Marcos 8
Kitabu ka Kanu (BSP) vs ACF
1 Mata mamɔkɔ, ntɛ kənay ka afum kəlɔma sɔ kənatɔyɔ yeri yedi mɔ, k'ewe acɛpsɛ ɔn darəŋ, k'oloku ŋa:
1 Naqueles dias, havendo uma grande multidão, e não tendo o que comer, Jesus chamou a si os seus discípulos, e disse-lhes:
2 «Nɔnɔfɔr deyi'm teta kənay ka afum kaŋkɛ. Mata maas ŋayi kɔ ina, ŋayɔ fɛ sɔ paka o paka pedi.
2 Tenho compaixão da multidão, porque há já três dias que estão comigo, e não têm o que comer.
3 K'isɔŋɛ ŋa kəlukus nde ndaraŋan ta ŋandi peri-ɛ, iŋnesɛ ta dis dɔkɔlɔl ŋa dɔpɔ, bawo alɔma pəbɔlɛ pɔ ŋayɛfɛ.»
3 E, se os deixar ir em jejum, para suas casas, desfalecerão no caminho, porque alguns deles vieram de longe.
4 Kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋayif kɔ: «Awa, deke antam kəsɔtɔ cəcom ncɛ andenɛmbərsɛ ŋa, nnɔ kəfo kəyer-yer kaŋkɛ mɔ?»
4 E os seus discípulos responderam-lhe: De onde poderá alguém satisfazê-los de pão aqui no deserto?
5 Kɔ Yesu eyif ŋa: «Cəcom cəke cɔ nəyɔ-ɛ?» Kɔ ŋaloku kɔ: «Cəcom camət-mɛrəŋ.»
5 E perguntou-lhes: Quantos pães tendes? E disseram-lhe: Sete.
6 Awa, k'oloku kənay a ŋandɛ dəntɔf. Ntɛ ɛlɛk cəcom ncɛ camət-mɛrəŋ mɔ, k'eyif Kanu barka, k'entep-tepi ci, k'ɛyɛfɛ kəsɔŋəs ci acɛpsɛ ɔn darəŋ ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋayerəs ci kənay k'afum mɔ.
6 E ordenou à multidão que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães, e tendo dado graças, partiu-os, e deu-os aos seus discípulos, para que os pusessem diante deles, e puseram-nos diante da multidão.
7 Molop mɔlɔma mɛnayi sɔ. Ntɛ elip kəyif Kanu barka teta mi mɔ, k'oloku a payer sɔ mamɔkɔ.
7 Tinham também alguns peixinhos; e, tendo dado graças, ordenou que também lhos pusessem diante.
8 Kɔ kənay ka afum kəndi kɔ kənɛmbərɛ, k'asɔtɔ cəfala camət-mɛrəŋ cəlarɛ cəcom cəlpəs.
8 E comeram, e saciaram-se; e dos pedaços que sobejaram levantaram sete cestos.
9 Kənay ka afum kaŋkɔ kənabəp afum wul maŋkəlɛ (4.000), ntɛ telip mɔ, kɔ Yesu elembərnɛ ŋa.
9 E os que comeram eram quase quatro mil; e despediu-os.
10 Gbəncana babɔkɔ k'ɛmbɛrɛ debil kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ, kɔ ŋaŋkɔ sədare sa Dalmanuta.
10 E, entrando logo no barco, com os seus discípulos, foi para as partes de Dalmanuta.
11 Kɔ aFarisi ŋander, kɔ ŋancop kəgbɛkəlɛnɛ kɔ Yesu, ntɛ ŋafaŋ kəsumpər kɔ dəmoloku mɔ, kɔ ŋawer kɔ tɛgbɛkərɛ tɛwɛy-wɛy tɔlɔma ntɛ tementər a Kanu kəsom kɔ mɔ.
11 E saíram os fariseus, e começaram a disputar com ele, pedindolhe, para o tentarem, um sinal do céu.
12 Kɔ Yesu ontorɛ kifir pəpɔŋ, k'eyif: «Ta ake tɔ dɛtɛmp dandɛ deŋwenɛ tɛgbɛkərɛ tɛwɛy-wɛy ntɛ tementər a Kanu kəsom im mɔ-ɛ? Kance icloku nu: Afɔmentər dɛtɛmp dandɛ tɛgbɛkərɛ ntɛ o ntɛ.»
