Marcos 12

Kitabu ka Kanu (BSP) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Kɔ Yesu ɛyɛfɛ kəlok-lokər ŋa dətotubcɛnɛ: «Fum wəlɔma ɛnabɔf ŋgbɔŋkəlɔ ya wɛn. Kɔ fum nwɛ ɔsɔnɛ yi saŋka haŋ k'ɔnɔŋkər, k'ɛŋkay dəkəfɔcəs da wi, k'ɛncəmbər tetek tobumɛ. Ntɛ elip mɔ, k'ɔsɔŋ yɛbəc ya abɔf ŋa ŋgbɔŋkəlɔ ya wɛn yayɔkɔ afum alɔma, ŋatəŋnɛ kɔ akakɔ kəcsɔŋ kɔ kəway, kɔ nkɔn owur k'ɔŋkɔ marənt.
1 E começou a falar-lhes por parábolas: Um homem plantou uma vinha, e cercou-
2 Ntɛ tɛm tepim tɛmbəp mɔ, kɔ fum nwɛ osom wəcar nda abɔf a ŋgbɔŋkɔlɔ ya wɛn, kəkɔbaŋ yokom ya wɛn yɔkɔ pəmar pasɔŋ kɔ kəway kɔn mɔ.
2 E, chegado o tempo, mandou um servo aos lavradores para que recebesse, dos lavradores, do fruto da vinha.
3 Kɔ abəc a ŋgbɔŋkəlɔ ya wɛn ŋasumpər kɔ, kɔ ŋasut, kɔ ŋasak, k'olukus waca wɔsɔkər.
3 Mas estes, apoderando-se dele,
4 Kɔ wəka ŋgbɔŋkəlɔ nwɛ osom sɔ wəcar wəlɔma, kɔ abəc a ŋgbɔŋkəlɔ ya wɛn aŋɛ ŋasut sɔ wəkakɔ domp, kɔ ŋalapəs kɔ dəmɔlɔməs.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e eles, apedrejando-o,
5 Kɔ mariki mmɛ mɔŋgbɔkərɛ sɔ kəsom wəlɔma, kɔ abɔf aŋɛ ŋasumpər wəkakɔ kɔ ŋandif. Abəc akaŋɛ ŋanasut alarəm, ŋacdif alarəm.
5 E tornou a enviar-lhes outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns feriram e a outros mataram.
6 Wan kɔn nwɛ ɔmbɔtər mɔ, sona s'ɛnacəmɛ kɔ oŋ. K'osom wəlpəs wəkakɔ nnɔ ŋayi mɔ, pəcloku: ‹Ŋaŋkɔleləs wəkawɛ, wan kem ɔfɔ!›
6 Tendo ele, pois, ainda um, seu filho amado, enviou-o também a estes por derradeiro, dizendo: Ao menos terão respeito ao meu filho.
7 Kɔ abəc a ŋgbɔŋkəlɔ ya wɛn aŋɛ ŋalokɛnɛ: ‹Wəlɛk kɔn kɛ ɔfɔ, wəkawɛ! Nəder, padif kɔ, kɛ kəndeyɔnɛ kosu.›
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Kɔ ŋasumpər kɔ, kɔ ŋandif, kɔ ŋaŋgbal kəbel kɔn saŋka tadarəŋ.»
8 E, agarrando-o,
9 Kɔ Yesu eyif ŋa: «Cəke cɔ wəka ŋgbɔŋkəlɔ endeyɔ-ɛ? Wəka ŋgbɔŋkəlɔ ender pədifət abəc akakɔ, pəlɛk abəc alɔma, pəsɔŋ ŋa yɛbəc ya ŋgbɔŋkəlɔ yɔn.
9 Que fará, pois, o Senhor da vinha? Virá, e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Nənakaraŋ fɛ Yecicəs Yosoku yayɛ ba?: ‹Togbu mpɛ acəmbər kəlɔ ŋanace mɔ, pɛnader pɔyɔnɛ oŋ togbu pɔtɔt, pa dacɔ.
