Lucas 8
Kitabu ka Kanu (BSP) vs BKJ
1 Ntɛ tɛyɛfɛ dənda mɔ, kɔ Yesu ende pəckɔt sədare səpɔŋ kɔ səfɛt sa dɔtɔf fəp, pəckawandi pəcdəŋk Kibaru Kətɔt ka dɛbɛ da Kanu. Ŋasol kɔ Asom ɔn wəco kɔ mɛrəŋ,
1 E aconteceu que, depois disto, ele foi em todas cidades e aldeias, pregando e anunciando as boas novas do reino de Deus; e os doze estavam com ele,
2 kəbɛrɛnɛ ka aran alɔma aŋɛ ɛnataməs docu da dis kɔ da yɔŋk yɛlɛc mɔ: Mari wəkɔ ancwe «Wəka Makdala» mɔ, nwɛ anabɛləs yɔŋk yɛlɛc camət-mɛrəŋ mɔ,
2 e certas mulheres, que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios,
3 Yohanna (wəran ka Cusa, wəlompəs ka mes ma kəlɔ disrɛ ka Herodu), Susan kɔ aran alarəm alɔma aŋɛ ŋancwurɛ daka daŋan kəmar ka Yesu kɔ Asom ɔn mɔ.
3 e Joana, a esposa de Cuza, mordomo de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com os seus bens.
4 Kɔ kənay ka afum alarəm ayɛfɛ sədare səlɔma ŋamɛpənɛ kɔ. Kɔ Yesu oloku totubcɛnɛ ntɛ:
4 E tendo se ajuntado uma grande multidão, e vindo até ele de todas as cidades, ele falou por parábola:
5 «Ntɛ wəbɔf owur kəkɔgbal defet dɔn mɔ, eyi kəgbal defet kɔ mɛŋgbɛn mɔlɔma mɛntɛmpɛnɛ dɔpɔ. Afum ŋacnas-nas mi, kɔ bɛmp yender yɔsɔm mi.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente; e enquanto ele semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a devoraram.
6 Kɔ mɛŋgbɛn mɔlɔma mɛntɛmpɛnɛ antɔf ŋa masar kəroŋ. Ntɛ mompoŋ mɔ, kɔ mowos, bawo mɛnasɔtɔ fɛ pədəm.
6 E outra caiu sobre a pedra, e, tendo brotado, murchou, porque não havia umidade.
7 Kɔ mɛŋgbɛn mɔlɔma mɛntɛmpɛnɛ dəbɛŋk, kɔ bɛŋk yompoŋ kɔ mɛŋgbɛn mamɔkɔ, kɔ yendi mi.
7 E outra caiu entre espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Kɔ mɛŋgbɛn mɔlɔma mɛntɛmpɛnɛ antɔf ŋɔtɔt kəroŋ. Ntɛ mamɔkɔ mompoŋ mɔ, kɔ yoŋkoməs, kɔ popoŋ mpɛ o mpɛ poŋkom mɛŋgbɛn tasar tin (100).» Yesu oncloku toloku tatɔkɔ, pəcgbəŋɛ: «Məna nwɛ məŋyɔ ləŋəs yenenɛ mɔ, məne ti!»
8 E outra caiu em boa terra, e, crescendo, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Kɔ acɛpsɛ Yesu darəŋ ŋayif kɔ ntɛ totubcɛnɛ tatɔkɔ toloku mɔ.
9 E os seus discípulos perguntaram-no, dizendo: O que poderia ser esta parábola?
10 K'oluksɛ ŋa: «Nəna ŋɔ Kanu kəsɔŋɛ kəcərɛ kance kəgbɔpnɛ ka dɛbɛ dɔn, mba kɔ akɔ dəmotubcɛnɛ aloku ŋa ki, ti tɔsɔŋɛ ntɛ:
10 E ele disse: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros por parábolas, para que vendo, eles não possam enxergar; e ouvindo, eles não possam compreender.
