Lucas 23
Kitabu ka Kanu (BSP) vs BKJ
1 Kɔ ŋayɛfɛ fəp faŋan, kɔ ŋasolɛ Yesu kəkekərɛ kɔ nde fɔr ya Pilat kiriŋ.
1 E, levantando-se toda a multidão deles, levaram-no a Pilatos.
2 Kɔ ŋayɛfɛ kəyemsɛnɛ kɔ, ŋacloku: «Wəkawɛ səŋkɔ səbəp pəcgbiŋər afum kəyeŋkər su səbomp, ŋafati kəsɔŋ wəbɛ ka doru fəp dut, pəcwenɛ sɔ «Wəyɛk-yɛk wəka Kanu, wəbɛ wəka atɔf».»
2 E eles começaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este indivíduo pervertendo a nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo ser ele mesmo Cristo, um rei.
3 Kɔ Pilat eyif kɔ: «Mən'ɔyɔnɛ wəbɛ ka aSuyif ba?» Kɔ Yesu oluksɛ kɔ: «Mən'oloku ti.»
3 E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: És tu o REI DOS JUDEUS? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu o dizes.
4 Kɔ Pilat oloku wəloŋnɛ wəpɔŋ wəka kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu kɔ kənay ka afum: «Inəŋk fɛ tɔlɔm o tɔlɔm ntɛ pəmar pasumpərɛ wərkun wəkawɛ mɔ.»
4 Então, disse Pilatos aos principais sacerdotes e à multidão: Eu não acho culpa alguma neste homem.
5 Mba kɔ ŋaŋgbəc gbɛs, kəloku: «Afum ŋɔ eŋgbiŋər, pəctəksɛ afum atɔf ŋa Yude disrɛ fəp kəyɛfɛ atɔf ŋa Kalile nde ɛnacop mɔ, haŋ nnɔ.»
5 E eles, ainda mais violentos, disseram: Ele agita o povo ensinando por toda a Judeia, começando pela Galileia até este lugar.
6 Ntɛ Pilat ene teta Kalile mɔ, k'eyif kɔ: «Wəka Kalile məyɔnɛ ba?»
6 Quando Pilatos ouviu falar da Galileia, ele perguntou se aquele homem era um galileu.
7 Ntɛ Pilat ene a wəka Kalile ɔfɔ mɔ, k'oloku a fum wəkawɛ, Herodu pəmar pəkiti kɔ. K'oloku a pakenɛ kɔ Herodu nwɛ ɛnayi mata mamɔkɔ Yerusalɛm mɔ.
7 E, assim que soube que ele pertencia a jurisdição de Herodes, ele enviou-o a Herodes, que também estava em Jerusalém naqueles dias.
8 Ntɛ Herodu ɛnəŋk Yesu mɔ, kɔ pəmbɔt kɔ, bawo ɛnctɛn kənəŋk kɔ kəyɛfɛ ntɛ pənawon mɔ, teta mes mɔkɔ encne pacloku tɔn mɔ, pəyɔ amera kənəŋk kɔ, pəyɔ tɔyɔ tɛgbɛkərɛ ntɛ tɛyɛfɛ nde Kanu kəyi mɔ fɔr yɔn kiriŋ.
8 E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito; porque ele desejava vê-lo há muito tempo, por ter ouvido muitas coisas dele; e esperava ver algum milagre feito por ele.
9 Kɔ Herodu eyifət Yesu mes mɛlarəm, mba Yesu ɛnaluksɛ fɛ kɔ ntɛ o ntɛ.
9 Então, o interrogava com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.
10 Aloŋnɛ apɔŋ kɔ atəksɛ sariyɛ s'aSuyif ŋanayi di, ŋacnaŋkanɛ kəyemsɛnɛ kɔ.
10 E os principais sacerdotes e os escribas estavam ali, e o acusavam com veemência.
11 Herodu kɔ abum ɔn ŋafani kɔ, kɔ ŋayɔ kɔ pəlɛc pəlɛc, kɔ ŋambɛr kɔ duma d'abɛ, kɔ ŋasɔŋ kɔ a pakenɛ Pilat.
11 E Herodes, com os seus homens de guerra, desprezou-o, e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa deslumbrante, e enviou-o novamente a Pilatos.
