Mateus 21
Kitabu ka Kanu (BSP) vs ARIB
1 Ntɛ Yesu kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋanclɔtərnɛ Yerusalɛm, ŋasɔrɔyi Bɛtfase ntende tɔrɔ ta Tɔk ya Olif mɔ, k'osom acɛpsɛ ɔn darəŋ mɛrəŋ,
1 Quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 pəcloku ŋa: «Nəkɔ nde dare dɔkɔ deyi nu tekiriŋ mɔ, nəŋkɔbəp di sɔfale səran pakot si, səfɛt səyi si kəsək. Nəsikəli sɔfale sasɔkɔ nəkɛr'em.
2 Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.
3 Kɔ tɔyɔnɛ fum pəyif nu tes tɔlɔma-ɛ, nəloku kɔ: ‹Pəmar Mariki pəyɔnɛ si tes tɔlɔma.› Aŋsakɛ nu si katəna.»
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei: O Senhor precisa deles; e logo os enviará.
4 Tatɔkɔ tɛnayi ntɛ tɔŋsɔŋɛ moloku mɔkɔ Sayibɛ ɛnaloku mɔ meyi:
4 Ora, isso aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta:
5 «Nəloku afum aka Siyɔŋ nsɛ səyɔnɛ Yerusalɛm mɔ:
5 Dizei à filha de Sião: Eis que aí te vem o teu Rei, manso e montado em um jumento, em um jumentinho, cria de animal de carga.
6 Kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋaŋkɔ kəyɔ tɔkɔ Yesu ɛnasom ŋa mɔ.
6 Indo, pois, os discípulos e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 Kɔ ŋaŋkɛrɛ sɔfale səran kɔ səfɛt, nsɛ ŋanadeŋsər suma səŋan mɔ. Kɔ Yesu ɛndɛ si kəroŋ.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram os seus mantos, e Jesus montou.
8 Kɔ afum alarəm akɔ ŋanayi di mɔ, ŋamper-peri suma səŋan dɔpɔ teta kəyek-yekəs kɔ. Alɔma ŋaccɛp wara wa tɔk ŋacper-perɛ kɔ wi dɔpɔ.
8 E a maior parte da multidão estendeu os seus mantos pelo caminho; e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Kənay ka afum kənckɔt kɔ tekiriŋ, kɔ akɔ ŋanacəmɛ kɔ darəŋ mɔ ŋackulɛ-kulɛ pəpɔŋ: «Hosana, pəlel pəyi Wan ka Dawuda! Kanu kəpocɛ pətɔt nwɛ enderɛnɛ tewe ta Mariki mɔ! Hosana, pəlel peyi Kanu mofo meŋeci ma dəKɔm!»
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam, dizendo: Hosana ao Filho de Davi! bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
10 Ntɛ Yesu ɛmbɛrɛ Yerusalɛm mɔ, kɔ dare fəp dendikcɛ pacyiftɛnɛ: «Ana wərkun wəkawɛ ɔyɔnɛ-ɛ?»
10 Ao entrar ele em Jerusalém, agitou-se a cidade toda e perguntava: Quem é este?
11 Kɔ kənay ka afum kəloku: «Aŋnabi Yesu wəka Nasarɛt ɔfɔ, dare da atɔf ŋa Kalile.»
11 E as multidões respondiam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galiléia.
12 Kɔ Yesu ɛmbɛrɛ nde kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu disrɛ. K'ɛmbɛləs akɔ ŋanccaməs kɔ akɔ ŋancway dəndo kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu mɔ, pəcgbal mɛsa ya asəkpər pəsam kɔ səbɛnc sa acaməs ntantoriya.
12 Então Jesus entrou no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;
13 Yesu pəcloku ŋa: «Ancic: Pəmar pawe kəlɔ kem ‹Dəkətola Kanu da afum›, mba kɔ nəna nəŋkafəli dɛ tɔgbɔkɛnɛ ta calbante.»
13 e disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; vós, porém, a fazeis covil de salteadores.
14 Awa, atɔnəŋk kɔ atɔtam kəkɔt ŋalɔtərnɛ Yesu dəndo kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu, k'ɛntaməs ŋa.
