1 Coríntios 4
Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs ARIB
1 Nyétêd sé nɛ̂ŋgáne bad ábe bébɛnle Krǐstəə, ábe Dyǒb ábɛ́lé aá bélâŋge bad mekan mé eʼkoŋnéd.
1 Que os homens nos considerem, pois, como ministros de Cristo, e despenseiros dos mistérios de Deus.
2 Chǒm éche éhɛdnad bán échê ndín é bembəledɛ bébɛl édíi âbɛl nsɔ́n bwâm ḿme echab sáŋ ábágé bɔ́ aá bébɛl.
2 Ora, além disso, o que se requer nos despenseiros é que cada um seja encontrado fiel.
3 Boŋ mɛ meewóoʼɛ́ póndé âbɛl ne kéchéé éche nyé kéʼɛ mod ampée áwóó âhɔ́b tə̂ŋgɛne nsɔ́n ḿme Dyǒb ábágé mɛ aá ḿbɛl. Ké mměn meehɔ́bɛ́ɛ́ tə̂ŋgɛne nsɔ́n ḿme ḿbɛlɛɛ́, ké ḿbóó kéʼɛ méebooʼɛ́.
3 Todavia, a mim mui pouco se me dá de ser julgado por vós, ou por qualquer tribunal humano; nem eu tampouco a mim mesmo me julgo.
4 Meenyínɛ́ɛ́ awusé ké ahɔ́g áyə̄l e nsɔ́n ḿme ḿbɛlɛɛ́ boŋ nɛ̂ déēlūmtɛ̄ɛ̄ nɛ́n bán chǒm ésyə̄ə̄l éche ḿbɛlɛɛ́ étə́ŋgɛ́né. Sáŋgwɛ́ɛ́ mwěmpɛn mɔ́ abíí nsɔ́n ḿme ḿbɛlɛɛ́, ké ńtə́ŋgɛ́né kéʼɛ méētə̂ŋgɛnɛɛ́.
4 Porque, embora em nada me sinta culpado, nem por isso sou justificado; pois quem me julga é o Senhor.
5 Né-ɔɔ́, nyéehɔ́bé bán mod abɛlé nsɔ́n ḿ bwâm kéʼɛ abɛlé nsɔ́n mé mbéb áde póndé éēpēdɛ̄ɛ̄ âbɛl nɛ̂. Ene póndé ěpɛ̌ áde Sáŋgú Yesu Krǐstəə ápɛɛ́. Áde ápɛɛ́, ǎbīdēd bwěm ábe éʼbédé á ehíntɛ́n-tê á eʼnyínɛn bé ekíde abídéd-tɛ bad mewêmtɛn áwed ḿme modmod énkêmbííʼɛ́. Ene póndé dɔ́-ʼaá Dyǒb dɛ́kɛnné mod tɛ́ɛ́ ngáne ápédé nsɔ́n abɛl.
5 Portanto nada julgueis antes do tempo, até que venha o Senhor, o qual não só trará à luz as coisas ocultas das trevas, mas também manifestará os desígnios dos corações; e então cada um receberá de Deus o seu louvor.
6 A-baányaŋ bé Krǐsto, nhɔ́beʼ ḿmɛ́n mésyə̄ə̄l áyə̄l echêm ne Apolosɛ âwóŋgɛn nyé ásôŋtɛn. Ntéde sé bad bébɛ nɛ̂ŋgáne eláŋsɛ́n âbɛl nyéyə́ge eʼyale ábe béhɔ́bɛɛ́ nɛ́n bán “Mod ábɛle dásɔ̄ mekan ḿme méténlédé.” Modmod ekumné mod nhɔ́g ekáá á tə̂l se ányíné aníníí nkóŋtéd.
6 Ora, irmãos, estas coisas eu as apliquei figuradamente a mim e a Apolo, por amor de vós; para que em nós aprendais a não ir além do que está escrito, de modo que nenhum de vós se ensoberbeça a favor de um contra outro.
