Marcos 10

Kitabu ka Kanu (BSP) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ntɛ Yesu ɛyɛfɛ dəndo mɔ, k'ɔŋkɔ atɔf ŋa Yude ntende mokuru ma kəŋgbɔkɔ ka Yurdɛn. Kɔ kənay ka afum alarəm kəŋkɔ sɔ kəloŋkanɛ kɔ kəsək. Kɔ Yesu oncop kətəksɛ ŋa, pəmɔ tɔkɔ ɔncyɔ ti mɔ.
1 Levantando-se Jesus, partiu dali para os termos da Judéia, e para além do Jordão; e do novo as multidões se reuniram em torno dele; e tornou a ensiná-las, como tinha por costume.
2 K'aFarisi ŋander bawo ŋanafaŋ kəcəpɛ kɔ towul dəmoloku, kɔ ŋayif kɔ: «Sariyɛ səwosɛ wərkun kəce wəran kɔn ba?»
2 Então se aproximaram dele alguns fariseus e, para o experimentarem, lhe perguntaram: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Cəke cɔ Musa ɛnasom nu-ɛ?»
3 Ele, porém, respondeu-lhes: Que vos ordenou Moisés?
4 Kɔ ŋaloku: «Ntɛ Musa ɛnaloku mɔ, a məcic areka ŋecenɛ wəran a mədewurɛnɛ kɔ.»
4 Replicaram eles: Moisés permitiu escrever carta de divórcio, e repudiar a mulher.
5 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Teta bəkəc yonu yeyeŋki tɔ Musa ɛnacicɛ tosom tantɛ.
5 Disse-lhes Jesus: Pela dureza dos vossos corações ele vos deixou escrito esse mandamento.
6 Mba dəkəcop da doru kɔ Kanu kəsɛl ŋa wərkun kɔ wəran.
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Ti tɔsɔŋɛ ntɛ wərkun ɛŋsakɛ kas kɔ kɛrɛ, pəsektərnɛ wəran kɔn mɔ,
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, {e unir-se-á à sua mulher,}
8 afum akaŋɛ mɛrəŋ ŋakafəlɛ ŋayɔnɛ tɛsɛm tin. Ti disrɛ ŋayɔnɛ fɛ sɔ afum mɛrəŋ, mba tɛsɛm tin.
8 e serão os dois uma só carne; assim já não são mais dois, mas uma só carne.
9 Ta fum pəgbɛy tɔkɔ Kanu kənabɛmbərɛnɛ mɔ!»
9 Porquanto o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 Ntɛ ŋalukus dɛkɛr mɔ, kɔ acɛpsɛ ɔn ŋayɛfɛ kəyifət kɔ teta moloku mamɔkɔ.
10 Em casa os discípulos interrogaram-no de novo sobre isso.
11 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Nwɛ ence wəran kɔn pəkɔ pənɛncɛ wəlɔma mɔ, dəkəcəmɛ da wəsumpər dalakɔ d'eyinɛ wəran wəkakɔ.
11 Ao que lhes respondeu: Qualquer que repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra ela;
12 Kɔ wəran ence wos, wərkun wəlɔma pənɛncɛ kɔ-ɛ, nkɔn sɔ dalakɔ d'eyi.»
12 e se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Afum ŋanckɛrɛ Yesu awut afɛt ntɛ tɔŋsɔŋɛ pəcdeŋər ŋa waca teta kətolanɛ ŋa pətɔt. Mba kɔ acɛpsɛ ɔn ŋaŋgbəŋ-gbəŋər ŋa.
13 Então lhe traziam algumas crianças para que as tocasse; mas os discípulos o repreenderam.
14 Ntɛ Yesu ɛnəŋk ti mɔ, kɔ pəntɛlɛ kɔ, k'oloku ŋa: «Nəsak awut ŋader nnɔ iyi mɔ, ta nəyamsər ŋa kəder, bawo, afum aŋɛ ŋayi pəmɔ awut afɛt akaŋɛ mɔ, ŋa ŋayɔ dɛbɛ da Kanu.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
15 Kance icloku nu: Nwɛ o nwɛ ɔntɔfaynɛ dɛbɛ da Kanu pəmɔ wanfɛt mɔ, ɔfɔdekɔbɛrɛ di disrɛ.»
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de maneira nenhuma entrará nele.
