Lucas 7

Kitabu ka Kanu (BSP) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ntɛ Yesu elip kəlok-lokər afum aŋɛ ŋanccəŋkəl kɔ mɔ, k'ɛmbɛrɛ dare da Kaparnam.
1 E, depois de concluir todos esses discursos perante o povo, entrou em Cafarnaum.
2 Dəndo kəfo kaŋkɔ, wəbɛ k'asɔdar wəRom wəlɔma ɛnayɔ wəcar nwɛ tetɔn tɛnayeŋk kɔ mɔ. Wəcar wəkakɔ ɛnatamnɛ fɛ, pəcfaŋ kəfi.
2 E o servo de um certo centurião, a quem este muito estimava, estava doente e moribundo.
3 Ntɛ wəbɛ k'asɔdar nwɛ ene pacloku teta Yesu mɔ, k'osom abeki aSuyif alɔma, ŋakɔwenɛ kɔ Yesu pədetaməsɛ kɔ wəcar kɔn.
3 E, quando ouviu falar de Jesus, enviou-lhe uns anciãos dos judeus, rogando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Kɔ abeki akakɔ ŋander ŋabəp Yesu kɔ ŋalɛtsɛnɛ kɔ ŋacgbɔkərɛ, ŋacloku: «Ɔyɔ dofum ndɛ pəmar məyɔnɛ kɔ ti mɔ,
4 E, chegando eles junto de Jesus, rogaram-lhe muito, dizendo: É digno de que lhe concedas isso.
5 bawo wəbɛ wəkawɛ ɔmbɔtər atɔf ŋosu, nkɔn ɛnacəmbər dəkətola Kanu da aSuyif dosu.»
5 Porque ama a nossa nação e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Kɔ Yesu ɔŋkɔ kɔ ŋa. Ŋanabɔlɛnɛ fɛ kəlɔ ka wəbɛ wəsɔdar, kɔ wəsɔdar osom anapa ɔn kəkɔloku kɔ: «Mariki, ta mətɔrəsnɛ, bawo isɔtɔ fɛ dofum dɛfaynɛn'am nde kəlɔ kem disrɛ.
6 E foi Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou-lhe o centurião uns amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 It'ɔsɔŋɛ ntɛ inasərka intɔnakɔ nnɔ məyi mɔ. Mba məloku toloku tin, wəbəcɛ kem ɛntamnɛ.
7 e, por isso, nem ainda me julguei digno de ir ter contigo; dize, porém, uma palavra, e o meu criado sarará.
8 Bawo ina wəkawɛ yati abɛ em ŋ'iyi dəntɔf, k'ina sɔ iyɔ asɔdar alɔma aŋɛ ŋay'im dəntɔf mɔ. K'iloku wəkin: ‹Məkɔ,› wəkayi ɔŋkɔ. K'iloku wəkɔ ‹Məder,› wəkayi ender. K'iloku wəcar kem: ‹Məyɔ ntɛ-ɛ,› ɔŋyɔ ti.»
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados sob o meu poder, e digo a este: vai; e ele vai; e a outro: vem; e ele vem; e ao meu servo: faze isto; e ele o faz.
9 Ntɛ Yesu ene moloku mamɔkɔ mɔ, kɔ teta wəsɔdar nwɛ tenciyanɛ kɔ. K'ɛŋkafəlɛ, k'ɛntɛfərnɛ kənay k'afum akɔ ŋanacəmɛ kɔ darəŋ mɔ, k'oloku: «Icloku nu, ali nde Yisrayel inanəŋk fɛ kəlaŋ pəmɔ kaŋkɛ!»
9 E, ouvindo isso, Jesus maravilhou-se dele e, voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos
10 Kɔ asom a wəsɔdar nwɛ, ŋalukus ndɔrɔn. Kɔ ŋabəp wəcar nwɛ ɛnatɔ-tamnɛ mɔ, pətamnɛ keŋ.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, acharam são o servo enfermo.
11 Ntɛ telip mɔ, k'ɔŋkɔ dare ndɛ ancwe Nayin mɔ. Atəkəs ɔn kɔ afum alarəm ŋanasol kɔ nkɔn kəkɔ.
11 E aconteceu, pouco depois, ir ele à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos e uma grande multidão.
12 Ntɛ ŋalɔtərnɛ kəbɛrɛ ka dare mɔ, kɔ ŋambəpɛnɛ kɔ afum ŋanckekərɛ fum wəfi dəkəwup, mba fum nwɛ sona gboŋ sɔ kɛrɛ ɛnakom kɔ, wos pəfi sɔ. Afum alarəm a dare dadɔkɔ ŋanckekərɛ wəfi wəkakɔ dəkəwup.
