Lucas 2

Kitabu ka Kanu (BSP) vs BKJ

Sair da comparação
1 Mata mamɔkɔ mɔ, Okustu wəbɛ wəpɔŋ wəka tɔf ya Rom fəp, osom kəlɔm ka afum aŋɛ ŋanayi dɛbɛ dɔn dəntɔf mɔ fəp.
1 E aconteceu que, naqueles dias saiu um decreto de César Augusto, para que todo o mundo fosse tributado.
2 Kəlɔm kəcɔkɔ-cɔkɔ kaŋkɔ kənayi tɛm ntɛ Okustu ɛnacəmbər Kureniyo, pəyɔnɛ wəbɛ ka atɔf ŋa Siri mɔ.
2 (E esta tributação foi realizada pela primeira vez quando Quirino era governador da Síria).
3 Kɔ afum fəp ŋaŋkɔ kəsɔŋnɛ mewe nwɛ o nwɛ nde dare dɔn dɔpɔŋ ndɛ aŋkom kɔ mɔ.
3 E todos passaram a ser tributados, cada um à sua própria cidade.
4 Kɔ Isifu nkɔn sɔ ɛmpɛ kəyɛfɛ dare da Nasarɛt atɔf ŋa Kalile kəkɔ dare da Dawuda ndɛ aŋwe Betlɛhɛm mɔ, bawo Isifu wəka kəlɔ kɔ dokom da Dawuda dɔ ɛnayɔnɛ.
4 E José também subiu da Galileia, da cidade de Nazaré, à Judeia, até a cidade de Davi, que é chamada Belém, (porque ele era da casa e da linhagem de Davi);
5 Ntɛ tɔŋsɔŋɛ pəsɔŋnɛ tewe kɔ Mari, wəran nwɛ ɛncfac mɔ, wəkakɔ pəbɛkəs.
5 para ser tributado com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Ŋanasɔrɔyi di, kɔ tɛm ta Mari tokom tɛmbəp,
6 E aconteceu que, estando eles ali, cumpriram-se os dias para o parto.
7 k'oŋkom wan kɔn wəcɔkɔ-cɔkɔ wərkun. K'ɔfɔktər kɔ dəkəloto, k'ɔŋkɔ pəboc kɔ dətaŋku ntɛ ancbɛrɛ yɔcɔl yeri mɔ, bawo ŋanasɔtɔ fɛ kəfo dəndo dəkarwaŋse.
7 E deu à luz ao seu filho primogênito, e envolveu-o em faixas de pano, e deitou-o em uma manjedoura, porque não havia quarto para eles na estalagem.
8 Atɔf ŋin ŋaŋɔkɔ ŋɛnayɔ akɛk aŋɛ ŋanccepərɛnɛ pibi dəkulum kəbum ka yɔcɔl yaŋan mɔ.
8 E havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, vigiando durante a noite o seu rebanho.
9 Kɔ mɛlɛkɛ ma Kanu Kəpɔŋ mowurər ŋa, kɔ pəmot pa debeki da Kanu Kəpɔŋ pɛŋkɛl ŋa. Kɔ kənesɛ kəpɔŋ kəyi ŋa.
9 E, eis que o anjo do Senhor veio sobre eles, e a glória do Senhor brilhou ao seu redor; e eles ficaram com medo.
10 Mba kɔ mɛlɛkɛ moloku ŋa: «Ta nənesɛ! Bawo toloku tɔtɔt tɔ inder kədeloku nu, ntɛ tendebɔtəs afum fəp bəkəc mɔ:
10 E o anjo lhes disse: Não temais; porque eis que vos trago boa nova de grande alegria, que será para todo o povo.
11 Mɔkɔ, nde dare da Dawuda disrɛ, aŋkomɛ nu wəyac, nwɛ ɔyɔnɛ Wəbɛ, nwɛ Kanu kəyɛk-yɛk mɔ.
11 Porque vos nasceu neste dia, na cidade de Davi, um Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Ntɛ tendeyɔnɛ nu tɛnɛpəlɛ taka ti: Nəŋkɔbəp kənaka pafɔktər ki dəkəloto, kəfəntərɛ dətaŋku ntɛ ambɛrɛ yɔcɔl yeri mɔ.
12 E isto vos será por sinal: Achareis o bebê envolto em faixas de pano, deitado em uma manjedoura.
13 Gbəncana babɔkɔ kɔ kənay ka mɛlɛkɛ ma darenc kəmɛpnɛ katina mɔcɔkɔ-cɔkɔ kəkor-koru ka Kanu, mocloku:
13 E, de repente, estava ali com o anjo uma multidão dos exércitos celestes, louvando a Deus, e dizendo:
14 «Debeki da Kanu deyi darenc, bəkəc yɔfɔr akɔ ŋayi dəntɔf ak'ɔmbɔtər ŋa mɔ!»
