Mateus 20

Kitabu ka Kanu (BSP) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 «Ntɛ tɔ dɛbɛ da dəkɔm dowurɛnɛ wəka abɔf wəlɔma nwɛ ɛnawur bətbət suy kəkɔtɛn afum aŋɛ ŋaŋkɔbəcɛ kɔ nde ŋgbɔŋkəlɔ yɔn ya wɛn mɔ.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que saiu de madrugada a contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Kɔ ŋantəŋnɛ kɔ afum akɔ ɔsɔtɔ kəkɔbəcɛ kɔ mɔ, dɔsɔk din pəsam gbəleŋ bin, k'eŋkekərɛ ŋa kəbəc nde ŋgbɔŋkəlɔ ya wɛn yɔn.
2 Ajustou com os trabalhadores o salário de um denário por dia, e mandou-os para a sua vinha.
3 Kɔ wəka abɔf nwɛ owur walaha, k'ɔŋkɔ pənəŋk afum alɔma ŋayi dare disrɛ ta ŋayi kəyɔ ntɛ o ntɛ-ɛ.
3 Cerca da hora terceira saiu, e viu que estavam outros, ociosos, na praça,
4 K'oloku ŋa: ‹Nəna sɔ nəkɔ nəbəc nde dəŋgbɔŋkəlɔ ya wɛn, indekɔsɔŋ nu kəway nkɛ pəmar mɔ.»
4 e disse-lhes: Ide também vós para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram.
5 Kɔ afum aŋɛ ŋaŋkɔ ŋabəc. Kɔ wəka abɔf nwɛ owur daŋ kəkɔtɛn sɔ abəc alɔma, pəndeyi salifana k'owur sɔ.
5 Outra vez saiu, cerca da hora sexta e da nona, e fez o mesmo.
6 Pəndeyi lahansara, kɔ wərkun nwɛ owur, k'ɔŋkɔ pənəŋk arkun alɔma dare disrɛ ta ŋayi kəbəc ntɛ o ntɛ-ɛ, k'eyif ŋa: ‹Ta ake tɔ nəyinɛ nnɔ tɛbətbət haŋ dɔfɔy ta nəmbəc tɔlɔm o tɔlɔm-ɛ?›
6 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
7 Kɔ afum aŋɛ ŋaloku kɔ: ‹Fum ɔtɔlɛk su yɛbəc.› Kɔ wəka abɔf oloku ŋa: ‹Nəna sɔ nəkɔ nəbəc nde dəŋgbɔŋkəlɔ yem.› .
7 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
8 Ntɛ pəndecop kəbiyɛ mɔ, kɔ wəka abɔf nwɛ oloku wəkiriŋ ka abəc ɔn: ‹Məwe abəc, məsɔŋ ŋa kəway. Məcop aŋɛ ŋander tɛlpəs mɔ, mələpsər akɔ ŋanuŋkɛnɛna mɔ.›
8 Ao anoitecer, disse o senhor da vinha ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até os primeiros.
9 Akɔ ŋancop yɛbəc lahansara mɔ ŋander, kɔ ŋasɔtɔ-sɔtɔ nwɛ o nwɛ gbəleŋ bin bin.
9 Chegando, pois, os que tinham ido cerca da hora undécima, receberam um denário cada um.
10 Kɔ akɔ mariki ɛnanuŋkɛnɛ kəlɛk yɛbəc mɔ ŋander ŋaccɛm-cɛmnɛ kəsɔtɔ pəsam ŋacepər akɔ anuŋkɛnɛna kəsɔŋ kəway mɔ, mba kɔ ŋa sɔ ŋasɔtɔ nwɛ o nwɛ pəsam gbəleŋ bin bin.
10 Vindo, então, os primeiros, pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo receberam um denário cada um.
11 Ntɛ ŋayi kəbaŋ kəway kəŋan mɔ, kɔ ŋancɔpɛnɛ teta mariki wəka yɛbəc nwɛ.
11 E ao recebê-lo, murmuravam contra o proprietário, dizendo:
12 Kɔ ŋaloku: ‹Akaŋɛ ŋander tɛlpəs mɔ, dec din gboŋ dɔ ŋambəc, kɔ məsɔŋ ŋa kəway sətəŋnɛnɛ, səna aŋɛ sələpɛ dec kəbəc nne yowon disrɛ mɔ.›
12 Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os igualastes a nós, que suportamos a fadiga do dia inteiro e o forte calor.
13 Kɔ wəka abɔf oloku wəkin ŋa dacɔ: ‹Wanapa, iyɔ f'am pəlɛc, bafɔ pəsam gbəleŋ bin bɔ səntəŋnɛna ba?
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não ajustaste comigo um denário?
14 Məbaŋ pɔkɔ pɔyɔnɛ pam mɔ, məkɔ. Tantɛ isɔŋ əm mɔ, t'indesɔŋ wəkɔ enderna tɛlpəs mɔ.
14 Toma o que é teu, e vai-te; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 Pəmar f'em kəyɔ daka dem tɔkɔ iŋfaŋ mɔ ba? Kəraca kɔ məyɔ ntɛ iyɔ tes tɔtɔt mɔ ba?›
15 Não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 Ti disrɛ akiriŋ ŋandekɔyɔnɛ adarəŋ, adarəŋ ŋayɔnɛ akiriŋ.»
16 Assim os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Ntɛ Yesu ɛncpɛ Yerusalɛm mɔ, k'ɛlɛk taciŋa acɛpsɛ ɔn darəŋ aŋɛ wəco kɔ mɛrəŋ, k'oloku ŋa dɔpɔ:
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e no caminho lhes disse:
18 «Nəcəŋkəl im, Yerusalɛm ayi kəpɛ. Aŋkɔlɛk Wan ka Wərkun, pabɛr kɔ aloŋnɛ apɔŋ, kɔ atəksɛ sariyɛ s'aSuyif dəwaca. Akakɔ ŋadeŋər kɔ sariyɛ sa defi.
