Lucas 18

Kitabu ka Kanu (BSP) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kɔ Yesu oloku ŋa capafɔ, kəmentər ŋa a mɛnɛ ŋaclok-lokər Kanu tɛm o tɛm ta dis dɔlɔl ŋa.
1 Jesus lhes contou uma parábola para mostrar que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 K'oloku: «Dare dɔlɔma dɛnayi dɔyɔ wəboc kiti nwɛ ɛnatɔ kəcnesɛ Kanu mɔ, ali fum ta eleləs-ɛ.
2 — Em certa cidade havia um juiz que não temia a Deus, nem respeitava ninguém.
3 Dare dadɔkɔ dɔyɔ sɔ wəran wətɔlɔ wəlɔma nwɛ encder pəcloku kɔ: ‹Məboc'em kiti kɔ wəyɛfərɛnɛ kem dacɔ!›
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que sempre o procurava, dizendo: “Julgue a minha causa contra o meu adversário.”
4 Kɔ wəboc kiti nwɛ ɛfatər kɔ haŋ, k'ende pəlokunɛ dɛbəkəc: ‹Ali ntɛ intɔcərɛ Kanu, ta ileləs nwɛ o nwɛ mɔ,
4 Por algum tempo, ele não a quis atender, mas depois pensou assim: “É bem verdade que eu não temo a Deus, nem respeito ninguém.
5 ntɛ wəran nwɛ wos efi, ɔlɔləs im dis mɔ, ibocɛ kɔ kiti kɔ wəyɛfərɛnɛ kɔn dacɔ, ntɛ tendesɔŋɛ kɔ kətɔgbɔkərɛ-gbɔkərɛ sɔ kəder mɔ, pədenaŋkanɛ kəlɔləs im dis.›»
5 Porém, como esta viúva fica me incomodando, vou julgar a sua causa, para não acontecer que, por fim, venha a molestar-me.”
6 Kɔ Mariki ɔnɔcər: «Nəcəŋkəl ntɛ wəboc kiti wətɔlomp oŋloku mɔ.
6 Então o Senhor disse:
7 Kanu nkɔn ɔfɔdekɔbocɛ afum ɔn aŋɛ kiti ba, aŋɛ ŋambokər kɔ pibi kɔ daŋ mɔ? Endesɔŋɛ ŋa kəwon kəkar ba?
7 Será que Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Icloku nu: Ɔfɔdesɔŋɛ ŋa kəwon kəkar, endebocɛ ŋa kiti katəna katəna. Mba kɔ Wan ka Wərkun endeder-ɛ, endebəp kəlaŋ doru ba?»
8 Digo a vocês que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando o Filho do Homem vier, será que ainda encontrará fé sobre a terra?
9 Kɔ Yesu oloku sɔ capafɔ ncɛ afum alɔma aŋɛ ŋanacɛm-cɛmnɛ kəlomp, a ŋacfani akɔ mɔ:
9 Jesus também contou esta parábola para alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 «Kɔ afum mɛrəŋ ŋampɛ kəkɔtola Kanu nde kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu, wəkin nwɛ pəyɔnɛ wəFarisi, wəkɔ pəyɔnɛ wəwerəs dut.
10 — Dois homens foram ao templo para orar: um era fariseu e o outro era publicano.
11 WəFarisi nwɛ pəcəmɛ pəclok-lokər Kanu dɛbəkəc ntɛ: ‹Kanu, iyif əm barka ntɛ intɔyi pəmɔ afum alpəs akɔ ŋayɔnɛ abaŋəs ca ya afum mɔ, ta ŋalomp, ŋacsumpər dalakɔ, ntɛ intɔyi pəmɔ wəwerəs dut nwɛ mɔ.
11 O fariseu ficou em pé e orava de si para si mesmo, desta forma: “Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano.
12 Kəmɛrəŋ k'iŋsuŋ dɔsɔk doluksər disrɛ, icsɔŋ sɔ farilɛ fəp fa yɔsɔtɔ yem.›
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo o que ganho.”
13 Wəwerəs dut nwɛ nkɔn pəcəmɛ pəbɔlɛ, pəcnesɛ kəyekti fɔr darenc yati, mba pəcsut-sutnɛ abəkəc kəcloku: ‹Kanu məŋaŋnɛn'em, ina wəciya!›
13 O publicano, estando em pé, longe, nem mesmo ousava levantar os olhos para o céu, mas batia no peito, dizendo: “Ó Deus, tem pena de mim, que sou pecador!”
