Mateus 9
Kitabu ka Kanu (BSP) vs NVT
1 Kɔ Yesu ɛmbɛkɛ debil, k'ɛncali kəba k'ɔŋkɔ dare dɔn.
1 Jesus entrou num barco e atravessou o mar até a cidade onde morava.
2 Gbəncana babɔkɔ kɔ afum ŋaŋkɛrɛ Yesu wərkun nwɛ ɛnafi wɛcək pəfəntərɛ dəpoko mɔ. Ntɛ Yesu ɛncərɛ a kəlaŋ kəŋan kəmbɛk mɔ, k'oloku wəfi wɛcək: «Wɛnc im, məbəknɛ! Aŋaŋnɛn'am kiciya kam.»
2 Algumas pessoas lhe trouxeram um paralítico deitado numa maca. Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Anime-se, filho! Seus pecados estão perdoados”.
3 Awa kɔ atəksɛ sariyɛ s'aSuyif alɔma ŋayɛfɛ kəcɛm-cɛmnɛ dɛbəkəc: «Fum wəkawɛ, Kanu k'eyi kəlɔməs!»
3 Alguns mestres da lei disseram a si mesmos: “Isso é blasfêmia!”.
4 Ntɛ Yesu ɛncərɛ mɛcɛm-cɛmnɛ maŋan mɔ, k'eyif ŋa: «T'ake tɔ nəncɛm-cɛmnɛnɛ pəlɛc dəbəkəc yonu-ɛ?
4 Jesus, percebendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês reagem com tanta maldade em seu coração?
5 Mosom mɛrəŋ mɔ mamɛ: ‹Aŋaŋnɛn'am kiciya,› kɔ ‹Məyɛfɛ, məkɔt,› tosom tere tɔtɔcuca kəloku-ɛ?
5 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados’ ou ‘Levante-se e ande’?
6 Awa, indeyɔ nu tantɛ ntɛ tɔŋsɔŋɛ nəcərɛ a ina, Wan ka Wərkun, intɔmpər kətam kəŋaŋnɛnɛ kiciya nnɔ doru dandɛ.» Kɔ Yesu oloku wəfi wɛcək: «Məyɛfɛ məlɛk poko pam məkɔ nde ndaram!»
6 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
7 Kɔ wərkun nwɛ ɛyɛfɛ k'ɔŋkɔ ndɔrɔn.
7 O homem se levantou e foi para casa.
8 Ntɛ kənay k'afum kənəŋk ti mɔ, kɔ cusu cəwos ŋa pəpɔŋ, kɔ ŋaŋkor-koru Kanu nkɛ kəsɔŋ afum kətam kaŋkɛ mɔ.
8 Ao ver isso, a multidão se encheu de temor e louvou a Deus por ele ter dado tal autoridade aos seres humanos.
9 Kɔ Yesu osumpur dɔpɔ kəkɔ, k'ɛnəŋk wərkun wəlɔma pacwe kɔ Matiye pəndɛ aŋgbancan ŋa abaŋəs dut. Kɔ Yesu oloku kɔ: «Məcɛps'em darəŋ!» Kɔ Matiye ɛyɛfɛ k'ɛncɛpsɛ Yesu darəŋ.
9 Enquanto Jesus caminhava, viu um homem chamado Mateus sentado onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus, e Mateus se levantou e o seguiu.
10 Dɔsɔk dɔlɔma, Yesu kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋaŋkɔ ŋadi yeri nda Matiye. Awa, k'abaŋəs dut alarəm kɔ aciya ŋander ŋadi yeri kɔ Yesu.
10 Mais tarde, na casa de Mateus, Jesus e seus discípulos estavam à mesa, acompanhados de um grande número de cobradores de impostos e pecadores.
11 Ntɛ aFarisi ŋanəŋk tatɔkɔ mɔ, kɔ ŋayif acɛpsɛ darəŋ a Yesu: «Ta ake tɔ wətəksɛ konu eyi kədinɛ yeri kɔ abaŋəs dut kɔ aciya-ɛ?
11 Quando os fariseus viram isso, perguntaram aos discípulos: “Por que o seu mestre come com cobradores de impostos e pecadores?”.
12 Kɔ Yesu ene ŋa sim, k'oloku: «Pəmar fɛ atamnɛ ŋafaŋ wətɛn cɔl, mba acuy ŋɔ pəmar a ŋafaŋ kɔ.
12 Jesus ouviu o que disseram e respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes”.
13 Nəkɔ nətəkəs tɔkɔ moloku ma Kanu mmɛ mementər mɔ: ‹Nɔnɔfɔr d'ifaŋ, bafɔ yoloŋnɛ.› Awa, bafɔ alompu ŋ'inder kəwe, mba aciya.»
13 E acrescentou: “Agora vão e aprendam o significado desta passagem das Escrituras: ‘Quero que demonstrem misericórdia, e não que ofereçam sacrifícios’. Pois não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores”.
