Marcos 11
Kitabu ka Kanu (BSP) vs ARIB
1 Ntɛ Yesu kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋalɔtərnɛ Yerusalɛm mɔ, pəsɔrɔyi kəca ka Bɛtfase kɔ Betani ntende tɔrɔ ta Tɔk ya Olif kəsək, k'osom acɛpsɛ ɔn darəŋ mɛrəŋ,
1 Ora, quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 pəcloku ŋa: «Nəkɔ nde dare dandɛ nəntɛfərnɛ mɔ, kɔ nəndena kəcbɛrɛ di-ɛ, nəŋkɔbəp di sɔfale səfɛt nsɛ fum o fum ɛntatɔndɛ kərɛsna kəroŋ mɔ. Nəsikəli si, nəkɛr'em.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis preso um jumentinho, em que ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Kɔ tɔyɔnɛ fum pəyif nu: ‹Ta ake tɔ nəŋyɔnɛ ti-ɛ?› Nəloku kɔ: ‹Bawo Mariki ɛfaŋ si. K'elip-ɛ, ɔŋkɔ ndɛkəl luksɛ si nnɔ.›»
3 E se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? respondei: O Senhor precisa dele, e logo tornará a enviá-lo para aqui.
4 K'acɛpsɛ a Yesu darəŋ aŋɛ ŋaŋkɔ, kɔ ŋambəp sɔfale səfɛt nsɛ pakot si dabaŋka kumba kəsək dɔpɔ, kɔ ŋasikəli si.
4 Foram, pois, e acharam o jumentinho preso ao portão do lado de fora na rua, e o desprenderam.
5 Afum alɔma aŋɛ ŋanayi dənda mɔ ŋayif ŋa: «Cəke cɔ nəyi kəyɔ-ɛ? Ta ake tɔ nəŋsikəlɛ sɔfale sasɔkɔ-ɛ?»
5 E alguns dos que ali estavam lhes perguntaram: Que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Kɔ ŋaloku tɔkɔ Yesu ɛnaloku ŋa mɔ, k'akakɔ ŋawosɛ ŋa kəsikəli si.
6 Responderam como Jesus lhes tinha mandado; e lho deixaram levar.
7 Kɔ ŋaŋkenɛ Yesu sɔfale nsɛ, kɔ ŋadeŋsər si suma səŋan sakəroŋ, kɔ Yesu ɛndɛ si kəroŋ.
7 Então trouxeram a Jesus o jumentinho e lançaram sobre ele os seus mantos; e Jesus montou nele.
8 K'afum alarəm ŋamper-perɛ kɔ suma səŋan sakəroŋ dɔpɔ, kɔ alɔma ŋambocɛ kɔ bat dɔpɔ nyɛ ŋanacɛp dəkulum mɔ.
8 Muitos também estenderam pelo caminho os seus mantos, e outros, ramagens que tinham cortado nos campos.
9 Afum akɔ ŋanckɔt kɔ tekiriŋ, kɔ akɔ ŋanacəmɛ kɔ darəŋ mɔ ŋackulɛ-kulɛ:
9 E tanto os que o precediam como os que o seguiam, clamavam: Hosana! bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Kanu kəpocɛ pətɔt dɛbɛ da kas kosu Dawuda ndɛ deyi kəder mɔ!
10 Bendito o reino que vem, o reino de nosso pai Davi! Hosana nas alturas!
11 K'ɛmbɛrɛ Yerusalɛm nde kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu. Ntɛ elip kəmɔmən cəsək cɔn mɔ, kɔ pibi pender, Yesu kɔ acɛpsɛ ɔn wəco kɔ mɛrəŋ ŋawur kɔ ŋaŋkɔ Betani.
11 Tendo Jesus entrado em Jerusalém, foi ao templo; e tendo observado tudo em redor, como já fosse tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Dɔckɔsɔk ntɛ ŋacwur Betani mɔ, dor dɛnayɔ Yesu.
12 No dia seguinte, depois de saírem de Betânia teve fome,
13 K'ɛnəŋk pəbɔlɛ kətɔk ka yokom ya fik kəkumptər bɔpər, k'ɔŋkɔ kəmɔmən kɔ pəyɔnɛ a ɔŋsɔtər ki pedi-ɛ, mba ntɛ ɛmbəp ki mɔ, ɛnanəŋk fɛ pokom o pokom mɛnɛ bɔpər, bawo bafɔ tɛm tokom ta fik tɛnayi.
13 e avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se, porventura, acharia nela alguma coisa; e chegando a ela, nada achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Kɔ Yesu oloku kətɔk: «Ta fum o fum pədi sɔ yokom ya məna!» Kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋane ti.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E seus discípulos ouviram isso.
15 Kɔ ŋaŋkɔ Yerusalɛm. Ntɛ Yesu ɛmbɛrɛ kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu mɔ, k'ɛyɛfɛ kəbɛləs acaməs fəp kɔ akɔ ŋancway dəndo kəlɔ kəpɔŋ mɔ. K'ɛŋgbaləs mɛsa ya asəkpər pəsam kɔ səcɔm sa acaməs ntantoriya,
15 Chegaram, pois, a Jerusalém. E entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam; e derribou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 ɛnawosɛ fɛ nwɛ o nwɛ kəsarɛ-sarɛ ca pəcepərɛnɛ dəndo kəlɔ kəpɔŋ disrɛ.
