Lucas 6
Kitabu ka Kanu (BSP) vs ARA
1 Ntɛ Yesu ɛnccali dalɛ dɔsɔk dɔlɔma da kəŋesəm ndɛ ampusɛ Mariki mɔ, kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋayɛfɛ kəcŋosuru səbomp sa mɛŋgbɛn ŋacsɔm.
1 Aconteceu que, num sábado, passando Jesus pelas searas, os seus discípulos colhiam e comiam espigas, debulhando-as com as mãos.
2 Kɔ aFarisi alɔma ŋayif ŋa: «Ta ake tɔ nəŋyɔnɛ ntɛ Sariyɛ səntɔwosɛ kəyɔ dɔsɔk da kəŋesəm mɔ?»
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito aos sábados?
3 Kɔ Yesu eyif ŋa: «Nəŋkaraŋ fɛ Yecicəs Yosoku disrɛ tɔkɔ Dawuda ɛnayɔ, ntɛ dor dɛnayɔ kɔ, nkɔn kɔ akɔ ŋanasol mɔ ba?
3 Respondeu-lhes Jesus: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 —Ntɛ Dawuda ɛnabərɛ kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu mɔ, k'ɛlɛk cəcom ncɛ ancloŋnɛ Kanu mɔ, k'ɔsɔm ci, k'ompocɛ sɔ asol ɔn akɔ dor dɛnayɔ mɔ, mba aloŋnɛ gbəcərəm ŋɔ Sariyɛ sənawosɛ kəsɔm ci.»
4 Como entrou na casa de Deus, tomou, e comeu os pães da proposição, e os deu aos que com ele estavam, pães que não lhes era lícito comer, mas exclusivamente aos sacerdotes?
5 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Wan ka Wərkun ɔyɔnɛ mariki ma dɔsɔk da kəŋesəm ndɛ ampusɛ Mariki mɔ.»
5 E acrescentou-lhes: O Filho do Homem é senhor do sábado.
6 Kɔ dɔsɔk dɔlɔma da kəŋesəm ndɛ ampusɛ Mariki mɔ dendebəp, kɔ Yesu ɔŋkɔ nde dəkətola Kanu da aSuyif pəctəksɛ afum. Wərkun wəlɔma ɛnayi di pədɛmtər kəca kətɔt.
6 Sucedeu que, em outro sábado, entrou ele na sinagoga e ensinava. Ora, achava-se ali um homem cuja mão direita estava ressequida.
7 Atəksɛ sariyɛ kɔ aFarisi ŋaŋkɔkcɛ Yesu belbel, kɔ pəyɔnɛ a ɔŋkɔtaməs fum dɔsɔk da kəŋesəm ndɛ ampusɛ Mariki mɔ. Ŋanayɔ ti ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋasɔtɔ teyemsɛnɛ kɔ mɔ.
7 Os escribas e os fariseus observavam-no, procurando ver se ele faria uma cura no sábado, a fim de acharem de que o acusar.
8 Mba Yesu ɛnacərɛ mɛcɛm-cɛmnɛ maŋan, k'oloku wərkun nwɛ ɛnadɛmtər kəca mɔ: «Məyɛfɛ məcəmɛ nnɔ afum dacɔ.» Kɔ wəkakɔ ɛyɛfɛ, k'ɛncəmɛ.
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem da mão ressequida: Levanta-te e vem para o meio; e ele, levantando-se, permaneceu de pé.
9 Kɔ Yesu eyif ŋa: «Icyif nu ma: Cəke cɔ Sariyɛ səwosɛ dɔsɔk da kəŋesəm ndɛ ampusɛ Mariki mɔ-ɛ? Kəyɔ ka pətɔt ba, ka pəlɛc? Pataməs fum ba, ka pace kɔ pəfi?»
9 Então, disse Jesus a eles: Que vos parece? É lícito, no sábado, fazer o bem ou o mal? Salvar a vida ou deixá-la perecer?
10 Awa, kɔ Yesu ɔmɔmən ŋa dəcəro fəp faŋan, k'oloku wərkun nwɛ: «Mətenci kəca!» Kɔ wərkun nwɛ entenci ki, kɔ kəca kɔn kəntamnɛ.
10 E, fitando todos ao redor, disse ao homem: Estende a mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restaurada.
