Mateus 21
Kitabu ka Kanu (BSP) vs NVI
1 Ntɛ Yesu kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋanclɔtərnɛ Yerusalɛm, ŋasɔrɔyi Bɛtfase ntende tɔrɔ ta Tɔk ya Olif mɔ, k'osom acɛpsɛ ɔn darəŋ mɛrəŋ,
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois discípulos,
2 pəcloku ŋa: «Nəkɔ nde dare dɔkɔ deyi nu tekiriŋ mɔ, nəŋkɔbəp di sɔfale səran pakot si, səfɛt səyi si kəsək. Nəsikəli sɔfale sasɔkɔ nəkɛr'em.
2 dizendo-lhes: "Vão ao povoado que está adiante de vocês; logo encontrarão uma jumenta amarrada, com um jumentinho ao lado. Desamarrem-nos e tragam-nos para mim.
3 Kɔ tɔyɔnɛ fum pəyif nu tes tɔlɔma-ɛ, nəloku kɔ: ‹Pəmar Mariki pəyɔnɛ si tes tɔlɔma.› Aŋsakɛ nu si katəna.»
3 Se alguém lhes perguntar algo, digam-lhe que o Senhor precisa deles e logo os enviará de volta".
4 Tatɔkɔ tɛnayi ntɛ tɔŋsɔŋɛ moloku mɔkɔ Sayibɛ ɛnaloku mɔ meyi:
4 Isso aconteceu para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta:
5 «Nəloku afum aka Siyɔŋ nsɛ səyɔnɛ Yerusalɛm mɔ:
5 "Digam à cidade de Sião: ‘Eis que o seu rei vem a você, humilde e montado num jumento, num jumentinho, cria de jumenta’ ".
6 Kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋaŋkɔ kəyɔ tɔkɔ Yesu ɛnasom ŋa mɔ.
6 Os discípulos foram e fizeram o que Jesus tinha ordenado.
7 Kɔ ŋaŋkɛrɛ sɔfale səran kɔ səfɛt, nsɛ ŋanadeŋsər suma səŋan mɔ. Kɔ Yesu ɛndɛ si kəroŋ.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho, colocaram sobre eles os seus mantos, e sobre estes Jesus montou.
8 Kɔ afum alarəm akɔ ŋanayi di mɔ, ŋamper-peri suma səŋan dɔpɔ teta kəyek-yekəs kɔ. Alɔma ŋaccɛp wara wa tɔk ŋacper-perɛ kɔ wi dɔpɔ.
8 Uma grande multidão estendeu seus mantos pelo caminho, outros cortavam ramos de árvores e os espalhavam pelo caminho.
9 Kənay ka afum kənckɔt kɔ tekiriŋ, kɔ akɔ ŋanacəmɛ kɔ darəŋ mɔ ŋackulɛ-kulɛ pəpɔŋ: «Hosana, pəlel pəyi Wan ka Dawuda! Kanu kəpocɛ pətɔt nwɛ enderɛnɛ tewe ta Mariki mɔ! Hosana, pəlel peyi Kanu mofo meŋeci ma dəKɔm!»
9 A multidão que ia adiante dele e os que o seguiam gritavam: "Hosana ao Filho de Davi! " "Bendito é o que vem em nome do Senhor! " "Hosana nas alturas! "
10 Ntɛ Yesu ɛmbɛrɛ Yerusalɛm mɔ, kɔ dare fəp dendikcɛ pacyiftɛnɛ: «Ana wərkun wəkawɛ ɔyɔnɛ-ɛ?»
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada e perguntava: "Quem é este? "
11 Kɔ kənay ka afum kəloku: «Aŋnabi Yesu wəka Nasarɛt ɔfɔ, dare da atɔf ŋa Kalile.»
11 A multidão respondia: "Este é Jesus, o profeta de Nazaré da Galiléia".
12 Kɔ Yesu ɛmbɛrɛ nde kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu disrɛ. K'ɛmbɛləs akɔ ŋanccaməs kɔ akɔ ŋancway dəndo kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu mɔ, pəcgbal mɛsa ya asəkpər pəsam kɔ səbɛnc sa acaməs ntantoriya.