11 «Tedisrɛ ta totubcɛnɛ tantɛ tɛntɛ: Defet, Toloku ta Kanu tɔ.
11 Ora, a parábola é esta: A semente é a palavra de Deus.
12 Mɛŋgbɛn mmɛ mɛntɛmpɛnɛ dɔpɔ dacɔ mɔ, mi mɔyɔnɛ afum aŋɛ ŋaŋne mɔ, Ŋɔŋk Ŋɛlɛc ŋeder ŋeliŋ ŋa dəbəkəc Toloku ta Kanu tɔkɔ ɛnane mɔ, ntɛ tɔŋsɔŋɛ payaməsər ŋa kəlaŋ nkɛ kəntam kəyac ŋa mɔ.
12 E os que estão à beira do caminho são os que ouvem; então vem o diabo, e tira a palavra de seus corações, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Mɛŋgbɛn mɔkɔ meyi kəfo ka masar mɔ, mɔyɔnɛ afum aŋɛ ŋanckɔnane Toloku ta Kanu, pəbɔt ŋa mɔ. Mba ŋayɔ fɛ ncɔnc, ŋalaŋ tɛm tɔlɔma, kɔ tɛm teyeŋki tender ŋa-ɛ, ŋasak ti few.
13 E aqueles sobre pedra são os que, ouvindo recebem a palavra com alegria; mas não têm raiz, os quais creem por algum tempo, e no tempo da tentação se dispersam.
14 Mɛŋgbɛn mmɛ mɛntɛmpɛnɛ dəbɛŋk mɔ, mi mɔyɔnɛ afum aŋɛ ŋancəŋkəl Toloku ta Kanu, kɔ ŋalasərnɛ mes mɔpɔŋ mmɛ mendi toloku tatɔkɔ mɔ: Mɛcɛm-cɛmnɛ mɛlarəm, kəsɔtɔ ka daka kɔ mɛfaŋ mobotu ma doru, mɔfɔsɔŋɛ ti kəkom yokom yololu.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e indo adiante, são sufocados pelos cuidados e riquezas e deleites desta vida, e não dão fruto com perfeição.
15 Mɛŋgbɛn mmɛ meyi antɔf ŋɔtɔt mɔ, afum ŋɔ aŋɛ ŋancəŋkəlɛ Toloku abəkəc ŋɔtɔt ŋosoku, ŋamɛŋkərnɛ ti, ŋacəmɛ ti darəŋ mɔ, ŋa ŋaŋsɔŋ yokom yɔtɔt.»
15 Mas a da boa terra, estes são os que, tendo ouvido a palavra de coração sincero e bom, guardam-na e produzem fruto com perseverança.
16 «Nwɛ o nwɛ ɔfɔmot lamp a pəgbəpər di kəfala, ɔfɔsɔbɛrsɛnɛ di kəfənc dəntɔf, mba ɛndɛt di kədɛt dəm, ntɛ tɔŋsɔŋɛ aŋɛ ŋambɛrɛ dəkəlɔ mɔ, ŋanəŋknɛ pəwaŋkəra.
16 Nenhum homem, acendendo uma candeia, a cobre com um vaso, ou a põe debaixo da cama; mas a coloca no castiçal, para que os que entram vejam a luz.
17 Paka mpɛ o mpɛ pɔŋgbɔpnɛ mɔ, andetam pi kənəŋk. Tes ntɛ o ntɛ aŋmɛŋk mɔ, andetam ti kəcərɛ, towur tɔyɔ afum waŋkəra.
17 Porque não há nada em secreto, que não será manifesto; nem alguma coisa oculta, que não se tornará conhecida e venha à luz.
18 Nəkɛmbərnɛ tɔkɔ nəncəŋkəl mɔ, bawo andekɔbɛrɛnɛ wəkɔ ɔyɔ mɔ, pabelər wəkɔ ɔntɔyɔ mɔ ali pɔkɔ ɛŋgbɛkər amera kəyɔnɛ pɔn mɔ.»