12 Dɔsɔk dadɔkɔ yati dɔ Pilat kɔ Herodu ŋanabɔt oŋ, ŋanaterɛnɛ cɔkɔ-cɔkɔ.
12 E, no mesmo dia, Pilatos e Herodes se tornaram amigos; porque antes tinham uma inimizade entre eles.
13 Kɔ Pilat ewe aloŋnɛ apɔŋ, abɛ a dɔtɔf, kɔ afum.
13 E Pilatos chamando os principais sacerdotes e governantes do povo,
14 K'oloku ŋa: «Nəŋkɛr'em fum nwɛ a nkɔn eŋgbiŋər afum kəyeŋk səbomp. Mba fɔr yonu kiriŋ iyifət kɔ, ali tes tin inəŋk fɛ ntɛ ɔyɔ mes mamɛ nəmboncɛ kɔ mɔ, ntɛ pəmar padifɛ kɔ mɔ.
14 disse-lhes: Trouxeram-me este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o perante vós, não achei neste homem nenhuma culpa daquilo que o acusam,
15 Herodu sɔ ɛnəŋk fɛ ali tin, bawo oluksɛ su kɔ. Awa! Fum wəkawɛ ɔyɔ fɛ ntɛ o ntɛ pəmar padifɛ kɔ mɔ.
15 mas nem Herodes; pois eu lho enviei novamente, por causa de vós, e nada digno de morte foi cometido por ele.
16 Kəsak kɔ k'inder k'andelip kəsut kɔ-ɛ.»
16 Portanto, castigá-lo-ei e o soltarei.
17 Kəsata ka Kəcepər ka Mɛlɛkɛ Medif nkɛ o nkɛ, Pilat ɛncsakɛ afum yɛŋən wəyi dəbili wəkin.
17 (Porque era-lhe necessário soltar-lhes um por ocasião da festa).
18 Kɔ kənay kəmbaŋɛnɛ fəp kəkulɛ-kulɛ: «Mədif wəkawɛ! Məsakɛ su Barabas yɛŋən!»
18 E gritavam todos juntos, dizendo: Fora daqui com este homem, e solta-nos Barrabás;
19 Anabɛr Barabas dəbili teta kədif fum, ntɛ ŋanayɛfɛ kəyeŋkər abɛ a dɔtɔf səbomp mɔ.
19 (que fora lançado na prisão por causa de uma rebelião feita na cidade, e de um assassinato).
20 Kɔ Pilat nwɛ ɛnafaŋ kəsak Yesu mɔ, ɔŋgbɔkərɛ sɔ kəyif ti kənay ka afum.
20 Novamente, pois, Pilatos falou, querendo soltar a Jesus.
21 Mba ŋanckulɛ-kulɛ: «Məcaŋ kɔ dətɔk yɛpəmpəl! Məcaŋ kɔ!»
21 Mas eles gritavam, dizendo: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Kɔ Pilat eyif ŋa sɔ tamaas: «Pəlɛc pere p'ɔyɔ-ɛ? Inəŋk fɛ ntɛ o ntɛ pəmar padifɛ kɔ mɔ. Kəsak kɔ k'inder k'alip kəsut kɔ-ɛ.»
22 E ele lhes disse pela terceira vez: Por que, que mal ele fez? Não achei nele culpa de morte. Portanto, castigá-lo-ei e o soltarei.
23 Kɔ ŋampɛnɛ sim kəbupərɛ a pacaŋ kɔ dətɔk yɛpəmpəl. Kɔ sim səŋan səŋkalərnɛ.
23 E eles insistiam em alta voz, requerendo para que ele pudesse ser crucificado. E as suas vozes e as dos principais sacerdotes prevaleceram.
