Marcos 5

Kitabu ka Kanu (BSP) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Kɔ Yesu ɔŋkɔ ntende kəba mokuru nde kulum ka Kerasa.
1 Eles atravessaram o mar e foram para a região dos gerasenos.
2 Ntɛ endewur debil mɔ, kɔ fum wəlɔma owur cufu dacɔ, ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋeyi kɔ. K'ender pəcəmɛ kɔ fɔr kiriŋ.
2 Quando Jesus desembarcou, um homem com um espírito imundo veio dos sepulcros ao seu encontro.
3 Fum wəkakɔ dəndo cufu dacɔ ɛnayi, fum o fum ɛnctam fɛ kəkot kɔ, ali gbekce.
3 Esse homem vivia nos sepulcros, e ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo com correntes;
4 Tɛlarəm ɔncyɔ fɛc dəwɛcək packotɛ kɔ gbekce, mba onccopu gbekce pəctep-tepi fɛc, ali fum ɛnayɔ fɛ sɔkət səcəmbərsɛ kɔ.
4 pois muitas vezes lhe haviam sido acorrentados pés e mãos, mas ele arrebentara as correntes e quebrara os ferros de seus pés. Ninguém era suficientemente forte para dominá-lo.
5 Pəyi dəndo cufu dacɔ kɔ mɔrɔ kəroŋ tɛm fəp, pibi kɔ daŋ, pəckulɛ-kulɛ, pəcbopərnɛ masar.
5 Noite e dia ele andava gritando e cortando-se com pedras entre os sepulcros e nas colinas.
6 K'ɛnəŋk Yesu pəbɔlɛ, k'ender pəcəpɛ kɔ suwu fɔr kiriŋ,
6 Quando ele viu Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele,
7 k'oŋkulɛ-kulɛ pəpɔŋ: «Yesu Wan ka Kanu nkɛ kəyi darenc mɔ, ta ake tɔ məmbɛrɛnɛ mes mem-ɛ? Ilɛtsɛn'am teta tewe ta Kanu, ta mətɔrəs im!»
7 e gritou em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te por Deus que não me atormentes! "
8 Bawo Yesu ɛnaloku kɔ: «Məwur wərkun wəkawɛ, məna ŋɔŋk ŋɛlɛc.»
8 Pois Jesus lhe tinha dito: "Saia deste homem, espírito imundo! "
9 Kɔ Yesu eyif kɔ: «Cəke cɔ aŋw'am-ɛ?» K'oloku Yesu, «‹Kənay› k'aŋw'em, bawo səla.»
9 Então Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Meu nome é Legião", respondeu ele, "porque somos muitos".
10 K'ɛŋgbəcər kəlɛtsɛnɛ Yesu a ta pəsɔŋɛ kɔ kəwur dəkulum.
10 E implorava a Jesus, com insistência, que não os mandasse sair daquela região.
11 Dəndo tɔrɔ kəroŋ sɔp yɛlarəm yɛnayi di yɔcsɔmət.
11 Uma grande manada de porcos estava pastando numa colina próxima.
12 Kɔ yɔŋk yɛlɛc yɛlɛtsɛnɛ Yesu: «Məkekərɛ su nde sɔp yayɛ yeyi mɔ, ntɛ tɔŋsɔŋɛ səbɛrɛ yi disrɛ mɔ.»
12 Os demônios imploraram a Jesus: "Manda-nos para os porcos, para que entremos neles".
13 Kɔ Yesu owosɛnɛ yi. Kɔ yɔŋk yɛlɛc yowur dəfum kɔ yɛmbɛrɛ dəsɔp, kɔ sɔp yɛyɛksɛ kətor dəkəba yɛyɛfɛ dətɔrɔ. Dɛlay da sɔp yayɔkɔ dɛncbəp wul mɛrəŋ (2.000). Kɔ yɛŋgbətsɛ, kɔ yefis-fis dəndo dəkəba.
13 Ele lhes deu permissão, e os espíritos imundos saíram e entraram nos porcos. A manada de cerca de dois mil porcos atirou-se precipício abaixo, em direção ao mar, e nele se afogou.
14 K'akɛk a sɔp aŋɛ ŋayɛksɛ kɔ ŋasamsərɛnɛ toloku tatɔkɔ dare kɔ sədare səkəsək, kɔ afum ŋander kədemɔmən tɔkɔ tɛnacepər mɔ.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos na cidade e nos campos, e o povo foi ver o que havia acontecido.
15 Ntɛ ŋander nnɔ Yesu eyi mɔ, kɔ ŋambəp fum wəkɔ ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋɔnctɔrəs mɔ, pəsəkəp pəndɛ kɔ amera ŋɔn fəp, nkɔn nwɛ «kənay» kənayi mɔ. Afum aŋɛ ŋanader kəmɔmən mɔ, ŋanesɛ.
15 Quando se aproximaram de Jesus, viram ali o homem que fora possesso da legião de demônios, assentado, vestido e em perfeito juízo; e ficaram com medo.
