Marcos 2
Kitabu ka Kanu (BSP) vs ARA
1 Ntɛ mata mɔlɔma mencepər mɔ, kɔ Yesu ender Kaparnam. K'ane a Yesu eyi dɛkɛr,
1 Dias depois, entrou Jesus de novo em Cafarnaum, e logo correu que ele estava em casa.
2 k'afum alarəm ŋaloŋkanɛ haŋ kɔ dəkəcəmɛ delip ali nde dəkəsuŋka. Yesu pəccam ŋa toloku ta Kanu.
2 Muitos afluíram para ali, tantos que nem mesmo junto à porta eles achavam lugar; e anunciava-lhes a palavra.
3 K'aŋkɛrɛ kɔ wəfi wɛcək nwɛ afum maŋkəlɛ ŋanagbaŋnɛ mɔ.
3 Alguns foram ter com ele, conduzindo um paralítico, levado por quatro homens.
4 Ntɛ agbaŋnɛ ɔn ŋanatɔtam kəkekərɛ kɔ haŋ nde Yesu eyi mɔ teta dɛlay da afum, kɔ ŋampɛsɛ kəlɔ kəroŋ ŋasurɛnɛ da Yesu ɛnacəmɛ mɔ, kɔ ŋafeni da ŋanatorɛnɛ yala nyɛ wətɔtam kəkɔt wəkakɔ ɛnafəntərɛ mɔ.
4 E, não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o eirado no ponto correspondente ao em que ele estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o doente.
5 Ntɛ Yesu ɛnəŋk kəlaŋ kəŋan mɔ, k'oloku wəfi wɛcək: «Wɛnc im, aŋaŋnɛn'am kiciya kam.»
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Filho, os teus pecados estão perdoados.
6 Atəksɛ sariyɛ s'aSuyif alɔma aŋɛ ŋanandɛ di mɔ, ŋaccɛm-cɛmnɛ dɛbəkəc ntɛ:
6 Mas alguns dos escribas estavam assentados ali e arrazoavam em seu coração:
7 «T'ake toŋlok-lokɛ tantɛ-ɛ? Kəlɔməs k'ɛndɛ Mariki! An'ɛntam kəŋaŋnɛnɛ kiciya kɔ pəntɔyɔnɛ Kanu sona-ɛ?»
7 Por que fala ele deste modo? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, senão um, que é Deus?
8 Kɔ Yesu ɛncərɛ gbəncana babɔkɔ amera ŋɔn disrɛ mɛcɛm-cɛmnɛ mmɛ mɛnayi atəksɛ sariyɛ akakɔ mɔ. Kɔ Yesu eyif ŋa: «T'ake tɔ mɛcɛm-cɛmnɛ mamɛ meyinɛ nu-ɛ?
8 E Jesus, percebendo logo por seu espírito que eles assim arrazoavam, disse-lhes: Por que arrazoais sobre estas coisas em vosso coração?
9 Mosom mɛrəŋ mɔ mamɛ, tosom tere tɔtɔcuca kəloku wəfi wɛcək-ɛ: ‹Aŋaŋnɛn'am kiciya kam,› kɔ kəloku: ‹Məyɛfɛ, məlɛk poko pam, məkɔt›?
9 Qual é mais fácil? Dizer ao paralítico: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito e anda?
10 Awa, indeyɔ nu tantɛ, ntɛ tɔŋsɔŋɛ nəcərɛ a ina, Wan ka Wərkun, intɔmpər kətam kəŋaŋnɛnɛ ka kiciya nnɔ doru dandɛ.» Kɔ Yesu oloku wəfi wɛcək:
10 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse ao paralítico:
11 «Ilok'əm: Məyɛfɛ, məlɛk poko pam, məkɔ nde ndaram!»
11 Eu te mando: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
12 Kɔ wərkun nwɛ ɛyɛfɛ, k'ɛlɛk gbəncana babɔkɔ poko pɔn, k'owur fɔr ya afum fəp kiriŋ, ntɛ towosəs afum cusu mɔ, kɔ fəp fəŋkor-koru Kanu ŋacloku: «Səntanəŋk fɛ towurɛnɛ ta tantɛ!»
12 Então, ele se levantou e, no mesmo instante, tomando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de se admirarem todos e darem glória a Deus, dizendo: Jamais vimos coisa assim!
13 Kɔ Yesu ɔŋkɔ sɔ kəca ka dəkəba. Kɔ afum alarəm ŋander nnɔ eyi mɔ, pəctəksɛ ŋa.
13 De novo, saiu Jesus para junto do mar, e toda a multidão vinha ao seu encontro, e ele os ensinava.
14 Ntɛ eyi kəcepər mɔ, k'ɛnəŋk Lewy wan ka Alfe, pəndɛ nde aŋgbancan ŋa abaŋəs dut. Kɔ Yesu oloku kɔ: «Məcɛps'em darəŋ,» kɔ wəkakɔ ɛyɛfɛ k'ɛncɛpsɛ kɔ darəŋ.
14 Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
15 Ntɛ ŋanadi yeri nda Lewy, kɔ abaŋəs dut alarəm kɔ aciya ŋandɛ kɔ Yesu kɔ acɛpsɛ ɔn, bawo afum akakɔ ŋanacɛpsɛ kɔ darəŋ mɔ, ŋanala.
15 Achando-se Jesus à mesa na casa de Levi, estavam juntamente com ele e com seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram em grande número e também o seguiam.
