Lucas 24

Kitabu ka Kanu (BSP) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tataka ta sandeŋ bətbət suy, kɔ aran aŋɛ ŋaŋkɔ sɔ dəndo dəkufu, ŋakekərɛ moro mobotu ambɔnc mmɛ ŋanalompəs mɔ.
1 Mas já no primeiro dia da semana, bem de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Kɔ ŋaŋkɔ ŋabəp pabiŋkəli tasar tɔkɔ anasuncɛ kufu mɔ,
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 kɔ ŋambɛrɛ, mba ŋanabəp fɛ kəbel ka Mariki Yesu.
3 Entrando, porém, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ntɛ tes tatɔkɔ tenciyanɛ ŋa mɔ, kɔ arkun mɛrəŋ ŋawurər ŋa, ŋabɛrnɛ yamos yomotər-motər.
4 E, estando elas perplexas a esse respeito, eis que lhes apareceram dois varões em vestes resplandecentes;
5 Kənesɛ kəŋan disrɛ, kɔ aran ŋancəp cəro fəp faŋan dəntɔf. Mba kɔ afum aŋɛ mɛrəŋ ŋayif ŋa: «Ta ake tɔ nəntɛnɛ wətɔfi afi dacɔ-ɛ?
5 e ficando elas atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais entre os mortos aquele que vive?
6 Eyi fɛ nnɔ! Ɔfɔtɛ afi dacɔ! Nəcɛm-cɛmnɛ tɔkɔ ɛnaloku nu ntɛ ɛnayi atɔf ŋa Kalile mɔ.
6 Ele não está aqui, mas ressurgiu. Lembrai-vos de como vos falou, estando ainda na Galiléia.
7 Ntɛ oncloku: ‹Mɛnɛ palɛk Wan ka Wərkun pabɛr kɔ aciya dəwaca, ŋacaŋ kɔ dətɔk yɛpəmpəl, pəyɛfɛ defi tataka tɔn ta maas.›»
7 dizendo: Importa que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressurja.
8 Kɔ ŋancɛm-cɛmnɛ toloku ta Yesu tatɔkɔ.
8 Lembraram-se, então, das suas palavras;
9 Kɔ ŋayɛfɛ dəndo dəkufu kəkɔloku ti asom a Yesu aŋɛ wəco kɔ pin, kəbəp ka afum alpəs akɔ.
9 e, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Mari wəka Makdala, Yohanna, Mari wəka Sak kɔ aran alɔma, aŋɛ ŋananəŋk sɔ mes mamɔkɔ mɔ, ŋaloku sɔ tin tayi asom a Yesu.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago; também as outras que estavam com elas relataram estas coisas aos apóstolos.
11 Mba moloku mamɔkɔ mɛnayi ŋa pəmɔ ntɛ atoŋkulu ŋandelok-lokər ŋa mɔ, ŋanalaŋ fɛ moloku ma aran akakɔ.
11 E pareceram-lhes como um delírio as palavras das mulheres e não lhes deram crédito.
12 Kɔ Piyɛr ɛyɛfɛ, k'ɛyɛksɛ kəkɔ nde dəkufu. Ntɛ ontulnɛ kəmɔmən mɔ, ɛnəŋk fɛ daka o daka mɛnɛ mopol ma kəloto mɔkɔ mɛnafəntərɛ dəntɔf mɔ. K'ɛyɛfɛ k'ɔŋkɔ ndɔrɔn, pəciyanɛ kɔ tɔkɔ ɛnəŋk mɔ.
12 Mas Pedro, levantando-se, correu ao sepulcro; e, abaixando-se, viu somente os panos de linho; e retirou-se, admirando consigo o que havia acontecido.
13 Dɔsɔk din dadɔkɔ, acɛpsɛ a Yesu darəŋ mɛrəŋ ŋackɔ dare dɔlɔma ndɛ ancwe Emayus mɔ, dare dɛnayi, ndɛ dɛnabɔlɛnɛ Yerusalɛm kəkɔt ka dec mɛrəŋ mɔ.