12 E, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo que a esta geração não se dará sinal algum.
13 Ntɛ elip kəlok-lokər ŋa mɔ, kɔ Yesu ɛsak ŋa, k'ɛmbɛrɛ sɔ debil kəkɔ ka mokuru.
13 E, deixando-os, tornou a entrar no barco, e foi para o outro lado.
14 Acɛpsɛ a Yesu darəŋ ŋanapələrnɛ kəlɛk cəcom. Kəcom kin gboŋ kɔ ŋanayɔ dəndo debil.
14 E eles se esqueceram de levar pão e, no barco, não tinham consigo senão um pão.
15 Kɔ Yesu oloku ŋa tosom ntɛ: «Nəmepi fɔr, nəkɛmbərnɛ lebin da aFarisi kɔ da Herodu.»
15 E ordenou-lhes, dizendo: Olhai, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Kɔ acɛpsɛ ŋayɛfɛ kəgbɛkəlɛnɛ taŋan, bawo ŋanayɔ fɛ cəcom.
16 E arrazoavam entre si, dizendo: É porque não temos pão.
17 Kɔ Yesu ɛncərɛ tes ntɛ ŋancbocərɛnɛ kiti mɔ, k'eyif ŋa: «Ta ake tɔ nəmbocərɛnɛ kiti nəcloku a nəyɔ fɛ cəcom-ɛ? Nəntasɔtɔ fɛ mera haŋ ndɛkəl? Nəfɔcərɛ? Nəna nəmbiyɛ səbomp?
17 E Jesus, conhecendo isto, disse-lhes: Para que arrazoais, que não tendes pão? não considerastes, nem compreendestes ainda? tendes ainda o vosso coração endurecido?
18 Nəyɔ fɔr, mba nəfɔnəŋk? Nəyɔ ləŋəs, mba nəfɔne? Nəncɛm-cɛmnɛ fɛ,
18 Tendo olhos, não vedes? e tendo ouvidos, não ouvis? e não vos lembrais,
19 ntɛ inatep-tepɛ arkun wul kəcamət (5.000) cəcom kəcamət mɔ, cəcom cəlpəs cəfala cəke cɔ nənasɔtɔ-ɛ?» Kɔ acɛpsɛ ŋaloku Yesu: «Wəco kɔ mɛrəŋ.»
19 Quando parti os cinco pães entre os cinco mil, quantas alcofas cheias de pedaços levantastes? Disseram-lhe: Doze.
20 «Ntɛ inatep-tepɛ afum wul maŋkəlɛ (4.000) cəcom camət-mɛrəŋ mɔ, cəfala cəke cɔ nənasɔtɔ cəcom cəlpəs-ɛ?» Kɔ ŋaloku Yesu: «Cəfala camət-mɛrəŋ.»
20 E, quando parti os sete entre os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços levantastes? E disseram-lhe: Sete.
21 Kɔ Yesu eyif ŋa: «Haŋ ndɛkəl nəntacərɛ fɛ ba?»
21 E ele lhes disse: Como não entendeis ainda?
22 Yesu kɔ acɛpsɛ ɔn ŋander Bɛtsayida. K'aŋkɛrɛ kɔ wətɔnəŋk k'alɛtsɛnɛ kɔ, a pədeŋ kɔ kəca.
22 E chegou a Betsaida; e trouxeram-lhe um cego, e rogaram-lhe que o tocasse.
23 Kɔ Yesu osumpər wətɔnəŋk wəkakɔ kəca k'eŋkekərɛ kɔ dare kəsək. K'oyukər kɔ lin dəfɔr, k'endeŋər kɔ waca, pəcyif kɔ: «Məŋnəŋk paka pɔlɔma ba?»
23 E, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia; e, cuspindo-lhe nos olhos, e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe se via alguma coisa.
24 Kɔ wətɔnəŋk emepi fɔr pəcloku: «Iŋnəŋk afum, iŋnəŋk ŋa pəmɔ tɔk, mba ŋaŋkɔt.»
24 E, levantando ele os olhos, disse: Vejo os homens; pois os vejo como árvores que andam.
25 Kɔ Yesu ɔŋgbɔkərɛ sɔ kədeŋ kɔ waca dəfɔr, ntɛ wətɔnəŋk nwɛ endegbɔkərɛ kəmepi fɔr pɔpɔŋ mɔ, k'ɛntamnɛ, pəcnəŋk pəwaŋkəra.
25 Depois disto, tornou a pôr-lhe as mãos sobre os olhos, e o fez olhar para cima: e ele ficou restaurado, e viu a todos claramente.
