Marcos 8
Kitabu ka Kanu (BSP) vs ARA
1 Mata mamɔkɔ, ntɛ kənay ka afum kəlɔma sɔ kənatɔyɔ yeri yedi mɔ, k'ewe acɛpsɛ ɔn darəŋ, k'oloku ŋa:
1 Naqueles dias, quando outra vez se reuniu grande multidão, e não tendo eles o que comer, chamou Jesus os discípulos e lhes disse:
2 «Nɔnɔfɔr deyi'm teta kənay ka afum kaŋkɛ. Mata maas ŋayi kɔ ina, ŋayɔ fɛ sɔ paka o paka pedi.
2 Tenho compaixão desta gente, porque há três dias que permanecem comigo e não têm o que comer.
3 K'isɔŋɛ ŋa kəlukus nde ndaraŋan ta ŋandi peri-ɛ, iŋnesɛ ta dis dɔkɔlɔl ŋa dɔpɔ, bawo alɔma pəbɔlɛ pɔ ŋayɛfɛ.»
3 Se eu os despedir para suas casas, em jejum, desfalecerão pelo caminho; e alguns deles vieram de longe.
4 Kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋayif kɔ: «Awa, deke antam kəsɔtɔ cəcom ncɛ andenɛmbərsɛ ŋa, nnɔ kəfo kəyer-yer kaŋkɛ mɔ?»
4 Mas os seus discípulos lhe responderam: Donde poderá alguém fartá-los de pão neste deserto?
5 Kɔ Yesu eyif ŋa: «Cəcom cəke cɔ nəyɔ-ɛ?» Kɔ ŋaloku kɔ: «Cəcom camət-mɛrəŋ.»
5 E Jesus lhes perguntou: Quantos pães tendes? Responderam eles: Sete.
6 Awa, k'oloku kənay a ŋandɛ dəntɔf. Ntɛ ɛlɛk cəcom ncɛ camət-mɛrəŋ mɔ, k'eyif Kanu barka, k'entep-tepi ci, k'ɛyɛfɛ kəsɔŋəs ci acɛpsɛ ɔn darəŋ ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋayerəs ci kənay k'afum mɔ.
6 Ordenou ao povo que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães, partiu-os, após ter dado graças, e os deu a seus discípulos, para que estes os distribuíssem, repartindo entre o povo.
7 Molop mɔlɔma mɛnayi sɔ. Ntɛ elip kəyif Kanu barka teta mi mɔ, k'oloku a payer sɔ mamɔkɔ.
7 Tinham também alguns peixinhos; e, abençoando-os, mandou que estes igualmente fossem distribuídos.
8 Kɔ kənay ka afum kəndi kɔ kənɛmbərɛ, k'asɔtɔ cəfala camət-mɛrəŋ cəlarɛ cəcom cəlpəs.
8 Comeram e se fartaram; e dos pedaços restantes recolheram sete cestos.
9 Kənay ka afum kaŋkɔ kənabəp afum wul maŋkəlɛ (4.000), ntɛ telip mɔ, kɔ Yesu elembərnɛ ŋa.
9 Eram cerca de quatro mil homens. Então, Jesus os despediu.
10 Gbəncana babɔkɔ k'ɛmbɛrɛ debil kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ, kɔ ŋaŋkɔ sədare sa Dalmanuta.
10 Logo a seguir, tendo embarcado juntamente com seus discípulos, partiu para as regiões de Dalmanuta.
11 Kɔ aFarisi ŋander, kɔ ŋancop kəgbɛkəlɛnɛ kɔ Yesu, ntɛ ŋafaŋ kəsumpər kɔ dəmoloku mɔ, kɔ ŋawer kɔ tɛgbɛkərɛ tɛwɛy-wɛy tɔlɔma ntɛ tementər a Kanu kəsom kɔ mɔ.
11 E, saindo os fariseus, puseram-se a discutir com ele; e, tentando-o, pediram-lhe um sinal do céu.
12 Kɔ Yesu ontorɛ kifir pəpɔŋ, k'eyif: «Ta ake tɔ dɛtɛmp dandɛ deŋwenɛ tɛgbɛkərɛ tɛwɛy-wɛy ntɛ tementər a Kanu kəsom im mɔ-ɛ? Kance icloku nu: Afɔmentər dɛtɛmp dandɛ tɛgbɛkərɛ ntɛ o ntɛ.»
12 Jesus, porém, arrancou do íntimo do seu espírito um gemido e disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo que a esta geração não se lhe dará sinal algum.