13 Nesse mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Afum akaŋɛ mɛrəŋ ŋaclokɛnɛ mes mɔkɔ mencepər mɔ fəp.
14 e iam comentando entre si tudo aquilo que havia sucedido.
15 Ŋayi kəlokɛnɛ mes mamɔkɔ, ŋacgbɛkəlɛnɛ, kɔ Yesu ɔlɔtərnɛ ŋa, kɔ ŋasol.
15 Enquanto assim comentavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles;
16 Mba paka pɔlɔma pɛncyaməs ŋa kənɛpəl kɔ.
16 mas os olhos deles estavam como que fechados, de sorte que não o reconheceram.
17 Kɔ Yesu eyif ŋa: «Ake moloku mɔ nəyi tantɛ nəŋkɔ mɔ?» Kɔ ŋancəmɛ, kɔ dis dɛndɛncɛ ŋa.
17 Então ele lhes perguntou: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós? Eles então pararam tristes.
18 Kɔ wəkin wəkɔ ancwe Kəleyopas mɔ, oloku kɔ: «Məna sona gboŋ, məna eyi mɔkɔ Yerusalɛm nwɛ ɔntɔcərɛ ntɛ tencepər mata mamɛ mɔ?»
18 E um deles, chamado Cleopas, respondeu-lhe: És tu o único peregrino em Jerusalém que não soube das coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 K'eyif ŋa sɔ: «Ake?» Kɔ akakɔ ŋaloku kɔ: «Ntɛ tencepər teta Yesu wəka Nasarɛt, nwɛ ɛnayɔnɛ wədəŋk wəka Kanu wəpɔŋ mɔ. ɛnamentər ti dəmɔyɔ kɔ dəmoloku, fɔr ya Kanu kiriŋ, kɔ nnɔ afum ŋayi mɔ.
19 Ao que ele lhes perguntou: Quais? Disseram-lhe: As que dizem respeito a Jesus, o nazareno, que foi profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo.
20 Aloŋnɛ apɔŋ asu, kɔ abɛ asu aka dɔtɔf ŋalɛk kɔ, kɔ ŋambɛr kɔ afum dəwaca, k'ancaŋ kɔ dətɔk yɛpəmpəl.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades e entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Səncɛm-cɛmnɛ fɔ nkɔn enader kəwurəs pəbaŋ Yisrayel, mba mamɛ oŋ fəp, tataka ta maas tɔ tantɛ, ntɛ mes mamɛ mencepər mɔ.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, além de tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Kance kɔ: A aran alɔma ŋayi su dacɔ, aŋɛ ŋasɔŋɛ kɔ pəciyanɛ su mɔ. ŋanuŋkɛnɛna kəkɔ nde dəkufu,
22 Verdade é, também, que algumas mulheres do nosso meio nos encheram de espanto; pois foram de madrugada ao sepulcro
23 ntɛ ŋantɔnanəŋk kəbel ka Yesu mɔ, kɔ ŋander ŋaloku su a mɛlɛkɛ mowurərna ŋa, kɔ moloku a eyi doru.
23 e, não achando o corpo dele voltaram, declarando que tinham tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Kɔ afum alɔma ŋayina su dacɔ, kɔ ŋaŋkɔ dəndo dəkufu, kɔ akakɔ ŋaŋkɔ ŋabəp mes pəmɔ tɔkɔ aran ŋalokuna su mɔ, mba nkɔn, ŋa ŋanəŋkna fɛ kɔ.»
24 Além disso, alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; a ele, porém, não o viram.
25 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Nəna afum atɔsɔk səbomp, bəkəc yonu yoŋwon kəlaŋ moloku mmɛ adəŋk a Kanu ŋanaloku mɔ!