14 Icloku nu: Fum wəkakɔ ɛnalomp nnɔ Kanu kəyi mɔ, a k'endelukus nde ndɔrɔn. Mba wəFarisi ɛnalomp fɛ nnɔ Kanu kəyi mɔ. Nwɛ o nwɛ oŋyoknɛ mɔ, andetorɛ kɔ. Nwɛ o nwɛ otorɛ banca mɔ, andepɛnɛ kɔ.»
14 Digo a vocês que este desceu justificado para a sua casa, e não aquele. Porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Afum ŋanckɛrɛ Yesu ali cənaka ntɛ tɔŋsɔŋɛ pəcdeŋər ŋa waca teta kətolanɛ ŋa pətɔt. Ntɛ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋanəŋk ti mɔ, kɔ ŋaŋgbəŋ-gbəŋər ŋa.
15 Traziam também as crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos, ao verem isso, os repreendiam.
16 Mba kɔ Yesu ɔlɔtərnɛnɛ awut pəcloku: «Nəsak awut ŋader nnɔ iyi mɔ! Ta nəyamsər ŋa kəder, bawo afum aŋɛ ŋayi pəmɔ awut afɛt akaŋɛ mɔ, ŋa ŋayɔ dɛbɛ da Kanu.
16 Jesus, porém, chamando as crianças para junto de si, disse:
17 Awa! Kance icloku nu: Nwɛ o nwɛ ɔntɔfaynɛ dɛbɛ da Kanu pəmɔ wanfɛt mɔ, ɔfɔdekɔbɛrɛ di disrɛ.»
17 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
18 Kɔ wəbɛ wəlɔma eyif kɔ: «Wətəksɛ wətɔt, cəke cɔ pəmar im kəyɔ, isɔtɔ kiyi wəyeŋ ka doru o doru-ɛ?»
18 Certo homem de destaque perguntou a Jesus: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Kɔ Yesu eyif kɔ: «Ta ake tɔ məwen'em ‹Wətɔt›-ɛ? Ali fum ɔyɔnɛ fɛ wətɔt, mɛnɛ Kanu sona gboŋ.
19 Jesus respondeu:
20 Məncərɛ mosom ma Kanu: Ta məsumpər dalakɔ, ta mədif fum, ta məkiyɛ, ta məbaŋɛ fum sede sa yem, məleləs wisi kɔ wiri.»
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério”, “não mate”, “não furte”, “não dê falso testemunho”, “honre o seu pai e a sua mãe”.
21 «Ileləs mamɔkɔ fəp kəyɛfɛ isɔrɔfɛtɛ,» fum wəkakɔ pəcloku.
21 Então o homem disse: — Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Ntɛ Yesu ene kɔ dim mɔ, k'oloku kɔ: «Awa tes tin gboŋ tobut əm: Məcaməs daka ndɛ məyɔ mɔ fəp, məyer pəsam papɔkɔ atɔyɔ daka, məndekɔsɔtɔ daka dɛlarəm nde dəKɔm. Kɔ məlip-ɛ, məder məcɛps'em darəŋ.»
22 Ouvindo isso, Jesus lhe disse:
23 Ntɛ fum nwɛ ene moloku ma Yesu mɔ, kɔ abɔc ŋɛmbɛrɛ kɔ, bawo ɛnayɔ daka pəcepərər.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Ntɛ Yesu ɛnəŋk abɔc ŋɛmbɛrɛ kɔ mɔ, k'oloku: «Pəncuca aka daka kəbɛrɛ ka akip ŋa dɛbɛ da Kanu dəntɔf.
24 Jesus, vendo-o assim triste, disse:
25 Pəfəfərɛnɛ yɔkɔmɛ kəbɛrɛ ka abi ŋa tɛsɛmbɛ pətas wəka daka kəbɛrɛ ka akip ŋa dɛbɛ da Kanu dəntɔf.»
25 Porque é mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Aŋɛ ŋanccəŋkəl Yesu mɔ ŋayif kɔ: «Awa, an'ɛntam oŋ kəfis-ɛ?»
26 Os que ouviram isto perguntaram: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Ntɛ tɛntambər afum mɔ, Kanu kəntam ti.»