16 e não consentia que ninguém atravessasse o templo levando qualquer utensílio;
17 Kɔ Yesu ɛntəksɛ ŋa pəcloku: «Bafɔ Kanu kəloku dəYecicəs: ‹Andewe kəlɔ kem dəkətola Kanu da afum a tɔf ya doru fəp.› Mba nəna nəŋkafəli ki tɔgbɔkɛnɛ ta calbante.»
17 e ensinava, dizendo-lhes: Não está escrito: A minha casa será chamada casa de oração para todas as nações? Vós, porém, a tendes feito covil de salteadores.
18 Aloŋnɛ apɔŋ kɔ atəksɛ sariyɛ s'aSuyif ŋane kɔ dim, kɔ ŋantɛn tɔkɔ ŋantam kədif kɔ mɔ. Ŋancnesɛ kɔ, bawo cusu cənawos afum fəp teta mɛtəksɛ mɔn.
18 Ora, os principais sacerdotes e os escribas ouviram isto, e procuravam um modo de o matar; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava da sua doutrina.
19 Ntɛ dɔfɔy dɛmbəp mɔ, Yesu kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋawur dare.
19 Ao cair da tarde, saíam da cidade.
20 Bətbət, ntɛ ŋayi kəcepər mɔ, kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋanəŋk kətɔk ka fik kəwosərɛnɛ haŋ ntɛntəl.
20 Quando passavam na manhã seguinte, viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Kɔ Piyɛr ɛncɛm-cɛmnɛ tɔkɔ tɛnacepər mɔ, k'oloku Yesu: «Wətəksɛ, məmɔmən kətɔk ka fik nkɛ mənatolanɛ pəlɛc mɔ, kəwosərɛnɛ.»
21 Então Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Olha, Mestre, secou-se a figueira que amaldiçoaste.
22 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Nəgbɛkər kəlaŋ konu Kanu.
22 Respondeu-lhes Jesus: Tende fé em Deus.
23 Kance icloku nu: Nwɛ oŋloku tɔrɔ tantɛ: ‹Məyɛfɛ nnɔ məkɔ mələmnɛ dəkəba,› kɔ məntɔnesər-nesər dɛbəkəc, mba məlaŋ a tɔkɔ məloku mɔ teŋyi-ɛ, aŋyɔn'am ti.
23 Em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar; e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 It'ɔsɔŋɛ ntɛ iloku nu: Ntɛ o ntɛ tɔ nəloku kətola Kanu disrɛ mɔ, nəlaŋ a nəŋsɔtɔ ti, aŋyɔnɛ nu ti.
24 Por isso vos digo que tudo o que pedirdes em oração, crede que o recebereis, e tê-lo-eis.
25 Kɔ tɔyɔnɛ nəndetola, pəyɔnɛ nəmɛŋkɛ fum mɛtɛlɛ-ɛ, nəŋaŋnɛnɛ kɔ, ntɛ tɔŋsɔŋɛ Kas konu nkɛ kəyi nde dəKɔm mɔ, kəŋaŋnɛnɛ sɔ nəna pəlɛc ponu.
25 Quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai que está no céu, vos perdoe as vossas ofensas.
26 []
26 {Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está no céu, não vos perdoará as vossas ofensas.}
27 Kɔ Yesu ŋalukus Yerusalɛm kɔ acɛpsɛ ɔn, ntɛ ŋanckɔt nde kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu mɔ, aloŋnɛ apɔŋ, atəksɛ sariyɛ s'aSuyif kɔ abeki a dɔtɔf ŋander ŋabəp Yesu
27 Vieram de novo a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 kədeyif kɔ: «Kətam kəre kɔ məŋyɔnɛ mamɛ-ɛ? An'ɔsɔŋ əm kətam nkɛ məŋyɔnɛ mes mamɛ mɔ-ɛ?»
28 que lhe perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu autoridade para fazê-las?
29 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Teyif tin gboŋ t'indeyif nu, nəluks'em ti, ina sɔ iloku nu kətam nkɛ iŋyɔnɛ mamɛ mɔ.
29 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos perguntarei uma coisa; respondei-me, pois, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Kəgbət dəromun ka Saŋ dəkɔm kəncyɛfɛ ba, ka nda afum? Nəluks'em toloku.»
30 O batismo de João era do céu, ou dos homens? respondei-me.
31 Mba kɔ ŋayɛfɛ kəgbɛkəlɛnɛ taŋan: «Kɔ səluksɛ ndɛkəl a dəkɔm kəgbət kɔn kənayɛfɛ-ɛ, eŋyif su: ‹Ta ake tɔ nənatɔlaŋɛ Saŋ-ɛ?›
31 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Então por que não o crestes?
32 Kɔ səloku a nda afum kəncyɛfɛ-ɛ, apayo! Pəyɔ wɛywɛy dənda!» Ŋancnesɛ kənay ka afum, bawo fəp fənacərɛ a Saŋ sayibɛ yati s'ɛnayɔnɛ.
32 Mas diremos, porventura: Dos homens?-É que temiam o povo; porque todos verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Kɔ ŋaluksɛ Yesu moloku: «Səncərɛ fɛ.» Kɔ Yesu nkɔn oloku ŋa sɔ: «Ina sɔ, ifɔloku nu kətam nkɛ iŋyɔnɛ mamɛ mɔ.»
33 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Replicou-lhes ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.