25 Então ele lhes disse: ó néscios, e tardos de coração para crerdes tudo o que os profetas disseram!
26 Pənamar dis dɔlɔl Krist Wəyɛk-yɛk wəka Kanu tantɛ a pədebɛrɛ debeki dɔn dɔn disrɛ?»
26 Porventura não importa que o Cristo padecesse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Kəyɛfɛ ka buk ba Musa kəbəp ka yecicəs yecempi ya adəŋk a Kanu alpəs aŋɛ fəp, kɔ Yesu ɔlɔmər ŋa tɔkɔ Yecicəs Yosoku fəp yoloku tetɔn mɔ.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicou-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Ntɛ ŋalɔtərnɛ tadare tɔkɔ ŋanckɔ mɔ, kɔ Yesu ɔyɔ pəmɔ ntɛ ɛŋfaŋ kəcepər pəkɔ pəbɔlɛ mɔ.
28 Quando se aproximaram da aldeia para onde iam, ele fez como quem ia para mais longe.
29 Mba kɔ ŋamɔnɛ kɔ kəcepər, ŋacloku: «Məyi nnɔ kɔ səna, dec dɛfaŋ kəkalɛ, kəbiyɛ kɔ pəndɛ. Kɔ Yesu ɛmbɛrɛ kəkɔyi di kɔ ŋa.»
29 Eles, porém, o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Ŋandɛ dɛmɛsa kəkɔdi yeri, kɔ Yesu ɛlɛk kəcom, k'eyif Kanu barka, k'entepi ki k'ɔsɔŋ ŋa.
30 Estando com eles à mesa, tomou o pão e o abençoou; e, partindo-o, lho dava.
31 Kɔ fɔr yaŋan yemepɛ, kɔ ŋanɛpəl kɔ, mba k'ɔsɔlɛ sɔ fɔr yaŋan kiriŋ.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o reconheceram; nisto ele desapareceu de diante deles.
32 Kɔ afum aŋɛ ŋayɛfɛ kəlokɛnɛ: «Pəyina fɛ pəmɔ ntɛ nɛnc deŋyi su dəcor, ntɛ endenasɔkəsɛ su moloku mecic nde dɔpɔ mɔ?»
32 E disseram um para o outro: Porventura não se nos abrasava o coração, quando pelo caminho nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Kɔ ŋayɛfɛ gbəncana babɔkɔ kɔ ŋalukus Yerusalɛm, kɔ ŋaŋkɔ ŋabəp acɛpsɛ darəŋ a Yesu aŋɛ wəco kɔ pin ŋacloŋkanɛ kɔ asol aŋan,
33 E na mesma hora levantaram-se e voltaram para Jerusalém, e encontraram reunidos os onze e os que estavam com eles,
34 ŋacloku: «Kance kɔ: Wəbɛ ɔfɔtɛ afi dacɔ, k'ɔŋkɔ pəwurər Simɔŋ!»
34 os quais diziam: Realmente o Senhor ressurgiu, e apareceu a Simão.
35 Kɔ afum aŋɛ mɛrəŋ ŋalɔm sɔ tɔkɔ tɛnacepər dɔpɔ mɔ, kɔ tɔkɔ ŋananɛpəl kɔ kətepi kɔn kəcom pəsɔŋ ŋa mɔ.
35 Então os dois contaram o que acontecera no caminho, e como se lhes fizera conhecer no partir do pão.
36 Ŋayi kəloku moloku mamɔkɔ, kɔ Yesu nkɔnsərka owurər ŋa, k'oloku: «Pəforu peyi nu!»
36 Enquanto ainda falavam nisso, o próprio Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Kɔ ayek-yek ŋontorər ŋa, kɔ ŋanesɛ, kɔ pəyi ŋa pəmɔ ntɛ ŋaŋnəŋk tubɛri mɔ.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Mba kɔ Yesu eyif ŋa: «Ta ake tɔ pəyinɛ nu yamayama tantɛ-ɛ, ta ake tɔ nəŋgbɛkəlnɛnɛ dəbəkəc-ɛ?