18 Vede, pois, como ouvis; porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, até o que parece ter lhe será tomado.
19 Kɔ iya ka Yesu kɔ awɛnc ɔn ŋander ŋabəp kɔ, mba ŋanctam fɛ kəlɔtərnɛ kɔ ntɛ afum ŋala mɔ.
19 Então, foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 K'aŋkɔ paloku Yesu: «Iya kam kɔ awɛnc əm aŋa ŋancəmɛ nde dabaŋka, məna ŋafaŋ kənəŋk.»
20 E foi-lhe contado por alguns que disseram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Kɔ Yesu oloku: «Iya kem k'awɛnc im aŋa, ŋayɔnɛ aŋɛ ŋancəŋkəl toloku ta Kanu ŋacəmɛ sɔ ti darəŋ mɔ.»
21 E, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus, e a praticam.
22 Dɔsɔk dɔlɔma kɔ Yesu ɛmbɛkɛ debil kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ. K'oloku ŋa: «Pacali ntende kəba mokuru.» Kɔ ŋayekti abɛla kəkɔ.
22 Ora, aconteceu em um certo dia, que ele entrou no barco com seus discípulos, e disse-lhes: Vamos para o outro lado do lago. E eles partiram.
23 Ŋayi kəcali, kɔ Yesu endirərnɛ. Kɔ afef ŋɔpɔŋ ŋɛyɛfɛ kəwur dəkəba kɔ abil ŋɛfaŋ kəkalɛ, kɔ ŋayi dəpəwɛy-wɛy.
23 Mas, enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋander ŋatimi kɔ, ŋackulɛ-kulɛ: «Wətəksɛ! Wətəksɛ! Kəfi kɔ sənder!» Ntɛ entimɛ mɔ, k'ɛyɛfɛ kəgbəŋ-gbəŋər afef kɔ yam yɔpɔŋ yɔkɔ yɛnayɛfɛ mɔ, kɔ yɛsak few. Kɔ pəyɔ yeŋ, ali tes ancne fɛ sɔ.
24 E, chegando-se a ele, o acordaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e eles cessaram, e houve calmaria.
25 Kɔ Yesu eyif ŋa: «Deke kəlaŋ konu kəyi-ɛ?» Ntɛ ŋanesɛ a kɔ cusu cəwos ŋa mɔ, kɔ ŋayifɛnɛ aŋɛ kɔ akɔ: «An'ɔfɔ wəkawɛ? Wəkawɛ ɛŋgbəŋ-gbəŋər ali afef kɔ yam, yɛcəmɛ sɔ tɛfaŋ tɔn darəŋ mɔ!»
25 E ele disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Que tipo de homem é este, que ordena até aos ventos e à água, e eles lhe obedecem?
26 Yesu kɔ acɛpsɛ ɔn ŋaŋkɔ mokuru nde kulum ka Kerasa, nde pəntɛfərɛnɛ kɔ atɔf ŋa Kalile mɔ.
26 E eles chegaram à terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 Ntɛ Yesu owur debil mɔ, kɔ fum wəlɔma wəka dare dadɔkɔ ender pəcəmɛ kɔ fɔr kiriŋ, nkɔn yɔŋk yɛlɛc yɛlarəm yɛnayi mɔ. Kəyɛfɛ ntɛ pənawon mɔ, ɛncbɛrnɛ fɛ duma, ɛnayi fɛ dəkəlɔ, mɛnɛ pəyi nde cufu dacɔ.
27 E, quando ele desembarcou, saiu-lhe ao encontro, fora da cidade, um certo homem que tinha demônios há muito tempo, e não usava roupas, nem habitava em alguma casa, mas nos sepulcros.
28 Ntɛ fum nwɛ ɛnəŋk Yesu mɔ, kɔ ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋɔsɔŋɛ kɔ kəkulɛ-kulɛ pəpɔŋ, k'ɛntɛmpɛnɛ Yesu wɛcək dəntɔf, k'oloku pəpɔŋ: «T'ake tɔ məmbɛrɛnɛ mes mem-ɛ, Yesu Wan ka Kanu nkɛ kəyi darenc mɔ? Ilɛtsɛn'am ta mətɔrəs im!»
