Mateus 14
Kitabu ka Kanu (BSP) vs NVT
1 Tɛm tatɔkɔ, Herodu nwɛ ɛnatɔmpər dɛbɛ da Kalile mɔ, ene pacloku teta Yesu.
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 K'oloku afum ɔn aka dəsaŋka: «Saŋ Batis ɔfɔ! Afum afi dacɔ ɔfɔtɛ, it'ɔsɔŋɛ ntɛ ɛntam kəyɔnɛ mes mɛwɛy-wɛy mɔ.»
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 Herodu ɛnaloku ti bawo nkɔn ɛnasom afum, ŋasumpər Saŋ Batis, ŋakot kɔ, ŋabɛr kɔ dəbili teta Herodiyad wəran ka wɛnc Filip.
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 Saŋ oncloku Herodu: «Sariyɛ səmɔn'am kənɛncɛ kɔ.»
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 Herodu ɛnafaŋ kədif Saŋ, mba encnesɛ kənay ka afum, bawo ŋanacɛm-cɛmnɛ a sayibɛ sɔ Saŋ ɔyɔnɛ.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Kəsata ka teren toluksər ta kəkom ka Herodu, kɔ wan wəran ka Herodiyad empisɛ fɔr ya afum aŋɛ ŋanatəŋnɛ kəsata kaŋkɔ mɔ kiriŋ, kɔ tɔmbɔt Herodu,
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 haŋ kɔ Herodu ɛndɛrəm kəsɔŋ wan ka Herodiyad paka mpɛ o mpɛ eŋwer kɔ mɔ.
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Kəmɛŋkəs ka iya kɔn Herodiyad, kɔ wəyecəra oloku: «Məsɔŋ im domp da Saŋ Batis depəlet.»
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 Wəbɛ Herodu, kəmɔncnɛ disrɛ, ɛnafaŋ fɛ kəbupərɛ tes tɔkɔ ɛnadɛrəm fɔr ya afum akɔ ɛnawe kətəŋnɛ kəsata kɔn mɔ, kɔ Herodu osom a pasɔŋ wan ka Herodiyad domp dɔkɔ ɛnawer kɔ mɔ.
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 K'asom kəkɔgbinti domp da Saŋ Batis nde dəbili.
10 João foi decapitado na prisão,
11 K'aŋkɛrɛ wəyecəra ka Herodiyad domp da Saŋ Batis depəlet, k'eŋkenɛ di kɛrɛ.
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Kɔ acɛpsɛ a Saŋ Batis darəŋ ŋander ŋalɛk kəbel kɔn kɔ ŋaŋkɔ ŋawup. Ntɛ telip mɔ, kɔ ŋaŋkɔ ŋasɔŋɛ ti kəcərɛ Yesu.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 Ntɛ Yesu ene moloku mamɔkɔ mɔ, k'ɛlɛk abil k'ɔŋkɔ kəfo kəyer-yer. Mba kɔ kənay ka afum kənde kəcərɛ a Yesu ɛyɛfɛ di, kɔ ŋawur sədare səŋan, kɔ ŋasolnɛ dɛgbɛp kɔ ŋancɛpsɛ kɔ darəŋ.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 Ntɛ Yesu ontor debil mɔ, k'ɛnəŋk kənay ka afum, k'ɔyɔnɛ ŋa nɔnɔfɔr, k'ɛntaməs acuy aŋan.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 Ntɛ dɔfɔy dɛmbəp mɔ, kɔ acɛpsɛ a Yesu darəŋ ŋalɔtərnɛ ŋacloku kɔ: «Kəfo kaŋkɛ kəyɔ yer-yer kɔ dec dɛləp. Məsak kənay ka afum akaŋɛ ŋakɔ ŋawayəs yeri nde sədare səlɔma.»
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 Mba kɔ Yesu oloku ŋa: «Ali ŋaŋkɔ fɛ kəfo, nənasərka nəsɔŋ ŋa yeri.»
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 Kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋaloku kɔ: «Cəcom kəcamət kɔ lop mɛrəŋ gbəcərəm yɔ səyɔ nnɔ.»