24 Kɔ Pilat owosɛ kəyɔ tɔkɔ ŋanafaŋ mɔ.
24 E Pilatos deu sentença, que deveria ser como eles exigiam.
25 Kɔ Pilat ɛsak yɛŋən Barabas wəkɔ ŋanawer kɔ mɔ. Barabas nwɛ anabɛr dəbili teta kədifətɛnɛ, kɔ kədif ka fum mɔ. Kɔ Pilat ɛlɛk Yesu, k'ɛmbɛr ŋa dəwaca ŋayɔ kɔ tɔkɔ ŋanafaŋ mɔ.
25 E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma rebelião e assassinato, que era o que eles desejavam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Ntɛ ŋayi kəkekərɛ Yesu mɔ, kɔ ŋambəpɛnɛ kɔ wərkun wəlɔma pacwe kɔ Simɔŋ, wəka dare da Sirɛn ɛnayi pəyɛfɛ dalɛ, kɔ ŋaŋgbaŋsər kɔ tɔk yɛpəmpəl nyɛ anakɔ kəcaŋ Yesu mɔ a pəcəmɛ kɔ darəŋ pəkekərɛ yi.
26 E, enquanto o conduziam, eles pegaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e colocaram nele a cruz, para que ele pudesse carregá-la após Jesus.
27 Kɔ kənay ka afum alarəm kɔ aran ŋancəmɛ kɔ darəŋ ŋacsut-sutnɛ bəkəc ŋacyɔnɛ kɔ nɔnɔfɔr.
27 E seguia-o uma grande multidão de povo e de mulheres, que também pranteavam e lamentavam por ele.
28 Kɔ Yesu ɛŋkafəlɛ nnɔ ŋayi mɔ, k'oloku: «Aran a Yerusalɛm, ta nəbokɛ tetem! Mba nəbokɛ te tonu kɔ ta awut anu!
28 Mas Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; mas chorai por vós mesmas e por vossos filhos.
29 Bawo dɔsɔk dendeder ndɛ andeloku: ‹Pəmbɔt aran aŋɛ ŋantɔbɛkəs mɔ, pəmbɔt cor ncɛ cəntɔkom mɔ, kɔ mɛsɛ mmɛ mɔntɔmɛsər mɔ!›
29 Porque eis que virão dias em que dirão: Abençoadas são as estéreis, e os ventres que nunca geraram, e os peitos que nunca amamentaram.
30 Afum ŋandeloku mɔrɔ dɔsɔk dadɔkɔ: ‹Mətɛmpɛnɛ su kəroŋ!› kɔ mofo meŋeci, ‹Məgbəpərnɛ su!›
30 Então, eles começarão dizer para os montes: Caiam sobre nós; e aos outeiros: Cubram-nos.
31 Bawo k'ayɔ ti kətɔk kəcaŋk-ɛ, cəke cɔ andeyɔ kəwosu-ɛ?
31 Pois se eles fazem estas coisas em uma árvore verde, o que se fará na seca?
32 Kɔ ŋasolɛnɛ sɔ kəkekərɛ calbante mɛrəŋ aŋɛ anakɔdifɛnɛ kɔ Yesu mɔ.
32 E havia também outros dois, que eram malfeitores, sendo conduzidos com ele para serem mortos.
33 Ntɛ ŋambɛrɛ kəfo kəlɔma nkɛ aŋwe «Kəmbɛmbəlɛ» mɔ, kɔ ŋancaŋ kɔ dətɔk yɛpəmpəl dəndo, kəlɛkɛnɛ calbante akakɔ mɛrəŋ, wəkin pəyi kɔ kəca kətɔt, wəkɔ pəyi kɔ kəca kəmeriya.
33 E, quando eles chegaram ao lugar que é chamado Calvário, ali o crucificaram, e aos malfeitores, um à direita, e outro à esquerda.
34 Kɔ Yesu oloku: «Papa məŋaŋnɛnɛ ŋa, bawo ŋancərɛ fɛ ntɛ ŋayi kəyɔ mɔ.» Kɔ asɔdar akaŋɛ ŋayerɛnɛ yamos yɔn ŋakotɛ ti yampuŋpuŋ.
