Mateus 20

Kitabu ka Kanu (BSP) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 «Ntɛ tɔ dɛbɛ da dəkɔm dowurɛnɛ wəka abɔf wəlɔma nwɛ ɛnawur bətbət suy kəkɔtɛn afum aŋɛ ŋaŋkɔbəcɛ kɔ nde ŋgbɔŋkəlɔ yɔn ya wɛn mɔ.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um dono de casa que saiu de madrugada para assalariar trabalhadores para a sua vinha.
2 Kɔ ŋantəŋnɛ kɔ afum akɔ ɔsɔtɔ kəkɔbəcɛ kɔ mɔ, dɔsɔk din pəsam gbəleŋ bin, k'eŋkekərɛ ŋa kəbəc nde ŋgbɔŋkəlɔ ya wɛn yɔn.
2 E, tendo ajustado com os trabalhadores a um denário por dia, mandou-os para a vinha.
3 Kɔ wəka abɔf nwɛ owur walaha, k'ɔŋkɔ pənəŋk afum alɔma ŋayi dare disrɛ ta ŋayi kəyɔ ntɛ o ntɛ-ɛ.
3 Saindo pela terceira hora, viu, na praça, outros que estavam desocupados
4 K'oloku ŋa: ‹Nəna sɔ nəkɔ nəbəc nde dəŋgbɔŋkəlɔ ya wɛn, indekɔsɔŋ nu kəway nkɛ pəmar mɔ.»
4 e disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e vos darei o que for justo. Eles foram.
5 Kɔ afum aŋɛ ŋaŋkɔ ŋabəc. Kɔ wəka abɔf nwɛ owur daŋ kəkɔtɛn sɔ abəc alɔma, pəndeyi salifana k'owur sɔ.
5 Tendo saído outra vez, perto da hora sexta e da nona, procedeu da mesma forma,
6 Pəndeyi lahansara, kɔ wərkun nwɛ owur, k'ɔŋkɔ pənəŋk arkun alɔma dare disrɛ ta ŋayi kəbəc ntɛ o ntɛ-ɛ, k'eyif ŋa: ‹Ta ake tɔ nəyinɛ nnɔ tɛbətbət haŋ dɔfɔy ta nəmbəc tɔlɔm o tɔlɔm-ɛ?›
6 e, saindo por volta da hora undécima, encontrou outros que estavam desocupados e perguntou-lhes: Por que estivestes aqui desocupados o dia todo?
7 Kɔ afum aŋɛ ŋaloku kɔ: ‹Fum ɔtɔlɛk su yɛbəc.› Kɔ wəka abɔf oloku ŋa: ‹Nəna sɔ nəkɔ nəbəc nde dəŋgbɔŋkəlɔ yem.› .
7 Responderam-lhe: Porque ninguém nos contratou. Então, lhes disse ele: Ide também vós para a vinha.
8 Ntɛ pəndecop kəbiyɛ mɔ, kɔ wəka abɔf nwɛ oloku wəkiriŋ ka abəc ɔn: ‹Məwe abəc, məsɔŋ ŋa kəway. Məcop aŋɛ ŋander tɛlpəs mɔ, mələpsər akɔ ŋanuŋkɛnɛna mɔ.›
8 Ao cair da tarde, disse o senhor da vinha ao seu administrador: Chama os trabalhadores e paga-lhes o salário, começando pelos últimos, indo até aos primeiros.
9 Akɔ ŋancop yɛbəc lahansara mɔ ŋander, kɔ ŋasɔtɔ-sɔtɔ nwɛ o nwɛ gbəleŋ bin bin.
9 Vindo os da hora undécima, recebeu cada um deles um denário.
10 Kɔ akɔ mariki ɛnanuŋkɛnɛ kəlɛk yɛbəc mɔ ŋander ŋaccɛm-cɛmnɛ kəsɔtɔ pəsam ŋacepər akɔ anuŋkɛnɛna kəsɔŋ kəway mɔ, mba kɔ ŋa sɔ ŋasɔtɔ nwɛ o nwɛ pəsam gbəleŋ bin bin.