10 Ainda não lestes esta Escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram, esta foi posta por cabeça da esquina;
11 DəMariki tɛyɛfɛ, tes tɔ ntɛ tenciyanɛ su dəfɔr mɔ.›»
11 isso foi feito pelo Senhor e é coisa maravilhosa aos nossos olhos?
12 Kɔ akiriŋ aSuyif ŋafaŋ kəsumpər Yesu, mba kɔ ŋanesɛ kənay ka afum. Ŋanacərɛ a tetaŋan tɔ Yesu ɛnalokɛnɛ totubcɛnɛ tatɔkɔ. Kɔ ŋasak Yesu, kɔ ŋaŋkɔ.
12 E buscavam prendê-lo, mas temiam a multidão, porque entendiam que contra eles dizia esta parábola; e, deixando-o, foram-se.
13 Kɔ akiriŋ aSuyif ŋasom nnɔ Yesu eyi mɔ aFarisi kɔ afum a Herodu alɔma, ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋacəpɛ Yesu towul, ŋasumpər kɔ dəmoloku mɔ.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Kɔ akakɔ ŋander ŋaloku kɔ: «Wətəksɛ, səncərɛ a məlomp, məfɔnesɛ kələsər tewe, məfɔkiti fum tɛnəŋk tɔn, dɔpɔ da Kanu yati dɔ məntəksɛ afum dəkance. Awa, sariyɛ səwosɛ su kəsɔŋ Sesar wəbɛ wəka tɔf ya Rom dut ba, ka ta səsɔŋ kɔ di?»
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és homem de verdade e não te importas com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens, antes, com verdade, ensinas o caminho de Deus. É lícito pagar tributo a César ou não? Pagaremos ou não pagaremos?
15 Ntɛ Yesu ɛnacərɛ ŋa kəyɔnɛ abaŋɛnɛ kəlomp mɔ, k'oluksɛ ŋa: «Ta ake tɔ nəŋwakəs em-ɛ? Nəkɛr'em gbəleŋ bin ba pəsam, ider imɔmən.»
15 Então, ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me
16 Kɔ ŋaŋkɛrɛ kɔ gbəleŋ bin. K'eyif ŋa: «Alulu ŋa ana ŋɔ ŋaŋɛ kɔ yecicəs yayɛ-ɛ?» Kɔ afum aŋɛ ŋaloku: «Ya Sesar wəbɛ wəka Rom yɔ.»
16 E eles lha trouxeram. E disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Awa, nəsɔŋ Sesar pɔkɔ pɔyɔnɛ pɔn mɔ, kɔ Kanu sɔ pɔkɔ pɔyɔnɛ pɔn mɔ.» Kɔ cusu cəwos ŋa pəpɔŋ tetɔn.
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai, E maravilharam-se dele.
18 K'aSadisi aŋɛ ŋaloku a fum ɔfɔyɛfɛ defi mɔ, ŋander ŋayif Yesu:
18 Então, os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele e perguntaram-lhe, dizendo:
19 «Wətəksɛ, ntɛ tɔ Musa ɛnacicɛ su: ‹Kɔ fum efi ta ɔyɔ wan, mba pəsak wəran-ɛ, pəmar wɛnc ka wəfi pəlɛk wəcəbokəra wəkakɔ pənɛncɛ, pəsɔŋ wɛnc wəfi yuruya.›
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de alguém, e deixasse mulher, e não deixasse filhos, seu irmão tomasse a mulher dele e suscitasse descendência a seu irmão.
20 Awɛnc aŋa camət-mɛrəŋ ŋanayi. Kɔ wəcɔkɔ-cɔkɔ ɛnɛncɛ, k'efi ɛsak fɛ yuruya.
20 Ora, havia sete irmãos, e o primeiro tomou mulher e morreu sem deixar descendência;
21 Kɔ wəka mɛrəŋ ɛnɛncɛ, nkɔn sɔ k'efi ɛsak fɛ yuruya. Itɔ pənayi wɛnc wəka maas,
21 e o segundo também a tomou, e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro, da mesma maneira.
