Lucas 6

Kitabu ka Kanu (BSP) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ntɛ Yesu ɛnccali dalɛ dɔsɔk dɔlɔma da kəŋesəm ndɛ ampusɛ Mariki mɔ, kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋayɛfɛ kəcŋosuru səbomp sa mɛŋgbɛn ŋacsɔm.
1 Em dia de sábado, Jesus atravessava umas plantações; seus discípulos iam colhendo espigas {de trigo}, as debulhavam na mão e comiam.
2 Kɔ aFarisi alɔma ŋayif ŋa: «Ta ake tɔ nəŋyɔnɛ ntɛ Sariyɛ səntɔwosɛ kəyɔ dɔsɔk da kəŋesəm mɔ?»
2 Alguns dos fariseus lhes diziam: Por que fazeis o que não é permitido no sábado?
3 Kɔ Yesu eyif ŋa: «Nəŋkaraŋ fɛ Yecicəs Yosoku disrɛ tɔkɔ Dawuda ɛnayɔ, ntɛ dor dɛnayɔ kɔ, nkɔn kɔ akɔ ŋanasol mɔ ba?
3 Jesus respondeu: Acaso não tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e os seus companheiros;
4 —Ntɛ Dawuda ɛnabərɛ kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu mɔ, k'ɛlɛk cəcom ncɛ ancloŋnɛ Kanu mɔ, k'ɔsɔm ci, k'ompocɛ sɔ asol ɔn akɔ dor dɛnayɔ mɔ, mba aloŋnɛ gbəcərəm ŋɔ Sariyɛ sənawosɛ kəsɔm ci.»
4 como entrou na casa de Deus e tomou os pães da proposição e deles comeu e deu de comer aos seus companheiros, se bem que só aos sacerdotes era permitido comê-los?
5 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Wan ka Wərkun ɔyɔnɛ mariki ma dɔsɔk da kəŋesəm ndɛ ampusɛ Mariki mɔ.»
5 E ajuntou: O Filho do Homem é senhor também do sábado.
6 Kɔ dɔsɔk dɔlɔma da kəŋesəm ndɛ ampusɛ Mariki mɔ dendebəp, kɔ Yesu ɔŋkɔ nde dəkətola Kanu da aSuyif pəctəksɛ afum. Wərkun wəlɔma ɛnayi di pədɛmtər kəca kətɔt.
6 Em outro dia de sábado, Jesus entrou na sinagoga e ensinava. Achava-se ali um homem que tinha a mão direita seca.
7 Atəksɛ sariyɛ kɔ aFarisi ŋaŋkɔkcɛ Yesu belbel, kɔ pəyɔnɛ a ɔŋkɔtaməs fum dɔsɔk da kəŋesəm ndɛ ampusɛ Mariki mɔ. Ŋanayɔ ti ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋasɔtɔ teyemsɛnɛ kɔ mɔ.
7 Ora, os escribas e os fariseus observavam Jesus para ver se ele curaria no dia de sábado. Eles teriam então pretexto para acusá-lo.
8 Mba Yesu ɛnacərɛ mɛcɛm-cɛmnɛ maŋan, k'oloku wərkun nwɛ ɛnadɛmtər kəca mɔ: «Məyɛfɛ məcəmɛ nnɔ afum dacɔ.» Kɔ wəkakɔ ɛyɛfɛ, k'ɛncəmɛ.
8 Mas Jesus conhecia os pensamentos deles e disse ao homem que tinha a mão seca: Levanta-te e põe-te em pé, aqui no meio. Ele se levantou e ficou em pé.
9 Kɔ Yesu eyif ŋa: «Icyif nu ma: Cəke cɔ Sariyɛ səwosɛ dɔsɔk da kəŋesəm ndɛ ampusɛ Mariki mɔ-ɛ? Kəyɔ ka pətɔt ba, ka pəlɛc? Pataməs fum ba, ka pace kɔ pəfi?»
9 Disse-lhes Jesus: Pergunto-vos se no sábado é permitido fazer o bem ou o mal; salvar a vida, ou deixá-la perecer.
10 Awa, kɔ Yesu ɔmɔmən ŋa dəcəro fəp faŋan, k'oloku wərkun nwɛ: «Mətenci kəca!» Kɔ wərkun nwɛ entenci ki, kɔ kəca kɔn kəntamnɛ.