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 Kɔ Yesu oloku: «Nəkɛr'em yi nnɔ.»
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 Kɔ Yesu osom kənay ka afum kəndɛ yika kəroŋ, k'ɛlɛk cəcom ncɛ kəcamət kɔ lop mɛrəŋ, k'eyekti fɔr darenc, k'eyif Kanu barka. K'entepi cəcom k'ɔsɔŋ ci acɛpsɛ ɔn darəŋ a ŋayer ci kənay ka afum.
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Kɔ fəp fəsɔm ci kɔ ŋanɛmbərɛ, k'aŋkenɛ Yesu cəfala wəco kɔ mɛrəŋ cəlarɛ cəcom cəlpəs.
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Kənay ka afum aŋɛ ŋanasɔm cəcom cacɔkɔ mɔ ŋanabəp arkun wul kəcamət (5.000), ta alɔm aran kɔ awut-ɛ.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Ntɛ tencepər mɔ, gbəncana babɔkɔ kɔ Yesu ɛntarɛ acɛpsɛ ɔn darəŋ kəbɛrɛ debil, ŋanuŋkɛnɛ kəcali mokuru mɔkɔ, nkɔn pəcsak kənay ka afum kəkɔ ndaraŋan.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 Ntɛ elip kəsak ka kənay ka afum kəkɔ ndaraŋan mɔ, k'ɛmpɛ tɔrɔ kəroŋ kəkɔtola Kanu. Kɔ dɔfɔy dɛmbəp kɔ di pəyi sona.
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 Tɛnatəŋnɛ abil ŋɔbɔlɛ pəpɔŋ pəwosu, yam yecfikəli-fikəli abil, bawo kəgbofnɛ kɔ ŋancndɛ.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 Dɔsɔka dɛləpəs, kɔ Yesu ender nnɔ ŋayi mɔ pəckɔt kəba kəroŋ.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 Ntɛ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋanəŋk kɔ pəckɔt kəba kəroŋ mɔ, kɔ pəyi ŋa yamayama. Kənesɛ kəŋan disrɛ kɔ ŋaloku: «Tubari tɔ,» kɔ ŋaŋkulɛ-kulɛ.
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Mba kɔ Yesu oloku ŋa gbəncana babɔkɔ: «Nəbəknɛ! In'ɔfɔ, ta nənesɛ!»
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Kɔ Piyɛr oloku kɔ: «Mariki, kɔ tɔyɔnɛ mən'ɔfɔ-ɛ, məsom im ikɔt domun kəroŋ ider nde məyi mɔ.»
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 Kɔ Yesu oloku kɔ: «Məder.» Kɔ Piyɛr ontor debil, k'ɔŋkɔt domun kəroŋ, k'ɔŋkɔ nde Yesu eyi mɔ.
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Mba ntɛ ɛnanəŋk afef ŋɛbɛk mɔ, k'enesɛ k'oŋkulɛ-kulɛ: «Mariki, məyac im!»
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 Gbəncana babɔkɔ kɔ Yesu ɛntɛnc kəca k'osumpər Piyɛr, k'oloku kɔ: «Məna məmpicɛ kəlaŋ, ta ake tɔ mənesərnɛnɛ-ɛ?»
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 Yesu kɔ Piyɛr ŋambɛrɛ debil, kɔ afef ŋɛsak kəwur.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Acɛpsɛ a Yesu darəŋ aŋɛ ŋanayi debil mɔ ŋantontnɛnɛ kɔ fɔr kiriŋ, kɔ ŋaloku: «Wan ka Kanu yati məyɔnɛ!»
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 Yesu kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋancali, kɔ ŋambəp atɔf ŋa Kenesarɛt.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 Kɔ afum a dare dadɔkɔ ŋanɛpəl Yesu, kɔ ŋandəŋk kəder kɔn sədare səkɔ fəp, k'aŋkɛrɛ kɔ acuy fəp.
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 K'alɛtsɛnɛ kɔ pəwosɛ afum ŋagbuŋɛnɛ ali dobol da burumus bɔn. Akɔ ŋanagbuŋɛnɛ di mɔ fəp ŋanatamnɛ keŋ.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.