12 E, quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Kɔ Yesu ɛnəŋk wəran nwɛ, k'ɔyɔnɛ kɔ nɔnɔfɔr, k'oloku kɔ: «Ta məbok!»
13 E, vendo-a, o Senhor moveu-se de íntima compaixão por ela e disse-lhe: Não chores.
14 Kɔ Yesu ɔncɔŋnɛ k'oŋgbuŋɛnɛ kaŋkəra ka wəfi. Aŋɛ ŋanatɔmpər kɔ mɔ ŋancəmɛ. Kɔ Yesu oloku: «Wətɛmp, in'olok'əm: Məyɛfɛ!»
14 E, chegando-se, tocou o esquife (e os que o levavam pararam) e disse: Jovem, eu te digo: Levanta-te.
15 Kɔ wəfi ɛyɛfɛ k'ɛndɛ, k'oncop kəlok-loku. Kɔ Yesu oluksɛ wəfi nwɛ kɛrɛ.
15 E o defunto assentou-se e começou a falar. E entregou-o à sua mãe.
16 Kɔ fəp fənesɛ, kɔ ŋayɛfɛ kəcam debeki da Kanu, ŋacloku: «Wədəŋk wəka Kanu wəpɔŋ ɛyɛfɛ su dacɔ! Kɔ Kanu kənder kəmar afum ɔn!»
16 E de todos se apoderou o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e Deus visitou o seu povo.
17 Kɔ tɔyɔ ta Yesu tatɔkɔ tɛsam atɔf ŋa Yude fəp, kəbəp ka sədare səkɔ səŋkɛl Yude mɔ.
17 E correu dele esta fama por toda a Judeia e por toda a terra circunvizinha.
18 Kɔ acɛpsɛ a Aŋnabi Saŋ darəŋ ŋaŋkɔ ŋaloku kɔ mes mamɔkɔ fəp. Kɔ Saŋ ewe acɛpsɛ ɔn darəŋ dacɔ afum mɛrəŋ,
18 E os discípulos de João anunciaram-lhe todas essas coisas.
19 k'osom ŋa kəkɔyif Mariki kɔ pəyɔnɛ nkɔn ɔyɔnɛ nwɛ eyi kəder kədeyac afum a Kanu mɔ, kɔ tɔyɔnɛ fɛ nkɔn-ɛ, pəmar pakar sɔ wəlɔma ba?
19 E João, chamando dois dos seus discípulos, enviou- os a Jesus, dizendo: És tu aquele que havia de vir ou esperamos outro?
20 Ntɛ ŋambəp Yesu mɔ, kɔ afum aŋɛ ŋayif kɔ: «Saŋ Batis osom su kədeyif əm: ‹Mən'ɔyɔnɛ nwɛ eyi kəder mɔ, ka pəmar səkar sɔ wəlɔma ba?›»
20 E, quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir ou esperamos outro?
21 Afum akakɔ anasom mɔ ŋaŋkɔ ŋabəp Yesu pəctaməs docu da atɔtamnɛ alarəm, lanyiru, aŋɛ yɔŋk yɛlɛc yɛncəmɛ darəŋ mɔ, k'ɔsɔŋɛ atɔnəŋk alarəm kənəŋk.
21 E, na mesma hora, curou muitos de enfermidades, e males, e espíritos maus; e deu vista a muitos cegos.
22 Kɔ Yesu oluksɛ ŋa: «Nəkɔ nəloku Saŋ tɔkɔ nənəŋk kɔ tɔkɔ nəne mɔ:
22 Respondendo, então, Jesus, disse-lhes: Ide e anunciai a João o que tendes visto e ouvido: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam e aos pobres anuncia-se o evangelho.
23 Pəbɔt nwɛ ɔntɔdesak kəgbɛkər im kəlaŋ kɔn mɔ!»
23 E bem-aventurado aquele que em mim se não escandalizar.
24 Ntɛ asom a Saŋ aŋɛ ŋalukus mɔ, kɔ Yesu ɛyɛfɛ kəloku kənay ka afum teta Saŋ pəcyif: «Ake nənakɔ kəmɔmən nde dətɛgbərɛ-ɛ: Fum nwɛ ɛfanɛ pəmɔ awo nŋɛ afef ŋeyikəc mɔ ba?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, começou a dizer à multidão acerca de João: Que saístes a ver no deserto? Uma cana abalada pelo vento?
