Lucas 18
Kitabu ka Kanu (BSP) vs ARA
1 Kɔ Yesu oloku ŋa capafɔ, kəmentər ŋa a mɛnɛ ŋaclok-lokər Kanu tɛm o tɛm ta dis dɔlɔl ŋa.
1 Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:
2 K'oloku: «Dare dɔlɔma dɛnayi dɔyɔ wəboc kiti nwɛ ɛnatɔ kəcnesɛ Kanu mɔ, ali fum ta eleləs-ɛ.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.
3 Dare dadɔkɔ dɔyɔ sɔ wəran wətɔlɔ wəlɔma nwɛ encder pəcloku kɔ: ‹Məboc'em kiti kɔ wəyɛfərɛnɛ kem dacɔ!›
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.
4 Kɔ wəboc kiti nwɛ ɛfatər kɔ haŋ, k'ende pəlokunɛ dɛbəkəc: ‹Ali ntɛ intɔcərɛ Kanu, ta ileləs nwɛ o nwɛ mɔ,
4 Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;
5 ntɛ wəran nwɛ wos efi, ɔlɔləs im dis mɔ, ibocɛ kɔ kiti kɔ wəyɛfərɛnɛ kɔn dacɔ, ntɛ tendesɔŋɛ kɔ kətɔgbɔkərɛ-gbɔkərɛ sɔ kəder mɔ, pədenaŋkanɛ kəlɔləs im dis.›»
5 todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.
6 Kɔ Mariki ɔnɔcər: «Nəcəŋkəl ntɛ wəboc kiti wətɔlomp oŋloku mɔ.
6 Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.
7 Kanu nkɔn ɔfɔdekɔbocɛ afum ɔn aŋɛ kiti ba, aŋɛ ŋambokər kɔ pibi kɔ daŋ mɔ? Endesɔŋɛ ŋa kəwon kəkar ba?
7 Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Icloku nu: Ɔfɔdesɔŋɛ ŋa kəwon kəkar, endebocɛ ŋa kiti katəna katəna. Mba kɔ Wan ka Wərkun endeder-ɛ, endebəp kəlaŋ doru ba?»
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?
9 Kɔ Yesu oloku sɔ capafɔ ncɛ afum alɔma aŋɛ ŋanacɛm-cɛmnɛ kəlomp, a ŋacfani akɔ mɔ:
9 Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 «Kɔ afum mɛrəŋ ŋampɛ kəkɔtola Kanu nde kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu, wəkin nwɛ pəyɔnɛ wəFarisi, wəkɔ pəyɔnɛ wəwerəs dut.
10 Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.
11 WəFarisi nwɛ pəcəmɛ pəclok-lokər Kanu dɛbəkəc ntɛ: ‹Kanu, iyif əm barka ntɛ intɔyi pəmɔ afum alpəs akɔ ŋayɔnɛ abaŋəs ca ya afum mɔ, ta ŋalomp, ŋacsumpər dalakɔ, ntɛ intɔyi pəmɔ wəwerəs dut nwɛ mɔ.
11 O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;
12 Kəmɛrəŋ k'iŋsuŋ dɔsɔk doluksər disrɛ, icsɔŋ sɔ farilɛ fəp fa yɔsɔtɔ yem.›
12 jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Wəwerəs dut nwɛ nkɔn pəcəmɛ pəbɔlɛ, pəcnesɛ kəyekti fɔr darenc yati, mba pəcsut-sutnɛ abəkəc kəcloku: ‹Kanu məŋaŋnɛn'em, ina wəciya!›
13 O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!
14 Icloku nu: Fum wəkakɔ ɛnalomp nnɔ Kanu kəyi mɔ, a k'endelukus nde ndɔrɔn. Mba wəFarisi ɛnalomp fɛ nnɔ Kanu kəyi mɔ. Nwɛ o nwɛ oŋyoknɛ mɔ, andetorɛ kɔ. Nwɛ o nwɛ otorɛ banca mɔ, andepɛnɛ kɔ.»
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Afum ŋanckɛrɛ Yesu ali cənaka ntɛ tɔŋsɔŋɛ pəcdeŋər ŋa waca teta kətolanɛ ŋa pətɔt. Ntɛ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋanəŋk ti mɔ, kɔ ŋaŋgbəŋ-gbəŋər ŋa.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
16 Mba kɔ Yesu ɔlɔtərnɛnɛ awut pəcloku: «Nəsak awut ŋader nnɔ iyi mɔ! Ta nəyamsər ŋa kəder, bawo afum aŋɛ ŋayi pəmɔ awut afɛt akaŋɛ mɔ, ŋa ŋayɔ dɛbɛ da Kanu.
16 Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Awa! Kance icloku nu: Nwɛ o nwɛ ɔntɔfaynɛ dɛbɛ da Kanu pəmɔ wanfɛt mɔ, ɔfɔdekɔbɛrɛ di disrɛ.»
17 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.
18 Kɔ wəbɛ wəlɔma eyif kɔ: «Wətəksɛ wətɔt, cəke cɔ pəmar im kəyɔ, isɔtɔ kiyi wəyeŋ ka doru o doru-ɛ?»
18 Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Kɔ Yesu eyif kɔ: «Ta ake tɔ məwen'em ‹Wətɔt›-ɛ? Ali fum ɔyɔnɛ fɛ wətɔt, mɛnɛ Kanu sona gboŋ.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Məncərɛ mosom ma Kanu: Ta məsumpər dalakɔ, ta mədif fum, ta məkiyɛ, ta məbaŋɛ fum sede sa yem, məleləs wisi kɔ wiri.»
