Marcos 10

Kitabu ka Kanu (BSP) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ntɛ Yesu ɛyɛfɛ dəndo mɔ, k'ɔŋkɔ atɔf ŋa Yude ntende mokuru ma kəŋgbɔkɔ ka Yurdɛn. Kɔ kənay ka afum alarəm kəŋkɔ sɔ kəloŋkanɛ kɔ kəsək. Kɔ Yesu oncop kətəksɛ ŋa, pəmɔ tɔkɔ ɔncyɔ ti mɔ.
1 E ele levantando-se dali, foi para o litoral da Judeia, além do Jordão; e novamente a multidão recorre a ele; e, como era seu costume, ele os ensinou novamente.
2 K'aFarisi ŋander bawo ŋanafaŋ kəcəpɛ kɔ towul dəmoloku, kɔ ŋayif kɔ: «Sariyɛ səwosɛ wərkun kəce wəran kɔn ba?»
2 E os fariseus vindo até ele, perguntaram-lhe, tentando-o: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Cəke cɔ Musa ɛnasom nu-ɛ?»
3 E ele, respondendo, disse-lhes: O que Moisés vos ordenou?
4 Kɔ ŋaloku: «Ntɛ Musa ɛnaloku mɔ, a məcic areka ŋecenɛ wəran a mədewurɛnɛ kɔ.»
4 E eles disseram: Moisés permitiu escrever carta de divórcio e repudiá-la.
5 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Teta bəkəc yonu yeyeŋki tɔ Musa ɛnacicɛ tosom tantɛ.
5 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Pela dureza dos vossos corações ele vos escreveu esse mandamento.
6 Mba dəkəcop da doru kɔ Kanu kəsɛl ŋa wərkun kɔ wəran.
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez macho e fêmea.
7 Ti tɔsɔŋɛ ntɛ wərkun ɛŋsakɛ kas kɔ kɛrɛ, pəsektərnɛ wəran kɔn mɔ,
7 Por isso deixará o homem pai e mãe, e se unirá à sua esposa;
8 afum akaŋɛ mɛrəŋ ŋakafəlɛ ŋayɔnɛ tɛsɛm tin. Ti disrɛ ŋayɔnɛ fɛ sɔ afum mɛrəŋ, mba tɛsɛm tin.
8 e eles dois serão uma só carne; e assim não são mais dois, mas uma só carne.
9 Ta fum pəgbɛy tɔkɔ Kanu kənabɛmbərɛnɛ mɔ!»
9 Portanto, o que Deus uniu, nenhum homem o separe.
10 Ntɛ ŋalukus dɛkɛr mɔ, kɔ acɛpsɛ ɔn ŋayɛfɛ kəyifət kɔ teta moloku mamɔkɔ.
10 E, em casa, os seus discípulos o perguntaram novamente acerca do mesmo assunto.
11 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Nwɛ ence wəran kɔn pəkɔ pənɛncɛ wəlɔma mɔ, dəkəcəmɛ da wəsumpər dalakɔ d'eyinɛ wəran wəkakɔ.
11 E ele lhes disse: Qualquer que despedir a sua esposa e casar com outra, comete adultério contra ela.
12 Kɔ wəran ence wos, wərkun wəlɔma pənɛncɛ kɔ-ɛ, nkɔn sɔ dalakɔ d'eyi.»
12 E, se a mulher despedir a seu marido, e casar com outro, ela comete adultério.
13 Afum ŋanckɛrɛ Yesu awut afɛt ntɛ tɔŋsɔŋɛ pəcdeŋər ŋa waca teta kətolanɛ ŋa pətɔt. Mba kɔ acɛpsɛ ɔn ŋaŋgbəŋ-gbəŋər ŋa.
13 E lhe traziam criancinhas, para que as tocasse; e os seus discípulos repreendiam aos que as traziam.
14 Ntɛ Yesu ɛnəŋk ti mɔ, kɔ pəntɛlɛ kɔ, k'oloku ŋa: «Nəsak awut ŋader nnɔ iyi mɔ, ta nəyamsər ŋa kəder, bawo, afum aŋɛ ŋayi pəmɔ awut afɛt akaŋɛ mɔ, ŋa ŋayɔ dɛbɛ da Kanu.
14 Mas Jesus, vendo isto, indignou-se, e disse-lhes: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as impeçais; porque de tais é o reino de Deus.
