Lucas 15
Kitabu ka Kanu (BSP) vs NVI
1 Abaŋəs dut kɔ afum aciya ŋalɔtərnɛ Yesu kəkɔcəŋkəl kɔ.
1 Todos os publicanos e "pecadores" estavam se reunindo para ouvi-lo.
2 AFarisi kɔ acicəs a sariyɛ ŋaccɔpɛnɛ: «Fum wəkawɛ eŋselɛnɛ aciya, pəwosɛ kədi yeri kɔ ŋa.»
2 Mas os fariseus e os mestres da lei o criticavam: "Este homem recebe pecadores e come com eles".
3 Mba kɔ Yesu oloku ŋa capafɔ ncɛ:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 «Nəna afum akaŋɛ dacɔ, an'ɔŋyɔ ŋkesiya tasar tin (100), a ŋin ŋɔsɔlər kɔ, ta ɛsak yɔkɔ wəco camət-maŋkəlɛ kɔ camət-maŋkəlɛ (99) dətɛgbərɛ kəkɔtɛn ŋin ŋɔkɔ ŋɔsɔlər kɔ mɔ, haŋ pənəŋk ŋi-ɛ?
4 "Qual de vocês que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma, não deixa as noventa e nove no campo e vai atrás da ovelha perdida, até encontrá-la?
5 Kɔ wəkayi ɔŋkɔ pənəŋk ŋi-ɛ, pəgbaŋnɛ ŋi amera ŋobotu disrɛ,
5 E quando a encontra, coloca-a alegremente sobre os ombros
6 ɔnckɔnabɛrɛ nde ndɔrɔn, ewe anapa ɔn kɔ andɛ ɔn nde ndɔrɔn, pəloku ŋa: ‹Nəwoləs kɔ ina, bawo inəŋk aŋkesiya ŋem ŋɔkɔ ŋɛnasɔlər im mɔ.›
6 e vai para casa. Ao chegar, reúne seus amigos e vizinhos e diz: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha ovelha perdida’.
7 Icloku nu: Pəbotu pɔŋkɔyi darɛnc teta fum wəkin nwɛ ɔŋkɔsəkpər amera pəcəmɛ dɔpɔ dolompu darəŋ mɔ, pətas teta afum wəco camət-maŋkəlɛ kɔ camət-maŋkəlɛ (99) aŋɛ pəntɔmar kəsəkpər mera, bawo ŋalomp mɔ.»
7 Eu lhes digo que, da mesma forma, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não precisam arrepender-se".
8 «Kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ, wəran wəre ɔŋyɔ pəsam gbəleŋ wəco, a gbəleŋ bin bɔsɔlər kɔ ta omot lamp, ta ɛfɛŋ kəlɔ, ta ɛntɛn pi belbel, haŋ pənəŋk pi mɔ?
8 "Ou, qual é a mulher que, possuindo dez dracmas e, perdendo uma delas, não acende uma candeia, varre a casa e procura atentamente, até encontrá-la?
9 Kɔ wəran nwɛ ɛnəŋk pəsam gbəleŋ mpɛ-ɛ, eŋwe anapa ɔn, kɔ andɛ ɔn, pəloku ŋa: ‹Nəwoləs kɔ ina bawo inəŋk pəsam gbəleŋ mpɛ pɛnasɔlər im mɔ.›
9 E quando a encontra, reúne suas amigas e vizinhas e diz: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha moeda perdida’.
10 Icloku nu, pəbotu peyi mɛlɛkɛ a Kanu dacɔ teta fum wəciya wəkin gboŋ nwɛ ɛŋsəkpər amera pəcəmɛ pəlompu darəŋ mɔ.
10 Eu lhes digo que, da mesma forma, há alegria na presença dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende".
11 Kɔ Yesu oloku sɔ: «Fum wəlɔma ɛnayɔ awut arkun mɛrəŋ.
11 Jesus continuou: "Um homem tinha dois filhos.
12 Kɔ wəkɔ ɛfɛtɛ mɔ, oloku kas: ‹Papa məsɔŋ im da pəmar idesɔtɔ kɛ kam mɔ.› Kɔ kas eyer daka dɔn awut ɔn akaŋɛ mɛrəŋ dacɔ.
12 O mais novo disse ao seu pai: ‘Pai, quero a minha parte da herança’. Assim, ele repartiu sua propriedade entre eles.
13 Ntɛ mataka mepic mencepər mɔ, kɔ wan wəfɛt ɛncaməs daka dɔkɔ ɛnasɔtɔ mɔ fəp. K'osumpər dɔpɔ k'ɔŋkɔ pəbɔlɛ, atɔf ŋocuru. Nde ɛnakɔ pəyi yamayama pəcləsər-ləsər daka dɔkɔ ɛnayɔ mɔ.
13 "Não muito tempo depois, o filho mais novo reuniu tudo o que tinha, e foi para uma região distante; e lá desperdiçou os seus bens vivendo irresponsavelmente.
14 Ntɛ wan nwɛ elip kədi daka dɔn mɔ, kɔ dor dɔpɔŋ dɛmbɛrɛ atɔf ŋaŋɔkɔ ɛnayi mɔ, kɔ ca yoncop kəbut kɔ.
14 Depois de ter gasto tudo, houve uma grande fome em toda aquela região, e ele começou a passar necessidade.
15 K'ɔŋkɔ pəyi nda fum wəlɔma wəka atɔf ŋaŋɔkɔ, wəkɔ ɛnasɔŋ kɔ kəkɛk ka sɔp yɔn mɔ.
15 Por isso foi empregar-se com um dos cidadãos daquela região, que o mandou para o seu campo a fim de cuidar de porcos.
16 Wan nwɛ pəfaŋ kədi yeri ya sɔp, mba ali fum ɛnasɔŋ fɛ kɔ yi.
16 Ele desejava encher o estômago com as vagens de alfarrobeira que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Awa, k'ɛyɛfɛ kəcɛm-cɛmnɛ teyi tɔn, k'olokunɛ: ‹Afum cəke ŋayi kəbəc ndena papa kem aŋɛ ŋayɔ cəcom cəlarəm mɔ, a ina icfinɛ nnɔ dor.