10 E relanceando os olhos sobre todos, disse ao homem: Estende tua mão. Ele a estendeu, e foi-lhe restabelecida a mão.
11 Mba kɔ pəntɛlɛ acicəs a sariyɛ kɔ aFarisi pəpɔŋ, kɔ ŋayɛfɛ kəgbɛkəlɛnɛ teta pəlɛc mpɛ ŋantam kəyɔ Yesu mɔ.
11 Mas eles encheram-se de furor e indagavam uns aos outros o que fariam a Jesus.
12 Tɛm tatɔkɔ, kɔ Yesu ɛmpɛ nde dətɔrɔ kəkɔsali, k'ɔŋkɔ pəcepərɛnɛ pibi fəp kəlok-lokər Kanu.
12 Naqueles dias, Jesus retirou-se a uma montanha para rezar, e passou aí toda a noite orando a Deus.
13 Ntɛ dec dɔsɔk mɔ, k'ewe acɛpsɛ ɔn darəŋ, k'ɛyɛk-yɛk ŋa dacɔ afum wəco kɔ mɛrəŋ, aŋɛ ɛnasɔŋ tewe ta «asom» mɔ.
13 Ao amanhecer, chamou os seus discípulos e escolheu doze dentre eles que chamou de apóstolos:
14 K'ewe Simɔŋ, nwɛ Yesu ɛnasɔŋ tewe ta Piyɛr mɔ, kɔ wɛnc Andəre, Sak, Isaŋ kɔ Filip, Bartelemy,
14 Simão, a quem deu o sobrenome de Pedro; André, seu irmão; Tiago, João, Filipe, Bartolomeu,
15 Matiye, Tɔma, Sak wan ka Alfe, Simɔŋ wəsimsɛ teta atɔf,
15 Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu; Simão, chamado Zelador;
16 Yude wan ka Sak, kɔ Yudas wəka dare da Keriyot nwɛ ɛnader pələpsər kəbɛr Yesu aterɛnɛ ɔn dəwaca mɔ.
16 Judas, irmão de Tiago; e Judas Iscariotes, aquele que foi o traidor.
17 Kɔ Yesu ŋantor kəyɛfɛ dətɔrɔ kɔ ŋa, k'ɔŋkɔ pəcəmɛ kəfo kətəŋnɛnɛ nkɛ acɛpsɛ ɔn darəŋ alarəm, kɔ kənay ka afum alarəm: Afum aka Yude fəp, dare da Yerusalɛm, kɔ afum aka kəba kəsək nde sədare sa Tir kɔ Sidɔŋ.
17 Descendo com eles, parou numa planície. Aí se achava um grande número de seus discípulos e uma grande multidão de pessoas vindas da Judéia, de Jerusalém, da região marítima, de Tiro e Sidônia, que tinham vindo para ouvi-lo e ser curadas das suas enfermidades.
18 Afum akaŋɛ fəp ŋanader kədecəŋkəl kɔ, pətaməsɛnɛ sɔ docu daŋan. Afum aŋɛ yɔŋk yɛlɛc yɔnctɔrəs mɔ, ŋanatamnɛ.
18 E os que eram atormentados dos espíritos imundos ficavam livres.
19 Afum fəp ŋacsɛp kəgbuŋɛnɛ kɔ, bawo fənɔntər fəncwur kɔ nfɛ fənctaməs acuy fəp mɔ.
19 Todo o povo procurava tocá-lo, pois saía dele uma força que os curava a todos.
20 Kɔ Yesu ɔmɔmən acɛpsɛ ɔn darəŋ, k'oloku:
20 Então ele ergueu os olhos para os seus discípulos e disse: Bem-aventurados vós que sois pobres, porque vosso é o Reino de Deus!
21 Pəbɔt nəna aŋɛ dor dɔyɔ tantɛ mɔ,
21 Bem-aventurados vós que agora tendes fome, porque sereis fartos! Bem-aventurados vós que agora chorais, porque vos alegrareis!
22 Pəbɔt nu kɔ afum ŋandeter nu-ɛ, ŋacbɛləs nu, ŋaclɔməs nu, ŋacləsər nu mewe bawo nəlaŋ dim da «Wan ka Wərkun.»
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, vos expulsarem, vos ultrajarem, e quando repelirem o vosso nome como infame por causa do Filho do Homem!
23 Nəde nəwoləs kɔ dɔsɔk dadɔkɔ dendeder-ɛ, nəyok-yokɛnɛ pəbotu, bawo kəpocɛ kəpɔŋ kəŋkar nu nde darenc. Tantɛ tɔ atem aŋan ŋancyɔ adəŋk a Kanu.
23 Alegrai-vos naquele dia e exultai, porque grande é o vosso galardão no céu. Era assim que os pais deles tratavam os profetas.
24 Pəlɛc peyi nu nəna aŋɛ nəyɔ daka mɔ!
24 Mas ai de vós, ricos, porque tendes a vossa consolação!
25 Pəlɛc peyi nu nəna aŋɛ ca fəp yɛlar mɔ,
25 Ai de vós, que estais fartos, porque vireis a ter fome! Ai de vós, que agora rides, porque gemereis e chorareis!
26 Pəlɛc peyi nu nəna aŋɛ afum fəp ŋandeloku pətɔt ponu mɔ,
26 Ai de vós, quando vos louvarem os homens, porque assim faziam os pais deles aos falsos profetas!
27 «Mba, iŋloku ti nəna aŋɛ nəncəŋkəl im mɔ: Nəbɔtər aterɛnɛ anu, nəyɔ pətɔt aŋɛ ŋanter nu mɔ!