22 ali wəkin awɛnc aŋa akaŋɛ camət-mɛrəŋ ɛnasak fɛ yuruya. Ntɛ ŋalip kəfis-fis mɔ, kɔ wəran sɔ efi.
22 E tomaram-na os sete, sem, contudo, terem deixado descendência. Finalmente, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Ti disrɛ, kɔ dɔsɔk dɛyɛfɛ da afi dendebəp, an'endeyɔ wəran-ɛ? Bawo afum akaŋɛ camət-mɛrəŋ ŋananɛncɛ kɔ!»
23 Na ressurreição, pois, quando ressuscitarem, de qual destes será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
24 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Nənəŋk it'ɔsɔŋɛ ntɛ nənciyanɛ mɔ. Nəncərɛ fɛ Yecicəs Yosoku, nəncərɛ fɛ sɔ fənɔntər fa Kanu.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura, não errais vós em razão de não saberdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 K'afi ŋandefɔtɛ afi dacɔ-ɛ, ŋafɔde ŋacnɛncɛnɛ, ŋandeyi pəmɔ mɛlɛkɛ mmɛ meyi Kanu kəsək mɔ.
25 Porquanto, quando ressuscitarem dos mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos nos céus.
26 Kəcloku a fum endefɔtɛ afi dacɔ, nəŋkaraŋ fɛ buk ba Musa ba? Ntɛ Kanu kənaloku Musa nde dɛrəntəm mɔ: ‹In'ɔyɔnɛ Kanu ka Abraham, Kanu ka Siyaka, Kanu ka Yakuba!›
26 E, acerca dos mortos que houverem de ressuscitar, não tendes lido no livro de Moisés como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 Bafɔ Kanu ka afi k'ɔyɔnɛ, mba ka ayi wəyeŋ. Nəna nəsolnɛ fɛ kance!»
27 Ora, Deus não é de mortos, mas sim é Deus de vivos. Por isso, vós errais muito.
28 Kɔ wətəksɛ sariyɛ s'aSuyif wəlɔma, nwɛ ɛnane ŋa sim ŋacgbɛkəlɛnɛ mɔ, ɛnəŋk a Yesu olok-lokər ŋa belbel, k'ender pəcyif Yesu: «Tosom tere tɛbɛk dəkəcəmɛ mosom fəp dacɔ-ɛ?»
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os tinha ouvido disputar e, sabendo que lhes tinha respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Kɔ Yesu oloku kɔ: «Tosom tayi tɔyɔnɛ: ‹Məcəŋkəl Yisrayel! Mariki, Kanu kosu sona gboŋ s'ɔyɔnɛ Mariki.
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos Israel, o Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 Məbɔtərɛ Mariki Kanu kam abəkəc ŋam fəp, afɔkəl ŋam fəp, mɛcɛmcɛmnɛ mam kɔ sɔkət sam fəp.›
30 Amarás, pois, ao Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento, e de todas as tuas forças; este
31 Tɔcɔnc ta ti tɔyɔnɛ: ‹Məbɔtər wɛnc əm pəmɔ tɔkɔ məmbɔtərnɛ mɔ.› Tosom tɔlɔma teyi fɛ ntɛ tɛmbɛk tɛtas mamɛ mɛrəŋ mɔ.»
31 E o segundo, semelhante a este, Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Kɔ wətəksɛ sariyɛ nwɛ oloku kɔ: «Tentesɛ, Wətəksɛ, məloku ti kance disrɛ: A Mariki sona sɔn gboŋ s'ɔyɔnɛ Kanu, a wəlɔma eyi fɛ kɔ pəntɔyɔnɛ nkɔn-ɛ,
32 E o escriba lhe disse: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que há um só Deus e que não há outro além dele;
33 məbɔtər kɔ abəkəc ŋam fəp, kɔ dosoku domp dam fəp, kɔ sɔkət sam fəp, məbɔtər wɛnc əm pəmɔ tɔkɔ məmbɔtərnɛ mɔ. Mosom mamɔkɔ mɔyɔ dəkəcəmɛ mɛtas yɔcɔl nyɛ ancɔfɛ Mariki mɔ kɔ yoloŋnɛ yɔlɔma fəp.»