14 E chegaram-se a ele no templo cegos e coxos, e ele os curou.
15 Mba kɔ pəntɛlɛ aloŋnɛ apɔŋ kɔ atəksɛ sariyɛ s'aSuyif kənəŋk kəŋan mes mmɛ mocwosəs cusu mmɛ nkɔn Yesu ɔncyɔ mɔ, kɔ awut akɔ ŋanckulɛ-kulɛ kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu disrɛ mɔ: «Pəlel peyi Wan ka Dawuda!»
15 Vendo, porém, os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que ele fizera, e os meninos que clamavam no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,
16 Aloŋnɛ kɔ atəksɛ akakɔ ŋayif Yesu: «Məne tɔkɔ ŋayi kəloku mɔ?» Kɔ Yesu oluksɛ ŋa: «Ɛy, ali katin nəŋkaraŋ fɛ moloku mamɛ: ‹Məsɔŋɛ ali awut kɔ cənaka ŋakor-kor'əm›?»
16 e perguntaram-lhe: Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes: Da boca de pequeninos e de criancinhas de peito tiraste perfeito louvor?
17 Kɔ Yesu ɛsak ŋa, k'owur dare disrɛ k'ɔŋkɔ dare da Betani nde ɛnacepərɛnɛ pibi mɔ.
17 E deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.
18 Dɔckɔsɔk bətbət ntɛ Yesu eyi kəlukus dare mɔ, kɔ dor dɔyɔ kɔ.
18 Ora, de manhã, ao voltar à cidade, teve fome;
19 K'ɛnəŋk kətɔk ka yokom ya fik dɔpɔ, k'ɔlɔtərnɛ ki, mba bɔpər gbəcərəm y'ɛnabəp. K'oloku kətɔk kaŋkɛ: «Ta pokom pɛdɛtərnɛ sɔ məna!» Gbəncana babɔkɔ kɔ kətɔk kaŋkɔ kəwos.
19 e, avistando uma figueira à beira do caminho, dela se aproximou, e não achou nela senão folhas somente; e disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti. E a figueira secou imediatamente.
20 Ntɛ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋanəŋk ti mɔ, kɔ pənciyanɛ ŋa ŋacyifnɛ: «Cəke cɔ kətɔk ka fik nkɛ kəntam kəwos gbəncana bambɛ-ɛ?»
20 Quando os discípulos viram isso, perguntaram admirados: Como é que imediatamente secou a figueira?
21 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Kance icloku nu: Kɔ nəntɔmpər kəlaŋ ta nənesərnɛ-ɛ, nəntam kəyɔ ntɛ ayɔ kətɔk ka fik kaŋkɛ mɔ. Mba icloku nu sɔ, ali nəloku tɔrɔ tantɛ: ‹Məyotɛ nnɔ məkɔ mələmnɛ dəkəba›, tatɔkɔ teŋyi.
21 Jesus, porém, respondeu-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, isso será feito;
22 Ntɛ o ntɛ nəntola Kanu kəlaŋ disrɛ mɔ, nəŋsɔtɔ ti.»
22 e tudo o que pedirdes na oração, crendo, recebereis.
23 Kɔ Yesu ɔŋkɔ nde kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu. Pəyi kətəksɛ, aloŋnɛ apɔŋ kɔ abeki a dɔtɔf ŋander ŋayif kɔ: «Kətam kəre kɔ məŋyɔnɛ mamɛ-ɛ? An'ɔsɔŋ əm kətam kaŋkɔ-ɛ?»
23 Tendo Jesus entrado no templo, e estando a ensinar, aproximaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, e perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? e quem te deu tal autoridade?
