Lucas 7

Kitabu ka Kanu (BSP) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ntɛ Yesu elip kəlok-lokər afum aŋɛ ŋanccəŋkəl kɔ mɔ, k'ɛmbɛrɛ dare da Kaparnam.
1 Tendo terminado de dizer tudo isso ao povo, Jesus entrou em Cafarnaum.
2 Dəndo kəfo kaŋkɔ, wəbɛ k'asɔdar wəRom wəlɔma ɛnayɔ wəcar nwɛ tetɔn tɛnayeŋk kɔ mɔ. Wəcar wəkakɔ ɛnatamnɛ fɛ, pəcfaŋ kəfi.
2 Ali estava doente, quase à morte, o servo de um centurião, a quem seu senhor estimava muito.
3 Ntɛ wəbɛ k'asɔdar nwɛ ene pacloku teta Yesu mɔ, k'osom abeki aSuyif alɔma, ŋakɔwenɛ kɔ Yesu pədetaməsɛ kɔ wəcar kɔn.
3 Ele ouviu falar de Jesus e enviou-lhe alguns líderes religiosos dos judeus, pedindo-lhe que fosse curar o seu servo.
4 Kɔ abeki akakɔ ŋander ŋabəp Yesu kɔ ŋalɛtsɛnɛ kɔ ŋacgbɔkərɛ, ŋacloku: «Ɔyɔ dofum ndɛ pəmar məyɔnɛ kɔ ti mɔ,
4 Chegando-se a Jesus, suplicaram-lhe com insistência: "Este homem merece que lhe faças isso,
5 bawo wəbɛ wəkawɛ ɔmbɔtər atɔf ŋosu, nkɔn ɛnacəmbər dəkətola Kanu da aSuyif dosu.»
5 porque ama a nossa nação e construiu a nossa sinagoga".
6 Kɔ Yesu ɔŋkɔ kɔ ŋa. Ŋanabɔlɛnɛ fɛ kəlɔ ka wəbɛ wəsɔdar, kɔ wəsɔdar osom anapa ɔn kəkɔloku kɔ: «Mariki, ta mətɔrəsnɛ, bawo isɔtɔ fɛ dofum dɛfaynɛn'am nde kəlɔ kem disrɛ.
6 Jesus foi com eles. Já estava perto da casa quando o centurião mandou amigos dizerem a Jesus: "Senhor, não te incomodes, pois não mereço receber-te debaixo do meu teto.
7 It'ɔsɔŋɛ ntɛ inasərka intɔnakɔ nnɔ məyi mɔ. Mba məloku toloku tin, wəbəcɛ kem ɛntamnɛ.
7 Por isso, nem me considerei digno de ir ao teu encontro. Mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Bawo ina wəkawɛ yati abɛ em ŋ'iyi dəntɔf, k'ina sɔ iyɔ asɔdar alɔma aŋɛ ŋay'im dəntɔf mɔ. K'iloku wəkin: ‹Məkɔ,› wəkayi ɔŋkɔ. K'iloku wəkɔ ‹Məder,› wəkayi ender. K'iloku wəcar kem: ‹Məyɔ ntɛ-ɛ,› ɔŋyɔ ti.»
8 Pois eu também sou homem sujeito a autoridade, e com soldados sob o meu comando. Digo a um: ‘Vá’, e ele vai; e a outro: ‘Venha’, e ele vem. Digo a meu servo: ‘Faça isto’, e ele faz".
9 Ntɛ Yesu ene moloku mamɔkɔ mɔ, kɔ teta wəsɔdar nwɛ tenciyanɛ kɔ. K'ɛŋkafəlɛ, k'ɛntɛfərnɛ kənay k'afum akɔ ŋanacəmɛ kɔ darəŋ mɔ, k'oloku: «Icloku nu, ali nde Yisrayel inanəŋk fɛ kəlaŋ pəmɔ kaŋkɛ!»
9 Ao ouvir isso, Jesus admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: "Eu lhes digo que nem em Israel encontrei tamanha fé".