11 Mba kɔ pəntɛlɛ acicəs a sariyɛ kɔ aFarisi pəpɔŋ, kɔ ŋayɛfɛ kəgbɛkəlɛnɛ teta pəlɛc mpɛ ŋantam kəyɔ Yesu mɔ.
11 Mas eles se encheram de furor e discutiam entre si quanto ao que fariam a Jesus.
12 Tɛm tatɔkɔ, kɔ Yesu ɛmpɛ nde dətɔrɔ kəkɔsali, k'ɔŋkɔ pəcepərɛnɛ pibi fəp kəlok-lokər Kanu.
12 Naqueles dias, retirou-se para o monte, a fim de orar, e passou a noite orando a Deus.
13 Ntɛ dec dɔsɔk mɔ, k'ewe acɛpsɛ ɔn darəŋ, k'ɛyɛk-yɛk ŋa dacɔ afum wəco kɔ mɛrəŋ, aŋɛ ɛnasɔŋ tewe ta «asom» mɔ.
13 E, quando amanheceu, chamou a si os seus discípulos e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 K'ewe Simɔŋ, nwɛ Yesu ɛnasɔŋ tewe ta Piyɛr mɔ, kɔ wɛnc Andəre, Sak, Isaŋ kɔ Filip, Bartelemy,
14 Simão, a quem acrescentou o nome de Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Matiye, Tɔma, Sak wan ka Alfe, Simɔŋ wəsimsɛ teta atɔf,
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Yude wan ka Sak, kɔ Yudas wəka dare da Keriyot nwɛ ɛnader pələpsər kəbɛr Yesu aterɛnɛ ɔn dəwaca mɔ.
16 Judas, filho de Tiago, e Judas Iscariotes, que se tornou traidor.
17 Kɔ Yesu ŋantor kəyɛfɛ dətɔrɔ kɔ ŋa, k'ɔŋkɔ pəcəmɛ kəfo kətəŋnɛnɛ nkɛ acɛpsɛ ɔn darəŋ alarəm, kɔ kənay ka afum alarəm: Afum aka Yude fəp, dare da Yerusalɛm, kɔ afum aka kəba kəsək nde sədare sa Tir kɔ Sidɔŋ.
17 E, descendo com eles, parou numa planura onde se encontravam muitos discípulos seus e grande multidão do povo, de toda a Judeia, de Jerusalém e do litoral de Tiro e de Sidom,
18 Afum akaŋɛ fəp ŋanader kədecəŋkəl kɔ, pətaməsɛnɛ sɔ docu daŋan. Afum aŋɛ yɔŋk yɛlɛc yɔnctɔrəs mɔ, ŋanatamnɛ.
18 que vieram para o ouvirem e serem curados de suas enfermidades; também os atormentados por espíritos imundos eram curados.
19 Afum fəp ŋacsɛp kəgbuŋɛnɛ kɔ, bawo fənɔntər fəncwur kɔ nfɛ fənctaməs acuy fəp mɔ.
19 E todos da multidão procuravam tocá-lo, porque dele saía poder; e curava todos.
20 Kɔ Yesu ɔmɔmən acɛpsɛ ɔn darəŋ, k'oloku:
20 Então, olhando ele para os seus discípulos, disse-lhes:
21 Pəbɔt nəna aŋɛ dor dɔyɔ tantɛ mɔ,
21 Bem-aventurados vós, os que agora tendes fome, porque sereis fartos.
22 Pəbɔt nu kɔ afum ŋandeter nu-ɛ, ŋacbɛləs nu, ŋaclɔməs nu, ŋacləsər nu mewe bawo nəlaŋ dim da «Wan ka Wərkun.»
22 Bem-aventurados sois quando os homens vos odiarem e quando vos expulsarem da sua companhia, vos injuriarem e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do Homem.
23 Nəde nəwoləs kɔ dɔsɔk dadɔkɔ dendeder-ɛ, nəyok-yokɛnɛ pəbotu, bawo kəpocɛ kəpɔŋ kəŋkar nu nde darenc. Tantɛ tɔ atem aŋan ŋancyɔ adəŋk a Kanu.
23 Regozijai-vos naquele dia e exultai, porque grande é o vosso galardão no céu; pois dessa forma procederam seus pais com os profetas.
24 Pəlɛc peyi nu nəna aŋɛ nəyɔ daka mɔ!
24 Mas ai de vós, os ricos! Porque tendes a vossa consolação.
25 Pəlɛc peyi nu nəna aŋɛ ca fəp yɛlar mɔ,
25 Ai de vós, os que estais agora fartos! Porque vireis a ter fome.
26 Pəlɛc peyi nu nəna aŋɛ afum fəp ŋandeloku pətɔt ponu mɔ,
26 Ai de vós, quando todos vos louvarem! Porque assim procederam seus pais com os falsos profetas.
27 «Mba, iŋloku ti nəna aŋɛ nəncəŋkəl im mɔ: Nəbɔtər aterɛnɛ anu, nəyɔ pətɔt aŋɛ ŋanter nu mɔ!