28 Mas, vendo a Jesus, gritando, caiu diante dele, e disse em alta voz: O que tenho eu para fazer contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Eu suplico-te que não me atormentes.
29 Fum wəkakɔ ɛnaloku ti bawo Yesu oncloku ŋɔŋk ŋɛlɛc nŋɛ ŋɛnabɛrɛ fum wəkakɔ dəris pəwon mɔ kəwur. Cɔkɔ-cɔkɔ, anckotərɛnɛ fum wəkawɛ gbekce dəwɛcək kɔ afɛc ŋɔpɔŋ, mba onccopu yi, ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋosolɛ kɔ ŋekekərɛ nde dətɛgbərɛ.
29 (Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem. Porque frequentemente se apoderara dele; e guardavam-no preso, com correntes e cadeias; e, quebrando os grilhões, era impelido pelo demônio para os desertos).
30 Kɔ Yesu eyif kɔ: «Cəke cɔ aŋw'am-ɛ?» Kɔ fum nwɛ oloku Yesu: «Ina aŋwe ‹Kənay›.» K'oloku ti bawo yɔŋk yɛlɛc yɛlarəm yɛnacəmɛ kɔ darəŋ.
30 E Jesus perguntou-lhe, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Kɔ yɔŋk yɛlɛc nyɛ yɛlɛtsɛnɛ Yesu kəsak yi, ta pəsɔŋɛ yi kəwur yɔkɔ dəpəŋal-ŋal.
31 E pediram-lhe para que não os mandasse para o abismo.
32 Awa, ŋanabɔlɛnɛ fɛ sɔp yɛlarəm nyɛ yɔncsɔmət dəndo tɔrɔ kəroŋ mɔ. Kɔ yɔŋk yɛlɛc yɛlɛtsɛnɛ Yesu kəce yi yɛbɛrɛ dəsɔp nyɛ, kɔ Yesu owosɛnɛ yi.
32 E havia ali uma manada de muitos porcos pastando no monte; e pediram-lhe que lhes permitisse entrar neles; e ele lhos permitiu.
33 Kɔ yɔŋk yɛlɛc yowur dəfum, kɔ yɔŋkɔ yɛmbɛrɛ dəsɔp. Kɔ sɔp nyɛ fəp yontor kəyɛfɛ dətɔrɔ, kɔ yɔŋkɔ yotor dəkəba, kɔ yɛŋgbətsɛ, kɔ yefis-fis fəp.
33 Então, os demônios saindo do homem, entraram nos porcos; e a manada correu violentamente a um lugar íngreme para o lago, e se afogaram.
34 Ntɛ akɛk sɔp aŋɛ ŋanəŋk ti mɔ, kɔ ŋayɛksɛ kɔ ŋaŋkɔ ŋasamsərɛnɛ toloku tatɔkɔ dare kɔ aka sədare səkəsək.
34 E aqueles que os alimentavam, vendo o que havia acontecido, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Kɔ afum ŋander kəmɔmən tɔkɔ tɛnacepər di mɔ. Kɔ ŋander nnɔ Yesu eyi mɔ, kɔ ŋambəp fum wəkɔ yɔŋk yɛlɛc yɛnawur dəris mɔ, pəsəkəp pəndɛ Yesu dəntɔf, kɔ amera ŋɔn fəp, afum aŋɛ ŋanader kəmɔmən mɔ ŋanesɛ.
35 Então, eles saíram para ver o que tinha acontecido, e vieram a Jesus, e encontraram o homem de quem haviam saído os demônios assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e eles ficaram com medo.