10 Kɔ asom a wəsɔdar nwɛ, ŋalukus ndɔrɔn. Kɔ ŋabəp wəcar nwɛ ɛnatɔ-tamnɛ mɔ, pətamnɛ keŋ.
10 Então os homens que haviam sido enviados voltaram para casa e encontraram o servo restabelecido.
11 Ntɛ telip mɔ, k'ɔŋkɔ dare ndɛ ancwe Nayin mɔ. Atəkəs ɔn kɔ afum alarəm ŋanasol kɔ nkɔn kəkɔ.
11 Logo depois, Jesus foi a uma cidade chamada Naim, e com ele iam os seus discípulos e uma grande multidão.
12 Ntɛ ŋalɔtərnɛ kəbɛrɛ ka dare mɔ, kɔ ŋambəpɛnɛ kɔ afum ŋanckekərɛ fum wəfi dəkəwup, mba fum nwɛ sona gboŋ sɔ kɛrɛ ɛnakom kɔ, wos pəfi sɔ. Afum alarəm a dare dadɔkɔ ŋanckekərɛ wəfi wəkakɔ dəkəwup.
12 Ao se aproximar da porta da cidade, estava saindo o enterro do filho único de uma viúva; e uma grande multidão da cidade estava com ela.
13 Kɔ Yesu ɛnəŋk wəran nwɛ, k'ɔyɔnɛ kɔ nɔnɔfɔr, k'oloku kɔ: «Ta məbok!»
13 Ao vê-la, o Senhor se compadeceu dela e disse: "Não chore".
14 Kɔ Yesu ɔncɔŋnɛ k'oŋgbuŋɛnɛ kaŋkəra ka wəfi. Aŋɛ ŋanatɔmpər kɔ mɔ ŋancəmɛ. Kɔ Yesu oloku: «Wətɛmp, in'olok'əm: Məyɛfɛ!»
14 Depois, aproximou-se e tocou no caixão, e os que o carregavam pararam. Jesus disse: "Jovem, eu lhe digo, levante-se! "
15 Kɔ wəfi ɛyɛfɛ k'ɛndɛ, k'oncop kəlok-loku. Kɔ Yesu oluksɛ wəfi nwɛ kɛrɛ.
15 Ele se levantou, sentou-se e começou a conversar, e Jesus o entregou à sua mãe.
16 Kɔ fəp fənesɛ, kɔ ŋayɛfɛ kəcam debeki da Kanu, ŋacloku: «Wədəŋk wəka Kanu wəpɔŋ ɛyɛfɛ su dacɔ! Kɔ Kanu kənder kəmar afum ɔn!»
16 Todos ficaram cheios de temor e louvavam a Deus. "Um grande profeta se levantou entre nós", diziam eles. "Deus interveio em favor do seu povo".
17 Kɔ tɔyɔ ta Yesu tatɔkɔ tɛsam atɔf ŋa Yude fəp, kəbəp ka sədare səkɔ səŋkɛl Yude mɔ.
17 Essas notícias sobre Jesus espalharam-se por toda a Judéia e regiões circunvizinhas.
18 Kɔ acɛpsɛ a Aŋnabi Saŋ darəŋ ŋaŋkɔ ŋaloku kɔ mes mamɔkɔ fəp. Kɔ Saŋ ewe acɛpsɛ ɔn darəŋ dacɔ afum mɛrəŋ,
18 Os discípulos de João contaram-lhe todas essas coisas. Chamando dois deles,
19 k'osom ŋa kəkɔyif Mariki kɔ pəyɔnɛ nkɔn ɔyɔnɛ nwɛ eyi kəder kədeyac afum a Kanu mɔ, kɔ tɔyɔnɛ fɛ nkɔn-ɛ, pəmar pakar sɔ wəlɔma ba?