27 Digo-vos, porém, a vós outros que me ouvis: amai os vossos inimigos, fazei o bem aos que vos odeiam;
28 Nətolanɛ pətɔt aŋɛ ŋantolanɛ nu pɛlɛc mɔ, nətolanɛ aŋɛ ŋaŋlɔməs nu mɔ!
28 bendizei aos que vos maldizem, orai pelos que vos caluniam.
29 Kɔ fum efer əm kəca dəkanca-ɛ, məcencɛ kɔ sɔ akanca ŋa mɛrəŋ ŋɔkɔ. Kɔ fum ɛlɛkər əm burumus-ɛ, məce kɔ sɔ pəlɛk duma dam.
29 Ao que te bate numa face, oferece-lhe também a outra; e, ao que tirar a tua capa, deixa-o levar também a túnica;
30 Məpocɛ nwɛ o nwɛ ontol'am mɔ, kɔ fum ɛlɛkər əm paka mpɛ pɔyɔnɛ pam mɔ, ta məwerəs kɔ pi.
30 dá a todo o que te pede; e, se alguém levar o que é teu, não entres em demanda.
31 Nəyɔnɛ afum tɔkɔ nəfaŋ a ŋayɔnɛ nu mɔ.
31 Como quereis que os homens vos façam, assim fazei-o vós também a eles.
32 Kɔ tɔyɔnɛ nəbɔtər gbəcərəm akɔ ŋambɔtər nu mɔ, kəway kəre kɔ nəŋgbɛkər sɔ mera-ɛ? Ali aciya ŋambɔtər aŋɛ ŋambɔtər ŋa mɔ!
32 Se amais os que vos amam, qual é a vossa recompensa? Porque até os pecadores amam aos que os amam.
33 Kɔ pəyɔnɛ a akɔ ŋaŋyɔnɛ nu pətɔt mɔ gbəcərəm ŋɔ məŋyɔnɛ pətɔt-ɛ, kəway kəre kɔ məntam kəgbɛkər amera-ɛ? Ali aciya, bafɔ tatɔkɔ tɔ ŋaŋyɔ pəmɔ nəna ba?
33 Se fizerdes o bem aos que vos fazem o bem, qual é a vossa recompensa? Até os pecadores fazem isso.
34 Kɔ pəyɔnɛ a akɔ nəyɔ amera kədeluksɛ nu mɔ gbəcərəm ŋɔ nəntam kəbɔr-ɛ, kəway kəre kɔ nəna nəntam kəgbɛkər amera-ɛ? Bawo ali aciya sɔ ŋambɔr aciya ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋa kədesɔtɔ pɛtəŋnɛnɛ payi mɔ.
34 E, se emprestais àqueles de quem esperais receber, qual é a vossa recompensa? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Nəbɔtər ater anu, nəbɔr ŋa nəwurɛ kəluksɛ debe dadɔkɔ amera. Nəndesɔtɔ kəpocɛ kəpɔŋ, nəyɔnɛ sɔ awut a Wəbɛ wəka darenc, bawo Kanu kəntesɛ nnɔ apələrnɛ pətɔt kɔ ayeŋki bəkəc ŋayi mɔ.
35 Amai, porém, os vossos inimigos, fazei o bem e emprestai, sem esperar nenhuma paga; será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo. Pois ele é benigno até para com os ingratos e maus.
36 Nəbɔt mera pəmɔ tɔkɔ Papa konu ɔmbɔt amera mɔ.»
36 Sede misericordiosos, como também é misericordioso vosso Pai.
37 «Ta nəcin fum, afɔkɔcin nu. Ta nəkiti akɔ ntɛ tɔŋsɔŋɛ ta andesɔkiti nəna mɔ. Nəŋaŋnɛnɛ akɔ, andekɔŋaŋnɛnɛ nu.
37 Não julgueis e não sereis julgados; não condeneis e não sereis condenados; perdoai e sereis perdoados;
38 Nəpocɛ, andekɔpocɛ nu. Andekɔbɛr nde yuba yonu yɔpɔŋ ya duma donu potubcɛ pɔtɔt, pasumpər, pasəŋk-səŋk, pəloŋər. Bawo potubcɛ mpɛ nəntubcɛ mɔ, ip'andekɔsɔtubcɛ nu kəluksɛ nu kəway.»
38 dai, e dar-se-vos-á; boa medida, recalcada, sacudida, transbordante, generosamente vos darão; porque com a medida com que tiverdes medido vos medirão também.