15 Kance icloku nu: Nwɛ o nwɛ ɔntɔfaynɛ dɛbɛ da Kanu pəmɔ wanfɛt mɔ, ɔfɔdekɔbɛrɛ di disrɛ.»
15 Na verdade eu vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criancinha, não entrará nele.
16 Kɔ Yesu ɛlɛk awut k'ɔntɔmpər, k'ɛyɛfɛ kətolanɛ ŋa pətɔt, pəcdeŋ ŋa waca dəsəbomp.
16 E ele, tomando-as nos seus braços, impôs suas mãos sobre elas, e as abençoou.
17 Ntɛ Yesu osumpər dɔpɔ kəkɔ mɔ, kɔ fum wəlɔma ɛyɛksɛ k'ende pəcəpɛ kɔ suwu pəcyif kɔ: «Wətəksɛ wətɔt, cəke cɔ pəmar im kəyɔ, ntɛ tɔŋsɔŋɛ isɔtɔ kiyi wəyeŋ ka doru o doru mɔ-ɛ?»
17 E, estando ele pelo caminho, veio ali alguém correndo, e ajoelhando-se diante dele, perguntou-lhe: Bom Mestre, o que farei para que eu possa herdar a vida eterna?
18 Kɔ Yesu eyif kɔ: «Ta ake tɔ məwen'em ‹Wətɔt›-ɛ? Ali fum ɔyɔnɛ fɛ wətɔt, mɛnɛ Kanu sona gboŋ.
18 E Jesus lhe disse: Por que tu me chamas bom? Ninguém é bom, a não ser um, que é Deus.
19 Məncərɛ mosom ma Kanu: ‹Ta mədif fum, ta məsumpər dalakɔ, ta məkiyɛ, ta məbaŋɛ fum sede sa yem, ta mədir fum, məleləs wisi kɔ wiri.›»
19 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, não defraudarás, honra a teu pai e a tua mãe.
20 Kɔ fum nwɛ oloku Yesu: «Wətəksɛ, ileləs mamɔkɔ fəp kəyɛfɛ isɔrɔfɛtɛ.»
20 E ele respondeu, dizendo: Mestre, tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
21 Kɔ Yesu ɔmɔmən kɔ, kɔ tetɔn tɔmbɔt kɔ. Kɔ Yesu oloku kɔ: «Tes tin gboŋ tobut əm: Məkɔ məcaməs daka ndɛ məyɔ mɔ fəp, məsɔŋ pəsam papɔkɔ atɔyɔ daka. Kɔ məyɔ ti-ɛ məndekɔsɔtɔ daka dɛlarəm nde dəKɔm. Kɔ məlip-ɛ, məder məcɛps'em darəŋ.»
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai pelo teu caminho, vende tudo quanto tens, e dá-o aos pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem, toma a cruz, e segue-me.
22 Kɔ dis dɛndɛncɛ fum nwɛ kəne toloku ta Yesu, k'owur pəmɔncnɛ, bawo ɛnayɔ daka dɛlarəm.
22 Mas ele, entristecendo-se com o que foi dito, foi embora afligido; pois ele tinha grandes posses.
23 Kɔ Yesu ɔmɔmən acɛpsɛ ɔn k'oloku ŋa: «Pəncuca aka daka kəbɛrɛ ka akip ŋa dɛbɛ da Kanu dəntɔf!»
23 E Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Kɔ pənciyanɛ acɛpsɛ ɔn teta moloku mamɔkɔ. Mba kɔ Yesu ɔŋgbɔkərɛ sɔ: «Awut em, pəncuca kəbɛrɛ akip ŋa dɛbɛ da Kanu dəntɔf!
24 E os discípulos se admiraram destas suas palavras. Mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é, para os que confiam nas riquezas entrar no reino de Deus!
25 Pəfəfərɛnɛ yɔkɔmɛ kəbɛrɛ abi ŋa tɛsɛmbɛ pətas wəka daka kəbɛrɛ ka akip ŋa dɛbɛ da Kanu dəntɔf.»
25 É mais fácil um camelo passar pelo olho da agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 Kɔ toloku tatɔkɔ tɛnaŋkanɛ kəwosəs acɛpsɛ ɔn cusu, kɔ ŋayiftɛnɛ: «Awa an'ɛntam oŋ kəfis-ɛ?»
26 E eles ficaram extremamente admirados, dizendo entre si: Quem então, poderá ser salvo?
27 Kɔ Yesu ɔmɔmən ŋa, k'oloku: «Afum ŋafɔtam ti, mba Kanu kəntam ti, bawo Kanu kəntam mes fəp.»
27 E Jesus, olhando para eles, disse: Com homens isso é impossível, mas não com Deus; porque com Deus todas as coisas são possíveis.