27 Digo-vos a vós que me ouvis: amai os vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 Nətolanɛ pətɔt aŋɛ ŋantolanɛ nu pɛlɛc mɔ, nətolanɛ aŋɛ ŋaŋlɔməs nu mɔ!
28 abençoai os que vos maldizem e orai pelos que vos injuriam.
29 Kɔ fum efer əm kəca dəkanca-ɛ, məcencɛ kɔ sɔ akanca ŋa mɛrəŋ ŋɔkɔ. Kɔ fum ɛlɛkər əm burumus-ɛ, məce kɔ sɔ pəlɛk duma dam.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra. E ao que te tirar a capa, não impeças de levar também a túnica.
30 Məpocɛ nwɛ o nwɛ ontol'am mɔ, kɔ fum ɛlɛkər əm paka mpɛ pɔyɔnɛ pam mɔ, ta məwerəs kɔ pi.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Nəyɔnɛ afum tɔkɔ nəfaŋ a ŋayɔnɛ nu mɔ.
31 O que quereis que os homens vos façam, fazei-o também a eles.
32 Kɔ tɔyɔnɛ nəbɔtər gbəcərəm akɔ ŋambɔtər nu mɔ, kəway kəre kɔ nəŋgbɛkər sɔ mera-ɛ? Ali aciya ŋambɔtər aŋɛ ŋambɔtər ŋa mɔ!
32 Se amais os que vos amam, que recompensa mereceis? Também os pecadores amam aqueles que os amam.
33 Kɔ pəyɔnɛ a akɔ ŋaŋyɔnɛ nu pətɔt mɔ gbəcərəm ŋɔ məŋyɔnɛ pətɔt-ɛ, kəway kəre kɔ məntam kəgbɛkər amera-ɛ? Ali aciya, bafɔ tatɔkɔ tɔ ŋaŋyɔ pəmɔ nəna ba?
33 E se fazeis bem aos que vos fazem bem, que recompensa mereceis? Pois o mesmo fazem também os pecadores.
34 Kɔ pəyɔnɛ a akɔ nəyɔ amera kədeluksɛ nu mɔ gbəcərəm ŋɔ nəntam kəbɔr-ɛ, kəway kəre kɔ nəna nəntam kəgbɛkər amera-ɛ? Bawo ali aciya sɔ ŋambɔr aciya ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋa kədesɔtɔ pɛtəŋnɛnɛ payi mɔ.
34 Se emprestais àqueles de quem esperais receber, que recompensa mereceis? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Nəbɔtər ater anu, nəbɔr ŋa nəwurɛ kəluksɛ debe dadɔkɔ amera. Nəndesɔtɔ kəpocɛ kəpɔŋ, nəyɔnɛ sɔ awut a Wəbɛ wəka darenc, bawo Kanu kəntesɛ nnɔ apələrnɛ pətɔt kɔ ayeŋki bəkəc ŋayi mɔ.
35 Pelo contrário, amai os vossos inimigos, fazei bem e emprestai, sem daí esperar nada. E grande será a vossa recompensa e sereis filhos do Altíssimo, porque ele é bom para com os ingratos e maus.
36 Nəbɔt mera pəmɔ tɔkɔ Papa konu ɔmbɔt amera mɔ.»
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 «Ta nəcin fum, afɔkɔcin nu. Ta nəkiti akɔ ntɛ tɔŋsɔŋɛ ta andesɔkiti nəna mɔ. Nəŋaŋnɛnɛ akɔ, andekɔŋaŋnɛnɛ nu.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Nəpocɛ, andekɔpocɛ nu. Andekɔbɛr nde yuba yonu yɔpɔŋ ya duma donu potubcɛ pɔtɔt, pasumpər, pasəŋk-səŋk, pəloŋər. Bawo potubcɛ mpɛ nəntubcɛ mɔ, ip'andekɔsɔtubcɛ nu kəluksɛ nu kəway.»
38 dai, e dar-se-vos-á. Colocar-vos-ão no regaço medida boa, cheia, recalcada e transbordante, porque, com a mesma medida com que medirdes, sereis medidos vós também.
39 Kɔ Yesu olok-lokər ŋa capafɔ: «Wətɔnəŋk ɛntam kəkɔtɛnɛ wətɔnəŋk ba? Kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ mɛrəŋ maŋan fəp mɔ ŋantɛmpɛnɛ abi disrɛ.