39 Kɔ Yesu olok-lokər ŋa capafɔ: «Wətɔnəŋk ɛntam kəkɔtɛnɛ wətɔnəŋk ba? Kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ mɛrəŋ maŋan fəp mɔ ŋantɛmpɛnɛ abi disrɛ.
39 Propôs-lhes também uma parábola: Pode, porventura, um cego guiar a outro cego? Não cairão ambos no barranco?
40 Ali wəcɛpsɛ darəŋ wəkin eyi fɛ nwɛ ɛmbɛk dəkəcəmɛ pətas wətəksɛ kɔn mɔ, mba wəcɛpsɛ darəŋ nwɛ ɛntəksɛ belbel mɔ, eyi pəmɔ wətəksɛ kɔn.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; todo aquele, porém, que for bem-instruído será como o seu mestre.
41 Ake'sɔŋɛ ntɛ məŋgbətnɛ ayika nŋɛ ŋeyi wɛnc əm dərɔfɔr mɔ, mba ta məŋnəŋk təmboŋk ta kətɔk mpɛ peyi mənasərka dərɔfɔr mɔ-ɛ?
41 Por que vês tu o argueiro no olho de teu irmão, porém não reparas na trave que está no teu próprio?
42 Pəlompu pɔ ba, kəloku wɛnc əm: ‹Wɛnc im məwosɛ a iliŋ əm ayika nŋɛ ŋey'əm dərɔfɔr mɔ,› mba dɔfɔr da məna dɔyɔ təmboŋk ta kətɔk? Məna wəbaŋɛnɛ kəlomp! Məliŋnɛ kərɛsna təmboŋk ta kətɔk dɔfɔr dam, it'ɔŋsɔŋ'am kənəŋk belbel ayika ŋɔkɔ məfaŋ kəliŋ wɛnc əm dərɔfɔr mɔ.»
42 Como poderás dizer a teu irmão: Deixa, irmão, que eu tire o argueiro do teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e, então, verás claramente para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 «Kətɔk kətɔt kəfɔkom yokom yɛlɛc, kətɔk kətɔtamnɛ kəfɔkom yokom yɔtɔt.
43 Não há árvore boa que dê mau fruto; nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Kətɔk nkɛ o nkɛ kɔ, yokom ya ki y'aŋnɛpəlɛ ki. Afɔpim cɔyabɛ kɔ wɛn dəbɛŋk.
44 Porquanto cada árvore é conhecida pelo seu próprio fruto. Porque não se colhem figos de espinheiros, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 Fum wətɔt nde abəkəc ŋɔn ŋɔtɔt ɛŋlɛk mɔyɔ mɔtɔt, kɔ fum wəlɛc nde abəkəc ŋɔn ŋɛlɛc ɛŋlɛk mɔyɔ mɛlɛc. Bawo ntɛ o ntɛ kusu kəŋloku mɔ, ti teyi nde dɛbəkəc.»
45 O homem bom do bom tesouro do coração tira o bem, e o mau do mau tesouro tira o mal; porque a boca fala do que está cheio o coração.
46 «Ta ake tɔ nəŋwen'em ‹Mariki! Mariki!› ta nəŋyɔ mes mɔkɔ iŋloku mɔ-ɛ?
46 Por que me chamais Senhor, Senhor, e não fazeis o que vos mando?
47 Nwɛ o nwɛ eder im, pəne moloku mem, pəkɔt mi, imentər nu nwɛ oŋwurɛnɛ mɔ:
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 Owurɛnɛ fum nwɛ eyi kəcəmbər kəlɔ pəkay dəntɔf haŋ pətukmɛ belbel, pəcəmbər kəlɔ kɔn tasar teyeŋki kəroŋ. Ali wəcafən pətuf pəlarəm, məncaca mɛyɛksɛ, kəlɔ kɔn kəfɔtam kəwuŋɛ, bawo anacəmbər ki gbiŋ.
48 É semelhante a um homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala e lançou o alicerce sobre a rocha; e, vindo a enchente, arrojou-se o rio contra aquela casa e não a pôde abalar, por ter sido bem-construída.
49 Mba nwɛ o nwɛ ene moloku mem, ta ɔŋkɔtɛnɛ mi-ɛ, fum wəkakɔ ŋawurɛnɛ kɔ nwɛ ɛncəmbər kəlɔ kɔn katina dəntɔf, ta ɛŋkay pətukmɛ pəcəmbər ki tasar kəroŋ mɔ. Kɔ wəcafən ontuf, məncaca mɛyɛksɛ-ɛ, kəlɔ kaŋkɔ kəŋwuŋɛ katina, kəlɛcɛ few!»
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra sem alicerces, e, arrojando-se o rio contra ela, logo desabou; e aconteceu que foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.