Lucas 23

Kitabu ka Kanu (BSP) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kɔ ŋayɛfɛ fəp faŋan, kɔ ŋasolɛ Yesu kəkekərɛ kɔ nde fɔr ya Pilat kiriŋ.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Kɔ ŋayɛfɛ kəyemsɛnɛ kɔ, ŋacloku: «Wəkawɛ səŋkɔ səbəp pəcgbiŋər afum kəyeŋkər su səbomp, ŋafati kəsɔŋ wəbɛ ka doru fəp dut, pəcwenɛ sɔ «Wəyɛk-yɛk wəka Kanu, wəbɛ wəka atɔf».»
2 E ali passaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, vedando pagar tributo a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Kɔ Pilat eyif kɔ: «Mən'ɔyɔnɛ wəbɛ ka aSuyif ba?» Kɔ Yesu oluksɛ kɔ: «Mən'oloku ti.»
3 Então, lhe perguntou Pilatos: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
4 Kɔ Pilat oloku wəloŋnɛ wəpɔŋ wəka kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu kɔ kənay ka afum: «Inəŋk fɛ tɔlɔm o tɔlɔm ntɛ pəmar pasumpərɛ wərkun wəkawɛ mɔ.»
4 Disse Pilatos aos principais sacerdotes e às multidões: Não vejo neste homem crime algum.
5 Mba kɔ ŋaŋgbəc gbɛs, kəloku: «Afum ŋɔ eŋgbiŋər, pəctəksɛ afum atɔf ŋa Yude disrɛ fəp kəyɛfɛ atɔf ŋa Kalile nde ɛnacop mɔ, haŋ nnɔ.»
5 Insistiam, porém, cada vez mais, dizendo: Ele alvoroça o povo, ensinando por toda a Judeia, desde a Galileia, onde começou, até aqui.
6 Ntɛ Pilat ene teta Kalile mɔ, k'eyif kɔ: «Wəka Kalile məyɔnɛ ba?»
6 Tendo Pilatos ouvido isto, perguntou se aquele homem era galileu.
7 Ntɛ Pilat ene a wəka Kalile ɔfɔ mɔ, k'oloku a fum wəkawɛ, Herodu pəmar pəkiti kɔ. K'oloku a pakenɛ kɔ Herodu nwɛ ɛnayi mata mamɔkɔ Yerusalɛm mɔ.
7 Ao saber que era da jurisdição de Herodes, estando este, naqueles dias, em Jerusalém, lho remeteu.
8 Ntɛ Herodu ɛnəŋk Yesu mɔ, kɔ pəmbɔt kɔ, bawo ɛnctɛn kənəŋk kɔ kəyɛfɛ ntɛ pənawon mɔ, teta mes mɔkɔ encne pacloku tɔn mɔ, pəyɔ amera kənəŋk kɔ, pəyɔ tɔyɔ tɛgbɛkərɛ ntɛ tɛyɛfɛ nde Kanu kəyi mɔ fɔr yɔn kiriŋ.
8 Herodes, vendo a Jesus, sobremaneira se alegrou, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Kɔ Herodu eyifət Yesu mes mɛlarəm, mba Yesu ɛnaluksɛ fɛ kɔ ntɛ o ntɛ.
9 E de muitos modos o interrogava; Jesus, porém, nada lhe respondia.
10 Aloŋnɛ apɔŋ kɔ atəksɛ sariyɛ s'aSuyif ŋanayi di, ŋacnaŋkanɛ kəyemsɛnɛ kɔ.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com grande veemência.
11 Herodu kɔ abum ɔn ŋafani kɔ, kɔ ŋayɔ kɔ pəlɛc pəlɛc, kɔ ŋambɛr kɔ duma d'abɛ, kɔ ŋasɔŋ kɔ a pakenɛ Pilat.
11 Mas Herodes, juntamente com os da sua guarda, tratou-o com desprezo, e, escarnecendo dele, fê-lo vestir-se de um manto aparatoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Dɔsɔk dadɔkɔ yati dɔ Pilat kɔ Herodu ŋanabɔt oŋ, ŋanaterɛnɛ cɔkɔ-cɔkɔ.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois, antes, viviam inimizados um com o outro.