10 Ao chegarem os primeiros, pensaram que receberiam mais; porém também estes receberam um denário cada um.
11 Ntɛ ŋayi kəbaŋ kəway kəŋan mɔ, kɔ ŋancɔpɛnɛ teta mariki wəka yɛbəc nwɛ.
11 Mas, tendo-o recebido, murmuravam contra o dono da casa,
12 Kɔ ŋaloku: ‹Akaŋɛ ŋander tɛlpəs mɔ, dec din gboŋ dɔ ŋambəc, kɔ məsɔŋ ŋa kəway sətəŋnɛnɛ, səna aŋɛ sələpɛ dec kəbəc nne yowon disrɛ mɔ.›
12 dizendo: Estes últimos trabalharam apenas uma hora; contudo, os igualaste a nós, que suportamos a fadiga e o calor do dia.
13 Kɔ wəka abɔf oloku wəkin ŋa dacɔ: ‹Wanapa, iyɔ f'am pəlɛc, bafɔ pəsam gbəleŋ bin bɔ səntəŋnɛna ba?
13 Mas o proprietário, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não combinaste comigo um denário?
14 Məbaŋ pɔkɔ pɔyɔnɛ pam mɔ, məkɔ. Tantɛ isɔŋ əm mɔ, t'indesɔŋ wəkɔ enderna tɛlpəs mɔ.
14 Toma o que é teu e vai-te; pois quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 Pəmar f'em kəyɔ daka dem tɔkɔ iŋfaŋ mɔ ba? Kəraca kɔ məyɔ ntɛ iyɔ tes tɔtɔt mɔ ba?›
15 Porventura, não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou são maus os teus olhos porque eu sou bom?
16 Ti disrɛ akiriŋ ŋandekɔyɔnɛ adarəŋ, adarəŋ ŋayɔnɛ akiriŋ.»
16 Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos [porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos].
17 Ntɛ Yesu ɛncpɛ Yerusalɛm mɔ, k'ɛlɛk taciŋa acɛpsɛ ɔn darəŋ aŋɛ wəco kɔ mɛrəŋ, k'oloku ŋa dɔpɔ:
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e, em caminho, lhes disse:
18 «Nəcəŋkəl im, Yerusalɛm ayi kəpɛ. Aŋkɔlɛk Wan ka Wərkun, pabɛr kɔ aloŋnɛ apɔŋ, kɔ atəksɛ sariyɛ s'aSuyif dəwaca. Akakɔ ŋadeŋər kɔ sariyɛ sa defi.
18 Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 Ŋandebɛr kɔ atɔyɔnɛ aSuyif dewaca ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋafani kɔ, ŋasut kɔ, ŋacaŋ kɔ dətɔk yɛpəmpəl. Tataka ta maas, pəfɔtɛ afi dacɔ.»
19 E o entregarão aos gentios para ser escarnecido, açoitado e crucificado; mas, ao terceiro dia, ressurgirá.
20 Iya ka awut a Sebede ɔlɔtərnɛ Yesu kɔ awut ɔn, k'ontontnɛ pəctola.
20 Então, se chegou a ele a mulher de Zebedeu, com seus filhos, e, adorando-o, pediu-lhe um favor.
21 Kɔ Yesu eyif kɛrɛ kəŋan: «Cəke cɔ məfaŋ-ɛ?» K'oluksɛ kɔ: «Məsɔŋ im temer a awut em mɛrəŋ akaŋɛ məŋgbətnɛ mɔ, wəkin pənd'am kəca kətɔt, wəkɔ pənd'am kəca kəmeriya kɔ məndeyi dɛbɛ dam disrɛ-ɛ.»
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Manda que, no teu reino, estes meus dois filhos se assentem, um à tua direita, e o outro à tua esquerda.
22 Kɔ Yesu oloku: «Nəncərɛ fɛ ntɛ nəyi kətola mɔ. Nəntam kəwosɛ kətɔrəs nkɛ ina indesɔtɔ mɔ ba?» Kɔ ŋawosɛ «Ɛy, səntam ki kəwosɛ.»