19 enviou-os ao Senhor para perguntarem: "És tu aquele que haveria de vir ou devemos esperar algum outro? "
20 Ntɛ ŋambəp Yesu mɔ, kɔ afum aŋɛ ŋayif kɔ: «Saŋ Batis osom su kədeyif əm: ‹Mən'ɔyɔnɛ nwɛ eyi kəder mɔ, ka pəmar səkar sɔ wəlɔma ba?›»
20 Dirigindo-se a Jesus, aqueles homens disseram: "João Batista nos enviou para te perguntarmos: ‘És tu aquele que haveria de vir ou devemos esperar algum outro? ’ "
21 Afum akakɔ anasom mɔ ŋaŋkɔ ŋabəp Yesu pəctaməs docu da atɔtamnɛ alarəm, lanyiru, aŋɛ yɔŋk yɛlɛc yɛncəmɛ darəŋ mɔ, k'ɔsɔŋɛ atɔnəŋk alarəm kənəŋk.
21 Naquele momento Jesus curou muitos que tinham males, doenças graves e espíritos malignos, e concedeu visão a muitos que eram cegos.
22 Kɔ Yesu oluksɛ ŋa: «Nəkɔ nəloku Saŋ tɔkɔ nənəŋk kɔ tɔkɔ nəne mɔ:
22 Então ele respondeu aos mensageiros: "Voltem e anunciem a João o que vocês viram e ouviram: os cegos vêem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas novas são pregadas aos pobres;
23 Pəbɔt nwɛ ɔntɔdesak kəgbɛkər im kəlaŋ kɔn mɔ!»
23 e feliz é aquele que não se escandaliza por minha causa".
24 Ntɛ asom a Saŋ aŋɛ ŋalukus mɔ, kɔ Yesu ɛyɛfɛ kəloku kənay ka afum teta Saŋ pəcyif: «Ake nənakɔ kəmɔmən nde dətɛgbərɛ-ɛ: Fum nwɛ ɛfanɛ pəmɔ awo nŋɛ afef ŋeyikəc mɔ ba?
24 Depois que os mensageiros de João foram embora, Jesus começou a falar à multidão a respeito de João: "O que vocês foram ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Mba anɔ nənakɔ oŋ kəmɔmən di-ɛ, wərkun wəsəkəp belbel ba? Mba nəcərɛ a asəkəp belbel nde wɔlɔ w'abɛ wɔ ŋandɛ pətɔt disrɛ.
25 Ou, o que foram ver? Um homem vestido de roupas finas? Ora, os que vestem roupas esplêndidas e se entregam ao luxo estão nos palácios.
26 Mba anɔ nənakɔ oŋ kəmɔmən-ɛ, Sayibɛ ba? Ɛy, icloku nu, Saŋ encepər Sayibɛ fəp dəkəcəmɛ.
26 Afinal, o que foram ver? Um profeta? Sim, eu lhes digo, e mais que profeta.
27 Tetɔn t'ancicəs nde Yecicəs Yosoku disrɛ:
27 Este é aquele a respeito de quem está escrito: ‘Enviarei o meu mensageiro à tua frente; ele preparará o teu caminho diante de ti’.
28 Kɔ Yesu oloku: «Icloku nu, aŋɛ aran ŋaŋkom mɔ fəp, ali wəkin eyi fɛ nwɛ encepər Saŋ dəkəcəmɛ mɔ. Mba nwɛ ɛfɛtɛ nde dɛbɛ da Kanu dəntɔf mɔ, ɔyɔnɛ nwɛ encepər Saŋ dəkəcəmɛ mɔ.
28 Eu lhes digo que entre os que nasceram de mulher não há ninguém maior do que João; todavia, o menor no Reino de Deus é maior do que ele".
29 Afum aŋɛ ŋanane kɔ kəlok-loku mɔ fəp, kəbəp awerəs dut, kɔ ŋawosɛ dolompu da Kanu. Ti disrɛ kɔ ŋawosɛ a Saŋ pəgbət ŋa dəromun teta Kanu.
29 Todo o povo, até os publicanos, ouvindo as palavras de Jesus, reconheceram que o caminho de Deus era justo, sendo batizados por João.
30 Mba aFarisi kɔ atəksɛ a sariyɛ ŋanawosɛ fɛ ntɛ Kanu kənafaŋɛ ŋa mɔ, kɔ ŋafati a Saŋ pəgbət ŋa dəromun teta Kanu.
30 Mas os fariseus e os peritos na lei rejeitaram o propósito de Deus para eles, não sendo batizados por João.
31 An'indetubcɛnɛ afum a dɛtɛmp dandɛ-ɛ? Anɔ ŋawurɛnɛ-ɛ?
31 "A que posso, pois, comparar os homens desta geração? ", prosseguiu Jesus. "Com que se parecem?