36 Afum akɔ ŋananəŋk tɔkɔ tɛnacepər mɔ, ŋalɔmər akɔ ŋanader kəmɔmən tɔkɔ anayac kɔ mɔ.
36 E também os que tinham visto aquilo, contaram-lhes como o possuído por demônios havia sido curado.
37 Kɔ afum a atɔf ŋa Kerasa fəp ŋalɛtsɛnɛ Yesu a pəyɛfɛ ndaraŋan pəkɔ, bawo ŋananaŋkanɛ kənesɛ. Kɔ Yesu ɛmbɛrɛ debil, k'olukus.
37 Então, toda a multidão da terra ao redor dos gadarenos pediu-lhe para que se afastasse deles, porque estavam tomados por grande temor; e entrando ele no barco, retornou.
38 Fum wəkɔ Yesu ɛnaluksɛ yɔŋk yɛlɛc darəŋ mɔ, ɛlɛtsɛnɛ Yesu a pətam kəce kɔ pəyi kɔ dəntɔf. Mba kɔ Yesu ombupərɛ kɔ pəcloku:
38 E o homem de quem haviam saído os demônios, lhe pedia para que pudesse estar com ele, mas Jesus o despediu, dizendo:
39 «Məlukus nnɔ ndaram. Məkɔ məcloku afum tɔkɔ Kanu kəyɔn'am mɔ fəp.» Kɔ fum nwɛ ɔŋkɔ pəloku dare disrɛ fəp mes mɔkɔ Yesu ɛnayɔnɛ kɔ mɔ.
39 Retorna para a tua própria casa, e mostra quão grandes coisas Deus fez por ti. E ele foi pelo seu caminho, publicando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe fizera.
40 Yesu kəlukus kɔn, kɔ afum ŋaŋkɔ ŋafaynɛ kɔ, bawo fəp fənckar kɔ.
40 E aconteceu que, ao retornar Jesus, a multidão o recebeu com alegria; porque todos o estavam esperando.
41 Tɛm tatɔkɔ fum wəlɔma ɛnader pacwe kɔ Yayirɔs, nwɛ ɛnayɔnɛ wəbɛ ka dəkətola Kanu da aSuyif mɔ. Kɔ Yayirɔs ontontnɛ k'osumpər Yesu wɛcək, pəclɛtsɛnɛ kɔ kəwosɛ kəder ka kəlɔ kɔn.
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era um governante da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, pedia-lhe que fosse à sua casa;
42 Bawo ɛnayɔ wan wəran wəkin gboŋ, nwɛ ɛnasɔtɔ meren wəco kɔ mɛrəŋ mɔ, pəcfi. Ntɛ Yesu ɛyɛfɛ kəkɔ mɔ, kɔ kənay kəmɛpnɛ kɔ haŋ ŋacyaməsər kɔ kəŋesəm.
42 porque ele tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Mas, enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Wəran wəlɔma ɛnayi di, pəyɔ docu da kəwur mecir tɛnasɔtɔ meren wəco kɔ mɛrəŋ ta pəncəmbərəs-ɛ. Wəran nwɛ ɛnabɛrsɛ daka dɔn fəp nnɔ atɛn cɔl ŋayi mɔ, ntɛ tɔŋsɔŋɛ pataməs kɔ mɔ. Mba ali fum ɛnatam fɛ kətaməs kɔ.
43 E uma mulher que tinha um fluxo de sangue havia doze anos, e gastara todos os seus sustentos com médicos, e não pôde ser curada por ninguém,
44 Kɔ wəran nwɛ ɔlɔtərnɛ Yesu tadarəŋ, k'oŋgbuŋɛnɛ dobol da yamos yɔn. Gbəncana babɔkɔ kɔ kəwur mecir kaŋkɔ kənayi kɔ mɔ kəsakɛ.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e imediatamente estancou o fluxo do seu sangue.
45 Kɔ Yesu eyif: «Anɔ ogbuŋɛn'em-ɛ?» Ntɛ afum fəp ŋambupərɛ ti mɔ, kɔ Piyɛr oloku: «Wətəksɛ afum ŋaŋkɛl əm waca nwɛ fəp!»