22 Mas Jesus respondeu: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 K'oloku ŋa: «Awa nəna sɔ nəndesɔtɔ kətɔrəs nkɛ indesɔtɔ mɔ, mba ntɛ tɔyɔnɛ kəndɛ kəca kem kətɔt kɔ kəmeriya mɔ, bafɔ in'ɔŋsɔŋ ti. Afum akɔ Papa kem olompsɛ dəkəcəmɛ dadɔkɔ mɔ ŋayɔ di.»
23 Então, lhes disse: Bebereis o meu cálice; mas o assentar-se à minha direita e à minha esquerda não me compete concedê-lo; é, porém, para aqueles a quem está preparado por meu Pai.
24 Ntɛ acɛpsɛ ɔn darəŋ aŋɛ wəco ŋane moloku mamɔkɔ mɔ, kɔ pəntɛlɛ ŋa nnɔ awɛnc aŋɛ mɛrəŋ ŋayi mɔ.
24 Ora, ouvindo isto os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Kɔ Yesu ewe nnɔ eyi mɔ k'oloku ŋa: «Nəncərɛ a akiriŋ a tɔf ya doru ŋantasərnɛ afum aŋan k'abeki apɔŋ ŋaŋkɔtɛnɛ kətam afum aŋan kəroŋ.
25 Então, Jesus, chamando-os, disse: Sabeis que os governadores dos povos os dominam e que os maiorais exercem autoridade sobre eles.
26 Ta tatɔkɔ teyi nu dacɔ. Nwɛ o nwɛ ɛŋfaŋ kəbɛk nu dacɔ mɔ, endeyɔnɛ wəmarəs konu.
26 Não é assim entre vós; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vós, será esse o que vos sirva;
27 Nwɛ o nwɛ ɛŋfaŋ kəcəmɛ dəkəcəmɛ dɔcɔkɔ-cɔkɔ mɔ, pəmar pəyɔnɛ wəcar konu.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vós será vosso servo;
28 Ti disrɛ Wan ka Wərkun ender fɛ padebəcɛ kɔ, mba ender kədebəcɛ afum pəsɔŋ sɔ kiyi kɔn wəyeŋ pəwurus kənay ka afum.»
28 tal como o Filho do Homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
29 Ntɛ Yesu kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋawur Yeriko mɔ, kɔ kənay ka afum alarəm kəncəmɛ Yesu darəŋ.
29 Saindo eles de Jericó, uma grande multidão o acompanhava.
30 Atɔnəŋk mɛrəŋ ŋanandɛ dɔpɔ kəsək, kɔ ŋane a Yesu eyi kəcepər, awa kɔ ŋaŋkulɛ-kulɛ: «Məyɔnɛ su nɔnɔfɔr, Mariki, Wan ka Dawuda!»
30 E eis que dois cegos, assentados à beira do caminho, tendo ouvido que Jesus passava, clamaram: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós!
31 Kɔ kənay ka afum kəgbəŋ-gbəŋər ŋa a ŋacaŋk, mba ŋancnaŋkanɛ kənaŋkanɛ dəm kəkulɛ-kulɛ: «Məyɔnɛ su nɔnɔfɔr, Mariki, Wan ka Dawuda!»
31 Mas a multidão os repreendia para que se calassem; eles, porém, gritavam cada vez mais: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de nós!
32 Kɔ Yesu ɛncəmɛ, k'ewe atɔnəŋk aŋɛ pəcyif ŋa: «Cəke cɔ nəfaŋ a iyɔnɛ nu-ɛ?»
32 Então, parando Jesus, chamou-os e perguntou: Que quereis que eu vos faça?
33 Kɔ atɔnəŋk aŋɛ ŋaloku kɔ: «Mariki, məsɔŋɛ su fɔr kəmepɛ, yɛnəŋk!»
33 Responderam: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Kɔ nɔnɔfɔr dosumpər Yesu tetaŋan, k'oŋgbuŋɛnɛ ŋa fɔr. Gbəncana babɔkɔ, kɔ ŋaluksərnɛ sɔ kənəŋk, kɔ ŋancəmɛ nkɔn Yesu darəŋ.
34 Condoído, Jesus tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista e o foram seguindo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.