbɛlɛɛ́, ké ńtə́ŋgɛ́né kéʼɛ méētə̂ŋgɛnɛɛ́.
4 Pois eu em nada me sinto culpado; contudo eu não me sinto justificado por isso; porque aquele que me julga é o Senhor.
5 Né-ɔɔ́, nyéehɔ́bé bán mod abɛlé nsɔ́n ḿ bwâm kéʼɛ abɛlé nsɔ́n mé mbéb áde póndé éēpēdɛ̄ɛ̄ âbɛl nɛ̂. Ene póndé ěpɛ̌ áde Sáŋgú Yesu Krǐstəə ápɛɛ́. Áde ápɛɛ́, ǎbīdēd bwěm ábe éʼbédé á ehíntɛ́n-tê á eʼnyínɛn bé ekíde abídéd-tɛ bad mewêmtɛn áwed ḿme modmod énkêmbííʼɛ́. Ene póndé dɔ́-ʼaá Dyǒb dɛ́kɛnné mod tɛ́ɛ́ ngáne ápédé nsɔ́n abɛl.
5 Portanto, nada julgueis antes do tempo, até que o Senhor venha, o qual também trará à luz as coisas ocultas das trevas, e manifestará os desígnios dos corações; e então todo homem receberá de Deus o louvor.
6 A-baányaŋ bé Krǐsto, nhɔ́beʼ ḿmɛ́n mésyə̄ə̄l áyə̄l echêm ne Apolosɛ âwóŋgɛn nyé ásôŋtɛn. Ntéde sé bad bébɛ nɛ̂ŋgáne eláŋsɛ́n âbɛl nyéyə́ge eʼyale ábe béhɔ́bɛɛ́ nɛ́n bán “Mod ábɛle dásɔ̄ mekan ḿme méténlédé.” Modmod ekumné mod nhɔ́g ekáá á tə̂l se ányíné aníníí nkóŋtéd.
6 E estas coisas, irmãos, apliquei isto figuradamente a mim e a Apolo, por causa de vós, para que possais aprender em nós a não pensar a respeito de homens além do que está escrito, para que nenhum de vós seja arrogante um contra o outro.
7 Dyǒb áhə́gé mod nhɔ́g etógnɛ́n tómaa aníníí-yɛ? Cheé mod ádíí éche Dyǒb déebɛlɛɛ́ boŋ abɛ́? Cheé-ɔ̄ mod ákumɛ́nné ekáá á tə̂l, áde édíí bán kéchéé éche mod ádíí Dyǒb dɔ́ɔ ábɛ́lé mɔ́?
7 Porque quem te faz diferente de outro? E o que tens tu que não tenhas recebido? Ora, se tu o recebeste, por que te glorias como se não o tivesses recebido?
8 Bɔɔb nɛ́n nyêlûmte byánán nyêwóó chǒm ésyə̄ə̄l éche nyétógnɛ́né. Nyêlûmte byánán nyêsudé nhɔn. Nyêtɛ̌dté sé bembəledɛ, nyé běn nyêwêmtan bán nyêdíi kə̂ŋ. Mendə̌ŋ nɛ́n mɛɛ́ nyékoŋ kə̂ŋ abɛ́ âbɛl boŋ sɛ́mpē sékamlan ne nyé.
8 Ora, vós já estais saciados, já estais ricos, vós tendes reinado como reis sem nós! E quisera em Deus que reinásseis, para que também nós pudéssemos reinar convosco.
9 Nwêmtan nɛ́n mɛɛ́ Dyǒb ábɛ́lé aá sé bembapɛɛ bé nlómag sébɛ̂ nɛ̂ŋgáne bad ábe béesɛ̌ etógnɛ́n átîntê e bad. Sêdíi nɛ̂ŋgáne bad ábe bétómté mbakú bán béwɛ̂. Nhɔ́be nɛ́n áyə̄le bad bésyə̄ə̄l bénɔne sé ânyín chǒm éche ébɛnlad ne sé. Saá-kaá bad běnpɛn boŋ kə́ə́ŋ ne ángɛl énɔne sé.
9 Porque eu penso que Deus colocou a nós, os apóstolos, por último, como que nomeados à morte; porque somos feitos espetáculo ao mundo, aos anjos e aos homens.
10 Bad bényíne sé nɛ́ɛ eʼyɔ́kɛ́l éʼ bad áyə̄le sébɛnlɛɛ́ Krǐstəə. Boŋ nyépɛn nyêwêmtan bán nyêwóó debyɛ́ɛ́ áyə̄le nyédíí nhɔ́g ne Krǐstəə. Bad béwêmtan bán séewóoʼɛ́ ngíne âbɛl dyamdyam boŋ nyêwêmtan bán nyêwóó ngíne echě ehúú ne Dyǒb. Bad béebagɛ́ɛ́ sé edúbé boŋ bébage nyé edúbé.
10 Nós somos loucos por causa de Cristo, mas vós sois sábios em Cristo; nós somos fracos, mas vós sois fortes; vós sois honrados, mas nós somos desprezados.