12 Jesus entrou no templo e expulsou todos os que ali estavam comprando e vendendo. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
13 Yesu pəcloku ŋa: «Ancic: Pəmar pawe kəlɔ kem ‹Dəkətola Kanu da afum›, mba kɔ nəna nəŋkafəli dɛ tɔgbɔkɛnɛ ta calbante.»
13 e lhes disse: "Está escrito: ‘A minha casa será chamada casa de oração’; mas vocês estão fazendo dela um ‘covil de ladrões’".
14 Awa, atɔnəŋk kɔ atɔtam kəkɔt ŋalɔtərnɛ Yesu dəndo kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu, k'ɛntaməs ŋa.
14 Os cegos e os mancos aproximaram-se dele no templo, e ele os curou.
15 Mba kɔ pəntɛlɛ aloŋnɛ apɔŋ kɔ atəksɛ sariyɛ s'aSuyif kənəŋk kəŋan mes mmɛ mocwosəs cusu mmɛ nkɔn Yesu ɔncyɔ mɔ, kɔ awut akɔ ŋanckulɛ-kulɛ kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu disrɛ mɔ: «Pəlel peyi Wan ka Dawuda!»
15 Mas quando os chefes dos sacerdotes e os mestres da lei viram as coisas maravilhosas que Jesus fazia e as crianças gritando no templo: "Hosana ao Filho de Davi", ficaram indignados,
16 Aloŋnɛ kɔ atəksɛ akakɔ ŋayif Yesu: «Məne tɔkɔ ŋayi kəloku mɔ?» Kɔ Yesu oluksɛ ŋa: «Ɛy, ali katin nəŋkaraŋ fɛ moloku mamɛ: ‹Məsɔŋɛ ali awut kɔ cənaka ŋakor-kor'əm›?»
16 e lhe perguntaram: "Não estás ouvindo o que estas crianças estão dizendo? " Respondeu Jesus: "Sim, vocês nunca leram: ‘dos lábios das crianças e dos recém-nascidos suscitaste louvor’? "
17 Kɔ Yesu ɛsak ŋa, k'owur dare disrɛ k'ɔŋkɔ dare da Betani nde ɛnacepərɛnɛ pibi mɔ.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, onde passou a noite.
18 Dɔckɔsɔk bətbət ntɛ Yesu eyi kəlukus dare mɔ, kɔ dor dɔyɔ kɔ.
18 De manhã cedo, quando voltava para a cidade, Jesus teve fome.
19 K'ɛnəŋk kətɔk ka yokom ya fik dɔpɔ, k'ɔlɔtərnɛ ki, mba bɔpər gbəcərəm y'ɛnabəp. K'oloku kətɔk kaŋkɛ: «Ta pokom pɛdɛtərnɛ sɔ məna!» Gbəncana babɔkɔ kɔ kətɔk kaŋkɔ kəwos.
19 Vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas nada encontrou, a não ser folhas. Então lhe disse: "Nunca mais dê frutos! " Imediatamente a árvore secou.
20 Ntɛ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋanəŋk ti mɔ, kɔ pənciyanɛ ŋa ŋacyifnɛ: «Cəke cɔ kətɔk ka fik nkɛ kəntam kəwos gbəncana bambɛ-ɛ?»
20 Ao verem isso, os discípulos ficaram espantados e perguntaram: "Como a figueira secou tão depressa? "
21 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Kance icloku nu: Kɔ nəntɔmpər kəlaŋ ta nənesərnɛ-ɛ, nəntam kəyɔ ntɛ ayɔ kətɔk ka fik kaŋkɛ mɔ. Mba icloku nu sɔ, ali nəloku tɔrɔ tantɛ: ‹Məyotɛ nnɔ məkɔ mələmnɛ dəkəba›, tatɔkɔ teŋyi.