14 Glória a Deus nas alturas, e paz na terra, boa vontade para com os homens.
15 Ntɛ mɛlɛkɛ mɛsak ŋa kɔ mɛmpɛ darenc mɔ, kɔ akɛk ŋalokɛnɛ: «Awa, paŋkɔn haŋ Betlɛhɛm, pakɔ panəŋk tɔkɔ teyi mɔ, ntɛ Kanu Kəpɔŋ kəsɔŋɛ su kəcərɛ mɔ.»
15 E aconteceu que, quando os anjos foram embora para o céu, disseram os pastores uns aos outros: Vamos agora até Belém, e vejamos estas coisas que aconteceram, e que o Senhor nos fez saber.
16 Kɔ akɛk ŋambɛlkər kəkɔ, kɔ ŋaŋkɔ ŋabəp Mari kɔ Isifu, kənaka kəfəntərɛ taŋku pɛbɛrɛ pa yɔcɔl yeri.
16 E eles foram apressadamente, e acharam Maria, e José, e o bebê deitado na manjedoura.
17 Ntɛ ŋalip kənəŋk ti mɔ, kɔ ŋalɔm tɔkɔ analoku ŋa teta wan kakɔ mɔ.
17 E, vendo-o, divulgaram a palavra que lhes fora contada sobre esta criança.
18 Akɔ ŋanacəŋkəl moloku mɔkɔ akɛk ŋanclɔmər ŋa mɔ fəp, kɔ menciyanɛ ŋa.
18 E todos os que ouviram se maravilharam das coisas que foram contadas pelos pastores.
19 Kɔ Mari ɛmɛŋkərnɛ moloku mamɔkɔ fəp, pəccɛm-cɛmnɛ mi dɛbəkəc.
19 Mas Maria guardava todas estas coisas, ponderando-as em seu coração.
20 Kɔ akɛk ŋaluksərnɛ sɔ nde ŋanayɛfɛ mɔ, ŋaccam debeki da Kanu, ŋanckor-koru Ki teta moloku mɔkɔ mɛlɛkɛ mɛnaloku ŋa, a kɔ ŋanəŋk sɔ mi mɔ.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por todas as coisas que eles tinham ouvido e visto, como lhes fora contado.
21 Ntɛ kəkom ka wan kəsɔtɔ mata camət-maas mɔ, k'aŋkənc kɔ, k'awe kɔ Yesu, tewe ntɛ mɛlɛkɛ mɛnaboncər ŋa, ta antabɛkəs kɔ mɔ.
21 E, ao completarem-se os oito dias para circuncidar o menino, seu nome foi chamado de Jesus, que pelo anjo lhe fora nomeado antes de ser concebido no ventre.
22 Ntɛ mataka maŋan ma kəsɔkəsnɛ melip pəmɔ ntɛ sariyɛ sa Musa səloku ti mɔ, kɔ ŋaŋkekərɛ kɔ Yerusalɛm kəkɔmentər kɔ Wəbɛ Kanu.
22 E, cumprindo-se os dias da purificação dela, segundo a lei de Moisés, eles o levaram para Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor,
23 Ŋanayɔ mɔyɔ mɔkɔ ancic buk ba sariyɛ sa Wəbɛ disrɛ mɔ: «Awut arkun acɔkɔ-cɔkɔ aŋɛ aran ŋaŋkom mɔ fəp, pəmar pasɔŋ ŋa Wəbɛ Kanu ŋayɔnɛ acempi.»
23 (conforme está escrito na lei do Senhor: Todo homem que abrir o ventre será chamado de santo ao ­Senhor);
24 Pəmar sɔ akombəra a wan wəkakɔ ŋaloŋnɛ Kanu «mɔpay mɛrəŋ, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ, ntantoriya yowut mɛrəŋ,» pəmɔ tɔkɔ aloku ti sariyɛ sa Wəbɛ disrɛ mɔ.
24 e para oferecerem um sacrifício de acordo com o que foi dito na lei do Senhor: Um par de rolinhas ou dois pombinhos.
25 Tɛm tatɔkɔ fum wəlɔma ɛnayi Yerusalɛm pacwe kɔ Simeyɔŋ. Fum wəlompu ɛnayi pəcəmɛ dɔpɔ da Kanu darəŋ, pəckar nwɛ endeyac Yisrayel mɔ, Amera Ŋecempi ŋa Kanu ŋɛnayi kɔ kəroŋ.
25 E, eis que havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem era justo e piedoso, esperando a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Amera Ŋecempi ŋaŋɔkɔ ŋɛnasɔŋɛ kɔ kəcərɛ, a ɔfɔfi ta ɛnəŋk Krist, wəbɛ nwɛ Kanu Kəpɔŋ kəyɛk-yɛk mɔ.