16 Kɔ Yesu ɛlɛk awut k'ɔntɔmpər, k'ɛyɛfɛ kətolanɛ ŋa pətɔt, pəcdeŋ ŋa waca dəsəbomp.
16 E, tomando-as nos seus braços, as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Ntɛ Yesu osumpər dɔpɔ kəkɔ mɔ, kɔ fum wəlɔma ɛyɛksɛ k'ende pəcəpɛ kɔ suwu pəcyif kɔ: «Wətəksɛ wətɔt, cəke cɔ pəmar im kəyɔ, ntɛ tɔŋsɔŋɛ isɔtɔ kiyi wəyeŋ ka doru o doru mɔ-ɛ?»
17 Ora, ao sair para se pôr a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
18 Kɔ Yesu eyif kɔ: «Ta ake tɔ məwen'em ‹Wətɔt›-ɛ? Ali fum ɔyɔnɛ fɛ wətɔt, mɛnɛ Kanu sona gboŋ.
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? ninguém é bom, senão um que é Deus.
19 Məncərɛ mosom ma Kanu: ‹Ta mədif fum, ta məsumpər dalakɔ, ta məkiyɛ, ta məbaŋɛ fum sede sa yem, ta mədir fum, məleləs wisi kɔ wiri.›»
19 Sabes os mandamentos: Não matarás; não adulterarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; a ninguém defraudarás; honra a teu pai e a tua mãe.
20 Kɔ fum nwɛ oloku Yesu: «Wətəksɛ, ileləs mamɔkɔ fəp kəyɛfɛ isɔrɔfɛtɛ.»
20 Ele, porém, lhe replicou: Mestre, tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
21 Kɔ Yesu ɔmɔmən kɔ, kɔ tetɔn tɔmbɔt kɔ. Kɔ Yesu oloku kɔ: «Tes tin gboŋ tobut əm: Məkɔ məcaməs daka ndɛ məyɔ mɔ fəp, məsɔŋ pəsam papɔkɔ atɔyɔ daka. Kɔ məyɔ ti-ɛ məndekɔsɔtɔ daka dɛlarəm nde dəKɔm. Kɔ məlip-ɛ, məder məcɛps'em darəŋ.»
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai vende tudo quanto tens e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
22 Kɔ dis dɛndɛncɛ fum nwɛ kəne toloku ta Yesu, k'owur pəmɔncnɛ, bawo ɛnayɔ daka dɛlarəm.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste, porque possuía muitos bens.
23 Kɔ Yesu ɔmɔmən acɛpsɛ ɔn k'oloku ŋa: «Pəncuca aka daka kəbɛrɛ ka akip ŋa dɛbɛ da Kanu dəntɔf!»
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Kɔ pənciyanɛ acɛpsɛ ɔn teta moloku mamɔkɔ. Mba kɔ Yesu ɔŋgbɔkərɛ sɔ: «Awut em, pəncuca kəbɛrɛ akip ŋa dɛbɛ da Kanu dəntɔf!
24 E os discípulos se maravilharam destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é {para os que confiam nas riquezas} entrar no reino de Deus!
25 Pəfəfərɛnɛ yɔkɔmɛ kəbɛrɛ abi ŋa tɛsɛmbɛ pətas wəka daka kəbɛrɛ ka akip ŋa dɛbɛ da Kanu dəntɔf.»
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Kɔ toloku tatɔkɔ tɛnaŋkanɛ kəwosəs acɛpsɛ ɔn cusu, kɔ ŋayiftɛnɛ: «Awa an'ɛntam oŋ kəfis-ɛ?»
26 Com isso eles ficaram sobremaneira maravilhados, dizendo entre si: Quem pode, então, ser salvo?
27 Kɔ Yesu ɔmɔmən ŋa, k'oloku: «Afum ŋafɔtam ti, mba Kanu kəntam ti, bawo Kanu kəntam mes fəp.»
27 Jesus, fixando os olhos neles, respondeu: Para os homens é impossível, mas não para Deus; porque para Deus tudo é possível.
