Mateus 14

Kitabu ka Kanu (BSP) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Tɛm tatɔkɔ, Herodu nwɛ ɛnatɔmpər dɛbɛ da Kalile mɔ, ene pacloku teta Yesu.
1 Naquele tempo, ouviu Herodes, o tetrarca, a fama de Jesus.
2 K'oloku afum ɔn aka dəsaŋka: «Saŋ Batis ɔfɔ! Afum afi dacɔ ɔfɔtɛ, it'ɔsɔŋɛ ntɛ ɛntam kəyɔnɛ mes mɛwɛy-wɛy mɔ.»
2 E disse aos seus criados: Este é João Batista; ressuscitou dos mortos, e, por isso, estas maravilhas operam nele.
3 Herodu ɛnaloku ti bawo nkɔn ɛnasom afum, ŋasumpər Saŋ Batis, ŋakot kɔ, ŋabɛr kɔ dəbili teta Herodiyad wəran ka wɛnc Filip.
3 Porque Herodes tinha prendido João e tinha-o manietado e encerrado no cárcere por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe;
4 Saŋ oncloku Herodu: «Sariyɛ səmɔn'am kənɛncɛ kɔ.»
4 porque João lhe dissera: Não te é lícito possuí-la.
5 Herodu ɛnafaŋ kədif Saŋ, mba encnesɛ kənay ka afum, bawo ŋanacɛm-cɛmnɛ a sayibɛ sɔ Saŋ ɔyɔnɛ.
5 E, querendo matá-lo, temia o povo, porque o tinham como profeta.
6 Kəsata ka teren toluksər ta kəkom ka Herodu, kɔ wan wəran ka Herodiyad empisɛ fɔr ya afum aŋɛ ŋanatəŋnɛ kəsata kaŋkɔ mɔ kiriŋ, kɔ tɔmbɔt Herodu,
6 Festejando-se, porém, o dia natalício de Herodes, dançou a filha de Herodias diante dele e agradou a Herodes,
7 haŋ kɔ Herodu ɛndɛrəm kəsɔŋ wan ka Herodiyad paka mpɛ o mpɛ eŋwer kɔ mɔ.
7 pelo que prometeu, com juramento, dar-lhe tudo o que pedisse.
8 Kəmɛŋkəs ka iya kɔn Herodiyad, kɔ wəyecəra oloku: «Məsɔŋ im domp da Saŋ Batis depəlet.»
8 E ela, instruída previamente por sua mãe, disse: Dá-me aqui num prato a cabeça de João Batista.
9 Wəbɛ Herodu, kəmɔncnɛ disrɛ, ɛnafaŋ fɛ kəbupərɛ tes tɔkɔ ɛnadɛrəm fɔr ya afum akɔ ɛnawe kətəŋnɛ kəsata kɔn mɔ, kɔ Herodu osom a pasɔŋ wan ka Herodiyad domp dɔkɔ ɛnawer kɔ mɔ.
9 E o rei afligiu-se, mas, por causa do juramento e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse.
10 K'asom kəkɔgbinti domp da Saŋ Batis nde dəbili.
10 E mandou degolar João no cárcere,
11 K'aŋkɛrɛ wəyecəra ka Herodiyad domp da Saŋ Batis depəlet, k'eŋkenɛ di kɛrɛ.
11 e a sua cabeça foi trazida num prato e dada à jovem, e ela a levou a sua mãe.
12 Kɔ acɛpsɛ a Saŋ Batis darəŋ ŋander ŋalɛk kəbel kɔn kɔ ŋaŋkɔ ŋawup. Ntɛ telip mɔ, kɔ ŋaŋkɔ ŋasɔŋɛ ti kəcərɛ Yesu.
12 E chegaram os seus discípulos, e levaram o corpo, e o sepultaram, e foram anunciá-lo a Jesus.
13 Ntɛ Yesu ene moloku mamɔkɔ mɔ, k'ɛlɛk abil k'ɔŋkɔ kəfo kəyer-yer. Mba kɔ kənay ka afum kənde kəcərɛ a Yesu ɛyɛfɛ di, kɔ ŋawur sədare səŋan, kɔ ŋasolnɛ dɛgbɛp kɔ ŋancɛpsɛ kɔ darəŋ.