13 Kɔ Pilat ewe aloŋnɛ apɔŋ, abɛ a dɔtɔf, kɔ afum.
13 Então, reunindo Pilatos os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 K'oloku ŋa: «Nəŋkɛr'em fum nwɛ a nkɔn eŋgbiŋər afum kəyeŋk səbomp. Mba fɔr yonu kiriŋ iyifət kɔ, ali tes tin inəŋk fɛ ntɛ ɔyɔ mes mamɛ nəmboncɛ kɔ mɔ, ntɛ pəmar padifɛ kɔ mɔ.
14 disse-lhes: Apresentastes-me este homem como agitador do povo; mas, tendo-o interrogado na vossa presença, nada verifiquei contra ele dos crimes de que o acusais.
15 Herodu sɔ ɛnəŋk fɛ ali tin, bawo oluksɛ su kɔ. Awa! Fum wəkawɛ ɔyɔ fɛ ntɛ o ntɛ pəmar padifɛ kɔ mɔ.
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar. É, pois, claro que nada contra ele se verificou digno de morte.
16 Kəsak kɔ k'inder k'andelip kəsut kɔ-ɛ.»
16 Portanto, após castigá-lo, soltá-lo-ei.
17 Kəsata ka Kəcepər ka Mɛlɛkɛ Medif nkɛ o nkɛ, Pilat ɛncsakɛ afum yɛŋən wəyi dəbili wəkin.
17 [E era-lhe forçoso soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Kɔ kənay kəmbaŋɛnɛ fəp kəkulɛ-kulɛ: «Mədif wəkawɛ! Məsakɛ su Barabas yɛŋən!»
18 Toda a multidão, porém, gritava: Fora com este! Solta-nos Barrabás!
19 Anabɛr Barabas dəbili teta kədif fum, ntɛ ŋanayɛfɛ kəyeŋkər abɛ a dɔtɔf səbomp mɔ.
19 Barrabás estava no cárcere por causa de uma sedição na cidade e também por homicídio.
20 Kɔ Pilat nwɛ ɛnafaŋ kəsak Yesu mɔ, ɔŋgbɔkərɛ sɔ kəyif ti kənay ka afum.
20 Desejando Pilatos soltar a Jesus, insistiu ainda.
21 Mba ŋanckulɛ-kulɛ: «Məcaŋ kɔ dətɔk yɛpəmpəl! Məcaŋ kɔ!»
21 Eles, porém, mais gritavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Kɔ Pilat eyif ŋa sɔ tamaas: «Pəlɛc pere p'ɔyɔ-ɛ? Inəŋk fɛ ntɛ o ntɛ pəmar padifɛ kɔ mɔ. Kəsak kɔ k'inder k'alip kəsut kɔ-ɛ.»
22 Então, pela terceira vez, lhes perguntou: Que mal fez este? De fato, nada achei contra ele para condená-lo à morte; portanto, depois de o castigar, soltá-lo-ei.
23 Kɔ ŋampɛnɛ sim kəbupərɛ a pacaŋ kɔ dətɔk yɛpəmpəl. Kɔ sim səŋan səŋkalərnɛ.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o seu clamor prevaleceu.
24 Kɔ Pilat owosɛ kəyɔ tɔkɔ ŋanafaŋ mɔ.
24 Então, Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Kɔ Pilat ɛsak yɛŋən Barabas wəkɔ ŋanawer kɔ mɔ. Barabas nwɛ anabɛr dəbili teta kədifətɛnɛ, kɔ kədif ka fum mɔ. Kɔ Pilat ɛlɛk Yesu, k'ɛmbɛr ŋa dəwaca ŋayɔ kɔ tɔkɔ ŋanafaŋ mɔ.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da sedição e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Ntɛ ŋayi kəkekərɛ Yesu mɔ, kɔ ŋambəpɛnɛ kɔ wərkun wəlɔma pacwe kɔ Simɔŋ, wəka dare da Sirɛn ɛnayi pəyɛfɛ dalɛ, kɔ ŋaŋgbaŋsər kɔ tɔk yɛpəmpəl nyɛ anakɔ kəcaŋ Yesu mɔ a pəcəmɛ kɔ darəŋ pəkekərɛ yi.
26 E, como o conduzissem, constrangendo um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Kɔ kənay ka afum alarəm kɔ aran ŋancəmɛ kɔ darəŋ ŋacsut-sutnɛ bəkəc ŋacyɔnɛ kɔ nɔnɔfɔr.
27 Seguia-o numerosa multidão de povo, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Kɔ Yesu ɛŋkafəlɛ nnɔ ŋayi mɔ, k'oloku: «Aran a Yerusalɛm, ta nəbokɛ tetem! Mba nəbokɛ te tonu kɔ ta awut anu!