32 Aŋɛ ŋɔ ŋawurɛnɛ: Ŋawurɛnɛ awut aŋɛ ŋandɛ kəfo nkɛ afum fəp ŋambəpsɛnɛ mɔ, a ŋacwenɛnɛ kəkɔloku:
32 São como crianças que ficam sentadas na praça e gritam umas às outras: ‘Nós lhes tocamos flauta, mas vocês não dançaram; cantamos um lamento, mas vocês não choraram’.
33 Bawo ntɛ Saŋ Batis, nwɛ ɛncgbət afum dəromun ɛnader mɔ, oncsuŋ, ta oŋmun wɛn-ɛ, kɔ nəloku a ɔyɔ ŋɔŋk ŋɛlɛc!
33 Pois veio João Batista, que jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: ‘Ele tem demônio’.
34 Kɔ Wan ka Wərkun ender, pəcdi yeri pəcmun wɛn kɔ nəloku: ‹Wəcɛlək kɔ wəcis ɔfɔ, wanapa ka abaŋəs dut k'aciya!›
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e vocês dizem: ‘Aí está um comilão e beberrão, amigo de publicanos e "pecadores" ’.
35 Mba awut a kəcərɛ kəkɔtɛnɛ mes ka Kanu ŋawosɛ dolompu da ki.»
35 Mas a sabedoria é comprovada por todos os seus discípulos".
36 Kɔ wəFarisi wəlɔma ewe Yesu kəkɔdi yeri kɔ nkɔn. Kɔ Yesu ɛmbɛrɛ nde kəlɔ ka wəFarisi wəkakɔ, k'ɔŋkɔ pəndɛ amɛsa kiriŋ.
36 Convidado por um dos fariseus para jantar, Jesus foi à casa dele e reclinou-se à mesa.
37 Wəran wəciya wəlɔma ɛnayi dare dadɔkɔ, k'ene a Yesu ŋayi kədi yeri nde kəlɔ ka wəFarisi. Wəran wəkakɔ ɛlɛk tɔkɔbɔ pa alabatər pɛlarɛ labundɛ,
37 Ao saber que Jesus estava comendo na casa do fariseu, certa mulher daquela cidade, uma ‘pecadora’, trouxe um frasco de alabastro com perfume,
38 k'ɔŋkɔ pəcəmɛ Yesu kumunt darəŋ pəsumpər kɔ wɛcək. K'ɛyɛfɛ kəbok pəccaŋkəsɛ mɛncər mɔn wɛcək wa Yesu, k'ɛfɛŋətɛ wɛcək wa Yesu cəfon cɔn, pəccup wi, pəcloŋsər wi labundɛ.
38 e se colocou atrás de Jesus, a seus pés. Chorando, começou a molhar-lhe os pés com as suas lágrimas. Depois os enxugou com seus cabelos, beijou-os e os ungiu com o perfume.
39 Ntɛ wəFarisi nwɛ ɛnawe Yesu nde ndɔrɔn, ɛnəŋk tatɔkɔ mɔ, k'olokunɛ dɛbəkəc: «Fum wəkawɛ ɔŋyɔnɛ wədəŋk wəka Kanu-ɛ, k'ɛncərɛ wəran nwɛ oŋgbuŋɛnɛ kɔ mɔ, fum nwɛ ɔyɔnɛ mɔ—Wəran wəciya.»
39 Ao ver isso, o fariseu que o havia convidado disse a si mesmo: "Se este homem fosse profeta, saberia quem nele está tocando e que tipo de mulher ela é: uma ‘pecadora’ ".