13 Ntɛ elip kəlok-lokər ŋa mɔ, kɔ Yesu ɛsak ŋa, k'ɛmbɛrɛ sɔ debil kəkɔ ka mokuru.
13 E, deixando-os, tornou a embarcar e foi para o outro lado.
14 Acɛpsɛ a Yesu darəŋ ŋanapələrnɛ kəlɛk cəcom. Kəcom kin gboŋ kɔ ŋanayɔ dəndo debil.
14 Ora, aconteceu que eles se esqueceram de levar pães e, no barco, não tinham consigo senão um só.
15 Kɔ Yesu oloku ŋa tosom ntɛ: «Nəmepi fɔr, nəkɛmbərnɛ lebin da aFarisi kɔ da Herodu.»
15 Preveniu-os Jesus, dizendo: Vede, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Kɔ acɛpsɛ ŋayɛfɛ kəgbɛkəlɛnɛ taŋan, bawo ŋanayɔ fɛ cəcom.
16 E eles discorriam entre si: É que não temos pão.
17 Kɔ Yesu ɛncərɛ tes ntɛ ŋancbocərɛnɛ kiti mɔ, k'eyif ŋa: «Ta ake tɔ nəmbocərɛnɛ kiti nəcloku a nəyɔ fɛ cəcom-ɛ? Nəntasɔtɔ fɛ mera haŋ ndɛkəl? Nəfɔcərɛ? Nəna nəmbiyɛ səbomp?
17 Jesus, percebendo-o, lhes perguntou: Por que discorreis sobre o não terdes pão? Ainda não considerastes, nem compreendestes? Tendes o coração endurecido?
18 Nəyɔ fɔr, mba nəfɔnəŋk? Nəyɔ ləŋəs, mba nəfɔne? Nəncɛm-cɛmnɛ fɛ,
18 Tendo olhos, não vedes? E, tendo ouvidos, não ouvis? Não vos lembrais
19 ntɛ inatep-tepɛ arkun wul kəcamət (5.000) cəcom kəcamət mɔ, cəcom cəlpəs cəfala cəke cɔ nənasɔtɔ-ɛ?» Kɔ acɛpsɛ ŋaloku Yesu: «Wəco kɔ mɛrəŋ.»
19 de quando parti os cinco pães para os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços recolhestes? Responderam eles: Doze!
20 «Ntɛ inatep-tepɛ afum wul maŋkəlɛ (4.000) cəcom camət-mɛrəŋ mɔ, cəfala cəke cɔ nənasɔtɔ cəcom cəlpəs-ɛ?» Kɔ ŋaloku Yesu: «Cəfala camət-mɛrəŋ.»
20 E de quando parti os sete pães para os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços recolhestes? Responderam: Sete!
21 Kɔ Yesu eyif ŋa: «Haŋ ndɛkəl nəntacərɛ fɛ ba?»
21 Ao que lhes disse Jesus: Não compreendeis ainda?
22 Yesu kɔ acɛpsɛ ɔn ŋander Bɛtsayida. K'aŋkɛrɛ kɔ wətɔnəŋk k'alɛtsɛnɛ kɔ, a pədeŋ kɔ kəca.
22 Então, chegaram a Betsaida; e lhe trouxeram um cego, rogando-lhe que o tocasse.
23 Kɔ Yesu osumpər wətɔnəŋk wəkakɔ kəca k'eŋkekərɛ kɔ dare kəsək. K'oyukər kɔ lin dəfɔr, k'endeŋər kɔ waca, pəcyif kɔ: «Məŋnəŋk paka pɔlɔma ba?»
23 Jesus, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia e, aplicando-lhe saliva aos olhos e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 Kɔ wətɔnəŋk emepi fɔr pəcloku: «Iŋnəŋk afum, iŋnəŋk ŋa pəmɔ tɔk, mba ŋaŋkɔt.»
24 Este, recobrando a vista, respondeu: Vejo os homens, porque como árvores os vejo, andando.
25 Kɔ Yesu ɔŋgbɔkərɛ sɔ kədeŋ kɔ waca dəfɔr, ntɛ wətɔnəŋk nwɛ endegbɔkərɛ kəmepi fɔr pɔpɔŋ mɔ, k'ɛntamnɛ, pəcnəŋk pəwaŋkəra.
25 Então, novamente lhe pôs as mãos nos olhos, e ele, passando a ver claramente, ficou restabelecido; e tudo distinguia de modo perfeito.