13 E Jesus, ouvindo isso, retirou-se dali num barco, para um lugar deserto, apartado; e, sabendo- o o povo, seguiu-o a pé desde as cidades.
14 Ntɛ Yesu ontor debil mɔ, k'ɛnəŋk kənay ka afum, k'ɔyɔnɛ ŋa nɔnɔfɔr, k'ɛntaməs acuy aŋan.
14 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão e, possuído de íntima compaixão para com ela, curou os seus enfermos.
15 Ntɛ dɔfɔy dɛmbəp mɔ, kɔ acɛpsɛ a Yesu darəŋ ŋalɔtərnɛ ŋacloku kɔ: «Kəfo kaŋkɛ kəyɔ yer-yer kɔ dec dɛləp. Məsak kənay ka afum akaŋɛ ŋakɔ ŋawayəs yeri nde sədare səlɔma.»
15 E, sendo chegada a tarde, os seus discípulos aproximaram-se dele, dizendo: O lugar é deserto, e a hora é já avançada; despede a multidão, para que vão pelas aldeias e comprem comida para si.
16 Mba kɔ Yesu oloku ŋa: «Ali ŋaŋkɔ fɛ kəfo, nənasərka nəsɔŋ ŋa yeri.»
16 Jesus, porém, lhes disse: Não é mister que vão; dai-lhes vós de comer.
17 Kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋaloku kɔ: «Cəcom kəcamət kɔ lop mɛrəŋ gbəcərəm yɔ səyɔ nnɔ.»
17 Então, eles lhe disseram: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Kɔ Yesu oloku: «Nəkɛr'em yi nnɔ.»
18 E ele disse: Trazei-mos aqui.
19 Kɔ Yesu osom kənay ka afum kəndɛ yika kəroŋ, k'ɛlɛk cəcom ncɛ kəcamət kɔ lop mɛrəŋ, k'eyekti fɔr darenc, k'eyif Kanu barka. K'entepi cəcom k'ɔsɔŋ ci acɛpsɛ ɔn darəŋ a ŋayer ci kənay ka afum.
19 Tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a erva, tomou os cinco pães e os dois peixes, e, erguendo os olhos ao céu, os abençoou, e, partindo os pães, deu-os aos discípulos, e os discípulos, à multidão.
20 Kɔ fəp fəsɔm ci kɔ ŋanɛmbərɛ, k'aŋkenɛ Yesu cəfala wəco kɔ mɛrəŋ cəlarɛ cəcom cəlpəs.
20 E comeram todos e saciaram-se, e levantaram dos pedaços que sobejaram doze cestos cheios.
21 Kənay ka afum aŋɛ ŋanasɔm cəcom cacɔkɔ mɔ ŋanabəp arkun wul kəcamət (5.000), ta alɔm aran kɔ awut-ɛ.
21 E os que comeram foram quase cinco mil homens, além das mulheres e crianças.
22 Ntɛ tencepər mɔ, gbəncana babɔkɔ kɔ Yesu ɛntarɛ acɛpsɛ ɔn darəŋ kəbɛrɛ debil, ŋanuŋkɛnɛ kəcali mokuru mɔkɔ, nkɔn pəcsak kənay ka afum kəkɔ ndaraŋan.
22 E logo ordenou Jesus que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante, para a outra banda, enquanto despedia a multidão.