25 Mba anɔ nənakɔ oŋ kəmɔmən di-ɛ, wərkun wəsəkəp belbel ba? Mba nəcərɛ a asəkəp belbel nde wɔlɔ w'abɛ wɔ ŋandɛ pətɔt disrɛ.
25 Mas que saístes a ver? Um homem trajado de vestes delicadas? Eis que os que andam com vestes preciosas e em delícias estão nos paços reais.
26 Mba anɔ nənakɔ oŋ kəmɔmən-ɛ, Sayibɛ ba? Ɛy, icloku nu, Saŋ encepər Sayibɛ fəp dəkəcəmɛ.
26 Mas que saístes a ver? Um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Tetɔn t'ancicəs nde Yecicəs Yosoku disrɛ:
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu anjo diante da tua face, o qual preparará diante de ti o teu caminho.
28 Kɔ Yesu oloku: «Icloku nu, aŋɛ aran ŋaŋkom mɔ fəp, ali wəkin eyi fɛ nwɛ encepər Saŋ dəkəcəmɛ mɔ. Mba nwɛ ɛfɛtɛ nde dɛbɛ da Kanu dəntɔf mɔ, ɔyɔnɛ nwɛ encepər Saŋ dəkəcəmɛ mɔ.
28 E eu vos digo que, entre os nascidos de mulheres, não há maior profeta do que João Batista; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Afum aŋɛ ŋanane kɔ kəlok-loku mɔ fəp, kəbəp awerəs dut, kɔ ŋawosɛ dolompu da Kanu. Ti disrɛ kɔ ŋawosɛ a Saŋ pəgbət ŋa dəromun teta Kanu.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Mba aFarisi kɔ atəksɛ a sariyɛ ŋanawosɛ fɛ ntɛ Kanu kənafaŋɛ ŋa mɔ, kɔ ŋafati a Saŋ pəgbət ŋa dəromun teta Kanu.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 An'indetubcɛnɛ afum a dɛtɛmp dandɛ-ɛ? Anɔ ŋawurɛnɛ-ɛ?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, compararei os homens desta geração, e a quem são semelhantes?
32 Aŋɛ ŋɔ ŋawurɛnɛ: Ŋawurɛnɛ awut aŋɛ ŋandɛ kəfo nkɛ afum fəp ŋambəpsɛnɛ mɔ, a ŋacwenɛnɛ kəkɔloku:
32 São semelhantes aos meninos que, assentados nas praças, clamam uns aos outros e dizem: Nós vos tocamos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 Bawo ntɛ Saŋ Batis, nwɛ ɛncgbət afum dəromun ɛnader mɔ, oncsuŋ, ta oŋmun wɛn-ɛ, kɔ nəloku a ɔyɔ ŋɔŋk ŋɛlɛc!
33 Porque veio João Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Tem demônio.
34 Kɔ Wan ka Wərkun ender, pəcdi yeri pəcmun wɛn kɔ nəloku: ‹Wəcɛlək kɔ wəcis ɔfɔ, wanapa ka abaŋəs dut k'aciya!›
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e dos pecadores.
35 Mba awut a kəcərɛ kəkɔtɛnɛ mes ka Kanu ŋawosɛ dolompu da ki.»
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Kɔ wəFarisi wəlɔma ewe Yesu kəkɔdi yeri kɔ nkɔn. Kɔ Yesu ɛmbɛrɛ nde kəlɔ ka wəFarisi wəkakɔ, k'ɔŋkɔ pəndɛ amɛsa kiriŋ.
36 E rogou-lhe um dos fariseus que comesse com ele; e, entrando em casa do fariseu, assentou-se à mesa.
37 Wəran wəciya wəlɔma ɛnayi dare dadɔkɔ, k'ene a Yesu ŋayi kədi yeri nde kəlɔ ka wəFarisi. Wəran wəkakɔ ɛlɛk tɔkɔbɔ pa alabatər pɛlarɛ labundɛ,
37 E eis que uma mulher da cidade, uma pecadora, sabendo que ele estava à mesa em casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento.
38 k'ɔŋkɔ pəcəmɛ Yesu kumunt darəŋ pəsumpər kɔ wɛcək. K'ɛyɛfɛ kəbok pəccaŋkəsɛ mɛncər mɔn wɛcək wa Yesu, k'ɛfɛŋətɛ wɛcək wa Yesu cəfon cɔn, pəccup wi, pəcloŋsər wi labundɛ.