26 Kɔ Yesu elembərnɛ kɔ, pəkɔ nde ndɔrɔn, k'oloku kɔ: «Ta məbɛrɛ dare de!»
26 E mandou-o Jesus embora para casa, recomendando-lhe: Não entres na aldeia.
27 Kɔ Yesu ŋawur kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ntende dare da Sesari sa Filip. Ŋayi dɔpɔ, k'ɛyɛfɛ kəyifət acɛpsɛ ɔn: «Ntɛ afum ŋaŋloku mɔ, an'iyɔnɛ-ɛ?»
27 Então, Jesus e os seus discípulos partiram para as aldeias de Cesareia de Filipe; e, no caminho, perguntou-lhes: Quem dizem os homens que sou eu?
28 Kɔ acɛpsɛ ŋaloku kɔ: «Alɔma ŋaloku a Aŋnabi Saŋ Batis, kɔ alɔma a Eli, kɔ alɔma sɔ a sayibɛ səlɔma.»
28 E responderam: João Batista; outros: Elias; mas outros: Algum dos profetas.
29 Kɔ Yesu eyif ŋa: «Pɛcɛmcɛmnɛ ponu, an'iyɔnɛ-ɛ?» Kɔ Piyɛr oloku: «Məna, Krist məyɔnɛ.»
29 Então, lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo, Pedro lhe disse: Tu és o Cristo.
30 K'entiŋ-tiŋ ŋa kətɔloku tetɔn ali fum.
30 Advertiu-os Jesus de que a ninguém dissessem tal coisa a seu respeito.
31 Kɔ Yesu oncop kətəksɛ ŋa pəclenɛ: «Mɛnɛ patɔrəs Wan ka Wərkun pəlarəm. Abeki, aloŋnɛ apɔŋ, kɔ atəksɛ sariyɛ sa aSuyif ŋandewɛnəs kɔ, padif kɔ, mba pəfɔtɛ afi dacɔ kɔ tataka ta maas tencepər-ɛ.»
31 Então, começou ele a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do Homem sofresse muitas coisas, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas, fosse morto e que, depois de três dias, ressuscitasse.
32 Yesu oncloku moloku mamɛ pəsoku pɛs. Kɔ Piyɛr ewe Yesu kəsək, k'ɛyɛfɛ kənal kɔ.
32 E isto ele expunha claramente. Mas Pedro, chamando-o à parte, começou a reprová-lo.
33 Mba Yesu olukus, k'ɛŋgbətnɛ acɛpsɛ ɔn, k'ɛŋgbəŋ-gbəŋər Piyɛr: «Məkafəl'em kumunt darəŋ, məna Sentani! Iw'am tewe ta Sentani bawo məfɔcɛm-cɛmnɛ pəmɔ Kanu, mba pəmɔ afum.»
33 Jesus, porém, voltou-se e, fitando os seus discípulos, repreendeu a Pedro e disse: Arreda, Satanás! Porque não cogitas das coisas de Deus, e sim das dos homens.
34 Kɔ Yesu ewe kənay ka afum kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ, k'oloku ŋa: «Kɔ fum ɛfaŋ kəcɛps'em darəŋ-ɛ, wəkayi pəsak kəcɛm-cɛmnɛ teta nkɔnsərka, pəgbaŋnɛ kətɔk kɔn kəpəmpəl pəcəm'em darəŋ.
34 Então, convocando a multidão e juntamente os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, tome a sua cruz e siga-me.
35 Bawo nwɛ o nwɛ ɛŋsɛp kəyac kəyi doru kɔn mɔ, kəndesalpər kɔ, mba nwɛ o nwɛ kiyi doru kɔn kəŋsalpər kɔ teta ina kɔ Kibaru Kətɔt mɔ, endeyac ki.
35 Quem quiser, pois, salvar a sua vida perdê-la-á; e quem perder a vida por causa de mim e do evangelho salvá-la-á.
36 Dəkəcəmɛ dere dɔ tɔyɔ fum kəsɔtɔ kɔn doru kɔrkɔr, kiyi kɔn doru kəsɔlər kɔ-ɛ?
36 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro e perder a sua alma?
37 Ake fum ɛntam kəsɔŋ kəwursɛ ka kiyi kɔn doru-ɛ?
37 Que daria um homem em troca de sua alma?
38 Nwɛ o nwɛ ɛlapərn'em kɔ moloku mem dɛtɛmp da aciya kɔ asumpər dalakɔ dandɛ dacɔ mɔ, Wan ka Wərkun sɔ endekɔlapərnɛ wəkayi k'endeder nɔrɔ da Kas disrɛ, kɔ mɛlɛkɛ mecempi.»
38 Porque qualquer que, nesta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.