21 Jesus respondeu: "Eu lhes asseguro que, se vocês tiverem fé e não duvidarem, poderão fazer não somente o que foi feito à figueira, mas também dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e assim será feito.
22 Ntɛ o ntɛ nəntola Kanu kəlaŋ disrɛ mɔ, nəŋsɔtɔ ti.»
22 E tudo o que pedirem em oração, se crerem, vocês receberão".
23 Kɔ Yesu ɔŋkɔ nde kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu. Pəyi kətəksɛ, aloŋnɛ apɔŋ kɔ abeki a dɔtɔf ŋander ŋayif kɔ: «Kətam kəre kɔ məŋyɔnɛ mamɛ-ɛ? An'ɔsɔŋ əm kətam kaŋkɔ-ɛ?»
23 Jesus entrou no templo e, enquanto ensinava, aproximaram-se dele os chefes dos sacerdotes e os líderes religiosos do povo e perguntaram: "Com que autoridade estás fazendo estas coisas? E quem te deu tal autoridade? "
24 Kɔ Yesu oluksɛ ŋa: «Ina sɔ, iyif nu toloku tin gboŋ, kɔ nəluks'em toloku tatɔkɔ-ɛ, iŋloku nu kətam nkɛ iŋyɔnɛ mamɛ mɔ.
24 Respondeu Jesus: "Eu também lhes farei uma pergunta. Se vocês me responderem, eu lhes direi com que autoridade estou fazendo estas coisas.
25 Deke kəgbət dəromun ka Saŋ kənayɛfɛ-ɛ? Dəkɔm, ka dəafum?» Kɔ afum aŋɛ ŋayɛfɛ kəgbɛkəlɛnɛ ŋacloku: «Kɔ səluksɛ: ‹Dəkɔm›, eŋyif su: ‹Ta ake tɔ nənatɔlaŋɛ Saŋ-ɛ?›
25 De onde era o batismo de João? Do céu ou dos homens? " Eles discutiam entre si, dizendo: "Se dissermos: ‘do céu’, ele perguntará: ‘Então por que vocês não creram nele? ’
26 Mba kɔ səluksɛ: ‹Dəafum-ɛ›, səŋnesɛ kənay ka afum, bawo fəp fənacərɛ a Saŋ sayibɛ s'ɛnayɔnɛ.»
26 Mas se dissermos: ‘dos homens’ — temos medo do povo, pois todos consideram João um profeta".
27 Kɔ ŋaluksɛ Yesu: «Səncərɛ fɛ.» Kɔ Yesu nkɔn oloku ŋa sɔ: «Ina sɔ, ifɔloku nu kətam nkɛ iŋyɔnɛ mamɛ mɔ.»
27 Eles responderam a Jesus: "Não sabemos". E ele lhes disse: "Tampouco lhes direi com que autoridade estou fazendo estas coisas".
28 Kɔ Yesu endeŋər sɔ: «Nəcəŋkəl taruku tantɛ indeloku nu mɔ. Cəke cɔ nəncɛm-cɛmnɛ teta ti-ɛ? Wərkun ɛnayi nwɛ ɛnayɔ awut arkun mɛrəŋ. K'oloku Coco cɔn: ‹Wan kem, məkɔ mɔkɔ məbəc nde ŋgbɔŋkəlɔ ya wɛn wem.›
28 "O que acham? Havia um homem que tinha dois filhos. Chegando ao primeiro, disse: ‘Filho, vá trabalhar hoje na vinha’.
29 Kɔ wan wəkakɔ oluksɛ kas: ‹Ala, ifɔkɔ.› Ntɛ tɛm tepic tencepər mɔ, kɔ abəkəc ŋɛŋkafəlɛ wan, k'osumpər dɔpɔ, k'ɔŋkɔ dəkəbəcɛ kas.