16 Afum akɔ ŋananəŋk tɔkɔ tɛnacepər mɔ, ŋalɔmər ader tɔkɔ tɛnasɔtɔ wəkɔ yɔŋk yɛlɛc yɔnctɔrəs mɔ kɔ sɔp.
16 Os que o tinham visto contaram ao povo o que acontecera ao endemoninhado, e falaram também sobre os porcos.
17 Awa! Kɔ ŋayɛfɛ kəlɛtsɛnɛ Yesu, a pəbɔlɛ atɔf ŋaŋan.
17 Então o povo começou a suplicar a Jesus que saísse do território deles.
18 Ntɛ ɔŋkɔ kəbɛrɛ debil mɔ, fum nwɛ yɔŋk yɛlɛc yɔnctɔrəs mɔ ɛlɛtsɛnɛ Yesu a pəwosɛ ŋayi kɔ nkɔn.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, o homem que estivera endemoninhado suplicava-lhe que o deixasse ir com ele.
19 Yesu ɛnawosɛnɛ fɛ kɔ ti, mba k'oloku kɔ: «Məkɔ ndaram, ndena afum am, məlɔmər ŋa mes mmɛ Mariki ɔyɔn'am mɔ fəp, nɔnɔfɔr ndɛ ɔyɔn'am mɔ.»
19 Jesus não o permitiu, mas disse: "Vá para casa, para a sua família e anuncie-lhes quanto o Senhor fez por você e como teve misericórdia de você".
20 Kɔ fum nwɛ yɔŋk yɛlɛc yɛnayi mɔ ɔŋkɔ pəcop kədəŋk dəSədare Wəco mes mmɛ Yesu ɛnayɔnɛ kɔ mɔ fəp. Kɔ tenciyanɛ afum fəp.
20 Então, aquele homem se foi e começou a anunciar em Decápolis quanto Jesus tinha feito por ele. Todos ficavam admirados.
21 Kɔ Yesu ɔŋkɔ nde kəba mokuru, kɔ afum kənay ŋaloŋkanɛ kɔ kəsək, nkɔn pəyi kəba kəsək.
21 Tendo Jesus voltado de barco para a outra margem, uma grande multidão se reuniu ao seu redor, enquanto ele estava à beira do mar.
22 Kɔ wəkiriŋ ka dəkətola Kanu da aSuyif, nwɛ ancwe Yayirɔs mɔ ender. Ntɛ ɛnəŋk Yesu mɔ, k'ontontnɛ kɔ dəntɔf, k'osumpər kɔ wɛcək.
22 Então chegou ali um dos dirigentes da sinagoga, chamado Jairo. Vendo Jesus, prostrou-se aos seus pés
23 K'ɛlɛtsɛnɛ kɔ pəlarəm: «Dəkəfi wəyecəra kem eyi. Məder mədeŋər kɔ waca, ntɛ tɔŋsɔŋɛ pətamnɛ pəyi sɔ doru mɔ.»
23 e lhe implorou insistentemente: "Minha filhinha está morrendo! Vem, por favor, e impõe as mãos sobre ela, para que seja curada e viva".
24 Kɔ Yesu ŋaŋkɔ kɔ fum nwɛ. Kɔ kənay ka afum kəsol kɔ ŋa, ŋacgbəcərɛnɛ kɔ cəsək fəp.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão o seguia e o comprimia.
25 Dəndo, wəran wəlɔma ɛnayi di, docu da kəwur mecir deyi kɔ tɛnasɔtɔ meren wəco kɔ mɛrəŋ.
25 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Tɛnatɔrəs wəran wəkakɔ pəlarəm, teta atɛn cɔl aŋɛ ɛnanəŋk, pəsɔŋsɛ ti daka dɔkɔ ɛnayɔ mɔ fəp, mba ali mɛtɛn ɛnasɔtɔ fɛ, mɛnɛ ntɛ docu dɔn dɛncnaŋkanɛ kɔ mɔ.
26 Ela padecera muito sob o cuidado de vários médicos e gastara tudo o que tinha, mas, em vez de melhorar, piorava.
27 Ntɛ wəran nwɛ ene pacloku teta Yesu mɔ, k'ender kənay ka afum tadarəŋ, k'oŋgbuŋɛnɛ yamos ya Yesu,
27 Quando ouviu falar de Jesus, chegou-se por trás dele, no meio da multidão, e tocou em seu manto,
28 bawo onclokunɛ: «K'iŋgbuŋɛnɛ yamos yɔn-ɛ, intamnɛ.»
28 porque pensava: "Se eu tão-somente tocar em seu manto, ficarei curada".