24 Kɔ Yesu oluksɛ ŋa: «Ina sɔ, iyif nu toloku tin gboŋ, kɔ nəluks'em toloku tatɔkɔ-ɛ, iŋloku nu kətam nkɛ iŋyɔnɛ mamɛ mɔ.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, eu de igual modo vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Deke kəgbət dəromun ka Saŋ kənayɛfɛ-ɛ? Dəkɔm, ka dəafum?» Kɔ afum aŋɛ ŋayɛfɛ kəgbɛkəlɛnɛ ŋacloku: «Kɔ səluksɛ: ‹Dəkɔm›, eŋyif su: ‹Ta ake tɔ nənatɔlaŋɛ Saŋ-ɛ?›
25 O batismo de João, donde era? do céu ou dos homens? Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?
26 Mba kɔ səluksɛ: ‹Dəafum-ɛ›, səŋnesɛ kənay ka afum, bawo fəp fənacərɛ a Saŋ sayibɛ s'ɛnayɔnɛ.»
26 Mas, se dissermos: Dos homens, tememos o povo; porque todos consideram João como profeta.
27 Kɔ ŋaluksɛ Yesu: «Səncərɛ fɛ.» Kɔ Yesu nkɔn oloku ŋa sɔ: «Ina sɔ, ifɔloku nu kətam nkɛ iŋyɔnɛ mamɛ mɔ.»
27 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Disse-lhe ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 Kɔ Yesu endeŋər sɔ: «Nəcəŋkəl taruku tantɛ indeloku nu mɔ. Cəke cɔ nəncɛm-cɛmnɛ teta ti-ɛ? Wərkun ɛnayi nwɛ ɛnayɔ awut arkun mɛrəŋ. K'oloku Coco cɔn: ‹Wan kem, məkɔ mɔkɔ məbəc nde ŋgbɔŋkəlɔ ya wɛn wem.›
28 Mas que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 Kɔ wan wəkakɔ oluksɛ kas: ‹Ala, ifɔkɔ.› Ntɛ tɛm tepic tencepər mɔ, kɔ abəkəc ŋɛŋkafəlɛ wan, k'osumpər dɔpɔ, k'ɔŋkɔ dəkəbəcɛ kas.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; mas não foi.
30 Kɔ kas kəŋan oloku sɔ toloku tin tayi Tɔŋɔ. Kɔ wəkakɔ owosɛnɛ kas: ‹Awa Papa, iŋkɔ,› mba ɛnakɔ fɛ di.
30 Chegando-se, então, ao segundo, falou-lhe de igual modo; respondeu-lhe este: Não quero; mas depois, arrependendo-se, foi.
31 Awa, icyif nu: Awut akaŋɛ mɛrəŋ, wəre ɔyɔ tɛfaŋ ta kas kəŋan-ɛ?» Kɔ ŋaluksɛ: «Coco.» Kɔ Yesu oloku ŋa: «Kance icloku nu: Abaŋəs dut kɔ aran ayi yamayama ŋandekɔgbontu nu kəbɛrɛ ka dɛbɛ da dəkɔm.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram eles: O segundo. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.
32 Bawo Saŋ Batis ɛnader k'ementər nu dɔpɔ dolompu da Kanu, kɔ nəntɔlaŋ kɔ. Mba awerəs dut kɔ aran ayi yamayama ŋanalaŋ kɔ, ali ntɛ nənanəŋk ti mɔ, tɛnasɔŋɛ fɛ nu kəsəkpər bəkəc a nəlaŋ kɔ.»
32 Pois João veio a vós no caminho da justiça, e não lhe deste crédito, mas os publicanos e as meretrizes lho deram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para crerdes nele.
33 Kɔ Yesu endeŋər sɔ: «Nəcəŋkəl totubcɛnɛ tɔlɔma: Wəka abɔf wəlɔma ɛnabɔf ngbɔŋkəlɔ ya wɛn. K'ɔsɔnɛ yi saŋka haŋ k'ɔnɔŋkər, k'ɛŋkay dəkəfɔcəs da wɛn, k'ɛncəmbər tetek tobumɛ, k'ɔsɔŋ yɛbəc ya abɔf ŋa ŋgbɔŋkəlɔ ya wɛn yayɔkɔ afum alɔma, ŋatəŋnɛ kɔ akakɔ kəcsɔŋ kɔ kəway, kɔ nkɔn owur k'ɔŋkɔ marənt.
