Mateus 9
Kitabu ka Kanu (BSP) vs NAA
1 Kɔ Yesu ɛmbɛkɛ debil, k'ɛncali kəba k'ɔŋkɔ dare dɔn.
1 Entrando num barco, Jesus passou para o outro lado do mar e foi para a sua própria cidade.
2 Gbəncana babɔkɔ kɔ afum ŋaŋkɛrɛ Yesu wərkun nwɛ ɛnafi wɛcək pəfəntərɛ dəpoko mɔ. Ntɛ Yesu ɛncərɛ a kəlaŋ kəŋan kəmbɛk mɔ, k'oloku wəfi wɛcək: «Wɛnc im, məbəknɛ! Aŋaŋnɛn'am kiciya kam.»
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Jesus, vendo a fé que eles tinham, disse ao paralítico:
3 Awa kɔ atəksɛ sariyɛ s'aSuyif alɔma ŋayɛfɛ kəcɛm-cɛmnɛ dɛbəkəc: «Fum wəkawɛ, Kanu k'eyi kəlɔməs!»
3 Mas alguns escribas diziam entre si: — Ele está blasfemando.
4 Ntɛ Yesu ɛncərɛ mɛcɛm-cɛmnɛ maŋan mɔ, k'eyif ŋa: «T'ake tɔ nəncɛm-cɛmnɛnɛ pəlɛc dəbəkəc yonu-ɛ?
4 Jesus, porém, conhecendo os pensamentos deles, disse:
5 Mosom mɛrəŋ mɔ mamɛ: ‹Aŋaŋnɛn'am kiciya,› kɔ ‹Məyɛfɛ, məkɔt,› tosom tere tɔtɔcuca kəloku-ɛ?
5 Pois o que é mais fácil? Dizer: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se e ande”?
6 Awa, indeyɔ nu tantɛ ntɛ tɔŋsɔŋɛ nəcərɛ a ina, Wan ka Wərkun, intɔmpər kətam kəŋaŋnɛnɛ kiciya nnɔ doru dandɛ.» Kɔ Yesu oloku wəfi wɛcək: «Məyɛfɛ məlɛk poko pam məkɔ nde ndaram!»
6 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. Então disse ao paralítico:
7 Kɔ wərkun nwɛ ɛyɛfɛ k'ɔŋkɔ ndɔrɔn.
7 E o homem se levantou e voltou para casa.
8 Ntɛ kənay k'afum kənəŋk ti mɔ, kɔ cusu cəwos ŋa pəpɔŋ, kɔ ŋaŋkor-koru Kanu nkɛ kəsɔŋ afum kətam kaŋkɛ mɔ.
8 Vendo isto, as multidões, possuídas de temor, deram glória a Deus, que tinha dado tal autoridade aos homens.
9 Kɔ Yesu osumpur dɔpɔ kəkɔ, k'ɛnəŋk wərkun wəlɔma pacwe kɔ Matiye pəndɛ aŋgbancan ŋa abaŋəs dut. Kɔ Yesu oloku kɔ: «Məcɛps'em darəŋ!» Kɔ Matiye ɛyɛfɛ k'ɛncɛpsɛ Yesu darəŋ.
9 Quando Jesus saiu dali, viu um homem chamado Mateus sentado na coletoria e lhe disse: Ele se levantou e o seguiu.
10 Dɔsɔk dɔlɔma, Yesu kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋaŋkɔ ŋadi yeri nda Matiye. Awa, k'abaŋəs dut alarəm kɔ aciya ŋander ŋadi yeri kɔ Yesu.
10 Estando Jesus à mesa, na casa de Mateus, muitos publicanos e pecadores vieram e tomaram lugares com Jesus e os seus discípulos.
11 Ntɛ aFarisi ŋanəŋk tatɔkɔ mɔ, kɔ ŋayif acɛpsɛ darəŋ a Yesu: «Ta ake tɔ wətəksɛ konu eyi kədinɛ yeri kɔ abaŋəs dut kɔ aciya-ɛ?
11 Vendo isto, os fariseus perguntavam aos discípulos de Jesus: — Por que o Mestre de vocês come com os publicanos e pecadores?
12 Kɔ Yesu ene ŋa sim, k'oloku: «Pəmar fɛ atamnɛ ŋafaŋ wətɛn cɔl, mba acuy ŋɔ pəmar a ŋafaŋ kɔ.
12 Mas Jesus, ouvindo, disse:
13 Nəkɔ nətəkəs tɔkɔ moloku ma Kanu mmɛ mementər mɔ: ‹Nɔnɔfɔr d'ifaŋ, bafɔ yoloŋnɛ.› Awa, bafɔ alompu ŋ'inder kəwe, mba aciya.»