14 Kɔ acɛpsɛ a Saŋ Batis darəŋ ŋalɔtərnɛ Yesu kɔ ŋayif kɔ: «T'ake tɔ acɛpsɛ am darəŋ ŋantɔsuŋɛ, mba səna kɔ aFarisi səcsuŋ pəlarəm-ɛ?»
14 Os discípulos de João Batista foram a Jesus e lhe perguntaram: “Por que seus discípulos não têm o hábito de jejuar, como nós e os fariseus?”.
15 Kɔ Yesu eyif ŋa: «Pəmar afum aŋɛ awe kəgbaŋnɛ mɔ, ŋamɔncnɛ kɔ ŋasɔrɔyi kɔ wəfura ba? Mba dɔsɔk dendebəp ntɛ andeliŋ wəfura mɔ. Awa, ŋandesuŋ dɔsɔk dadɔkɔ.
15 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento ficam de luto enquanto festejam com o noivo? Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão.
16 Ali fum ɔfɔfapərɛ kəloto kəfu yamos yɛməcɛ-məcɛ. Kɔ teyi-ɛ, kəloto kəfu kəŋwali yamos yɛməcɛ-məcɛ, tɔsɔŋɛ pɛwali pa kəloto kəkur pɛbɛk pɛtas pɛwalɛ pɔcɔkɔ-cɔkɔ.
16 “Além disso, ninguém remendaria uma roupa velha usando pano novo. O pano rasgaria a roupa, deixando um buraco ainda maior.
17 Ali fum ɔfɔbɛr wɛn wofu dətɔlɔba pa akata pokur, kɔ teyi-ɛ, wɛn wɛŋwɛsəli tɔlɔba, woloŋɛ dəntɔf, tɔlɔba pɛlɛcɛ. Mba wɛn wofu, dətɔlɔba tofu t'ambɛr wi. Ti disrɛ, wɛn kɔ tɔlɔba yeŋyi belbel.»
17 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. O couro se arrebentaria, deixando vazar o vinho, e os recipientes velhos se estragariam. Vinho novo é guardado em recipientes novos, para que ambos se conservem”.
18 Ntɛ Yesu eyi kəloku ŋa moloku mamɛ mɔ, kɔ wəkiriŋ k'aSuyif wəlɔma ender. K'ontontnɛ Yesu fɔr kiriŋ, k'oloku kɔ: «Wan kem wəran ɛntɛp kəcfi. Mba məkɔ mədeŋər kɔ waca, endefɔtɛ.»
18 Enquanto Jesus ainda falava, o líder da sinagoga local veio e se ajoelhou diante dele. “Minha filha acaba de morrer”, disse. “Mas, se o senhor vier e puser as mãos sobre ela, ela viverá.”
19 Kɔ Yesu ɛyɛfɛ k'ɛncəmɛ wəkiriŋ nwɛ darəŋ, kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋasol kɔ ŋa.
19 Então Jesus e seus discípulos se levantaram e foram com ele.
20 Gbəncana babɔkɔ kɔ wəran wəlɔma nwɛ docu da kəwur mecir dɛnayi tɛnasɔtɔ meren wəco kɔ mɛrəŋ mɔ, ender Yesu tadarəŋ, k'oŋgbuŋɛnɛ dobol da yamos yɔn.
20 Nesse instante, uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia se aproximou por trás dele e tocou na borda de seu manto,
21 Awa kɔ wəran nwɛ olokunɛ dɛbəkəc: «K'iŋgbuŋɛnɛ gbəcərəm yamos yɔn-ɛ, intamnɛ!»
21 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
22 Kɔ Yesu ɛŋkafəlɛ, k'ɛnəŋk wəran nwɛ, k'oloku kɔ: «Məbəknɛ, wan kem! Kəlaŋ kam kəntaməs əm.» Gbəncana babɔkɔ kɔ wəran nwɛ ɛntamnɛ oŋ.
22 Jesus se voltou e, quando a viu, disse: “Filha, anime-se! Sua fé a curou”. A partir daquele momento, a mulher ficou curada.
23 Ntɛ Yesu ender kəlɔ ka wəkiriŋ nwɛ mɔ, k'ɛnəŋk afula luk ya defi kɔ kənay ka afum ŋacbok ŋacpɛ ŋactor.
23 Quando Jesus chegou à casa do líder da sinagoga, viu a multidão agitada e ouviu a música fúnebre.
24 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Nəwur nde dabaŋka! Wəyecəra wəkawɛ efi fɛ, kədirɛ k'ɛndɛ.» Kɔ afum ŋayɛfɛ kəfani Yesu.
24 “Saiam daqui!”, disse ele. “A menina não está morta; está apenas dormindo.” Os que estavam ali riram dele.