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos!
29 Bawo dɔsɔk dendeder ndɛ andeloku: ‹Pəmbɔt aran aŋɛ ŋantɔbɛkəs mɔ, pəmbɔt cor ncɛ cəntɔkom mɔ, kɔ mɛsɛ mmɛ mɔntɔmɛsər mɔ!›
29 Porque dias virão em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.
30 Afum ŋandeloku mɔrɔ dɔsɔk dadɔkɔ: ‹Mətɛmpɛnɛ su kəroŋ!› kɔ mofo meŋeci, ‹Məgbəpərnɛ su!›
30 Nesses dias, dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Bawo k'ayɔ ti kətɔk kəcaŋk-ɛ, cəke cɔ andeyɔ kəwosu-ɛ?
31 Porque, se em lenho verde fazem isto, que será no lenho seco?
32 Kɔ ŋasolɛnɛ sɔ kəkekərɛ calbante mɛrəŋ aŋɛ anakɔdifɛnɛ kɔ Yesu mɔ.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com ele.
33 Ntɛ ŋambɛrɛ kəfo kəlɔma nkɛ aŋwe «Kəmbɛmbəlɛ» mɔ, kɔ ŋancaŋ kɔ dətɔk yɛpəmpəl dəndo, kəlɛkɛnɛ calbante akakɔ mɛrəŋ, wəkin pəyi kɔ kəca kətɔt, wəkɔ pəyi kɔ kəca kəmeriya.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à direita, outro à esquerda.
34 Kɔ Yesu oloku: «Papa məŋaŋnɛnɛ ŋa, bawo ŋancərɛ fɛ ntɛ ŋayi kəyɔ mɔ.» Kɔ asɔdar akaŋɛ ŋayerɛnɛ yamos yɔn ŋakotɛ ti yampuŋpuŋ.
34 Contudo, Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. Então, repartindo as vestes dele, lançaram sortes.
35 Afum ŋacəmɛ, ŋacmɔmən. Abɛ ŋacfani Yesu, ŋacloku: «Bawo ɛyac akɔ, pəyacnɛ oŋ ma nkɔnsərka, kɔ pəyɔnɛ a Krist ɔyɔnɛ, Wəsom nwɛ Kanu kəyɛk-yɛk mɔ-ɛ!»
35 O povo estava ali e a tudo observava. Também as autoridades zombavam e diziam: Salvou os outros; a si mesmo se salve, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Kɔ asɔdar sɔ ŋancɔŋnɛ kəkɔfani Yesu, kɔ ŋasɔŋ kɔ məncɔncɔ.
36 Igualmente os soldados o escarneciam e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 Ŋacloku: «Kɔ pəyɔnɛ a mən'ɔyɔnɛ wəbɛ ka aSuyif-ɛ, məyacnɛ oŋ ma, mənasərka!»
37 Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Anacic kɔ domp takəroŋ: «Wəkawɛ ɔyɔnɛ wəbɛ ka aSuyif.»
38 Também sobre ele estava esta epígrafe [em letras gregas, romanas e hebraicas]: Este é o Rei dos Judeus .
39 Kalbante kin akakɔ anacaŋ mɔ, pəclɔməs Yesu, pəcloku: «Bafɔ mən'ɔyɔnɛ Krist Wəyɛk-yɛk wəka Kanu ba? Məyacnɛ oŋ ma, kɔ səna!»
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra ele, dizendo: Não és tu o Cristo? Salva-te a ti mesmo e a nós também.
40 Mba kɔ kalbante kamɛrəŋ kəŋkɔ anacaŋ mɔ, kəŋgbəŋ-gbəŋər kɔ, kəcloku: «Cəpɔ məfɔnesɛ Kanu ba, məna nwɛ andeyɔ pəmɔ səna mɔ?»
40 Respondendo-lhe, porém, o outro, repreendeu-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando sob igual sentença?
41 «Ta səna, kance kɔ, tantɛ tɔ pəmar pasɔŋ su kəway ka mɛləsər mosu. Mba wəkawɛ ɔyɔfɛ tɔlɔm o tɔlɔm tɛlɛc.»
41 Nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o castigo que os nossos atos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 K'oloku: «Yesu məde məcɛm-cɛmn'em kɔ məndekɔbɛrɛ akip ŋa dɛbɛ dam dəntɔf-ɛ.»
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim quando vieres no teu reino.