34 Então, disse Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque eles não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram a sorte.
35 Afum ŋacəmɛ, ŋacmɔmən. Abɛ ŋacfani Yesu, ŋacloku: «Bawo ɛyac akɔ, pəyacnɛ oŋ ma nkɔnsərka, kɔ pəyɔnɛ a Krist ɔyɔnɛ, Wəsom nwɛ Kanu kəyɛk-yɛk mɔ-ɛ!»
35 E o povo ficou parado e olhando, e também os governantes o ridicularizavam, dizendo: Ele salvou aos outros; salve-se a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Kɔ asɔdar sɔ ŋancɔŋnɛ kəkɔfani Yesu, kɔ ŋasɔŋ kɔ məncɔncɔ.
36 E também os soldados zombavam dele, chegando-se a ele, e oferecendo-lhe vinagre,
37 Ŋacloku: «Kɔ pəyɔnɛ a mən'ɔyɔnɛ wəbɛ ka aSuyif-ɛ, məyacnɛ oŋ ma, mənasərka!»
37 e dizendo: Se tu és o REI DOS JUDEUS, salva-te a ti mesmo.
38 Anacic kɔ domp takəroŋ: «Wəkawɛ ɔyɔnɛ wəbɛ ka aSuyif.»
38 E também havia uma inscrição, escrita acima dele em letras de grego, e latim, e hebraico: Este é o REI DOS JUDEUS.
39 Kalbante kin akakɔ anacaŋ mɔ, pəclɔməs Yesu, pəcloku: «Bafɔ mən'ɔyɔnɛ Krist Wəyɛk-yɛk wəka Kanu ba? Məyacnɛ oŋ ma, kɔ səna!»
39 E um dos malfeitores que estavam pendurados, enfurecido, dizia: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Mba kɔ kalbante kamɛrəŋ kəŋkɔ anacaŋ mɔ, kəŋgbəŋ-gbəŋər kɔ, kəcloku: «Cəpɔ məfɔnesɛ Kanu ba, məna nwɛ andeyɔ pəmɔ səna mɔ?»
40 Mas o outro, respondendo, repreendia-o, dizendo: Tu nem mesmo temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 «Ta səna, kance kɔ, tantɛ tɔ pəmar pasɔŋ su kəway ka mɛləsər mosu. Mba wəkawɛ ɔyɔfɛ tɔlɔm o tɔlɔm tɛlɛc.»
41 Porque nós, em verdade, padecemos justamente, pois nós recebemos a devida recompensa dos nossos atos; mas este homem nada fez de errado.
42 K'oloku: «Yesu məde məcɛm-cɛmn'em kɔ məndekɔbɛrɛ akip ŋa dɛbɛ dam dəntɔf-ɛ.»
42 E ele disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando tu vieres em teu reino.
43 Kɔ Yesu oloku kɔ: «Kance kɔ, iclok'əm: Mɔkɔ, sən'ɔŋkɔyi Ariyana kɔ məna.»
43 E disse-lhe Jesus: Verdadeiramente eu te digo: Hoje tu estarás comigo no paraíso.
44 Daŋ dɛnabəp, dec dosurɛnɛ afum dəsəbomp, kɔ kubump kəntor dəntɔf fəp, tɛnabɔlɛ kətɛnc haŋ salifana.
44 E era já quase à hora sexta, e houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
45 Dec dɛnakalɛ, pənabiyɛ. Kɔ kəloto kəlel nkɛ kəŋkəŋk tɔksɔ ta kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu mɔ, kəŋgbɛrɛ dacɔ.
45 E o sol se escureceu, e o véu do templo rasgou-se ao meio.
46 Kɔ Yesu oŋkulərnɛ dim dɔpɔŋ: «Papa, ilɛk amera ŋem, k'imbɛr əm dəwaca!» Ntɛ elip kəloku moloku mamɔkɔ mɔ, k'efi.
46 E Jesus gritando em alta voz, disse: Pai, nas tuas mãos eu entrego o meu espírito. E, tendo dito isso, ele rendeu o espírito.