13 Vão e aprendam o que significa: “Quero misericórdia, e não sacrifício.” Pois não vim chamar justos, e sim pecadores.
14 Kɔ acɛpsɛ a Saŋ Batis darəŋ ŋalɔtərnɛ Yesu kɔ ŋayif kɔ: «T'ake tɔ acɛpsɛ am darəŋ ŋantɔsuŋɛ, mba səna kɔ aFarisi səcsuŋ pəlarəm-ɛ?»
14 Vieram, depois, os discípulos de João e perguntaram a Jesus: — Por que nós e os fariseus jejuamos muitas vezes, mas os seus discípulos não jejuam?
15 Kɔ Yesu eyif ŋa: «Pəmar afum aŋɛ awe kəgbaŋnɛ mɔ, ŋamɔncnɛ kɔ ŋasɔrɔyi kɔ wəfura ba? Mba dɔsɔk dendebəp ntɛ andeliŋ wəfura mɔ. Awa, ŋandesuŋ dɔsɔk dadɔkɔ.
15 Jesus respondeu:
16 Ali fum ɔfɔfapərɛ kəloto kəfu yamos yɛməcɛ-məcɛ. Kɔ teyi-ɛ, kəloto kəfu kəŋwali yamos yɛməcɛ-məcɛ, tɔsɔŋɛ pɛwali pa kəloto kəkur pɛbɛk pɛtas pɛwalɛ pɔcɔkɔ-cɔkɔ.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em roupa velha; porque o remendo tira um pedaço da roupa, e o buraco fica ainda maior.
17 Ali fum ɔfɔbɛr wɛn wofu dətɔlɔba pa akata pokur, kɔ teyi-ɛ, wɛn wɛŋwɛsəli tɔlɔba, woloŋɛ dəntɔf, tɔlɔba pɛlɛcɛ. Mba wɛn wofu, dətɔlɔba tofu t'ambɛr wi. Ti disrɛ, wɛn kɔ tɔlɔba yeŋyi belbel.»
17 Nem se põe vinho novo em odres velhos, porque, se alguém fizer isso, os odres se rompem, o vinho se derrama, e os odres se perdem. Mas põe-se vinho novo em odres novos, e ambos se conservam.
18 Ntɛ Yesu eyi kəloku ŋa moloku mamɛ mɔ, kɔ wəkiriŋ k'aSuyif wəlɔma ender. K'ontontnɛ Yesu fɔr kiriŋ, k'oloku kɔ: «Wan kem wəran ɛntɛp kəcfi. Mba məkɔ mədeŋər kɔ waca, endefɔtɛ.»
18 Enquanto Jesus lhes dizia estas coisas, eis que um chefe da sinagoga, aproximando-se, o adorou e disse: — Minha filha morreu agora mesmo; mas venha impor a mão sobre ela, e ela viverá.
19 Kɔ Yesu ɛyɛfɛ k'ɛncəmɛ wəkiriŋ nwɛ darəŋ, kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋasol kɔ ŋa.
19 E Jesus se levantou e o seguiu, juntamente com os seus discípulos.
20 Gbəncana babɔkɔ kɔ wəran wəlɔma nwɛ docu da kəwur mecir dɛnayi tɛnasɔtɔ meren wəco kɔ mɛrəŋ mɔ, ender Yesu tadarəŋ, k'oŋgbuŋɛnɛ dobol da yamos yɔn.
20 E eis que uma mulher, que durante doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia, veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele.
21 Awa kɔ wəran nwɛ olokunɛ dɛbəkəc: «K'iŋgbuŋɛnɛ gbəcərəm yamos yɔn-ɛ, intamnɛ!»
21 Porque dizia consigo mesma: “Se eu apenas tocar na capa dele, ficarei curada.”
22 Kɔ Yesu ɛŋkafəlɛ, k'ɛnəŋk wəran nwɛ, k'oloku kɔ: «Məbəknɛ, wan kem! Kəlaŋ kam kəntaməs əm.» Gbəncana babɔkɔ kɔ wəran nwɛ ɛntamnɛ oŋ.
22 Então Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: E, desde aquele instante, a mulher ficou sã.
23 Ntɛ Yesu ender kəlɔ ka wəkiriŋ nwɛ mɔ, k'ɛnəŋk afula luk ya defi kɔ kənay ka afum ŋacbok ŋacpɛ ŋactor.
23 Tendo Jesus chegado à casa do chefe e vendo os tocadores de flauta e o povo em alvoroço, disse:
24 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Nəwur nde dabaŋka! Wəyecəra wəkawɛ efi fɛ, kədirɛ k'ɛndɛ.» Kɔ afum ŋayɛfɛ kəfani Yesu.
24 — Saiam daqui! Porque a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.
