Marcos 5
Kitabu ka Kanu (BSP) vs NAA
1 Kɔ Yesu ɔŋkɔ ntende kəba mokuru nde kulum ka Kerasa.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Ntɛ endewur debil mɔ, kɔ fum wəlɔma owur cufu dacɔ, ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋeyi kɔ. K'ender pəcəmɛ kɔ fɔr kiriŋ.
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 Fum wəkakɔ dəndo cufu dacɔ ɛnayi, fum o fum ɛnctam fɛ kəkot kɔ, ali gbekce.
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Tɛlarəm ɔncyɔ fɛc dəwɛcək packotɛ kɔ gbekce, mba onccopu gbekce pəctep-tepi fɛc, ali fum ɛnayɔ fɛ sɔkət səcəmbərsɛ kɔ.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Pəyi dəndo cufu dacɔ kɔ mɔrɔ kəroŋ tɛm fəp, pibi kɔ daŋ, pəckulɛ-kulɛ, pəcbopərnɛ masar.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 K'ɛnəŋk Yesu pəbɔlɛ, k'ender pəcəpɛ kɔ suwu fɔr kiriŋ,
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 k'oŋkulɛ-kulɛ pəpɔŋ: «Yesu Wan ka Kanu nkɛ kəyi darenc mɔ, ta ake tɔ məmbɛrɛnɛ mes mem-ɛ? Ilɛtsɛn'am teta tewe ta Kanu, ta mətɔrəs im!»
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 Bawo Yesu ɛnaloku kɔ: «Məwur wərkun wəkawɛ, məna ŋɔŋk ŋɛlɛc.»
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Kɔ Yesu eyif kɔ: «Cəke cɔ aŋw'am-ɛ?» K'oloku Yesu, «‹Kənay› k'aŋw'em, bawo səla.»
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 K'ɛŋgbəcər kəlɛtsɛnɛ Yesu a ta pəsɔŋɛ kɔ kəwur dəkulum.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Dəndo tɔrɔ kəroŋ sɔp yɛlarəm yɛnayi di yɔcsɔmət.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 Kɔ yɔŋk yɛlɛc yɛlɛtsɛnɛ Yesu: «Məkekərɛ su nde sɔp yayɛ yeyi mɔ, ntɛ tɔŋsɔŋɛ səbɛrɛ yi disrɛ mɔ.»
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Kɔ Yesu owosɛnɛ yi. Kɔ yɔŋk yɛlɛc yowur dəfum kɔ yɛmbɛrɛ dəsɔp, kɔ sɔp yɛyɛksɛ kətor dəkəba yɛyɛfɛ dətɔrɔ. Dɛlay da sɔp yayɔkɔ dɛncbəp wul mɛrəŋ (2.000). Kɔ yɛŋgbətsɛ, kɔ yefis-fis dəndo dəkəba.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 K'akɛk a sɔp aŋɛ ŋayɛksɛ kɔ ŋasamsərɛnɛ toloku tatɔkɔ dare kɔ sədare səkəsək, kɔ afum ŋander kədemɔmən tɔkɔ tɛnacepər mɔ.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Ntɛ ŋander nnɔ Yesu eyi mɔ, kɔ ŋambəp fum wəkɔ ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋɔnctɔrəs mɔ, pəsəkəp pəndɛ kɔ amera ŋɔn fəp, nkɔn nwɛ «kənay» kənayi mɔ. Afum aŋɛ ŋanader kəmɔmən mɔ, ŋanesɛ.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Afum akɔ ŋananəŋk tɔkɔ tɛnacepər mɔ, ŋalɔmər ader tɔkɔ tɛnasɔtɔ wəkɔ yɔŋk yɛlɛc yɔnctɔrəs mɔ kɔ sɔp.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Awa! Kɔ ŋayɛfɛ kəlɛtsɛnɛ Yesu, a pəbɔlɛ atɔf ŋaŋan.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Ntɛ ɔŋkɔ kəbɛrɛ debil mɔ, fum nwɛ yɔŋk yɛlɛc yɔnctɔrəs mɔ ɛlɛtsɛnɛ Yesu a pəwosɛ ŋayi kɔ nkɔn.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Yesu ɛnawosɛnɛ fɛ kɔ ti, mba k'oloku kɔ: «Məkɔ ndaram, ndena afum am, məlɔmər ŋa mes mmɛ Mariki ɔyɔn'am mɔ fəp, nɔnɔfɔr ndɛ ɔyɔn'am mɔ.»
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Kɔ fum nwɛ yɔŋk yɛlɛc yɛnayi mɔ ɔŋkɔ pəcop kədəŋk dəSədare Wəco mes mmɛ Yesu ɛnayɔnɛ kɔ mɔ fəp. Kɔ tenciyanɛ afum fəp.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Kɔ Yesu ɔŋkɔ nde kəba mokuru, kɔ afum kənay ŋaloŋkanɛ kɔ kəsək, nkɔn pəyi kəba kəsək.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Kɔ wəkiriŋ ka dəkətola Kanu da aSuyif, nwɛ ancwe Yayirɔs mɔ ender. Ntɛ ɛnəŋk Yesu mɔ, k'ontontnɛ kɔ dəntɔf, k'osumpər kɔ wɛcək.