39 Propôs-lhes também esta comparação: Pode acaso um cego guiar outro cego? Não cairão ambos na cova?
40 Ali wəcɛpsɛ darəŋ wəkin eyi fɛ nwɛ ɛmbɛk dəkəcəmɛ pətas wətəksɛ kɔn mɔ, mba wəcɛpsɛ darəŋ nwɛ ɛntəksɛ belbel mɔ, eyi pəmɔ wətəksɛ kɔn.
40 O discípulo não é superior ao mestre; mas todo discípulo perfeito será como o seu mestre.
41 Ake'sɔŋɛ ntɛ məŋgbətnɛ ayika nŋɛ ŋeyi wɛnc əm dərɔfɔr mɔ, mba ta məŋnəŋk təmboŋk ta kətɔk mpɛ peyi mənasərka dərɔfɔr mɔ-ɛ?
41 Por que vês tu o argueiro no olho de teu irmão e não reparas na trave que está no teu olho?
42 Pəlompu pɔ ba, kəloku wɛnc əm: ‹Wɛnc im məwosɛ a iliŋ əm ayika nŋɛ ŋey'əm dərɔfɔr mɔ,› mba dɔfɔr da məna dɔyɔ təmboŋk ta kətɔk? Məna wəbaŋɛnɛ kəlomp! Məliŋnɛ kərɛsna təmboŋk ta kətɔk dɔfɔr dam, it'ɔŋsɔŋ'am kənəŋk belbel ayika ŋɔkɔ məfaŋ kəliŋ wɛnc əm dərɔfɔr mɔ.»
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Deixa-me, irmão, tirar de teu olho o argueiro, quando tu não vês a trave no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e depois enxergarás para tirar o argueiro do olho de teu irmão.
43 «Kətɔk kətɔt kəfɔkom yokom yɛlɛc, kətɔk kətɔtamnɛ kəfɔkom yokom yɔtɔt.
43 Uma árvore boa não dá frutos maus, uma árvore má não dá bom fruto.
44 Kətɔk nkɛ o nkɛ kɔ, yokom ya ki y'aŋnɛpəlɛ ki. Afɔpim cɔyabɛ kɔ wɛn dəbɛŋk.
44 Porquanto cada árvore se conhece pelo seu fruto. Não se colhem figos dos espinheiros, nem se apanham uvas dos abrolhos.
45 Fum wətɔt nde abəkəc ŋɔn ŋɔtɔt ɛŋlɛk mɔyɔ mɔtɔt, kɔ fum wəlɛc nde abəkəc ŋɔn ŋɛlɛc ɛŋlɛk mɔyɔ mɛlɛc. Bawo ntɛ o ntɛ kusu kəŋloku mɔ, ti teyi nde dɛbəkəc.»
45 O homem bom tira coisas boas do bom tesouro do seu coração, e o homem mau tira coisas más do seu mau tesouro, porque a boca fala daquilo de que o coração está cheio.
46 «Ta ake tɔ nəŋwen'em ‹Mariki! Mariki!› ta nəŋyɔ mes mɔkɔ iŋloku mɔ-ɛ?
46 Por que me chamais: Senhor, Senhor... e não fazeis o que digo?
47 Nwɛ o nwɛ eder im, pəne moloku mem, pəkɔt mi, imentər nu nwɛ oŋwurɛnɛ mɔ:
47 Todo aquele que vem a mim ouve as minhas palavras e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 Owurɛnɛ fum nwɛ eyi kəcəmbər kəlɔ pəkay dəntɔf haŋ pətukmɛ belbel, pəcəmbər kəlɔ kɔn tasar teyeŋki kəroŋ. Ali wəcafən pətuf pəlarəm, məncaca mɛyɛksɛ, kəlɔ kɔn kəfɔtam kəwuŋɛ, bawo anacəmbər ki gbiŋ.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou bem fundo e pôs os alicerces sobre a rocha. As águas transbordaram, precipitaram-se as torrentes contra aquela casa e não a puderam abalar, porque ela estava bem construída.
49 Mba nwɛ o nwɛ ene moloku mem, ta ɔŋkɔtɛnɛ mi-ɛ, fum wəkakɔ ŋawurɛnɛ kɔ nwɛ ɛncəmbər kəlɔ kɔn katina dəntɔf, ta ɛŋkay pətukmɛ pəcəmbər ki tasar kəroŋ mɔ. Kɔ wəcafən ontuf, məncaca mɛyɛksɛ-ɛ, kəlɔ kaŋkɔ kəŋwuŋɛ katina, kəlɛcɛ few!»
49 Mas aquele que as ouve e não as observa é semelhante ao homem que construiu a sua casa sobre a terra movediça, sem alicerces. A torrente investiu contra ela, e ela logo ruiu; e grande foi a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.