17 "Caindo em si, ele disse: ‘Quantos empregados de meu pai têm comida de sobra, e eu aqui, morrendo de fome!
18 Kəyɛfɛ k'inder ikɔ ndena papa kem ikɔ iloku kɔ: Papa inciya Kanu, k'inciya sɔ məna.
18 Eu me porei a caminho e voltarei para meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e contra ti.
19 Imbut pəleli mpɛ pəmar məsumpər'em pəmɔ wan kam mɔ. Mba məsumpər im oŋ pəmɔ wəbəc kam.›
19 Não sou mais digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados’.
20 Kɔ wan nwɛ ɛlɛk dɔpɔ k'olukus ndena kas.»
20 A seguir, levantou-se e foi para seu pai. "Estando ainda longe, seu pai o viu e, cheio de compaixão, correu para seu filho, e o abraçou e beijou.
21 Kɔ wan oloku kɔ: ‹Papa, inciya Kanu, k'inciy'am, pəmar fɛ sɔ məsumpər im pəmɔ wan kam.›
21 "O filho lhe disse: ‘Pai, pequei contra o céu e contra ti. Não sou mais digno de ser chamado teu filho’.
22 Mba kɔ kas kəloku acar ɔn: ‹Nəkɛrɛ duma dɔtɔt nəbɛr kɔ! Nəbɛr kɔ kurundɛ dətɛlər, nəsɔŋ kɔ cɔfta!
22 "Mas o pai disse aos seus servos: ‘Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Coloquem um anel em seu dedo e calçados em seus pés.
23 Nəkɛrɛ tana tetifi tɔkɔ, nədif pi. Padi yeri, pawoləs!
23 Tragam o novilho gordo e matem-no. Vamos fazer uma festa e comemorar.
24 Bawo wan kem wəkawɛ nəŋnəŋk mɔ, ɛnafi, mba olukus sɔ kəder doru! Ɛnasɔlɛ, mba inəŋk kɔ sɔ!› Kɔ ŋayɛfɛ kəwoləs.
24 Pois este meu filho estava morto e voltou à vida; estava perdido e foi achado’. E começaram a festejar.
25 Tɛnatəŋnɛ Coco pəyi dalɛ. Ntɛ wəkakɔ ender pəlɔtərnɛ kəlɔ kəŋan mɔ, k'ene tɔkɔ aŋfer pacpisɛ mɔ.
25 "Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando se aproximou da casa, ouviu a música e a dança.
26 Kɔ Coco ewe wəcar wəkin k'eyif kɔ tes ntɛ teyi kəlɔ kəŋan mɔ.
26 Então chamou um dos servos e perguntou-lhe o que estava acontecendo.
27 Kɔ wəcar oloku Coco: ‹Wɛnc əm eder, mba ntɛ olukus kətamnɛ disrɛ mɔ, itɔ papa kam endifɛ tana petifi pɔkɔ.›
27 Este lhe respondeu: ‘Seu irmão voltou, e seu pai matou o novilho gordo, porque o recebeu de volta são e salvo’.
28 Kɔ pəntɛlɛ Coco nwɛ, ta ɛfaŋ sɔ kəbɛrɛ dɛkɛr-ɛ. Kɔ kas owur kəkɔlɛtsɛnɛ kɔ.
28 "O filho mais velho encheu-se de ira, e não quis entrar. Então seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Mba kɔ wan wəcɔkɔ-cɔkɔ nwɛ oloku kas: ‹Meren mɛlarəm mɔ mamɛ, iy'əm darəŋ icbəc'am pəmɔ wəcar, ali dɔsɔk din iŋgbɛkəl fɛ mosom mam, mba ali dɔsɔk din sɔ məna məsɔŋ f'em tir idif səwoləs kɔ anapa em.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: ‘Olha! todos esses anos tenho trabalhado como um escravo ao teu serviço e nunca desobedeci às tuas ordens. Mas tu nunca me deste nem um cabrito para eu festejar com os meus amigos.
30 Mba ntɛ wan kam wəkawɛ ender mɔ, nwɛ ɔŋkɔ pələsər-ləsər daka dam kɔ aran ayamayama mɔ, nkɔn taŋ məndifɛ kɔ tana petifi pɔkɔ!›
30 Mas quando volta para casa esse seu filho, que esbanjou os teus bens com as prostitutas, matas o novilho gordo para ele! ’
31 Kɔ kas kəloku Coco, ‹Məna wan kem, sən'eyi dɛ kɔ məna, daka ndɛ o ndɛ iyɔ nnɔ mɔ, dam dɔ!
31 "Disse o pai: ‘Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que tenho é seu.
32 Mba pəmar yati paboc kəsata, pawoləs: Bawo wɛnc əm wəkawɛ məŋnəŋk mɔ, ɛnafi, k'olukus sɔ kəyi doru. Ɛnasɔlɛ, k'anəŋk kɔ sɔ.›»
32 Mas nós tínhamos que comemorar e alegrar-nos, porque este seu irmão estava morto e voltou à vida, estava perdido e foi achado’ ".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.