28 Kɔ Piyɛr ɛyɛfɛ kəloku kɔ: «Səna səsak ca fəp ntɛ tɔŋsɔŋɛ səncəm'am darəŋ mɔ.»
28 E Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Kɔ Yesu oloku kɔ: «Kance icloku nu: Fum eyi fɛ nwɛ ɛsakɛ teta ina kɔ Kibaru Kətɔt: Kəlɔ, awɛnc, akirɛ, kɛrɛ, kas, awut kɔ pəyɔnɛ fɛ ti antɔf-ɛ,
29 E Jesus, respondendo, disse: Na verdade eu vos digo que não há nenhum homem, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou pai, ou mãe, ou mulher, ou filhos, ou campos, por causa de mim e do evangelho,
30 wəkayi ɔŋsɔtɔ tɛm tantɛ ayi mɔ tasar tin ta yayɔkɔ məsak mɔ fəp, kəyɛfɛ wɔlɔ, awɛnc, akirɛ, cɛrɛ, awut kɔ ntɔf kətɔrəs disrɛ, pəsɔtɔ sɔ kiyi wəyeŋ ka doru o doru tɛm tekiriŋ.
30 que não receba cem vezes mais, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Akiriŋ alarəm ŋandekɔyɔnɛ adarəŋ, kɔ adarəŋ ŋayɔnɛ akiriŋ.»
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos, e os últimos, primeiros.
32 Dɔpɔ ŋanayi kəpɛ ka Yerusalɛm, kɔ Yesu eyi ŋa kiriŋ, bəkəc yɛnalɛcɛ-lɛcɛ acɛpsɛ ɔn, afum akɔ ŋanacəmɛ ŋa darəŋ mɔ, ŋanesɛ. Kɔ Yesu ɛlɛk sɔ Asom ɔn aŋɛ wəco kɔ mɛrəŋ, k'ɛyɛfɛ kəlɔmər ŋa tɔkɔ tendesɔtɔ kɔ mɔ.
32 E eles estavam no caminho, subindo a Jerusalém; e Jesus ia adiante deles. E eles maravilhavam-se, e seguiam-no atemorizados. E, ele tomando novamente os doze, começou a dizer-lhes as coisas que deviam acontecer com ele,
33 K'oloku ŋa: «Nəcəŋkəl im, Yerusalɛm ayi kəpɛ, andekɔlɛk Wan ka Wərkun pabɛr kɔ aloŋnɛ apɔŋ kɔ atəksɛ sariyɛ s'aSuyif dəwaca. Kɔ ŋandeŋər kɔ sariyɛ sa defi, ŋabɛr kɔ sɔ atɔyɔnɛ aSuyif dəwaca,
33 dizendo: Eis que vamos para Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes, e aos escribas, e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 akakɔ ŋafani kɔ, ŋayuksər kɔ lin, ŋasutɛ kɔ tɔrɔŋkɔn, ŋadif kɔ. Kɔ mata maas mencepər-ɛ, pəfɔtɛ afi dacɔ.»
34 e eles zombarão dele, e o açoitarão, e cuspirão nele, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
35 Kɔ awut a Sebede aŋɛ mɛrəŋ Sak kɔ Isaŋ ŋander ŋaloku Yesu: «Wətəksɛ, səfaŋ məyɔnɛ su ntɛ səndetol'am mɔ.»
35 E Tiago e João, filhos de Zebedeu, aproximaram-se dele, dizendo: Mestre, queremos que tu nos faças o que nós desejamos.
36 Kɔ Yesu eyif ŋa: «Cəke cɔ nəfaŋ a iyɔnɛ nu-ɛ?»
36 E ele lhes disse: O que quereis que eu vos faça?
37 Kɔ ŋaluksɛ Yesu: «Məwosɛ su wəkin kənd'am kəca kətɔt kɔ wəkɔ kəca kam kəmeriya nde nɔrɔ da debeki dam.»
37 E eles lhe disseram: Concede-nos que na tua glória nós possamos nos assentar, um à tua direita, e o outro à tua esquerda.
38 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Nəncərɛ fɛ ntɛ nəyi kətola mɔ. Nəntam kəwosɛ kətɔrəs pəmɔ nkɛ ina indesɔtɔ mɔ ba? Nəntam kəcəmɛ pucuy fɔr kiriŋ mpɛ pender kəbəp im mɔ ba?»
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis vós beber o cálice que eu bebo, e serdes batizados com o batismo com que eu sou batizado?
39 Kɔ ŋaloku: «Səntam ti.» Kɔ Yesu oloku ŋa: «Awa, nəna sɔ nəndesɔtɔ kətɔrəs nkɛ indesɔtɔ mɔ, nəsɔtɔ sɔ pucuy pɔpɔŋ mpɛ pendebəp im mɔ.