29 "E este respondeu: ‘Não quero! ’ Mas depois mudou de idéia e foi.
30 Kɔ kas kəŋan oloku sɔ toloku tin tayi Tɔŋɔ. Kɔ wəkakɔ owosɛnɛ kas: ‹Awa Papa, iŋkɔ,› mba ɛnakɔ fɛ di.
30 "O pai chegou ao outro filho e disse a mesma coisa. Ele respondeu: ‘Sim, senhor! ’ Mas não foi.
31 Awa, icyif nu: Awut akaŋɛ mɛrəŋ, wəre ɔyɔ tɛfaŋ ta kas kəŋan-ɛ?» Kɔ ŋaluksɛ: «Coco.» Kɔ Yesu oloku ŋa: «Kance icloku nu: Abaŋəs dut kɔ aran ayi yamayama ŋandekɔgbontu nu kəbɛrɛ ka dɛbɛ da dəkɔm.
31 "Qual dos dois fez a vontade do pai? " "O primeiro", responderam eles. Jesus lhes disse: "Digo-lhes a verdade: Os publicanos e as prostitutas estão entrando antes de vocês no Reino de Deus.
32 Bawo Saŋ Batis ɛnader k'ementər nu dɔpɔ dolompu da Kanu, kɔ nəntɔlaŋ kɔ. Mba awerəs dut kɔ aran ayi yamayama ŋanalaŋ kɔ, ali ntɛ nənanəŋk ti mɔ, tɛnasɔŋɛ fɛ nu kəsəkpər bəkəc a nəlaŋ kɔ.»
32 Porque João veio para lhes mostrar o caminho da justiça, e vocês não creram nele, mas os publicanos e as prostitutas creram. E, mesmo depois de verem isso, vocês não se arrependeram nem creram nele".
33 Kɔ Yesu endeŋər sɔ: «Nəcəŋkəl totubcɛnɛ tɔlɔma: Wəka abɔf wəlɔma ɛnabɔf ngbɔŋkəlɔ ya wɛn. K'ɔsɔnɛ yi saŋka haŋ k'ɔnɔŋkər, k'ɛŋkay dəkəfɔcəs da wɛn, k'ɛncəmbər tetek tobumɛ, k'ɔsɔŋ yɛbəc ya abɔf ŋa ŋgbɔŋkəlɔ ya wɛn yayɔkɔ afum alɔma, ŋatəŋnɛ kɔ akakɔ kəcsɔŋ kɔ kəway, kɔ nkɔn owur k'ɔŋkɔ marənt.
33 "Ouçam outra parábola: Havia um proprietário de terras que plantou uma vinha. Colocou uma cerca ao redor dela, cavou um tanque para prensar as uvas e construiu uma torre. Depois arrendou a vinha a alguns lavradores e foi fazer uma viagem.
34 Tɛm ta kəpim ka yokom ya ŋgbɔŋkəlɔ tendebəp, kɔ wəka ŋgbɔŋkəlɔ osom acar ɔn nnɔ abəc ɔn ŋayi mɔ kəkɔbaŋ tɔkɔ pəmar pəsɔtɔ mɔ.
34 Aproximando-se a época da colheita, enviou seus servos aos lavradores, para receber os frutos que lhe pertenciam.
35 Kɔ abəc a ŋgbɔŋkəlɔ ya wɛn ŋasumpər acar akaŋɛ, kɔ ŋasut wəkin, kɔ ŋandif wəka mɛrəŋ kɔ ŋanca-casɛ wəka maas masar.
35 "Os lavradores agarraram seus servos; a um espancaram, a outro mataram e apedrejaram o terceiro.
36 Kɔ wəka ŋgbɔkəlɔ osom sɔ acar alɔma, aŋɛ ŋanala ŋatas acɔkɔ-cɔkɔ mɔ. Kɔ abəc aŋɛ ŋayɔ akakɔ tɔkɔ ŋanayɔ afum acɔkɔ-cɔkɔ akɔ pəcuy pin payi mɔ.