29 Gbəncana babɔkɔ kɔ docu dɔn da kəwur mecir dɛsakɛ, k'ɛncərɛnɛ dəris a docu dɔn dɛntamnɛ.
29 Imediatamente cessou sua hemorragia e ela sentiu em seu corpo que estava livre do seu sofrimento.
30 Kɔ Yesu ɛncərɛ gbəncana babɔkɔ a sɔkət səlɔma səwur kɔ dəris, k'ɛŋkafələrnɛ kənay pəcyif: «Anɔ ogbuŋɛnɛ yamos yem-ɛ?»
30 No mesmo instante, Jesus percebeu que dele havia saído poder, virou-se para a multidão e perguntou: "Quem tocou em meu manto? "
31 Kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋaloku kɔ: «Mənəŋk ntɛ kənay kəŋgbəcərɛn'am waca fəp mɔ, məcyif sɔ a anɔ ogbuŋɛn'em-ɛ?»
31 Responderam os seus discípulos: "Vês a multidão aglomerada ao teu redor e ainda perguntas: ‘Quem tocou em mim? ’ "
32 Mba k'ɛŋkafəli fɔr kəmɔmən nwɛ ɛnagbuŋɛnɛ yamos yɔn mɔ.
32 Mas Jesus continuou olhando ao seu redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Ntɛ ɛnacərɛ tɔkɔ teyi kɔ mɔ, kɔ wəran ɛyɛfɛ kəyikcɛ, k'enesɛ, k'ender pətɛmpɛnɛ kɔ wɛcək dəntɔf, k'oloku kɔ kance fəp.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe tinha acontecido, aproximou-se, prostrou-se aos seus pés e, tremendo de medo, contou-lhe toda a verdade.
34 Mba kɔ Yesu oloku kɔ: «Wan kem, kəlaŋ kam kəntaməs əm, məkɔnɛ abəkəc ŋoforu, docu dam dɛntamn'am.»
34 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz e fique livre do seu sofrimento".
35 Yesu ɛnayi kəlok-loku ntɛ afum ŋanader kəyɛfɛ ka ndena wəbɛ ka dəkətola Kanu da aSuyif mɔ, ŋacloku Yayirɔs: «Wan kam wəran efi, ta ake tɔ məndesɔtɔrsɛ wətəksɛ-ɛ?»
35 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegaram algumas pessoas da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga. "Sua filha morreu", disseram eles. "Não precisa mais incomodar o mestre! "
36 Mba Yesu ɛnalɔm fɛ moloku maŋan ntɛ o ntɛ, k'oloku wəbɛ ka dəkətola Kanu da aSuyif: «Ta mənesɛ, məlaŋ gbəcərəm.»
36 Não fazendo caso do que eles disseram, Jesus disse ao dirigente da sinagoga: "Não tenha medo; tão-somente creia".
37 Yesu ɛnawosɛ fɛ nwɛ o nwɛ pəcəmɛ kɔ darəŋ, mɛnɛ Piyɛr, Sak kɔ Isaŋ wɛnc ka Sak.
37 E não deixou ninguém segui-lo, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Kɔ ŋander ndena wəbɛ ka dəkətola Kanu da aSuyif, dəndo kɔ Yesu ɛnəŋk tɔkɔ afum ŋanckafəlɛ-kafəlɛ mɔ, afum ŋacbok, ŋackulɛ-kulɛ pəpɔŋ.
38 Quando chegaram à casa do dirigente da sinagoga, Jesus viu um alvoroço, com gente chorando e se lamentando em alta voz.
39 Kɔ Yesu ɛmbɛrɛ k'eyif ŋa: «Ta ake tɔ nəŋkafəlɛnɛ-kafəlɛnɛ, nəcbok tantɛ-ɛ? Wan wəkawɛ efi fɛ, kədirɛ k'ɛndɛ.»
39 Então entrou e lhes disse: "Por que todo este alvoroço e lamento? A criança não está morta, mas dorme".
40 Kɔ afum ŋayɛfɛ kəfani Yesu. Mba kɔ Yesu ɛmbɛləs ŋa fəp, k'ewe wəyecəra kas kɔ kɛrɛ kɔ akɔ ɛnasolɛ mɔ, k'ɛmbɛrɛ nde wəyecəra ɛnayi mɔ.
40 Mas todos começaram a rir de Jesus. Ele, porém, ordenou que eles saíssem, tomou consigo o pai e a mãe da criança e os discípulos que estavam com ele, e entrou onde se encontrava a criança.
41 K'osumpər wan wəran kəca, k'oloku kɔ: «Talita kum», itɔ tatɔkɔ: «Wəyecəra, iclok'əm, məyɛfɛ!»
41 Tomou-a pela mão e lhe disse: "Talita cumi! ", que significa: "Menina, eu lhe ordeno, levante-se! ".
42 Gbəncana babɔkɔ kɔ wan wəran ɛyɛfɛ, k'oncop kəkɔt. Wəyecəra wəkakɔ ɛnasɔtɔ meren wəco kɔ mɛrəŋ, kɔ cusu cəwos ŋa pəpɔŋ.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos de idade, levantou-se e começou a andar. Isso os deixou atônitos.
43 Kɔ Yesu embeŋəsnɛ ŋa, a ta fum o fum pəcərɛ ti, k'oloku ŋa kəsɔŋ wan yeri.
43 Ele deu ordens expressas para que não dissessem nada a ninguém e mandou que dessem a ela alguma coisa para comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.