39 E eles lhe disseram: Nós podemos. Jesus, porém, disse-lhes: De fato, bebereis o cálice que eu bebo, e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado;
40 Mba ntɛ tɔyɔnɛ kənd'em kəca kətɔt kɔ kəca kəmeriya mɔ, bafɔ in'ɔŋsɔŋ ki. Afum akɔ amɛŋkɛ mofo mɛndɛ mamɔkɔ mɔ, ŋa ŋayɔ mi.»
40 porém, o assentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não é meu para dar; mas o será dado àqueles a quem está preparado.
41 Kɔ pəntɛlɛ acɛpsɛ ɔn aŋɛ wəco nnɔ Sak kɔ Isaŋ ŋayi mɔ.
41 E os dez, tendo ouvido isso, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Kɔ Yesu ewe ŋa, k'oloku: «Nəncərɛ a akɔ ancərɛ kətɔmpər dɛbɛ nde tɔf yɔlɔma mɔ, ŋantasərnɛ afum aŋan, sɔkət sɔ akiriŋ a tɔf yayɔkɔ ŋaŋkɔtɛnɛ kətam afum aŋan kəroŋ.
42 Mas Jesus, chamando-os a si, disse-lhes: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, exercem senhorio sobre eles, e que sobre eles uns dos seus grandes exercem autoridade.
43 Mba tatɔkɔ teyi fɛ nnɔ nəna nəyi mɔ, ntɛ tɔyɔnɛ mɔ, nwɛ ɛŋfaŋ kəbɛk dəkəcəmɛ nu dacɔ mɔ, pəmar wəkayi pəyɔnɛ wəbəcɛ konu,
43 Mas não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será o vosso ministro,
44 nwɛ o nwɛ ɛŋfaŋ kəyɔnɛ wəkiriŋ nu dacɔ mɔ, pəmar pəyɔnɛ wəcar ka fəp.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Wan ka Wərkun ender fɛ padebəcɛ kɔ, mba ender kədebəcɛ afum pəsɔŋ sɔ kiyi kɔn wəyeŋ pəwurus kənay ka afum.»
45 Porque até mesmo o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Kɔ ŋander Yeriko. Ntɛ Yesu ɛncyɛfɛ Yeriko ŋasol kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ kɔ kənay ka afum alarəm mɔ, kɔ wətola wətɔnəŋk wəlɔma, Bartime wan ka Time pəndɛ dɔpɔ kəsək.
46 E eles chegaram a Jericó; e, saindo ele de Jericó com os seus discípulos e um grande número de pessoas, Bartimeu, o cego, filho de Timeu, estava assentado ao lado da estrada, mendigando.
47 Kɔ Bartime ene a Yesu wəka Nasarɛt ɔfɔ, k'ɛyɛfɛ kəkulɛ-kulɛ: «Wan ka Dawuda, Yesu, məyɔn'em nɔnɔfɔr!»
47 E, ele ouvindo que era Jesus de Nazaré, começou a clamar, e a dizer: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
48 K'afum alarəm ŋaŋgbəŋ-gbəŋər kɔ a pəcaŋk, mba pəcnaŋkanɛ kəkulɛ-kulɛ: «Wan ka Dawuda, məyɔn'em nɔnɔfɔr!»
48 E muitos mandaram que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
49 Kɔ Yesu ɛncəmɛ k'oloku: «Nəwe kɔ.» Kɔ ŋawe wətɔnəŋk ŋacloku kɔ: «Məbəknɛ, məyɛfɛ, ɛw'am.»
49 E Jesus, parando, ordenou que ele fosse chamado; e eles chamaram o homem cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo, levanta-te; ele te chama.
50 Kɔ wətɔnəŋk ɛləm duma dəkəroŋ, k'oyoknɛ kəyɛfɛ, k'ɔŋkɔ nde Yesu eyi mɔ.
50 E ele, lançando de si a sua capa, levantou-se, e foi até Jesus.
51 Kɔ Yesu eyif kɔ: «Cəke cɔ məfaŋ a iyɔn'am-ɛ?» Kɔ wətɔnəŋk oloku: «Wətəksɛ, iluksərnɛ sɔ kənəŋk!»
51 E Jesus, respondendo, disse-lhe: O que queres que eu te faça? E o homem cego lhe disse: Senhor, que eu receba a minha visão.
52 Kɔ Yesu oloku kɔ: «Məkɔ, kəlaŋ kam kəntaməs əm.» Gbəncana babɔkɔ, k'oluksərnɛ sɔ kənəŋk, k'ɛncəmɛ Yesu darəŋ.
52 E Jesus lhe disse: vai no teu caminho, a tua fé te curou. E ele imediatamente recebeu visão, e seguiu a Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.