47 Ntɛ wəbɛ k'asɔdar wəRom ɛnəŋk mes mamɔkɔ mɛnacepər mɔ, k'oŋkor-koru Kanu pəcloku: «Kance kɔ, fum wəkawɛ wəlompu yati ɛnayi!»
47 Ora, quando o centurião viu o que estava feito, ele glorificou a Deus, dizendo: Certamente este era um homem justo.
48 Ntɛ kənay ka afum aŋɛ ŋanader kədetəŋnɛ mes mamɔkɔ mɔ, ŋanəŋk ntɛ tɛnacepər mɔ, kɔ ŋalukus ŋacsut-sutnɛ bəkəc nɔnɔfɔr.
48 E toda a multidão que se ajuntara para observar, vendo as coisas que estavam feitas, retornavam batendo no peito.
49 Aŋɛ ŋanacərɛ Yesu mɔ fəp, kɔ aran akɔ ŋanacəmbər kɔ kəyɛfɛ Kalile mɔ, ŋanacəmɛ pəbɔlɛ, ŋacmɔmən tɔkɔ mes mencepər mɔ.
49 E todos os seus conhecidos, e as mulheres que o haviam seguido desde a Galileia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 Wərkun wəlɔma pacwe kɔ Isifu. Ɛnayɔnɛ aboc kiti aSuyif dacɔ, fum wətɔt, pəlomp.
50 E eis que havia um homem de nome José, um conselheiro, e ele era homem bom e justo;
51 Nkɔn ɛnawosɛ fɛ kətəŋnɛ kəsek ka moloku mamɔkɔ, kɔ mɔyɔ ma akɔ. Wəka dare da Arimate ɛnayɔnɛ, atɔf ŋa Yude, pəckar dɛbɛ da Kanu.
51 (que não tinha consentido no conselho e nos atos deles), ele era de Arimateia, cidade dos judeus; e ele também esperava o reino de Deus.
52 K'ɔŋkɔ nde Pilat eyi mɔ, k'ontola kɔ kəbel ka Yesu.
52 Este homem foi a Pilatos, e implorou pelo corpo de Jesus.
53 K'ontorɛ kɔ dətɔk yɛpəmpəl nde anacaŋ kɔ mɔ, k'ɛnɛpsər kɔ kasaŋke ka kəloto kətelər, k'ɔŋkɔ pəboc kɔ nde dəkufu nkɛ anayɔk dətasar mɔ. Kufu kənayi nkɛ anatɔwup fum o fum ki disrɛ kərɛsna mɔ.
53 E, havendo-o tirado, envolveu-o em um pano de linho, e o deitou em um sepulcro lavrado na rocha, onde nenhum homem ainda havia sido posto.
54 Yuma yɛnayi, dɔsɔk da kəlompəsnɛnɛ simiti, dɔsɔk da kəŋesəm ndɛ ampusɛ Mariki mɔ dɛcfaŋ kəcop.
54 E era o dia da preparação, e ia começar o shabat.
55 Aran aŋɛ ŋanasol kɔ Yesu kəyɛfɛ Kalile mɔ, ŋander kɔ Isifu, kɔ ŋamɔmən kufu disrɛ, kɔ ŋanəŋk tɔkɔ anaboc Yesu mɔ.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galileia o seguiram também, e viram o sepulcro, e como foi posto o seu corpo.
56 Ntɛ ŋalip kəmɔmən kɔ mɔ, kɔ ŋalukus dare, kəkɔlompəs moro kɔ labundɛ da dəris. Dɔsɔk da kəŋesəm ndɛ ampusɛ Mariki mɔ kɔ ŋaŋesəm pəmɔ tɔkɔ Kanu kəsom ti mɔ.
56 E elas retornando, prepararam especiarias e unguentos; e no dia do shabat repousaram, conforme o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.