7 Dyǒb áhə́gé mod nhɔ́g etógnɛ́n tómaa aníníí-yɛ? Cheé mod ádíí éche Dyǒb déebɛlɛɛ́ boŋ abɛ́? Cheé-ɔ̄ mod ákumɛ́nné ekáá á tə̂l, áde édíí bán kéchéé éche mod ádíí Dyǒb dɔ́ɔ ábɛ́lé mɔ́?
7 Pois, quem te diferença? E que tens tu que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te glorias, como se não o houveras recebido?
8 Bɔɔb nɛ́n nyêlûmte byánán nyêwóó chǒm ésyə̄ə̄l éche nyétógnɛ́né. Nyêlûmte byánán nyêsudé nhɔn. Nyêtɛ̌dté sé bembəledɛ, nyé běn nyêwêmtan bán nyêdíi kə̂ŋ. Mendə̌ŋ nɛ́n mɛɛ́ nyékoŋ kə̂ŋ abɛ́ âbɛl boŋ sɛ́mpē sékamlan ne nyé.
8 Já estais fartos! já estais ricos! sem nós já chegastes a reinar! e oxalá reinásseis de fato, para que também nós reinássemos convosco!
9 Nwêmtan nɛ́n mɛɛ́ Dyǒb ábɛ́lé aá sé bembapɛɛ bé nlómag sébɛ̂ nɛ̂ŋgáne bad ábe béesɛ̌ etógnɛ́n átîntê e bad. Sêdíi nɛ̂ŋgáne bad ábe bétómté mbakú bán béwɛ̂. Nhɔ́be nɛ́n áyə̄le bad bésyə̄ə̄l bénɔne sé ânyín chǒm éche ébɛnlad ne sé. Saá-kaá bad běnpɛn boŋ kə́ə́ŋ ne ángɛl énɔne sé.
9 Porque tenho para mim, que Deus a nós, apóstolos, nos pôs por últimos, como condenados à morte; pois somos feitos espetáculo ao mundo, tanto a anjos como a homens.
10 Bad bényíne sé nɛ́ɛ eʼyɔ́kɛ́l éʼ bad áyə̄le sébɛnlɛɛ́ Krǐstəə. Boŋ nyépɛn nyêwêmtan bán nyêwóó debyɛ́ɛ́ áyə̄le nyédíí nhɔ́g ne Krǐstəə. Bad béwêmtan bán séewóoʼɛ́ ngíne âbɛl dyamdyam boŋ nyêwêmtan bán nyêwóó ngíne echě ehúú ne Dyǒb. Bad béebagɛ́ɛ́ sé edúbé boŋ bébage nyé edúbé.
10 Nós somos loucos por amor de Cristo, e vós sábios em Cristo; nós fracos, e vós fortes; vós ilustres, e nós desprezíveis.
11 Kə́ə́ŋne ne bɔɔb, séewóoʼɛ́ chǒm éche sédyágkē ne éche sémwágkē. Séewóoʼɛ́ mbɔ́té éche ékwógé sé ahɛ́. Sêyɔ̌gké mbɛ́te akud á mekáá mé bad. Séewóoʼɛ́ wɛ́ɛ sédyɛɛʼɛ́.
11 Até a presente hora padecemos fome, e sede; estamos nus, e recebemos bofetadas, e não temos pousada certa,
12 Sêbɛle ntǔ ń ngíne âbɛl boŋ sékud chǒm éche séwôŋganné échɛd yə̌l. Nzé bad bésyə́əʼ sé sêlâŋge bɔ́ bán mekan mébɛ́ɛn bɔ́ bwâm. Nzé bad bébɛle sêkude metake, sêwɛsan.
12 e nos afadigamos, trabalhando com nossas próprias mãos; somos injuriados, e bendizemos; somos perseguidos, e o suportamos;
13 Nzé bad béhɔ́be sé mekan mé mbéb áyə̄l, sêhɔ́be bɔ́ mekan mé bwâm áyə̄l. Ké bɔɔb bad bédíi bényíne sé mbinde áwab dǐd-te. Séēsaá dyam dé abɛlɛn áwāb.