43 Kɔ Yesu oloku kɔ: «Kance kɔ, iclok'əm: Mɔkɔ, sən'ɔŋkɔyi Ariyana kɔ məna.»
43 Jesus lhe respondeu: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 Daŋ dɛnabəp, dec dosurɛnɛ afum dəsəbomp, kɔ kubump kəntor dəntɔf fəp, tɛnabɔlɛ kətɛnc haŋ salifana.
44 Já era quase a hora sexta, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até à hora nona.
45 Dec dɛnakalɛ, pənabiyɛ. Kɔ kəloto kəlel nkɛ kəŋkəŋk tɔksɔ ta kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu mɔ, kəŋgbɛrɛ dacɔ.
45 E rasgou-se pelo meio o véu do santuário.
46 Kɔ Yesu oŋkulərnɛ dim dɔpɔŋ: «Papa, ilɛk amera ŋem, k'imbɛr əm dəwaca!» Ntɛ elip kəloku moloku mamɔkɔ mɔ, k'efi.
46 Então, Jesus clamou em alta voz: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito! E, dito isto, expirou.
47 Ntɛ wəbɛ k'asɔdar wəRom ɛnəŋk mes mamɔkɔ mɛnacepər mɔ, k'oŋkor-koru Kanu pəcloku: «Kance kɔ, fum wəkawɛ wəlompu yati ɛnayi!»
47 Vendo o centurião o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Verdadeiramente, este homem era justo.
48 Ntɛ kənay ka afum aŋɛ ŋanader kədetəŋnɛ mes mamɔkɔ mɔ, ŋanəŋk ntɛ tɛnacepər mɔ, kɔ ŋalukus ŋacsut-sutnɛ bəkəc nɔnɔfɔr.
48 E todas as multidões reunidas para este espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se a lamentar, batendo nos peitos.
49 Aŋɛ ŋanacərɛ Yesu mɔ fəp, kɔ aran akɔ ŋanacəmbər kɔ kəyɛfɛ Kalile mɔ, ŋanacəmɛ pəbɔlɛ, ŋacmɔmən tɔkɔ mes mencepər mɔ.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia permaneceram a contemplar de longe estas coisas.
50 Wərkun wəlɔma pacwe kɔ Isifu. Ɛnayɔnɛ aboc kiti aSuyif dacɔ, fum wətɔt, pəlomp.
50 E eis que certo homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo
51 Nkɔn ɛnawosɛ fɛ kətəŋnɛ kəsek ka moloku mamɔkɔ, kɔ mɔyɔ ma akɔ. Wəka dare da Arimate ɛnayɔnɛ, atɔf ŋa Yude, pəckar dɛbɛ da Kanu.
51 (que não tinha concordado com o desígnio e ação dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que esperava o reino de Deus,
52 K'ɔŋkɔ nde Pilat eyi mɔ, k'ontola kɔ kəbel ka Yesu.
52 tendo procurado a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus,
53 K'ontorɛ kɔ dətɔk yɛpəmpəl nde anacaŋ kɔ mɔ, k'ɛnɛpsər kɔ kasaŋke ka kəloto kətelər, k'ɔŋkɔ pəboc kɔ nde dəkufu nkɛ anayɔk dətasar mɔ. Kufu kənayi nkɛ anatɔwup fum o fum ki disrɛ kərɛsna mɔ.
53 e, tirando-o do madeiro, envolveu-o num lençol de linho, e o depositou num túmulo aberto em rocha, onde ainda ninguém havia sido sepultado.
54 Yuma yɛnayi, dɔsɔk da kəlompəsnɛnɛ simiti, dɔsɔk da kəŋesəm ndɛ ampusɛ Mariki mɔ dɛcfaŋ kəcop.
54 Era o dia da preparação, e começava o sábado.
55 Aran aŋɛ ŋanasol kɔ Yesu kəyɛfɛ Kalile mɔ, ŋander kɔ Isifu, kɔ ŋamɔmən kufu disrɛ, kɔ ŋanəŋk tɔkɔ anaboc Yesu mɔ.
55 As mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus, seguindo, viram o túmulo e como o corpo fora ali depositado.
56 Ntɛ ŋalip kəmɔmən kɔ mɔ, kɔ ŋalukus dare, kəkɔlompəs moro kɔ labundɛ da dəris. Dɔsɔk da kəŋesəm ndɛ ampusɛ Mariki mɔ kɔ ŋaŋesəm pəmɔ tɔkɔ Kanu kəsom ti mɔ.
56 Então, se retiraram para preparar aromas e bálsamos. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.