26 E lhe fora revelado pelo Espírito Santo, que ele não morreria antes de ter visto o Cristo do Senhor.
27 Kɔ Amera Ŋecempi ŋa Kanu ŋɔncɔŋəs kɔ, k'ɔŋkɔ nde kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu. Ntɛ akombəra a Yesu ŋaŋkekərɛ kɔ kəkɔyɔnɛ kɔ tɔkɔ sariyɛ səloku mɔ,
27 E pelo Espírito ele foi ao templo, e quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele segundo o costume da lei,
28 kɔ Simɔŋ ɛlɛk wan dəwaca k'eyif Kanu barka pəcloku:
28 então tomou-o em seus braços, e bendisse a Deus, e disse:
29 «Wəbɛ, məntam oŋ kəsak wəcar kam pəfinɛ abəkəc ŋoforu pəmɔ tɔkɔ mənaloku ti mɔ,
29 Senhor, agora despedes o teu servo em paz, de acordo com a tua palavra;
30 bawo fɔr yem yati yɔ inəŋkɛ ntɛ məyɔ kəyac ka afum am mɔ—
30 porque os meus olhos têm visto a tua salvação,
31 Nwɛ məlompəs afum fəp fɔr kiriŋ mɔ—
31 a qual tu preparaste perante a face de todos os povos;
32 endeyɔnɛ pəmɔ pəmot mpɛ pendesɔŋ afum a tɔf ya doru fəp pəwaŋkəra it'ɔŋsɔŋɛ ŋacərɛ Kanu. Nwɛ endeyɔnɛ pəlel pa afum am, aka Yisrayel.»
32 Uma luz para iluminar os gentios, e a glória de teu povo Israel.
33 Kɔ pənciyanɛ akombəra a Yesu ntɛ Simɔŋ oncloku teta Yesu mɔ.
33 E José, e sua mãe, se maravilharam das coisas que eram faladas sobre ele.
34 Kɔ Simeyɔŋ ontolanɛ ŋa, k'oloku Mari iya wəka Yesu: «Kanu kəŋkɛrɛ wan wəkawɛ kədesɔŋɛ aka Yisrayel alarəm kətɛmpɛnɛ, pəyekti sɔ alarəm. Paka pa Kanu pɔ mpɛ pendesɔŋɛ afum kəgbɛkəlɛnɛ mɔ.
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino é posto para a queda e o levantamento de muitos em Israel, e para um sinal que será contraditado
35 Endebɛr pəwaŋkəra bəkəc ya akɔ ŋayɔ mɛcɛm-cɛmnɛ mɔgbɔpnɛ mɔ. Kɔ məna Mari, pəcuy pendefut'əm abəkəc pəmɔ tɔkɔ kəŋgbasar kəŋfutu mɔ.»
35 (sim, e uma espada traspassará também a tua própria alma), para que os pensamentos de muitos corações possam ser revelados.
36 Wədəŋk wəran wəlɔma ɛnayi pacwe kɔ Hana, wan ka Panuyɛl, wəka kusuŋka ka Asɛr. Wəran wəsikər ɛnayi. Ɛnalɔ nda wərkun meren camət-mɛrəŋ kəyɛfɛ ntɛ anagbaŋnɛ kɔ mɔ.
36 E estava ali Ana, a profetisa, filha de Fanuel, da tribo de Aser; ela era de idade avançada, e tinha vivido com o marido sete anos, desde a sua virgindade;
37 Kɔ wos ende pəfi, k'eyi oŋ ta ɔyɔ wərkun-ɛ. Hana pəsɔtɔ meren 84 k'eyi, ta ɔmbɔlɛ kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu-ɛ pəcbəc mɛfaŋ ma Kanu daŋ kɔ pibi kəlok-lokər Kanu kɔ kəsuŋ disrɛ.
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos, e não se afastava do templo, servindo dia e noite a Deus, com jejuns e orações.
38 Kɔ nkɔn ɔŋkɔ sɔ pəbɛrɛ di tɛm tatɔkɔ Simɔŋ oncloku teta wan pəckor-koru sɔ Kanu mɔ, pəcyif Kanu nəwali, pəcloku teta wan akɔ ŋanckar Kanu kədeyac Yerusalɛm mɔ.
38 E, vindo ela naquele momento, também deu graças ao Senhor, e falava dele a todos os que aguardavam a redenção em Jerusalém.
39 Ntɛ akombəra a Yesu ŋalip kəyɔ ka mɔyɔ mɔkɔ aloku sariyɛ sa Kanu Kəpɔŋ disrɛ mɔ, kɔ ŋalukus nde ndaraŋan Kalile, nde dare da Nasarɛt.