38 E, estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça e beijava-lhe os pés, e ungia-lhos com o unguento.
39 Ntɛ wəFarisi nwɛ ɛnawe Yesu nde ndɔrɔn, ɛnəŋk tatɔkɔ mɔ, k'olokunɛ dɛbəkəc: «Fum wəkawɛ ɔŋyɔnɛ wədəŋk wəka Kanu-ɛ, k'ɛncərɛ wəran nwɛ oŋgbuŋɛnɛ kɔ mɔ, fum nwɛ ɔyɔnɛ mɔ—Wəran wəciya.»
39 Quando isso viu o fariseu que o tinha convidado, falava consigo, dizendo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, pois é uma pecadora.
40 Kɔ Yesu ɛlɛk moloku, k'oloku: «Simɔŋ, iyɔ toloku tɔlɔma tolok'əm.» Kɔ Simɔŋ oloku kɔ: «Məlok'im ti, Wətəksɛ.»
40 E, respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. E ele disse: Dize-a, Mestre.
41 «Wəbɔs-bɔsər wəlɔma afum mɛrəŋ ŋanatɔmpərɛ debe: Wəkin nwɛ pətɔmpərɛ kɔ gbeti mɛncəmbəl masar kəcamət (500), kɔ wəka mɛrəŋ pətɔmpərɛ kɔ mɛncəmbəl 50.
41 Um certo credor tinha dois devedores; um devia-
42 Mba ntɛ wəbɔs-bɔsər nwɛ ɛnəŋk fɔ alɛkər ɔn səbe ŋayɔ fɛ gbeti boluksɛ kɔ mɔ, k'ɛŋaŋnɛnɛ mɛrəŋ maŋan fəp. Akakɔ mɛrəŋ anɔ endenaŋkanɛ kəbɔtər kɔ pətas wəkɔ-ɛ?»
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Dize, pois: qual deles o amará mais?
43 Kɔ Simɔŋ oloku kɔ: «Pəwurɛn'em, a wəkɔ ɛnatɔmpərɛ kɔ gbeti bɛlarəm mɔ.» Kɔ Yesu oloku kɔ: «Gbɛs, məloku kance!»
43 E Simão, respondendo, disse: Tenho para mim que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Julgaste bem.
44 Kɔ Yesu ɛŋkafəlɛ k'ɛntɛfərnɛ wəran nwɛ, k'oloku Simɔŋ: «Mənəŋk wəran nwɛ? Imbɛrɛna nnɔ kəlɔ kam mba məsɔŋna f'em domun ibikɛnɛ wɛcək, mba nkɔn ɛncaŋkəsɛ wɛcək wem mɛncər mɔn, k'ɛfɛŋətɛ wi cəfon cɔn.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta regou-me os pés com lágrimas e mos enxugou com os seus cabelos.
45 Məncupna f'em, mba nkɔn kəyɛfɛ ntɛ imbɛrɛna nnɔ mɔ, a k'oncop kəcupəs im wɛcək mɔ, haŋ ndɛkəl itɔ eyi kəyɔ.
45 Não me deste ósculo, mas esta, desde que entrou, não tem cessado de me beijar os pés.
46 Məsopna f'em moro dəromp, mba wəran wəkawɛ osop im labundɛ dəwɛcək.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta ungiu-me os pés com unguento.
47 Itɔ ɔsɔŋɛ ntɛ intam kəlok'əm a, kiciya kəlarəm nkɛ enciya mɔ, aŋaŋnɛnɛ kɔ ki, bawo nkɔn ɔmbɔtər pənaŋkanɛ. Məna nwɛ aŋaŋnɛnɛ pipic mɔ, pipic pɔ məmbɔtər.»
47 Por isso, te digo que os seus muitos pecados
48 Kɔ Yesu oloku wəran nwɛ: «Aŋaŋnɛn'am kiciya kam.»
48 E disse a ela: Os teus pecados
49 Afum aŋɛ ŋanandɛ amɛsa kiriŋ kɔ nkɔn mɔ, ŋancop kəclokunɛ dəbəkəc: «An'ɔfɔ wəkawɛ ɛŋaŋnɛnɛ ali kiciya mɔ?»
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que até perdoa pecados?
50 Mba kɔ Yesu oloku wəran: «Kəlaŋ kam kəyac əm, məkɔnɛ abəkəc ŋoforu.»
50 E disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.