26 Kɔ Yesu elembərnɛ kɔ, pəkɔ nde ndɔrɔn, k'oloku kɔ: «Ta məbɛrɛ dare de!»
26 E mandou-o para sua casa, dizendo: Nem entres na aldeia, nem o digas a ninguém na aldeia.
27 Kɔ Yesu ŋawur kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ntende dare da Sesari sa Filip. Ŋayi dɔpɔ, k'ɛyɛfɛ kəyifət acɛpsɛ ɔn: «Ntɛ afum ŋaŋloku mɔ, an'iyɔnɛ-ɛ?»
27 E saiu Jesus, e os seus discípulos, para as aldeias de Cesaréia de Filipe; e no caminho perguntou aos seus discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Kɔ acɛpsɛ ŋaloku kɔ: «Alɔma ŋaloku a Aŋnabi Saŋ Batis, kɔ alɔma a Eli, kɔ alɔma sɔ a sayibɛ səlɔma.»
28 E eles responderam: João o Batista; e outros: Elias; mas outros: Um dos profetas.
29 Kɔ Yesu eyif ŋa: «Pɛcɛmcɛmnɛ ponu, an'iyɔnɛ-ɛ?» Kɔ Piyɛr oloku: «Məna, Krist məyɔnɛ.»
29 E ele lhes disse: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, lhe disse: Tu és o Cristo.
30 K'entiŋ-tiŋ ŋa kətɔloku tetɔn ali fum.
30 E admoestou-os, para que a ninguém dissessem aquilo dele.
31 Kɔ Yesu oncop kətəksɛ ŋa pəclenɛ: «Mɛnɛ patɔrəs Wan ka Wərkun pəlarəm. Abeki, aloŋnɛ apɔŋ, kɔ atəksɛ sariyɛ sa aSuyif ŋandewɛnəs kɔ, padif kɔ, mba pəfɔtɛ afi dacɔ kɔ tataka ta maas tencepər-ɛ.»
31 E começou a ensinar-lhes que importava que o Filho do homem padecesse muito, e que fosse rejeitado pelos anciãos e príncipes dos sacerdotes, e pelos escribas, e que fosse morto, mas que depois de três dias ressuscitaria.
32 Yesu oncloku moloku mamɛ pəsoku pɛs. Kɔ Piyɛr ewe Yesu kəsək, k'ɛyɛfɛ kənal kɔ.
32 E dizia abertamente estas palavras. E Pedro o tomou à parte, e começou a repreendê-lo.
33 Mba Yesu olukus, k'ɛŋgbətnɛ acɛpsɛ ɔn, k'ɛŋgbəŋ-gbəŋər Piyɛr: «Məkafəl'em kumunt darəŋ, məna Sentani! Iw'am tewe ta Sentani bawo məfɔcɛm-cɛmnɛ pəmɔ Kanu, mba pəmɔ afum.»
33 Mas ele, virando-se, e olhando para os seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Retira-te de diante de mim, Satanás; porque não compreendes as coisas que são de Deus, mas as que são dos homens.
34 Kɔ Yesu ewe kənay ka afum kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ, k'oloku ŋa: «Kɔ fum ɛfaŋ kəcɛps'em darəŋ-ɛ, wəkayi pəsak kəcɛm-cɛmnɛ teta nkɔnsərka, pəgbaŋnɛ kətɔk kɔn kəpəmpəl pəcəm'em darəŋ.
34 E chamando a si a multidão, com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, e tome a sua cruz, e siga-me.
35 Bawo nwɛ o nwɛ ɛŋsɛp kəyac kəyi doru kɔn mɔ, kəndesalpər kɔ, mba nwɛ o nwɛ kiyi doru kɔn kəŋsalpər kɔ teta ina kɔ Kibaru Kətɔt mɔ, endeyac ki.
35 Porque qualquer que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á, mas, qualquer que perder a sua vida por amor de mim e do evangelho, esse a salvará.
36 Dəkəcəmɛ dere dɔ tɔyɔ fum kəsɔtɔ kɔn doru kɔrkɔr, kiyi kɔn doru kəsɔlər kɔ-ɛ?
36 Pois, que aproveitaria ao homem ganhar todo o mundo e perder a sua alma?
37 Ake fum ɛntam kəsɔŋ kəwursɛ ka kiyi kɔn doru-ɛ?
37 Ou, que daria o homem pelo resgate da sua alma?
38 Nwɛ o nwɛ ɛlapərn'em kɔ moloku mem dɛtɛmp da aciya kɔ asumpər dalakɔ dandɛ dacɔ mɔ, Wan ka Wərkun sɔ endekɔlapərnɛ wəkayi k'endeder nɔrɔ da Kas disrɛ, kɔ mɛlɛkɛ mecempi.»
38 Porquanto, qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai, com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.