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 Ŋandebɛr kɔ atɔyɔnɛ aSuyif dewaca ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋafani kɔ, ŋasut kɔ, ŋacaŋ kɔ dətɔk yɛpəmpəl. Tataka ta maas, pəfɔtɛ afi dacɔ.»
19 e o entregarão aos gentios para que dele escarneçam, e o açoitem e crucifiquem; e ao terceiro dia ressuscitará.
20 Iya ka awut a Sebede ɔlɔtərnɛ Yesu kɔ awut ɔn, k'ontontnɛ pəctola.
20 Aproximou-se dele, então, a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, ajoelhando-se e fazendo-lhe um pedido.
21 Kɔ Yesu eyif kɛrɛ kəŋan: «Cəke cɔ məfaŋ-ɛ?» K'oluksɛ kɔ: «Məsɔŋ im temer a awut em mɛrəŋ akaŋɛ məŋgbətnɛ mɔ, wəkin pənd'am kəca kətɔt, wəkɔ pənd'am kəca kəmeriya kɔ məndeyi dɛbɛ dam disrɛ-ɛ.»
21 Perguntou-lhe Jesus: Que queres? Ela lhe respondeu: Concede que estes meus dois filhos se sentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Kɔ Yesu oloku: «Nəncərɛ fɛ ntɛ nəyi kətola mɔ. Nəntam kəwosɛ kətɔrəs nkɛ ina indesɔtɔ mɔ ba?» Kɔ ŋawosɛ «Ɛy, səntam ki kəwosɛ.»
22 Jesus, porém, replicou: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 K'oloku ŋa: «Awa nəna sɔ nəndesɔtɔ kətɔrəs nkɛ indesɔtɔ mɔ, mba ntɛ tɔyɔnɛ kəndɛ kəca kem kətɔt kɔ kəmeriya mɔ, bafɔ in'ɔŋsɔŋ ti. Afum akɔ Papa kem olompsɛ dəkəcəmɛ dadɔkɔ mɔ ŋayɔ di.»
23 Então lhes disse: O meu cálice certamente haveis de beber; mas o sentar-se à minha direita e à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles para quem está preparado por meu Pai.
24 Ntɛ acɛpsɛ ɔn darəŋ aŋɛ wəco ŋane moloku mamɔkɔ mɔ, kɔ pəntɛlɛ ŋa nnɔ awɛnc aŋɛ mɛrəŋ ŋayi mɔ.
24 E ouvindo isso os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Kɔ Yesu ewe nnɔ eyi mɔ k'oloku ŋa: «Nəncərɛ a akiriŋ a tɔf ya doru ŋantasərnɛ afum aŋan k'abeki apɔŋ ŋaŋkɔtɛnɛ kətam afum aŋan kəroŋ.
25 Jesus, pois, chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os governadores dos gentios os dominam, e os seus grandes exercem autoridades sobre eles.
26 Ta tatɔkɔ teyi nu dacɔ. Nwɛ o nwɛ ɛŋfaŋ kəbɛk nu dacɔ mɔ, endeyɔnɛ wəmarəs konu.
26 Não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
27 Nwɛ o nwɛ ɛŋfaŋ kəcəmɛ dəkəcəmɛ dɔcɔkɔ-cɔkɔ mɔ, pəmar pəyɔnɛ wəcar konu.
27 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será vosso servo;
28 Ti disrɛ Wan ka Wərkun ender fɛ padebəcɛ kɔ, mba ender kədebəcɛ afum pəsɔŋ sɔ kiyi kɔn wəyeŋ pəwurus kənay ka afum.»
28 assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Ntɛ Yesu kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋawur Yeriko mɔ, kɔ kənay ka afum alarəm kəncəmɛ Yesu darəŋ.
29 Saindo eles de Jericó, seguiu-o uma grande multidão;
30 Atɔnəŋk mɛrəŋ ŋanandɛ dɔpɔ kəsək, kɔ ŋane a Yesu eyi kəcepər, awa kɔ ŋaŋkulɛ-kulɛ: «Məyɔnɛ su nɔnɔfɔr, Mariki, Wan ka Dawuda!»
30 e eis que dois cegos, sentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
31 Kɔ kənay ka afum kəgbəŋ-gbəŋər ŋa a ŋacaŋk, mba ŋancnaŋkanɛ kənaŋkanɛ dəm kəkulɛ-kulɛ: «Məyɔnɛ su nɔnɔfɔr, Mariki, Wan ka Dawuda!»
31 E a multidão os repreendeu, para que se calassem; eles, porém, clamaram ainda mais alto, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
32 Kɔ Yesu ɛncəmɛ, k'ewe atɔnəŋk aŋɛ pəcyif ŋa: «Cəke cɔ nəfaŋ a iyɔnɛ nu-ɛ?»
32 E Jesus, parando, chamou-os e perguntou: Que quereis que vos faça?
33 Kɔ atɔnəŋk aŋɛ ŋaloku kɔ: «Mariki, məsɔŋɛ su fɔr kəmepɛ, yɛnəŋk!»
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Kɔ nɔnɔfɔr dosumpər Yesu tetaŋan, k'oŋgbuŋɛnɛ ŋa fɔr. Gbəncana babɔkɔ, kɔ ŋaluksərnɛ sɔ kənəŋk, kɔ ŋancəmɛ nkɔn Yesu darəŋ.
34 E Jesus, movido de compaixão, tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista, e o seguiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.