25 Ntɛ awurɛnɛ kənay ka afum dabaŋka mɔ, kɔ Yesu ɛmbɛrɛ dukulɔ k'osumpər wəyecəra kəca, kɔ wəkakɔ ɛyɛfɛ.
25 Mas, quando o povo tinha sido colocado para fora, Jesus entrou, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Kɔ tes tatɔkɔ tɛsamsər dɔtɔf fəp.
26 E a notícia deste acontecimento se espalhou por toda aquela terra.
27 Ntɛ Yesu osumpər dɔpɔ kəkɔ mɔ, kɔ atɔnəŋk mɛrəŋ ŋancəmɛ kɔ darəŋ ŋackulɛ-kulɛ: «Wan ka Dawuda, məyɔnɛ su nɔnɔfɔr!»
27 Saindo Jesus dali, dois cegos o seguiram, gritando: — Tenha compaixão de nós, Filho de Davi!
28 Kɔ Yesu ɛmbɛrɛ kəlɔ kaŋkɔ ɛnayi mɔ disrɛ, k'atɔnəŋk ŋalɔtərnɛ kɔ, kɔ Yesu eyif ŋa: «Nəncɛm-cɛmnɛ a intam kətaməs fɔr yonu ba?» Kɔ atɔnəŋk ŋaluksɛ kɔ: «Ɛy, Mariki.»
28 Quando ele entrou em casa, os cegos se aproximaram, e Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — Sim, Senhor!
29 Kɔ Yesu oŋgbuŋɛnɛ fɔr yaŋan pəcloku: «Mes mecepər nnɔ nəyi mɔ, pəmɔ ntɛ nəlaŋ mɔ!»
29 Então Jesus tocou nos olhos deles, dizendo:
30 Kɔ fɔr yaŋan yoluksərnɛ sɔ kənəŋk. Kɔ Yesu olok-lokər ŋa pəctiŋ-tiŋ ŋa: «Nəkɛmbərnɛ, ta nwɛ o nwɛ pəcərɛ ti!»
30 E os olhos deles se abriram. Jesus, porém, os advertiu severamente, dizendo:
31 Mba ntɛ akakɔ ŋawur mɔ, kɔ ŋaloku teta Yesu dɔtɔf fəp.
31 Eles, porém, saíram e espalharam a notícia a respeito de Jesus por toda aquela terra.
32 Akakɔ Yesu ɛnatɛp kəctaməs mɔ ŋandewur, gbəncana babɔkɔ k'aŋkɛrɛ kɔ wətɔlok-loku nwɛ ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋɔnctɔrəs mɔ.
32 Quando eles saíram, eis que trouxeram a Jesus um mudo endemoniado.
33 Kɔ Yesu ɛmbɛləs ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋaŋɔkɔ, kɔ wətɔlok-loku ɛyɛfɛ kəlok-loku. Kɔ cusu cəwos kənay ka afum pəpɔŋ, kɔ ŋaloku: «Səntanəŋk fɛ tes pəmɔ tantɛ atɔf ŋa Yisrayel!»
33 E, assim que o demônio foi expulso, o mudo passou a falar. E as multidões se admiravam, dizendo: — Jamais se viu tal coisa em Israel!
34 Mba kɔ aFarisi ŋaloku: «Wəkiriŋ ka yɔŋk yɛlɛc ɔsɔŋ kɔ fənɔntər fəbɛləsɛ yɔŋk yɛlɛc.»
34 Mas os fariseus diziam: — Ele expulsa os demônios pelo poder do maioral dos demônios.
35 Kɔ Yesu encepər-cepər sədare səpɔŋ kɔ səfɛt sa dɔtɔf fəp. Pəctəksɛ mofo maŋan ma dəkətola Kanu d'aSuyif, pəckawandi Kibaru Kətɔt ka dɛbɛ da Kanu, pəctamsɛnɛ sɔ docu kɔ laŋyiru fəp.
35 E Jesus percorria todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do Reino e curando todo tipo de doenças e enfermidades.
36 Ntɛ Yesu ɛnanəŋk kənay ka afum mɔ, k'ɔyɔnɛ ŋa nɔnɔfɔr. Dis dɔlɔl afum kɔ bəkəc yɛlɛcɛ ŋa, ŋanayi dəpəcuca pəmɔ ŋkesiya nyɛ yɔntɔyɔ wəkɛk mɔ.
36 Ao ver as multidões, Jesus se compadeceu delas, porque estavam aflitas e exaustas como ovelhas que não têm pastor.
37 Awa kɔ Yesu oloku acɛpsɛ ɔn darəŋ: «Dalɛ dɛtɛl dɛmbɛk, mba atɛl ŋampicɛ.
37 Então Jesus disse aos seus discípulos:
38 Nəlɛtsɛnɛ Mariki ma kətɛl pəbɛrɛnɛ sɔ atɛl alɔma aŋɛ ŋandetɛlɛ kɔ mɔ.»
38 Por isso, peçam ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.