28 Kɔ Piyɛr ɛyɛfɛ kəloku kɔ: «Səna səsak ca fəp ntɛ tɔŋsɔŋɛ səncəm'am darəŋ mɔ.»
28 Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Kɔ Yesu oloku kɔ: «Kance icloku nu: Fum eyi fɛ nwɛ ɛsakɛ teta ina kɔ Kibaru Kətɔt: Kəlɔ, awɛnc, akirɛ, kɛrɛ, kas, awut kɔ pəyɔnɛ fɛ ti antɔf-ɛ,
29 Respondeu Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 wəkayi ɔŋsɔtɔ tɛm tantɛ ayi mɔ tasar tin ta yayɔkɔ məsak mɔ fəp, kəyɛfɛ wɔlɔ, awɛnc, akirɛ, cɛrɛ, awut kɔ ntɔf kətɔrəs disrɛ, pəsɔtɔ sɔ kiyi wəyeŋ ka doru o doru tɛm tekiriŋ.
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Akiriŋ alarəm ŋandekɔyɔnɛ adarəŋ, kɔ adarəŋ ŋayɔnɛ akiriŋ.»
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos; e muitos que são últimos serão primeiros.
32 Dɔpɔ ŋanayi kəpɛ ka Yerusalɛm, kɔ Yesu eyi ŋa kiriŋ, bəkəc yɛnalɛcɛ-lɛcɛ acɛpsɛ ɔn, afum akɔ ŋanacəmɛ ŋa darəŋ mɔ, ŋanesɛ. Kɔ Yesu ɛlɛk sɔ Asom ɔn aŋɛ wəco kɔ mɛrəŋ, k'ɛyɛfɛ kəlɔmər ŋa tɔkɔ tendesɔtɔ kɔ mɔ.
32 Ora, estavam a caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles, e eles se maravilhavam e o seguiam atemorizados. De novo tomou consigo os doze e começou a contar-lhes as coisas que lhe haviam de sobrevir,
33 K'oloku ŋa: «Nəcəŋkəl im, Yerusalɛm ayi kəpɛ, andekɔlɛk Wan ka Wərkun pabɛr kɔ aloŋnɛ apɔŋ kɔ atəksɛ sariyɛ s'aSuyif dəwaca. Kɔ ŋandeŋər kɔ sariyɛ sa defi, ŋabɛr kɔ sɔ atɔyɔnɛ aSuyif dəwaca,
33 dizendo: Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 akakɔ ŋafani kɔ, ŋayuksər kɔ lin, ŋasutɛ kɔ tɔrɔŋkɔn, ŋadif kɔ. Kɔ mata maas mencepər-ɛ, pəfɔtɛ afi dacɔ.»
34 e hão de escarnecê-lo e cuspir nele, e açoitá-lo, e matá-lo; e depois de três dias ressurgirá.
35 Kɔ awut a Sebede aŋɛ mɛrəŋ Sak kɔ Isaŋ ŋander ŋaloku Yesu: «Wətəksɛ, səfaŋ məyɔnɛ su ntɛ səndetol'am mɔ.»
35 Nisso aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 Kɔ Yesu eyif ŋa: «Cəke cɔ nəfaŋ a iyɔnɛ nu-ɛ?»
36 Ele, pois, lhes perguntou: Que quereis que eu vos faça?
37 Kɔ ŋaluksɛ Yesu: «Məwosɛ su wəkin kənd'am kəca kətɔt kɔ wəkɔ kəca kam kəmeriya nde nɔrɔ da debeki dam.»
37 Responderam-lhe: Concede-nos que na tua glória nos sentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Nəncərɛ fɛ ntɛ nəyi kətola mɔ. Nəntam kəwosɛ kətɔrəs pəmɔ nkɛ ina indesɔtɔ mɔ ba? Nəntam kəcəmɛ pucuy fɔr kiriŋ mpɛ pender kəbəp im mɔ ba?»
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu bebo, e ser batizados no batismo em que eu sou batizado?
39 Kɔ ŋaloku: «Səntam ti.» Kɔ Yesu oloku ŋa: «Awa, nəna sɔ nəndesɔtɔ kətɔrəs nkɛ indesɔtɔ mɔ, nəsɔtɔ sɔ pucuy pɔpɔŋ mpɛ pendebəp im mɔ.