39 E, havendo concluído todas as coisas segundo a lei do Senhor, eles voltaram à Galileia, para a sua própria cidade, Nazaré.
40 Awa, wan pəcbɛk, pəcsɔtɔ fənɔntər. Pəlarɛ kəcərɛ kəkɔtɛnɛ mes, kəmar kifəli ka Kanu kəyi kɔ kəroŋ.
40 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Kəren o kəren, akombəra a Yesu ŋanckɔ Yerusalɛm kətəŋnɛ kəsata ka aSuyif ka Kəcepər ka Mɛlɛkɛ Medif.
41 Ora, seus pais iam todos os anos para Jerusalém à festa da páscoa.
42 Ntɛ Yesu ɔsɔtɔ meren wəco kɔ mɛrəŋ mɔ, kɔ akombəra ɔn ŋasolɛ kɔ kəkɔtəŋnɛ kəsata ka Kəcepər ka Mɛlɛkɛ Medif dəndo Yerusalɛm pəmɔ tɔkɔ ŋancyɔ ti kəren o kəren mɔ.
42 E quando ele tinha doze anos, eles subiram para Jerusalém segundo o costume da festa.
43 Ntɛ mataka ma kəsata melip mɔ, kɔ akombəra a Yesu ŋasumpər dɔpɔ kəlukus ndaraŋan, mba kɔ wan Yesu nkɔn eyi Yerusalɛm, ta akombəra ɔn ŋancərɛ ti-ɛ.
43 E quando haviam cumprido os dias, enquanto eles retornavam, o menino Jesus ficou para trás em Jerusalém, e José e sua mãe não souberam.
44 Akombəra ɔn ŋanacɛm-cɛmnɛ a Yesu ŋasol kɔ alukus, kɔ ŋaŋkɔt tataka tin. Kɔ ŋantɛn Yesu akomɛnɛ kɔ acərɛnɛ aŋan dacɔ.
44 Mas, supondo que ele estivesse na companhia, andaram uma jornada de um dia, e procuravam-no entre os seus parentes e conhecidos.
45 Mba ŋananəŋk fɛ kɔ. Kɔ ŋaluksərnɛ sɔ Yerusalɛm ŋactɛn kɔ.
45 E não tendo-o encontrado, eles retornaram para Jerusalém em busca dele.
46 Mata maas disrɛ, kɔ ŋaŋkɔ ŋanəŋk kɔ nde kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu disrɛ, pəndɛ atəksɛ dacɔ pəccəŋkəl ŋa, pəcyifət ŋa moloku.
46 E aconteceu que, após três dias, eles o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e dirigindo-lhes perguntas.
47 Aŋɛ ŋanccəŋkəl kɔ mɔ fəp, cusu cənawos ŋa dosoku domp dɔn, kɔ moloku mmɛ oncluksɛ ŋa mɔ.
47 E todos os que o ouviam admiravam-se com o seu entendimento e com as suas respostas.
48 Ntɛ akombəra ɔn ŋanəŋk kɔ mɔ, kɔ pənciyanɛ ŋa. Kɔ kɛrɛ eyif kɔ: «Wan kem, ta ake tɔ məyɔnɛ su tantɛ-ɛ? Papa kam kɔ ina, bəkəc yɛlɛcɛ-lɛcɛ su kətɛn kam!»
48 E quando eles o viram, ficaram perplexos; e disse-lhe sua mãe: Filho, por que tu fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu te procuramos angustiados.
49 Kɔ Yesu eyif ŋa: «Ta ake tɔ nəntɛn'em-ɛ? Nəncərɛ fɛ a mɛnɛ isumpər yɛbəc ya Papa kem?»
49 E ele lhes disse: Por que procurastes por mim? Não sabeis que eu devo estar sobre os negócios de meu Pai?
50 Mba akombəra ɔn ŋanacərɛ fɛ tedisrɛ ta toloku tatɔkɔ.
50 E eles não entenderam as palavras que lhes dissera.
51 Kɔ Yesu ɛyɛfɛ kɔ ŋasol kɔ akombəra ɔn kəkɔ ka Nasarɛt, bawo Yesu ɛnaleləs ŋa. Kɔ iya kɔn ɛmɛŋkərnɛ dɛbəkəc mes mamɔkɔ fəp.
51 E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito; mas sua mãe guardava todos esses dizeres no seu coração.
52 Yesu pəcbɛrɛnɛ kəcərɛ kəkɔtɛnɛ mes kətɔt, pəcnaŋkanɛ kəbɛk, pəcsɔtɔ kəmar kifəli ka Kanu kɔ afum.
52 E Jesus crescia em sabedoria e estatura, e no favor para com Deus e os homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.