11 Kə́ə́ŋne ne bɔɔb, séewóoʼɛ́ chǒm éche sédyágkē ne éche sémwágkē. Séewóoʼɛ́ mbɔ́té éche ékwógé sé ahɛ́. Sêyɔ̌gké mbɛ́te akud á mekáá mé bad. Séewóoʼɛ́ wɛ́ɛ sédyɛɛʼɛ́.
11 Até esta presente hora temos fome e sede, e estamos nus, e somos esbofeteados, e não temos morada certa,
12 Sêbɛle ntǔ ń ngíne âbɛl boŋ sékud chǒm éche séwôŋganné échɛd yə̌l. Nzé bad bésyə́əʼ sé sêlâŋge bɔ́ bán mekan mébɛ́ɛn bɔ́ bwâm. Nzé bad bébɛle sêkude metake, sêwɛsan.
12 e labor, trabalhando com nossas próprias mãos; sendo injuriados, nós abençoamos; sendo perseguidos, nós sofremos;
13 Nzé bad béhɔ́be sé mekan mé mbéb áyə̄l, sêhɔ́be bɔ́ mekan mé bwâm áyə̄l. Ké bɔɔb bad bédíi bényíne sé mbinde áwab dǐd-te. Séēsaá dyam dé abɛlɛn áwāb.
13 sendo difamados, nós consolamos; nós somos feitos como a imundície do mundo e somos a escória de todas as coisas até este dia.
14 Ntele nɛ́n saké âwóged nyé eʼsôn boŋ ntenle nyé âléb nyé tə̂ŋgɛne mekan ḿme nyétə́ŋgɛ́né abíi. Áyə̄le nyêdíi nɛ̂ŋgáne ábêm bǎn ábe ńdə́ə́.
14 Eu não escrevo essas coisas para vos envergonhar; mas advirto-vos como a meus filhos amados.
15 Kénɛ́ɛ édíí bán nyêwóó bemeléede bé Krǐsto híin, mod nhɔ́g mwěmpɛn mɔ́ adé nɛ̂ŋgáne sáá awɛ̂n. Apɛɛn áde ḿpíínédé nyé nkalaŋ ḿ bwâm ábɛ́lé ndíi nɛ̂ŋgáne sáá awɛn a Krǐstəə.
15 Porque, ainda que tenhais dez mil instrutores em Cristo, contudo não tendes muitos pais; pois em Cristo Jesus eu vos gerei pelo evangelho.
16 Né-ɔɔ́, ncháa nyé nɛ́n mɛɛ́ nyébɛle mekan ḿme mɛ́mpē ḿbɛlɛɛ́.
16 Por isso, suplico-vos que sejais meus seguidores.
17 Nɛ́n dɔ́ɔ ákə́ə́ boŋ ńlōmē Timotiɛ áwɛ̄n. Adíi nɛ̂ŋgáne awem mwǎn á dǐn á Sáŋgú. Ndəə́ mɔ́, ayɔ̌gké-ʼɛ mekan abɛl ngáne éhɛdnadté. Nzé apedé ǎkamtɛ́n nyé nyaa e aloŋgé eche ńwóó nɛ̂ŋgáne mod a Krǐsto. Ene nyaa e aloŋgé edé nchoo ne chǒm éche ń'yə́gtɛɛ́ mwembé ké ńhéé ḿme ńkagké áte âyə́ged.
17 Por esta causa vos enviei Timóteo, que é meu filho amado, e fiel no Senhor, o qual vos trará à lembrança os meus caminhos que estão em Cristo, assim como eu ensino por toda a parte, em cada igreja.
18 Nyé doŋge á bad nyêdé kúmbe, nyéwēmtān bán méepaá áwɛ̄n.
18 Mas alguns andam envaidecidos, como se eu não houvesse de ir ter convosco.
19 Boŋ nzé Sáŋgwɛ́ɛ́ akwɛ̌ntɛ́né, nkwogé apɛ áwɛ̄n. Ene póndé-ʼaá mɛ́hɛdté áte âbíi chǒm éche ábê bad ábe bédé kúmbe békooʼɛ́ abɛl. Mɛ́bīī ké békóŋté ngíne awóŋ echě ehúú ne Dyǒb kéʼɛ nsəl ngɛ̂n mɔ́ɔ bébɛlɛɛ́ áte.
19 Mas irei em breve até vós, se o Senhor quiser, e conhecerei, não as palavras dos envaidecidos, mas o poder.
20 Nkamlɛn ń Dyǒb méesaá chǒm éche édé á nhɔ́btéd, boŋ ńdíi ngíne echě elûmteʼ á mbɛltéd.
20 Porque o reino de Deus não está em palavras, mas em poder.
21 Ahéé abǒŋnédé nyé, nyêdəə́ bán nzé mpedé áwɛ̄n ńkɔ́gsan nyé áyə̄l e kúmbe eche nyédíí kéʼɛ nyêdəə́ bán nzé mpedé ńlúmed nyé nlém mé edəŋge, ńchedne nyé yə̌l?
21 O que quereis? Que eu vá até vós com vara, ou em amor e em espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.