33 Ouvi ainda outra parábola: Havia um homem, proprietário, que plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
34 Tɛm ta kəpim ka yokom ya ŋgbɔŋkəlɔ tendebəp, kɔ wəka ŋgbɔŋkəlɔ osom acar ɔn nnɔ abəc ɔn ŋayi mɔ kəkɔbaŋ tɔkɔ pəmar pəsɔtɔ mɔ.
34 E quando chegou o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 Kɔ abəc a ŋgbɔŋkəlɔ ya wɛn ŋasumpər acar akaŋɛ, kɔ ŋasut wəkin, kɔ ŋandif wəka mɛrəŋ kɔ ŋanca-casɛ wəka maas masar.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, espancaram um, mataram outro, e a outro apedrejaram.
36 Kɔ wəka ŋgbɔkəlɔ osom sɔ acar alɔma, aŋɛ ŋanala ŋatas acɔkɔ-cɔkɔ mɔ. Kɔ abəc aŋɛ ŋayɔ akakɔ tɔkɔ ŋanayɔ afum acɔkɔ-cɔkɔ akɔ pəcuy pin payi mɔ.
36 Depois enviou ainda outros servos, em maior número do que os primeiros; e fizeram-lhes o mesmo.
37 Tɛlpəs oŋ, kɔ wəka ŋgbɔŋkəlɔ osom wan kɔn yati, pəclokunɛ: ‹Ntɛ wəkawɛ ɔyɔnɛ wan kem mɔ, ŋaŋkɔleləs kɔ!›
37 Por último enviou-lhes seu filho, dizendo: A meu filho terão respeito.
38 Mba ntɛ abəc ŋanəŋk wan nwɛ mɔ, kɔ ŋalokɛnɛ: ‹Wəlɛk kɔn kɛ ɔfɔ, wəkawɛ! Nəder, padif kɔ, kɛ kəndeyɔnɛ kosu.›
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 K'abəc ŋasumpər wan nwɛ, kɔ ŋaŋkekərɛ kɔ saŋka sa ŋgbɔŋkəlɔ ya wɛn tadarəŋ, kɔ ŋandif kɔ.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Awa, kɔ wəka ŋgbɔŋkəlɔ ya wɛn nwɛ endeder-ɛ, cəke c'endeyɔ abəc akaŋɛ-ɛ?»
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Kɔ ŋaluksɛ Yesu: «Pədifət ayeŋki bəkəc akaŋɛ, ali nɔnɔfɔr ta pəyɔnɛ ŋa. Pəsɔŋ yɛbəc ya ŋgbɔŋkəlɔ ya wɛn yayɔkɔ abəc alɔma aŋɛ ŋande ŋacsɔŋ kɔ yokom ya ŋgbɔŋkəlɔ tɛm ta kəpim ka yi mɔ.» ***
41 Responderam-lhe eles: Fará perecer miseravelmente a esses maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe entreguem os frutos.
42 Kɔ Yesu eyif : «Nəŋkaraŋ fɛ ali katin dəYecicəs Yosoku yayɛ ba?
42 Disse-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular; pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
43 Ti tɔsɔŋɛ ntɛ iloku nu: Kanu kəndebaŋər nu akip ŋa dɛbɛ dɔn, pəsɔŋ ŋi afum acuru aŋɛ ŋendekomər yokom yɔtɔt mɔ.
43 Portanto eu vos digo que vos será tirado o reino de Deus, e será dado a um povo que dê os seus frutos.
44 [Nwɛ ɛntɛmpɛnɛ togbu tatɔkɔ kəroŋ mɔ, ɛntɛpɛ. Məna nwɛ pɛntɛmpɛnɛ kəroŋ mɔ, pomputuk əm.»]
44 E quem cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
45 Ntɛ ŋane totubcɛnɛ tatɔkɔ mɔ, aloŋnɛ apɔŋ kɔ aFarisi ŋancərɛ a tetaŋan tɔ Yesu eyi kəloku.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo essas parábolas, entenderam que era deles que Jesus falava.
46 Kɔ ŋantɛn kəsumpər kɔ, mba kɔ ŋanesɛ kənay ka afum, bawo ŋanalaŋ a sayibɛ sɔ Yesu ɛnayɔnɛ.
46 E procuravam prendê-lo, mas temeram o povo, porquanto este o tinha por profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.