16 Ntɛ aFarisi kɔ atəksɛ sariyɛ s'aSuyif ŋanəŋk Yesu pəcdi yeri kɔ abaŋəs dut kɔ aciya mɔ, kɔ ŋayif acɛpsɛ a Yesu darəŋ: «Ta ake t'endinɛ yeri kəfo kin kɔ abaŋəs dut kɔ aciya-ɛ?»
16 Os escribas dos fariseus, vendo-o comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: Por que come [e bebe] ele com os publicanos e pecadores?
17 Yesu nwɛ ɛnane ti mɔ, oloku ŋa: «Bafɔ atamnɛ ŋafaŋ wətɛn cɔl de, mba acuy. Inderɛnɛ fɛ teta kəwe k'alompu, mba teta aciya.»
17 Tendo Jesus ouvido isto, respondeu-lhes: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes; não vim chamar justos, e sim pecadores.
18 Dɔsɔk dɔlɔma, acɛpsɛ a Saŋ darəŋ kɔ aFarisi ŋasuŋ. K'afum alɔma ŋander ŋayif Yesu: «T'ake tɔ acɛpsɛ a məna darəŋ ŋantɔsuŋɛ-ɛ, ntɛ acɛpsɛ a Saŋ darəŋ kɔ aFarisi ŋaŋsuŋ mɔ?»
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Vieram alguns e lhe perguntaram: Por que motivo jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 Kɔ Yesu eyif ŋa: «Afum aŋɛ awe kəgbaŋnɛ mɔ ŋantam kəsuŋ ŋasɔrɔyi wəfura kəsək ba? Tɛm ntɛ ŋayi wəfura kəsək mɔ, ŋafɔsuŋ.
19 Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Durante o tempo em que estiver presente o noivo, não podem jejuar.
20 Dɔsɔk dendebəp ndɛ ŋandegbɛyɛnɛ kɔ wəfura mɔ, awa ŋandesuŋ dɔsɔk dadɔkɔ.»
20 Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo; e, nesse tempo, jejuarão.
21 «Ali fum ɔfɔfapərɛ kəpol ka kəloto kəfu yamos yɛməcɛ-məcɛ, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ kəpol ka kəloto kəfu kaŋkɔ kəŋŋos-ŋosu yamos yɛməcɛ-məcɛ yayɔkɔ, tɔsɔŋɛ yamos yayɔkɔ kəwalɛ pətas kəwalɛ kəcɔkɔ-cɔkɔ.
21 Ninguém costura remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo novo tira parte da veste velha, e fica maior a rotura.
22 Fum o fum ɔfɔbɛr wɛn wofu dətɔlɔba pa akata pokur, kɔ məyɔ ti-ɛ, wɛn weŋwesəli tɔlɔba, məyi oŋ məsɔtɔ fɛ wɛn, məsɔtɔ fɛ sɔ tɔlɔba. Wɛn wofu, dətɔlɔba pofu!»
22 Ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho romperá os odres; e tanto se perde o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 Dɔsɔk dɔlɔma da kəŋesəm ndɛ ampusɛ Mariki mɔ, Yesu pəccali dalɛ, acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋasol kɔ nkɔn, kɔ ŋayɛfɛ kəcŋosuru səbomp sa mɛŋgbɛn.
23 Ora, aconteceu atravessar Jesus, em dia de sábado, as searas, e os discípulos, ao passarem, colhiam espigas.
24 Kɔ aFarisi ŋayif Yesu: «Məcəŋkəl! Ta ake tɔ ŋaŋyɔnɛ ntɛ Sariyɛ səntɔwosɛ kəyɔ dɔsɔk da kəŋesəm ndɛ ampusɛ Mariki mɔ?»
24 Advertiram-no os fariseus: Vê! Por que fazem o que não é lícito aos sábados?
25 Kɔ Yesu eyif ŋa: «Ali katin nəkaraŋ fɛ dəYecicəs Yosoku tɔkɔ Dawuda ɛnayɔ ntɛ ɛnayi dəpəcuca, dor dɔyɔ kɔ, nkɔn kɔ akɔ ŋanasol mɔ ba?
25 Mas ele lhes respondeu: Nunca lestes o que fez Davi, quando se viu em necessidade e teve fome, ele e os seus companheiros?
26 Ntɛ Dawuda ɛnabɛrɛ kəlɔ ka Kanu disrɛ tɛm ta wəkiriŋ ka aloŋnɛ Abiyatar mɔ, pəsɔm cəcom ncɛ ancloŋnɛ Kanu, cəcom ncɛ Sariyɛ sənawosɛ aloŋnɛ gbəcərəm kəsɔm mɔ. Mba Dawuda ɛnasɔm ci, k'ɔsɔŋɛnɛ sɔ cəlɔma asol ɔn.»
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais não é lícito comer, senão aos sacerdotes, e deu também aos que estavam com ele?
27 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Kanu kənawurɛ dɔsɔk da kəŋesəm ndɛ ampusɛ kɔ mɔ teta kəmar ka afum, mba kənawurɛ fɛ afum teta dɔsɔk da kəŋesəm de!
27 E acrescentou: O sábado foi estabelecido por causa do homem, e não o homem por causa do sábado;
28 Ti tɔyɔnɛ Wan ka Wərkun ɔyɔnɛ mariki ali ma dɔsɔk da kəŋesəm ndɛ ampusɛ Mariki mɔ.»
28 de sorte que o Filho do Homem é senhor também do sábado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.