40 Kɔ Yesu ɛlɛk moloku, k'oloku: «Simɔŋ, iyɔ toloku tɔlɔma tolok'əm.» Kɔ Simɔŋ oloku kɔ: «Məlok'im ti, Wətəksɛ.»
40 Respondeu-lhe Jesus: "Simão, tenho algo a lhe dizer". "Dize, Mestre", disse ele.
41 «Wəbɔs-bɔsər wəlɔma afum mɛrəŋ ŋanatɔmpərɛ debe: Wəkin nwɛ pətɔmpərɛ kɔ gbeti mɛncəmbəl masar kəcamət (500), kɔ wəka mɛrəŋ pətɔmpərɛ kɔ mɛncəmbəl 50.
41 "Dois homens deviam a certo credor. Um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Mba ntɛ wəbɔs-bɔsər nwɛ ɛnəŋk fɔ alɛkər ɔn səbe ŋayɔ fɛ gbeti boluksɛ kɔ mɔ, k'ɛŋaŋnɛnɛ mɛrəŋ maŋan fəp. Akakɔ mɛrəŋ anɔ endenaŋkanɛ kəbɔtər kɔ pətas wəkɔ-ɛ?»
42 Nenhum dos dois tinha com que lhe pagar, por isso perdoou a dívida a ambos. Qual deles o amará mais? "
43 Kɔ Simɔŋ oloku kɔ: «Pəwurɛn'em, a wəkɔ ɛnatɔmpərɛ kɔ gbeti bɛlarəm mɔ.» Kɔ Yesu oloku kɔ: «Gbɛs, məloku kance!»
43 Simão respondeu: "Suponho que aquele a quem foi perdoada a dívida maior". "Você julgou bem", disse Jesus.
44 Kɔ Yesu ɛŋkafəlɛ k'ɛntɛfərnɛ wəran nwɛ, k'oloku Simɔŋ: «Mənəŋk wəran nwɛ? Imbɛrɛna nnɔ kəlɔ kam mba məsɔŋna f'em domun ibikɛnɛ wɛcək, mba nkɔn ɛncaŋkəsɛ wɛcək wem mɛncər mɔn, k'ɛfɛŋətɛ wi cəfon cɔn.
44 Em seguida, virou-se para a mulher e disse a Simão: "Vê esta mulher? Entrei em sua casa, mas você não me deu água para lavar os pés; ela, porém, molhou os meus pés com as suas lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Məncupna f'em, mba nkɔn kəyɛfɛ ntɛ imbɛrɛna nnɔ mɔ, a k'oncop kəcupəs im wɛcək mɔ, haŋ ndɛkəl itɔ eyi kəyɔ.
45 Você não me saudou com um beijo, mas esta mulher, desde que entrei aqui, não parou de beijar os meus pés.
46 Məsopna f'em moro dəromp, mba wəran wəkawɛ osop im labundɛ dəwɛcək.
46 Você não ungiu a minha cabeça com óleo, mas ela derramou perfume nos meus pés.
47 Itɔ ɔsɔŋɛ ntɛ intam kəlok'əm a, kiciya kəlarəm nkɛ enciya mɔ, aŋaŋnɛnɛ kɔ ki, bawo nkɔn ɔmbɔtər pənaŋkanɛ. Məna nwɛ aŋaŋnɛnɛ pipic mɔ, pipic pɔ məmbɔtər.»
47 Portanto, eu lhe digo, os muitos pecados dela lhe foram perdoados, pelo que ela amou muito. Mas aquele a quem pouco foi perdoado, pouco ama".
48 Kɔ Yesu oloku wəran nwɛ: «Aŋaŋnɛn'am kiciya kam.»
48 Então Jesus disse a ela: "Seus pecados estão perdoados".
49 Afum aŋɛ ŋanandɛ amɛsa kiriŋ kɔ nkɔn mɔ, ŋancop kəclokunɛ dəbəkəc: «An'ɔfɔ wəkawɛ ɛŋaŋnɛnɛ ali kiciya mɔ?»
49 Os outros convidados começaram a perguntar: "Quem é este que até perdoa pecados? "
50 Mba kɔ Yesu oloku wəran: «Kəlaŋ kam kəyac əm, məkɔnɛ abəkəc ŋoforu.»
50 Jesus disse à mulher: "Sua fé a salvou; vá em paz".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.