39 E lhe responderam: Podemos. Mas Jesus lhes disse: O cálice que eu bebo, haveis de bebê-lo, e no batismo em que eu sou batizado, haveis de ser batizados;
40 Mba ntɛ tɔyɔnɛ kənd'em kəca kətɔt kɔ kəca kəmeriya mɔ, bafɔ in'ɔŋsɔŋ ki. Afum akɔ amɛŋkɛ mofo mɛndɛ mamɔkɔ mɔ, ŋa ŋayɔ mi.»
40 mas o sentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Kɔ pəntɛlɛ acɛpsɛ ɔn aŋɛ wəco nnɔ Sak kɔ Isaŋ ŋayi mɔ.
41 E ouvindo isso os dez, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Kɔ Yesu ewe ŋa, k'oloku: «Nəncərɛ a akɔ ancərɛ kətɔmpər dɛbɛ nde tɔf yɔlɔma mɔ, ŋantasərnɛ afum aŋan, sɔkət sɔ akiriŋ a tɔf yayɔkɔ ŋaŋkɔtɛnɛ kətam afum aŋan kəroŋ.
42 Então Jesus chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, deles se assenhoreiam, e que sobre eles os seus grandes exercem autoridade.
43 Mba tatɔkɔ teyi fɛ nnɔ nəna nəyi mɔ, ntɛ tɔyɔnɛ mɔ, nwɛ ɛŋfaŋ kəbɛk dəkəcəmɛ nu dacɔ mɔ, pəmar wəkayi pəyɔnɛ wəbəcɛ konu,
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
44 nwɛ o nwɛ ɛŋfaŋ kəyɔnɛ wəkiriŋ nu dacɔ mɔ, pəmar pəyɔnɛ wəcar ka fəp.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Wan ka Wərkun ender fɛ padebəcɛ kɔ, mba ender kədebəcɛ afum pəsɔŋ sɔ kiyi kɔn wəyeŋ pəwurus kənay ka afum.»
45 Pois também o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Kɔ ŋander Yeriko. Ntɛ Yesu ɛncyɛfɛ Yeriko ŋasol kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ kɔ kənay ka afum alarəm mɔ, kɔ wətola wətɔnəŋk wəlɔma, Bartime wan ka Time pəndɛ dɔpɔ kəsək.
46 Depois chegaram a Jericó. E, ao sair ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, estava sentado junto do caminho um mendigo cego, Bartimeu filho de Timeu.
47 Kɔ Bartime ene a Yesu wəka Nasarɛt ɔfɔ, k'ɛyɛfɛ kəkulɛ-kulɛ: «Wan ka Dawuda, Yesu, məyɔn'em nɔnɔfɔr!»
47 Este, quando ouviu que era Jesus, o nazareno, começou a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 K'afum alarəm ŋaŋgbəŋ-gbəŋər kɔ a pəcaŋk, mba pəcnaŋkanɛ kəkulɛ-kulɛ: «Wan ka Dawuda, məyɔn'em nɔnɔfɔr!»
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim.
49 Kɔ Yesu ɛncəmɛ k'oloku: «Nəwe kɔ.» Kɔ ŋawe wətɔnəŋk ŋacloku kɔ: «Məbəknɛ, məyɛfɛ, ɛw'am.»
49 Parou, pois, Jesus e disse: Chamai-o. E chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 Kɔ wətɔnəŋk ɛləm duma dəkəroŋ, k'oyoknɛ kəyɛfɛ, k'ɔŋkɔ nde Yesu eyi mɔ.
50 Nisto, lançando de si a sua capa, de um salto se levantou e foi ter com Jesus.
51 Kɔ Yesu eyif kɔ: «Cəke cɔ məfaŋ a iyɔn'am-ɛ?» Kɔ wətɔnəŋk oloku: «Wətəksɛ, iluksərnɛ sɔ kənəŋk!»
51 Perguntou-lhe o cego: Que queres que te faça? Respondeu-lhe o cego: Mestre, que eu veja.
52 Kɔ Yesu oloku kɔ: «Məkɔ, kəlaŋ kam kəntaməs əm.» Gbəncana babɔkɔ, k'oluksərnɛ sɔ kənəŋk, k'ɛncəmɛ Yesu darəŋ.
52 Disse-lhe Jesus: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente recuperou a vista, e foi seguindo pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.