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás , não matarás , não furtarás , não dirás falso testemunho , honra a teu pai e a tua mãe.
21 «Ileləs mamɔkɔ fəp kəyɛfɛ isɔrɔfɛtɛ,» fum wəkakɔ pəcloku.
21 Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Ntɛ Yesu ene kɔ dim mɔ, k'oloku kɔ: «Awa tes tin gboŋ tobut əm: Məcaməs daka ndɛ məyɔ mɔ fəp, məyer pəsam papɔkɔ atɔyɔ daka, məndekɔsɔtɔ daka dɛlarəm nde dəKɔm. Kɔ məlip-ɛ, məder məcɛps'em darəŋ.»
22 Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.
23 Ntɛ fum nwɛ ene moloku ma Yesu mɔ, kɔ abɔc ŋɛmbɛrɛ kɔ, bawo ɛnayɔ daka pəcepərər.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Ntɛ Yesu ɛnəŋk abɔc ŋɛmbɛrɛ kɔ mɔ, k'oloku: «Pəncuca aka daka kəbɛrɛ ka akip ŋa dɛbɛ da Kanu dəntɔf.
24 E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Pəfəfərɛnɛ yɔkɔmɛ kəbɛrɛ ka abi ŋa tɛsɛmbɛ pətas wəka daka kəbɛrɛ ka akip ŋa dɛbɛ da Kanu dəntɔf.»
25 Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Aŋɛ ŋanccəŋkəl Yesu mɔ ŋayif kɔ: «Awa, an'ɛntam oŋ kəfis-ɛ?»
26 E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Ntɛ tɛntambər afum mɔ, Kanu kəntam ti.»
27 Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.
28 Kɔ Piyɛr oloku: «Səna səsak yosɔtɔ yosu ntɛ tɔŋsɔŋɛ səncəm'am darəŋ mɔ.»
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.
29 K'oloku ŋa: «Awa! Kance icloku nu: Fum eyi fɛ, nwɛ ɛŋsak kəlɔ, wəran, awɛnc, akomɛnɛ, kɔ awut teta dɛbɛ da Kanu,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,
30 ta wəkayi ɔŋkɔsɔtɔ pəla pəcepərər doru dandɛ, pəsɔtɔ sɔ kiyi wəyeŋ ka doru o doru tɛm tekiriŋ.»
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Kɔ Yesu ɛlɛk Asom ɔn wəco kɔ mɛrəŋ, k'oloku ŋa: «Nəcəŋkəl im, Yerusalɛm ayi kəpɛ. Mes mmɛ sayibɛ a Kanu ŋanacicəs teta Wan ka Wərkun mɔ fəp, mendekɔlarɛ.
31 Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;
32 Bawo andekɔlɛk kɔ pabɛr atɔyɔnɛ aSuyif dəwaca. Andekɔfani kɔ, andekɔtɔrəs kɔ, andekɔyuksər kɔ lin,
32 pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;
33 andekɔsutɛ kɔ tɔrɔŋkɔn, a padedif kɔ. Tataka ta maas ta defi dɔn pəfɔtɛ afi dacɔ.»
33 e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Mba Asom ɔn ŋanane fɛ ti tɔlɔm o tɔlɔm. Ŋanacərɛ fɛ ntɛ tatɔkɔ toloku mɔ.
34 Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.
35 Ntɛ ŋayi kəlɔtərnɛ Yeriko mɔ, tɛtəŋnɛ wətɔnəŋk wəlɔma pəndɛ dɔpɔ kəsək pəctola.
35 Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 K'ene pɔkɔt pa kənay, k'eyif daka ndɛ dender mɔ.
36 E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 K'aloku kɔ: «Yesu wəka Nasarɛt eyi kəcepər!»
37 Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.
38 K'oŋkulərnɛ: «Yesu wan ka Dawuda, məyɔn'em nɔnɔfɔr!»
38 Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Aŋɛ ŋanasol kɔ Yesu ŋayi kɔ tekiriŋ mɔ, ŋayɛfɛ kəgbəŋ-gbəŋər kɔ a pəcaŋk, mba pəcnaŋkanɛ kəkulɛ-kulɛ: «Wan ka Dawuda, məyɔn'em nɔnɔfɔr!»
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Kɔ Yesu ɛncəmɛ, k'osom a pakɛrɛ kɔ fum nwɛ. Ntɛ alɔtərnɛnɛ kɔ mɔ, k'eyif kɔ:
40 Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 «Cəke cɔ məfaŋ a iyɔn'am-ɛ?» K'oloku: «Mariki, iluksərnɛ sɔ kənəŋk!»
41 Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.
42 Kɔ Yesu oloku kɔ: «Məluksərnɛ sɔ kənəŋk! Kəlaŋ kam kəntaməs əm.»
42 Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.
43 Gbəncana babɔkɔ kɔ fum nwɛ oluksərnɛ sɔ kənəŋk, k'ɛyɛfɛ k'ɛncəmɛ Yesu darəŋ pəccam debeki da Kanu. Ntɛ afum fəp ŋanəŋk tatɔkɔ mɔ, kɔ ŋayɛfɛ kəkor-koru Kanu.
43 Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.