27 Mas Jesus respondeu:
28 Kɔ Piyɛr oloku: «Səna səsak yosɔtɔ yosu ntɛ tɔŋsɔŋɛ səncəm'am darəŋ mɔ.»
28 Então Pedro disse: — Eis que nós deixamos nossa casa e seguimos o senhor.
29 K'oloku ŋa: «Awa! Kance icloku nu: Fum eyi fɛ, nwɛ ɛŋsak kəlɔ, wəran, awɛnc, akomɛnɛ, kɔ awut teta dɛbɛ da Kanu,
29 Jesus lhes respondeu:
30 ta wəkayi ɔŋkɔsɔtɔ pəla pəcepərər doru dandɛ, pəsɔtɔ sɔ kiyi wəyeŋ ka doru o doru tɛm tekiriŋ.»
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 Kɔ Yesu ɛlɛk Asom ɔn wəco kɔ mɛrəŋ, k'oloku ŋa: «Nəcəŋkəl im, Yerusalɛm ayi kəpɛ. Mes mmɛ sayibɛ a Kanu ŋanacicəs teta Wan ka Wərkun mɔ fəp, mendekɔlarɛ.
31 Chamando os doze para um lado, Jesus lhes disse:
32 Bawo andekɔlɛk kɔ pabɛr atɔyɔnɛ aSuyif dəwaca. Andekɔfani kɔ, andekɔtɔrəs kɔ, andekɔyuksər kɔ lin,
32 Ele será entregue aos gentios, que vão zombar dele, insultá-lo e cuspir nele.
33 andekɔsutɛ kɔ tɔrɔŋkɔn, a padedif kɔ. Tataka ta maas ta defi dɔn pəfɔtɛ afi dacɔ.»
33 Depois de açoitá-lo, eles o matarão, mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Mba Asom ɔn ŋanane fɛ ti tɔlɔm o tɔlɔm. Ŋanacərɛ fɛ ntɛ tatɔkɔ toloku mɔ.
34 Eles, porém, não entenderam nada disso. O significado dessas palavras lhes era encoberto, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 Ntɛ ŋayi kəlɔtərnɛ Yeriko mɔ, tɛtəŋnɛ wətɔnəŋk wəlɔma pəndɛ dɔpɔ kəsək pəctola.
35 Aconteceu que, quando Jesus se aproximava de Jericó, um cego estava sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 K'ene pɔkɔt pa kənay, k'eyif daka ndɛ dender mɔ.
36 E, ouvindo o barulho da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 K'aloku kɔ: «Yesu wəka Nasarɛt eyi kəcepər!»
37 Anunciaram-lhe que Jesus, o Nazareno, estava passando.
38 K'oŋkulərnɛ: «Yesu wan ka Dawuda, məyɔn'em nɔnɔfɔr!»
38 Então ele gritou: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
39 Aŋɛ ŋanasol kɔ Yesu ŋayi kɔ tekiriŋ mɔ, ŋayɛfɛ kəgbəŋ-gbəŋər kɔ a pəcaŋk, mba pəcnaŋkanɛ kəkulɛ-kulɛ: «Wan ka Dawuda, məyɔn'em nɔnɔfɔr!»
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse. Mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
40 Kɔ Yesu ɛncəmɛ, k'osom a pakɛrɛ kɔ fum nwɛ. Ntɛ alɔtərnɛnɛ kɔ mɔ, k'eyif kɔ:
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. E, tendo ele chegado, Jesus perguntou:
41 «Cəke cɔ məfaŋ a iyɔn'am-ɛ?» K'oloku: «Mariki, iluksərnɛ sɔ kənəŋk!»
41 — O que você quer que eu lhe faça? Ele respondeu: — Senhor, que eu possa ver de novo.
42 Kɔ Yesu oloku kɔ: «Məluksərnɛ sɔ kənəŋk! Kəlaŋ kam kəntaməs əm.»
42 Jesus lhe disse:
43 Gbəncana babɔkɔ kɔ fum nwɛ oluksərnɛ sɔ kənəŋk, k'ɛyɛfɛ k'ɛncəmɛ Yesu darəŋ pəccam debeki da Kanu. Ntɛ afum fəp ŋanəŋk tatɔkɔ mɔ, kɔ ŋayɛfɛ kəkor-koru Kanu.
43 Imediatamente ele passou a ver de novo e seguia Jesus, glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.