23 Ntɛ elip kəsak ka kənay ka afum kəkɔ ndaraŋan mɔ, k'ɛmpɛ tɔrɔ kəroŋ kəkɔtola Kanu. Kɔ dɔfɔy dɛmbəp kɔ di pəyi sona.
23 E, despedida a multidão, subiu ao monte para orar à parte. E, chegada já a tarde, estava ali só.
24 Tɛnatəŋnɛ abil ŋɔbɔlɛ pəpɔŋ pəwosu, yam yecfikəli-fikəli abil, bawo kəgbofnɛ kɔ ŋancndɛ.
24 E o barco estava já no meio do mar, açoitado pelas ondas, porque o vento era contrário.
25 Dɔsɔka dɛləpəs, kɔ Yesu ender nnɔ ŋayi mɔ pəckɔt kəba kəroŋ.
25 Mas, à quarta vigília da noite, dirigiu-se Jesus para eles, caminhando por cima do mar.
26 Ntɛ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋanəŋk kɔ pəckɔt kəba kəroŋ mɔ, kɔ pəyi ŋa yamayama. Kənesɛ kəŋan disrɛ kɔ ŋaloku: «Tubari tɔ,» kɔ ŋaŋkulɛ-kulɛ.
26 E os discípulos, vendo-o caminhar sobre o mar, assustaram-se, dizendo: É um fantasma. E gritaram, com medo.
27 Mba kɔ Yesu oloku ŋa gbəncana babɔkɔ: «Nəbəknɛ! In'ɔfɔ, ta nənesɛ!»
27 Jesus, porém, lhes falou logo, dizendo: Tende bom ânimo, sou eu; não temais.
28 Kɔ Piyɛr oloku kɔ: «Mariki, kɔ tɔyɔnɛ mən'ɔfɔ-ɛ, məsom im ikɔt domun kəroŋ ider nde məyi mɔ.»
28 E respondeu-lhe Pedro e disse: Senhor, se és tu, manda-me ir ter contigo por cima das águas.
29 Kɔ Yesu oloku kɔ: «Məder.» Kɔ Piyɛr ontor debil, k'ɔŋkɔt domun kəroŋ, k'ɔŋkɔ nde Yesu eyi mɔ.
29 E ele disse: Vem. E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas para ir ter com Jesus.
30 Mba ntɛ ɛnanəŋk afef ŋɛbɛk mɔ, k'enesɛ k'oŋkulɛ-kulɛ: «Mariki, məyac im!»
30 Mas, sentindo o vento forte, teve medo; e, começando a ir para o fundo, clamou, dizendo: Senhor, salva-me.
31 Gbəncana babɔkɔ kɔ Yesu ɛntɛnc kəca k'osumpər Piyɛr, k'oloku kɔ: «Məna məmpicɛ kəlaŋ, ta ake tɔ mənesərnɛnɛ-ɛ?»
31 E logo Jesus, estendendo a mão, segurou-o e disse-lhe:
32 Yesu kɔ Piyɛr ŋambɛrɛ debil, kɔ afef ŋɛsak kəwur.
32 E, quando subiram para o barco, acalmou o vento.
33 Acɛpsɛ a Yesu darəŋ aŋɛ ŋanayi debil mɔ ŋantontnɛnɛ kɔ fɔr kiriŋ, kɔ ŋaloku: «Wan ka Kanu yati məyɔnɛ!»
33 Então, aproximaram-se os que estavam no barco e adoraram-no, dizendo: És verdadeiramente o Filho de Deus.
34 Yesu kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋancali, kɔ ŋambəp atɔf ŋa Kenesarɛt.
34 E, tendo passado para a outra banda, chegaram à terra de Genesaré.
35 Kɔ afum a dare dadɔkɔ ŋanɛpəl Yesu, kɔ ŋandəŋk kəder kɔn sədare səkɔ fəp, k'aŋkɛrɛ kɔ acuy fəp.
35 E, quando os homens daquele lugar o conheceram, mandaram por todas aquelas terras em redor e trouxeram-lhe todos os que estavam enfermos.
36 K'alɛtsɛnɛ kɔ pəwosɛ afum ŋagbuŋɛnɛ ali dobol da burumus bɔn. Akɔ ŋanagbuŋɛnɛ di mɔ fəp ŋanatamnɛ keŋ.
36 E rogavam-lhe que, ao menos, eles pudessem tocar a orla da sua veste; e todos os que a tocavam ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.