38 Ele, porém, lhes disse: Por que estais perturbados? e por que surgem dúvidas em vossos corações?
39 Nəmɔmən ma wɛcək wem kɔ waca wem-a, ina ɔfɔ yati! Nəgbuŋɛn'em, nəmɔmən! Tubɛri tɔyɔ fɛ sɛm, tɔyɔ fɛ bɛnt. Mba ina, iyɔ yayɔkɔ fəp.»
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede; porque um espírito não tem carne nem ossos, como percebeis que eu tenho.
40 Yesu eyi kəloku moloku mamɔkɔ, k'ementər ŋa waca wɔn kɔ wɛcək.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Mba ntɛ pənanaŋkanɛ kəbɔt ŋa haŋ ta ŋantam kəlaŋ mɔ, kɔ ŋayi pəciyanɛ disrɛ. Kɔ Yesu eyif ŋa: «Nəyɔ paka pɔlɔma pedi ba?»
41 Não acreditando eles ainda por causa da alegria, e estando admirados, perguntou-lhes Jesus: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋawurɛ alop ŋɛnɛkət ŋin kɔ ŋasɔŋ kɔ.
42 Então lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Kɔ Yesu ɛlɛk alop ŋaŋɔkɔ k'ɔsɔm ŋi fɔr yaŋan kiriŋ.
43 o qual ele tomou e comeu diante deles.
44 Ntɛ elip kəsɔm alop nŋɛ mɔ, k'oloku ŋa: «Mes mamɛ m'inclok'un ntɛ inayi kɔ nəna mɔ. Mɛnɛ mes mɔkɔ ancic tetem Tawureta Musa, yecicəs yecempi ya adəŋk a Kanu kɔ Yabura Dawuda mɔ fəp meyi.»
44 Depois lhe disse: São estas as palavras que vos falei, estando ainda convosco, que importava que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Kɔ Yesu ɔsɔŋɛ ŋa kəsɔk səbomp ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋacərɛ Yecic ya Kanu fəp mɔ.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Ntɛ tɔ ancic dəYecicəs Yosoku, a dis dendelɔl Krist, kɔ tɛyɛfɛ dənda-ɛ, pəfɔtɛ afi dacɔ tataka tɔn ta maas.
46 e disse-lhes: Assim está escrito que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressurgisse dentre os mortos;
47 Mɛnɛ pacam kəsəkpər mera pacəmɛ pəlompu darəŋ tewe tɔn, kəyɛfɛ ka Yerusalɛm, ntɛ tɔŋsɔŋɛ paŋaŋnɛnɛ afum a tɔf ya doru fəp kiciya kəŋan mɔ.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento para remissão dos pecados, a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Nən'ɔyɔnɛ sede sa mes mamɛ.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Kɔ ina, kəkɛrɛ nu k'inder daka ndɛ Papa kem ɛnasɔŋ temer kəsɔŋ nu mɔ. Nəyi nnɔ dare dandɛ haŋ Kanu kəlas nu fənɔntər fa darenc.»
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai porém, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Kɔ Yesu osolɛ ŋa k'eŋkekərɛ dare kəsək ntende Betani, ntɛ ŋambəp di mɔ, k'ɛmpɛnɛ waca darenc, k'ontolanɛ ŋa.
50 Então os levou fora, até Betânia; e levantando as mãos, os abençoou.
51 Eyi kətolanɛ ŋa, k'ɛsak ŋa, k'ampɛnɛ kɔ dəkɔm.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles; e foi elevado ao céu.
52 Kɔ ŋancəpɛ kɔ mobu kəsɔŋɛ kɔ pəleli, kɔ ŋalukus Yerusalɛm, pəbotu disrɛ.
52 E, depois de o adorarem, voltaram com grande júbilo para Jerusalém;
53 Tɛm o tɛm ŋanckɔ oŋ nde kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu, ŋackor-koru Kanu.
53 e estavam continuamente no templo, bendizendo a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.