13 somos difamados, e exortamos; até o presente somos considerados como o refugo do mundo, e como a escória de tudo.
14 Ntele nɛ́n saké âwóged nyé eʼsôn boŋ ntenle nyé âléb nyé tə̂ŋgɛne mekan ḿme nyétə́ŋgɛ́né abíi. Áyə̄le nyêdíi nɛ̂ŋgáne ábêm bǎn ábe ńdə́ə́.
14 Não escrevo estas coisas para vos envergonhar, mas para vos admoestar, como a filhos meus amados.
15 Kénɛ́ɛ édíí bán nyêwóó bemeléede bé Krǐsto híin, mod nhɔ́g mwěmpɛn mɔ́ adé nɛ̂ŋgáne sáá awɛ̂n. Apɛɛn áde ḿpíínédé nyé nkalaŋ ḿ bwâm ábɛ́lé ndíi nɛ̂ŋgáne sáá awɛn a Krǐstəə.
15 Porque ainda que tenhais dez mil aios em Cristo, não tendes contudo muitos pais; pois eu pelo evangelho vos gerei em Cristo Jesus.
16 Né-ɔɔ́, ncháa nyé nɛ́n mɛɛ́ nyébɛle mekan ḿme mɛ́mpē ḿbɛlɛɛ́.
16 Rogo-vos, portanto, que sejais meus imitadores.
17 Nɛ́n dɔ́ɔ ákə́ə́ boŋ ńlōmē Timotiɛ áwɛ̄n. Adíi nɛ̂ŋgáne awem mwǎn á dǐn á Sáŋgú. Ndəə́ mɔ́, ayɔ̌gké-ʼɛ mekan abɛl ngáne éhɛdnadté. Nzé apedé ǎkamtɛ́n nyé nyaa e aloŋgé eche ńwóó nɛ̂ŋgáne mod a Krǐsto. Ene nyaa e aloŋgé edé nchoo ne chǒm éche ń'yə́gtɛɛ́ mwembé ké ńhéé ḿme ńkagké áte âyə́ged.
17 Por isso mesmo vos enviei Timóteo, que é meu filho amado, e fiel no Senhor; o qual vos lembrará os meus caminhos em Cristo, como por toda parte eu ensino em cada igreja.
18 Nyé doŋge á bad nyêdé kúmbe, nyéwēmtān bán méepaá áwɛ̄n.
18 Mas alguns andam inchados, como se eu não houvesse de ir ter convosco.
19 Boŋ nzé Sáŋgwɛ́ɛ́ akwɛ̌ntɛ́né, nkwogé apɛ áwɛ̄n. Ene póndé-ʼaá mɛ́hɛdté áte âbíi chǒm éche ábê bad ábe bédé kúmbe békooʼɛ́ abɛl. Mɛ́bīī ké békóŋté ngíne awóŋ echě ehúú ne Dyǒb kéʼɛ nsəl ngɛ̂n mɔ́ɔ bébɛlɛɛ́ áte.
19 Em breve, porém, irei ter convosco, se o Senhor quiser, e então conhecerei, não as palavras dos que andam inchados, mas o poder.
20 Nkamlɛn ń Dyǒb méesaá chǒm éche édé á nhɔ́btéd, boŋ ńdíi ngíne echě elûmteʼ á mbɛltéd.
20 Porque o reino de Deus não consiste em palavras, mas em poder.
21 Ahéé abǒŋnédé nyé, nyêdəə́ bán nzé mpedé áwɛ̄n ńkɔ́gsan nyé áyə̄l e kúmbe eche nyédíí kéʼɛ nyêdəə́ bán nzé mpedé ńlúmed nyé nlém mé edəŋge, ńchedne nyé yə̌l?
21 Que quereis? Irei a vós com vara, ou com amor e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.