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 K'ɛlɛtsɛnɛ kɔ pəlarəm: «Dəkəfi wəyecəra kem eyi. Məder mədeŋər kɔ waca, ntɛ tɔŋsɔŋɛ pətamnɛ pəyi sɔ doru mɔ.»
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Kɔ Yesu ŋaŋkɔ kɔ fum nwɛ. Kɔ kənay ka afum kəsol kɔ ŋa, ŋacgbəcərɛnɛ kɔ cəsək fəp.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Dəndo, wəran wəlɔma ɛnayi di, docu da kəwur mecir deyi kɔ tɛnasɔtɔ meren wəco kɔ mɛrəŋ.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Tɛnatɔrəs wəran wəkakɔ pəlarəm, teta atɛn cɔl aŋɛ ɛnanəŋk, pəsɔŋsɛ ti daka dɔkɔ ɛnayɔ mɔ fəp, mba ali mɛtɛn ɛnasɔtɔ fɛ, mɛnɛ ntɛ docu dɔn dɛncnaŋkanɛ kɔ mɔ.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Ntɛ wəran nwɛ ene pacloku teta Yesu mɔ, k'ender kənay ka afum tadarəŋ, k'oŋgbuŋɛnɛ yamos ya Yesu,
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 bawo onclokunɛ: «K'iŋgbuŋɛnɛ yamos yɔn-ɛ, intamnɛ.»
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 Gbəncana babɔkɔ kɔ docu dɔn da kəwur mecir dɛsakɛ, k'ɛncərɛnɛ dəris a docu dɔn dɛntamnɛ.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Kɔ Yesu ɛncərɛ gbəncana babɔkɔ a sɔkət səlɔma səwur kɔ dəris, k'ɛŋkafələrnɛ kənay pəcyif: «Anɔ ogbuŋɛnɛ yamos yem-ɛ?»
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋaloku kɔ: «Mənəŋk ntɛ kənay kəŋgbəcərɛn'am waca fəp mɔ, məcyif sɔ a anɔ ogbuŋɛn'em-ɛ?»
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Mba k'ɛŋkafəli fɔr kəmɔmən nwɛ ɛnagbuŋɛnɛ yamos yɔn mɔ.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Ntɛ ɛnacərɛ tɔkɔ teyi kɔ mɔ, kɔ wəran ɛyɛfɛ kəyikcɛ, k'enesɛ, k'ender pətɛmpɛnɛ kɔ wɛcək dəntɔf, k'oloku kɔ kance fəp.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Mba kɔ Yesu oloku kɔ: «Wan kem, kəlaŋ kam kəntaməs əm, məkɔnɛ abəkəc ŋoforu, docu dam dɛntamn'am.»
34 Então Jesus lhe disse:
35 Yesu ɛnayi kəlok-loku ntɛ afum ŋanader kəyɛfɛ ka ndena wəbɛ ka dəkətola Kanu da aSuyif mɔ, ŋacloku Yayirɔs: «Wan kam wəran efi, ta ake tɔ məndesɔtɔrsɛ wətəksɛ-ɛ?»
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Mba Yesu ɛnalɔm fɛ moloku maŋan ntɛ o ntɛ, k'oloku wəbɛ ka dəkətola Kanu da aSuyif: «Ta mənesɛ, məlaŋ gbəcərəm.»
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Yesu ɛnawosɛ fɛ nwɛ o nwɛ pəcəmɛ kɔ darəŋ, mɛnɛ Piyɛr, Sak kɔ Isaŋ wɛnc ka Sak.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Kɔ ŋander ndena wəbɛ ka dəkətola Kanu da aSuyif, dəndo kɔ Yesu ɛnəŋk tɔkɔ afum ŋanckafəlɛ-kafəlɛ mɔ, afum ŋacbok, ŋackulɛ-kulɛ pəpɔŋ.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Kɔ Yesu ɛmbɛrɛ k'eyif ŋa: «Ta ake tɔ nəŋkafəlɛnɛ-kafəlɛnɛ, nəcbok tantɛ-ɛ? Wan wəkawɛ efi fɛ, kədirɛ k'ɛndɛ.»
39 Ao entrar, disse:
40 Kɔ afum ŋayɛfɛ kəfani Yesu. Mba kɔ Yesu ɛmbɛləs ŋa fəp, k'ewe wəyecəra kas kɔ kɛrɛ kɔ akɔ ɛnasolɛ mɔ, k'ɛmbɛrɛ nde wəyecəra ɛnayi mɔ.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 K'osumpər wan wəran kəca, k'oloku kɔ: «Talita kum», itɔ tatɔkɔ: «Wəyecəra, iclok'əm, məyɛfɛ!»
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Gbəncana babɔkɔ kɔ wan wəran ɛyɛfɛ, k'oncop kəkɔt. Wəyecəra wəkakɔ ɛnasɔtɔ meren wəco kɔ mɛrəŋ, kɔ cusu cəwos ŋa pəpɔŋ.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 Kɔ Yesu embeŋəsnɛ ŋa, a ta fum o fum pəcərɛ ti, k'oloku ŋa kəsɔŋ wan yeri.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.