25 Ntɛ awurɛnɛ kənay ka afum dabaŋka mɔ, kɔ Yesu ɛmbɛrɛ dukulɔ k'osumpər wəyecəra kəca, kɔ wəkakɔ ɛyɛfɛ.
25 Depois que a multidão foi colocada para fora, Jesus entrou e tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Kɔ tes tatɔkɔ tɛsamsər dɔtɔf fəp.
26 A notícia desse milagre se espalhou por toda a região.
27 Ntɛ Yesu osumpər dɔpɔ kəkɔ mɔ, kɔ atɔnəŋk mɛrəŋ ŋancəmɛ kɔ darəŋ ŋackulɛ-kulɛ: «Wan ka Dawuda, məyɔnɛ su nɔnɔfɔr!»
27 Depois que Jesus saiu dali, dois cegos foram atrás dele, gritando: “Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
28 Kɔ Yesu ɛmbɛrɛ kəlɔ kaŋkɔ ɛnayi mɔ disrɛ, k'atɔnəŋk ŋalɔtərnɛ kɔ, kɔ Yesu eyif ŋa: «Nəncɛm-cɛmnɛ a intam kətaməs fɔr yonu ba?» Kɔ atɔnəŋk ŋaluksɛ kɔ: «Ɛy, Mariki.»
28 Quando Jesus entrou em casa, os cegos se aproximaram, e ele lhes perguntou: “Vocês creem que eu posso fazê-los ver?”. “Sim, Senhor”, responderam eles.
29 Kɔ Yesu oŋgbuŋɛnɛ fɔr yaŋan pəcloku: «Mes mecepər nnɔ nəyi mɔ, pəmɔ ntɛ nəlaŋ mɔ!»
29 Ele tocou nos olhos dos dois e disse: “Seja feito conforme a sua fé”.
30 Kɔ fɔr yaŋan yoluksərnɛ sɔ kənəŋk. Kɔ Yesu olok-lokər ŋa pəctiŋ-tiŋ ŋa: «Nəkɛmbərnɛ, ta nwɛ o nwɛ pəcərɛ ti!»
30 Então os olhos deles se abriram e puderam ver. Jesus os advertiu severamente: “Não contem a ninguém”.
31 Mba ntɛ akakɔ ŋawur mɔ, kɔ ŋaloku teta Yesu dɔtɔf fəp.
31 Eles, porém, saíram e espalharam sua fama por toda a região.
32 Akakɔ Yesu ɛnatɛp kəctaməs mɔ ŋandewur, gbəncana babɔkɔ k'aŋkɛrɛ kɔ wətɔlok-loku nwɛ ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋɔnctɔrəs mɔ.
32 Quando partiram, foi levado a Jesus um homem que não conseguia falar porque estava possuído por um demônio.
33 Kɔ Yesu ɛmbɛləs ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋaŋɔkɔ, kɔ wətɔlok-loku ɛyɛfɛ kəlok-loku. Kɔ cusu cəwos kənay ka afum pəpɔŋ, kɔ ŋaloku: «Səntanəŋk fɛ tes pəmɔ tantɛ atɔf ŋa Yisrayel!»
33 O demônio foi expulso e, em seguida, o homem começou a falar. As multidões ficaram admiradas. “Jamais aconteceu algo parecido em Israel!”, exclamavam.
34 Mba kɔ aFarisi ŋaloku: «Wəkiriŋ ka yɔŋk yɛlɛc ɔsɔŋ kɔ fənɔntər fəbɛləsɛ yɔŋk yɛlɛc.»
34 Os fariseus, contudo, disseram: “Ele expulsa demônios porque o príncipe dos demônios lhe dá poder”.
35 Kɔ Yesu encepər-cepər sədare səpɔŋ kɔ səfɛt sa dɔtɔf fəp. Pəctəksɛ mofo maŋan ma dəkətola Kanu d'aSuyif, pəckawandi Kibaru Kətɔt ka dɛbɛ da Kanu, pəctamsɛnɛ sɔ docu kɔ laŋyiru fəp.
35 Jesus andava por todas as cidades e todos os povoados da região, ensinando nas sinagogas, anunciando as boas-novas do reino e curando todo tipo de enfermidade e doença.
36 Ntɛ Yesu ɛnanəŋk kənay ka afum mɔ, k'ɔyɔnɛ ŋa nɔnɔfɔr. Dis dɔlɔl afum kɔ bəkəc yɛlɛcɛ ŋa, ŋanayi dəpəcuca pəmɔ ŋkesiya nyɛ yɔntɔyɔ wəkɛk mɔ.
36 Quando viu as multidões, teve compaixão delas, pois estavam confusas e desamparadas, como ovelhas sem pastor.
37 Awa kɔ Yesu oloku acɛpsɛ ɔn darəŋ: «Dalɛ dɛtɛl dɛmbɛk, mba atɛl ŋampicɛ.
37 Disse aos discípulos: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Nəlɛtsɛnɛ Mariki ma kətɛl pəbɛrɛnɛ sɔ atɛl alɔma aŋɛ ŋandetɛlɛ kɔ mɔ.»
38 Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.