45 E disse Jesus: Quem me tocou? Quando todos negavam, Pedro e os que estavam com ele disseram: Mestre, a multidão te aperta e te pressiona, e dizes: Quem me tocou?
46 Kɔ Yesu oloku: «Fum wəlɔma oŋgbuŋɛn'em, bawo incərɛ a fənɔntər fəlɔma fəwur im dəris.»
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque eu percebi que saiu virtude de mim.
47 Ntɛ wəran nwɛ ɛncərɛ a Yesu ɛncərɛ a fum oŋgbuŋɛnɛ kɔ mɔ, k'ender pəcyikcɛ, k'ɛntɛmpɛnɛ Yesu wɛcək dəntɔf. K'oloku afum fəp fɔr kiriŋ tes tɔkɔ tɛnasɔŋɛ kɔ kəgbuŋɛnɛ ka duma da Yesu mɔ, kɔ tɔkɔ docu dɔn dɛnatamnɛ gbəncana babɔkɔ mɔ.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, ela veio tremendo, e prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como ela fora curada imediatamente.
48 Kɔ Yesu oloku kɔ: «Wan kem, kəlaŋ kam kəntaməs əm, məkɔnɛ abəkəc ŋoforu.»
48 E ele lhe disse: Filha, tem bom ânimo, a tua fé te sarou; vai em paz.
49 Yesu eyi kəlok-loku kaŋkɔ, kɔ fum wəlɔma ender kəyɛfɛ ka ndena wəbɛ ka dəkətola Kanu da aSuyif da dare, k'ender pəloku: «Wan kam efi, ali məntɔrəs fɛ sɔ wətəksɛ kəkɔ di.»
49 Enquanto ele ainda falava, veio alguém da casa do governante da sinagoga, dizendo: A tua filha está morta; não incomodes o Mestre.
50 Mba Yesu ɛnane fum nwɛ kəloku ka wəbɛ wəka dəkətola Kanu da aSuyif defi da wan kɔn, k'oloku wəbɛ nwɛ: «Ta mənesɛ! Məlaŋ gbəcərəm, wan kam ɛntamnɛ.»
50 Mas Jesus, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Ntɛ ŋander dɛkɛr mɔ, Yesu owosɛ fɛ fum kəbɛrɛ kɔ nkɔn mɛnɛ Piyɛr, Isaŋ, Sak, wan wəran nwɛ kas kɔ kɛrɛ gbəcərəm, ŋɔ ɛnawosɛ kəbɛrɛ nnɔ wan wəran wəfi nwɛ eyi mɔ.
51 E, ele entrando na casa, não permitiu que nenhum homem entrasse, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 Kɔ afum fəp ŋambok ŋaclɔm pəcuy paŋan tetɔn. Kɔ Yesu oloku: «Ta nəbok! Efi fɛ, kədirɛ k'ɛndɛ.»
52 E todos choravam, e a pranteavam; mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Kɔ afum ŋayɛfɛ kəfani Yesu, bawo afum aŋɛ ŋanacərɛ a wan wəran nwɛ efi.
53 E eles riam dele, para o desprezarem, sabendo que ela estava morta.
54 Kɔ Yesu osumpər wan wəran nwɛ kəca, k'olokɛ dim dɔpɔŋ: «Wan kem, məyɛfɛ!»
54 E ele, pondo-os todos fora, tomando-a pela mão, e clamou, dizendo: Menina, levanta-te.
55 Kɔ amera ŋɔn ŋoluksərnɛ kɔ dəris, gbəncana babɔkɔ k'ɛyɛfɛ, kɔ Yesu oloku a pasɔŋ kɔ yeri.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e ele ordenou que lhe dessem de comer.
56 Kɔ cusu cəwos akombəra aka wan wəran nwɛ, kɔ Yesu oloku ŋa a ta ŋalɔmər nwɛ o nwɛ ntɛ tencepər mɔ.
56 E seus pais ficaram admirados; mas ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.