36 Então enviou-lhes outros servos em maior número, e os lavradores os trataram da mesma forma.
37 Tɛlpəs oŋ, kɔ wəka ŋgbɔŋkəlɔ osom wan kɔn yati, pəclokunɛ: ‹Ntɛ wəkawɛ ɔyɔnɛ wan kem mɔ, ŋaŋkɔleləs kɔ!›
37 Por último, enviou-lhes seu filho, dizendo: ‘A meu filho respeitarão’.
38 Mba ntɛ abəc ŋanəŋk wan nwɛ mɔ, kɔ ŋalokɛnɛ: ‹Wəlɛk kɔn kɛ ɔfɔ, wəkawɛ! Nəder, padif kɔ, kɛ kəndeyɔnɛ kosu.›
38 "Mas quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Este é o herdeiro. Venham, vamos matá-lo e tomar a sua herança’.
39 K'abəc ŋasumpər wan nwɛ, kɔ ŋaŋkekərɛ kɔ saŋka sa ŋgbɔŋkəlɔ ya wɛn tadarəŋ, kɔ ŋandif kɔ.
39 Assim eles o agarraram, lançaram-no para fora da vinha e o mataram.
40 Awa, kɔ wəka ŋgbɔŋkəlɔ ya wɛn nwɛ endeder-ɛ, cəke c'endeyɔ abəc akaŋɛ-ɛ?»
40 "Portanto, quando vier o dono da vinha, o que fará àqueles lavradores? "
41 Kɔ ŋaluksɛ Yesu: «Pədifət ayeŋki bəkəc akaŋɛ, ali nɔnɔfɔr ta pəyɔnɛ ŋa. Pəsɔŋ yɛbəc ya ŋgbɔŋkəlɔ ya wɛn yayɔkɔ abəc alɔma aŋɛ ŋande ŋacsɔŋ kɔ yokom ya ŋgbɔŋkəlɔ tɛm ta kəpim ka yi mɔ.» ***
41 Responderam eles: "Matará de modo horrível esses perversos e arrendará a vinha a outros lavradores, que lhe dêem a sua parte no tempo da colheita".
42 Kɔ Yesu eyif : «Nəŋkaraŋ fɛ ali katin dəYecicəs Yosoku yayɛ ba?
42 Jesus lhes disse: "Vocês nunca leram nas Escrituras? ‘A pedra que os construtores rejeitaram tornou-se a pedra angular; isso vem do Senhor, e é algo maravilhoso para nós’.
43 Ti tɔsɔŋɛ ntɛ iloku nu: Kanu kəndebaŋər nu akip ŋa dɛbɛ dɔn, pəsɔŋ ŋi afum acuru aŋɛ ŋendekomər yokom yɔtɔt mɔ.
43 "Portanto eu lhes digo que o Reino de Deus será tirado de vocês e será dado a um povo que dê os frutos do Reino.
44 [Nwɛ ɛntɛmpɛnɛ togbu tatɔkɔ kəroŋ mɔ, ɛntɛpɛ. Məna nwɛ pɛntɛmpɛnɛ kəroŋ mɔ, pomputuk əm.»]
44 Aquele que cair sobre esta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó".
45 Ntɛ ŋane totubcɛnɛ tatɔkɔ mɔ, aloŋnɛ apɔŋ kɔ aFarisi ŋancərɛ a tetaŋan tɔ Yesu eyi kəloku.
45 Quando os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas de Jesus, compreenderam que ele falava a respeito deles.
46 Kɔ ŋantɛn kəsumpər kɔ, mba kɔ ŋanesɛ kənay ka afum, bawo ŋanalaŋ a sayibɛ sɔ Yesu ɛnayɔnɛ.
46 E procuravam um meio de prendê-lo; mas tinham medo das multidões, pois elas o consideravam profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.