33 e que amá-lo de todo o coração, e de todo o entendimento, e de toda a alma, e de todas as forças e amar o próximo como a si mesmo é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Ntɛ Yesu ɛnəŋk a wətəksɛ sariyɛ wəkawɛ oloku tɔkɔ pəmar mɔ, kɔ Yesu oloku kɔ: «Məmbɔlɛ fɛ kəbɛrɛ akip ŋa dɛbɛ da Kanu dəntɔf.» Ali fum ɛnabəknɛ fɛ sɔ kəyifət kɔ toloku tɔlɔma.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava perguntar-lhe mais nada.
35 Yesu pəctəksɛ nde kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu: «Cəke cɔ atəksɛ sariyɛ s'aSuyif ŋantam kəloku a Krist wan ka Dawuda gbəcərəm ɔfɔ-ɛ?
35 E, falando Jesus, dizia, ensinando no templo: Como dizem os escribas que o Cristo é Filho de Davi?
36 Amera Ŋecempi ŋɛnasɔŋɛ nkɔn Dawuda yati kəloku ntɛ: ‹Mariki Kanu oloku Mariki mem: «Məder mənd'em nnɔ kəca kem kətɔt haŋ iclip kəboc aterɛnɛ am wɛcək wam dəntɔf.»›
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo: O Senhor disse ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
37 Nkɔn Dawuda yati ewe wəsom wəka Kanu ‹Mariki›, cəke cɔ Mariki ɛntam kəyɔnɛ wan ka Dawuda-ɛ?» Kənay ka afum alarəm kənccəŋkəl Yesu pəbotu disrɛ.
37 Pois, E a grande multidão o ouvia de boa vontade.
38 Yesu oncloku kənay ka afum dəmɛtəksɛ mɔn: «Nəkɛmbərnɛ atəksɛ sariyɛ s'aSuyif, ŋambɔtər kəcacɛnɛ suma səpɔŋ, pacyif ŋa kəyif kəlel mofo mmɛ ambəpsɛnɛ mɔ,
38 E, ensinando-os, dizia-lhes: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 pacsɔŋ ŋa səcɔm səkiriŋ sa dəkətola Kanu da aSuyif, pacsɔŋ ŋa dəkəndɛ d'abɛ mofo medi yeri dəcəsata.
39 e das primeiras cadeiras nas sinagogas, e dos primeiros assentos nas ceias;
40 Ŋacbaŋsər acəbokəra daka daŋan, ŋacbɔlsɛ sali ntɛ tɔŋsɔŋɛ pagbɛkərɛ ŋa mɔ. Andekɔkiti ŋa kiti kəyeŋki.»
40 que devoram as casas das viúvas e
41 Dəndo kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu, Yesu pəndɛ pətɛfərnɛ kaŋkəra, pəgbətnɛ ntɛ kənay ka afum kəmbɛr ki pəsam mɔ. Aka daka alarəm ŋancbɛr ki pəsam pɛlarəm.
41 E, estando Jesus assentado defronte da arca do tesouro, observava a maneira como a multidão lançava o dinheiro na arca do tesouro; e muitos ricos depositavam muito.
42 Kɔ wəcəbokəra wətɔyɔ daka wəlɔma ender pəboc fərɛŋk mɛrəŋ nfɛ fənapicɛ dəkəcəmɛ mɔ.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, depositou duas pequenas moedas, que valiam cinco réis.
43 Kɔ Yesu ewe acɛpsɛ ɔn darəŋ k'oloku ŋa: «Kance icloku nu: Wəcəbokəra wətɔyɔ daka wəkawɛ ompocɛ pətas akɔ fəp aŋɛ ŋamboc pəsam kaŋkəra disrɛ mɔ.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva depositou mais do que todos os que depositaram na arca do tesouro;
44 Bawo, pecernɛ paŋan pɔ akɔ fəp ŋamboc, mba nkɔn, kətɔyɔ kɔn daka disrɛ omboc pɔkɔ ɔyɔ gbəcərəm pedi mɔ .»
44 porque todos que tinha, todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.